Het is doodvermoeiend en gekmakend. In Europa blijven we eindeloos pruttelen over individuele moslims, maatschappelijke achterstanden en gebrekkige integratie, terwijl de ideologische netwerken die binnen islamitische gemeenschappen opereren nauwelijks ter sprake komen. Deze netwerken maken handig gebruik van onze democratische vrijheden om doelstellingen na te streven die letterlijk haaks staan op de fundamentele beginselen van onze rechtsstaat. Ondertussen blijven onze bestuurders vrolijk de dialoog aangaan met vertegenwoordigers van organisaties waarvan ze de ideologische achtergrond vaak niet eens kennen. De politieke naïviteit kent werkelijk geen grenzen. Het is niet te doen. De Franse antropologe Florence Bergeaud-Blackler doet al jaren onderzoek naar de Moslimbroederschap. Deze beweging probeert de invloed in Europa systematisch uit te breiden via moskeeën, scholen, jongerenorganisaties en liefdadigheidsinstellingen. Allemaal keurig omgekat tot maatschappelijke participatie. Ondertussen blijft het politieke doel een samenleving waarin de islam uiteindelijk de politieke en maatschappelijke orde bepaalt. De rellen in Frankrijk worden ons voorgeschoteld als het gevolg van achterstelling, discriminatie en frustratie onder jongeren. Alsof de pallievlagwapperende jihadisten uit de banlieues de straat op gaan omdat de Franse samenleving hen onvoldoende onderwijs heeft geboden. Bullshit natuurlijk. Bergeaud-Blackler wijst op iets wat in de verklaringen consequent ontbreekt: de ideologische beïnvloeding van jongeren die opgroeien in een omgeving waarin Frankrijk wordt voorgesteld als een vijandige, koloniale en anti-islamitische macht. Daar vinden extreemlinks en de islam elkaar. Resultaat: een giftig en explosief bondgenootschap tussen nu-fascisten die elkaar onder andere omstandigheden waarschijnlijk naar de keel zouden vliegen, maar die elkaar uitstekend weten te vinden in hun afkeer van het Westen. Luister naar Wierd Duk en Ulysse Ellian bij NvdD: