Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya) header
Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya) profile picture

Gazeteci - Yazar / Türk Milliyetçisi / Memleketi için çok iyi dövüştüğünün bilincinde / Amalimiz efkarımız ikbal-i vatandır / İttihatçı / Trabzonspor

İstanbul
Joined October 2017
Photo by Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya)Photo by Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya)Photo by Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya)Photo by Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya)Photo by Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya)Photo by Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya)Photo by Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya)Photo by Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya)Photo by Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya)Photo by Adem Taşkaya (@Adem__Taskaya)
Türkiye'de en yanlış bilinen temel görüşlerden biri de Türk milliyetçiliğinin, 2'nci dünya savaşı kurulan çift kutuplu dünya düzeninden dolayı ABD kapitalizm'ine entegre edildiği, bu yüzden Komünizmle mücadeleyi esas aldığı görüşüdür. Türk milliyetçiliğinin anti-komünist duruşunu sadece 1945 sonrası Amerikan etkisine bağlamak, koca bir yüzyıllık (1860-1945) Kuzey Türklüğü mücadelesini ve bu mücadelenin Türkiye'ye taşınan mirasını inkar etmektir. Türk milliyetçiliğinin komünizmle mücadelesi, 1945'ten çok önce 1917 Ekim devrimiyle başlamıştı. Rus Çarlığı, nüfusunun yaklaşık yüzde 11'ini oluşturan Orta Asya Türklüğüne karşı 1860'lardan itibaren Panslavizm politikası gereği etnik ve kültürel saldırılar başlatmıştı. Bu sistematik saldırılar sonucu Yusuf Akçura, Gaspıralı İsmail Bey, Hüseyinzade Ali Bey, Ahmet Agayef, Zeki Velidi Togan gibi Rus Türkçülüğünün ve müslümanlığının önde gelen isimleri hayatlarının büyük bir kısmını Rus Çarlığı'na karşı mücadeleyle geçirdiler. Elbette bu isimlere sahip çıkabilecek tek devlet Osmanlı devletiydi ve hepsi Osmanlı devletine sığındılar. Bu isimler, İngilizlerle birlikte Rus Çarlığı'na muhalif sovyet liderleri ve Ekim 1917 Sovyet Rus devrimini doğal olarak desteklediler çünkü Sovyet Rusya hakimiyeti altında Rusya Türkleri olarak siyasi hukuki ve kültürel haklarına kavuşacaklarına inanmışlardı. Ancak öyle olmadı... Sovyet Rusya'da yönetimi ele geçiren Bolşevikler, Çarlık Rusya'yı aratmayacak Türkmen zulüm ve soykırımına başladılar. Bu hayalkırıklığı ile birlikte Sovyet Rusya'ya bağlı Orta Asya Türklüğü, Sovyet Rusya'ya karşı daha 1920'lerden itibaren Çarlık Rusya'sına olduğu gibi büyük bir mücadele başlattılar. Bütün bu realitelere rağmen Türkiye'ye sığınan bu isimler hiç bir zaman, İngiliz ve (Nazi) Almanya emperyalizmine de alet olmadılar. 3 Mayıs 1944 Turancılık davası'ndan hemen önce Sabahaddin Ali ile Hüseyin Nihal Atsız davası, Türk milliyetçiliğinin, 2'nci dünya savaşı'ndan çok önce Sovyet Rusya'nın Türkiye'deki yıkıcı ve bölücü faaaliyetlerine karşı pozisyon almaya başladığını ispat ediyor. 3 Mayıs 1944 olayları, devletin milliyetçiliği bir enstrüman olarak kullanma çabası ile milliyetçiliğin kendi özerk ajandası arasındaki çatışmayı simgeler. 2'nci dünya savaşından sonra oluşan çift kutuplu dünya düzeni, bu realitenin, Türk milliyetçiliğinin, ABD emperyalizmi güdümünde olduğunu, bu yüzden Komünizmle mücadeleyi esas aldığını gösteriyor gibi görünse de gerçek başkadır. Hüseyin Nihal Atsız'ın düşünce ve fikir oluşumunda en önemli isim hocası Prof. Dr. Zeki Velidi Togan'dı ancak Togan'ın milliyetçilik anlayışıyla Atsız'ın milliyetçilik anlayışında 2 önemli fark vardır. 1- Nihal Atsız'ın milliyetçilik anlayışında ırk, dil ve emel birliği esasken Togan'ın milliyetçilik anlayışında dil esastır. Togan'a göre Türkçe konuşan herkes Türk kabul edilebilir. 2- Atsız'ın bütün Türkçülük yani Turancılık anlayışına karşı Togan, Atsız gibi Türk Birliği'ni savunmakla birlikte Turancılığın pek gerçekçi olmadığını, Türk milletlerinin ittihadını, yani pantürkizm'i aynı devlet çatısı altında değil, Avrupa Birliği veya Sovyet Rusya benzeri bir federasyon çatısı altında olması gerektiğini savunur. “Kontrollü Milliyetçilik” Adem TAŞKAYA
18
40
2
295
55,934
Adem Taşkaya retweeted
Türkiye’nin en yaşlı gazilerinden biri olan Kore Gazimiz Pirağa Uzun’un vefatını derin bir üzüntüyle öğrenmiş bulunmaktayız. 3 Kasım 2024 tarihinde Başkanımız Ertuğrul Doğan’ın daveti üzerine evimiz Papara Park’ta ağırlamaktan büyük bir onur ve mutluluk duyduğumuz Pirağa Uzun, taşıdığı gazilik onuruyla milletimizin hafızasında daima özel bir yere sahip olacaktır. Kore Gazimiz Pirağa Uzun’a Allah’tan rahmet; ailesine ve sevenlerine başsağlığı ve sabır diliyoruz.
158
1,154
42
14,411
177,429
Trabzon’da İttihad ve Terakki Cemiyeti Kulübü’nün açılışından. Çok tanıdık simaları görüyoruz🙂
11
32
2
446
24,018
Bildiği kadarını görür insan. Aynı yere, şeye, kişiye bakıp farklı düşünmesi bu yüzdendir. Ve yanında kim varsa, kiminle sık görüşüyorsa zamanla ona benzer. İyiden güzellik, kötüden çirkinlik geçer.
4
25
4,012
Adem Taşkaya retweeted
Yozgat’ta bir ceza infaz kurumunda meslektaşımıza yönelik gerçekleştirilen saldırıyı şiddetle kınıyoruz. Görevi başında saldırıya uğrayan meslektaşımıza geçmiş olsun dileklerimizi iletiyor, infaz ve koruma memurlarına yönelik şiddetin son bulmasını temenni ediyoruz. İNFAZ KORUMA MEMURLARI SAHİPSİZ DEĞİLDİR! #İKOMDER
20
62
11
191
19,379
Adem Taşkaya retweeted
Kaşif Kozinoğlu'nu Hakk'a yürüyüşünün 15.Yılında Saygıyla Rahmetle, Anıyoruz. Ruhu şad olsun.
19
245
21
1,089
33,072
Adem Taşkaya retweeted
🇹🇷BÜYÜK TÜRK MİLLETİNİN BAŞI SAĞ OLSUN ! 🇹🇷 Malatya’da bir helikopterimizin kaza kırıma uğrama sonucu KAHRAMAN 4 ASKERİMİZİN ŞEHİT olduklarını büyük bir üzüntü ile öğrenmiş bulunuyoruz🇹🇷 Şehitlerimize Allah’tan rahmet, kederli ailelerine, Türk Silahlı Kuvvetleri’mize ve asil milletimize başsağlığı ve sabırlar diliyorum🇹🇷 #ŞehitlerÖlmez
3
3
1
95
2,379
Adem Taşkaya retweeted
YÜCE TÜRK MİLLETİNİN BAŞI SAĞ OLSUN. 🇹🇷🤲🤲🤲🤲🇹🇷
1
8
302
Büyük ölülere matem gerekmez, fikirlerine bağlılık gerekir… #BaşbuğAtatürk #10kasım1938
4
26
3
394
30,517
Milliyetçilik ve Atatürkçülük, Türk milletinin doğal ideolojisidir, özel bir meziyet değildir… Milliyetçilik ve Atatürkçülük kavramları, Türk milletinin tarihi kökleri, bağımsızlık mücadelesi ve modernleşme süreci içinde ele alındığında, dışarıdan dayatılmış ya da yapay birer siyasi tercih değil, aksine bu milletin varoluş refleksinin ve toplumsal yapısının doğal birer tezahürüdür. Sosyolojik ve tarihi açıdan milletler ortak bir geçmişe, dile, ülküye ve kader birliğine sahip insan topluluklarıdır. Türk milleti de binlerce yıllık devlet geleneği, coğrafi hareketliliği ve kültürel birikimiyle köklü bir millettir. Bu bağlamda milliyetçilik ve bu bilincin en rasyonel, en kucaklayıcı ifadesi olan Atatürkçülük, herhangi bir zümrenin ya da ideolojik akımın laboratuvarında üretilmiş suni bir reçete değildir. Milliyetçilik kavramı sıklıkla üstünlük taslama veya dışlayıcı bir ideoloji olarak indirgenmeye çalışılsa da, özünde bir milletin kendi kültürel değerlerine sahip çıkması, birlik ve beraberliğini koruması anlamını taşır. Türk milleti için milliyetçilik, fazladan bir meziyet, ayrıcalık ya da övünç vesilesinden ziyade, tarih sahnesinde kalabilmenin temel şartıdır. Asırlar boyunca farklı coğrafyalarda devletler kurmuş ve bağımsızlığından asla taviz vermemiş Türk milleti için vatan sevgisi ve ulusal kimlik bilinci, hayatın olağan akışı kadar doğaldır. Bu durum başka milletleri aşağı görmek değil, kendi köklerine sadık kalarak insanlık ailesinin onurlu bir üyesi olmak demektir. Atatürk’ün "Ne mutlu Türküm diyene" ifadesi, ırkçı veya dışlayıcı bir aidiyetin değil, Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran kültür ve irade ortaklığının altını çizen kapsayıcı bir aidiyetin tanımıdır. Atatürkçülük, Halkçılık ilkesinde olduğu gibi Milliyetçiliği etnik köken temeline değil, vatandaşlık bağına ve ortak ideale dayandırır. Bu yönüyle Atatürkçülük, Türk milletinin karakterine en uygun olan modernleşme ve kalkinma modelidir. Milletin doğasındaki bağımsızlık tutkusunu, kurumsal ve akılcı bir devlet felsefesine dönüştürür. Milliyetçilik ve Atatürkçülük, Türk milletinin geçmişinden süzülüp gelen, bugününü aydınlatan ve geleceğini güvence altına alan sarsılmaz birer kılavuzdur. Bunları özel bir ayrıcalık veya geçici bir moda olarak görmek, tarihin akışını ve milletlerin sosyolojik gerçekliğini okuyamamaktan kaynaklanır. Türk milleti var olduğu sürece, kendi öz benliğine sahip çıkma bilinci ve bu bilincin Atatürkçü vizyonla taçlanmış hali, bu milletin doğal ve vazgeçilmez ideolojisi olmaya devam edecektir.
6
23
4
178
15,926
Gün gelir Çivisi çıkar dünyanın Konuşamayanlar hatip Şifa veremeyenler tabip Yazamayanlar katip olur Ama yine öyle bir gün gelir ki İşler ters döner Aldatan, bir gün sadakat için Çalan bir gün salaet için Döven, bir gün şefkat için yalvarır Piyon deyip geçme, gün gelir şah olur Şaha da fazla güvenme Gün gelir mat olur... Anonim
2
16
1
173
12,078
Adem Taşkaya retweeted
Başkentte Turuncu Gün🧡 2–8 Kasım Lösemili Çocuklar Haftası kapsamında düzenlediğimiz Turuncu Şenliğimizde, büyük LÖSEV Ailemizle kortej yürüyüşünden fener alayına, müzikten dans gösterilerine kadar hep birlikte umudu büyüttük! İyi ki LÖSEV İyi ki LÖSEV’liyiz! #MucizeVeUmudunAdıLÖSEV
4
80
6
314
5,786
Adem Taşkaya retweeted
Biz Türkler artık yazıtların, taşların, tabletlerin üzerinde tepinmek yerine, Türk’ün devletini yönetecek milliyetçi sistematiği oluşturmak zorundayız! Orhun’u biliyoruz. Göktürk’ü biliyoruz. Selçuk’u, Osmanlı’yı biliyoruz. Bunlar elbette gurur kaynağımızdır. Zaten Türk’ü dünya tanır, ispata ve tarihe yolculuğa gerek yoktur. Tarihle övünmek kavidir, şereflidir fakat bir milletin yalnızca geçmişiyle yaşaması, o geçmişin büyüklüğünü küçültür. Atalarımız sadece taş üzerine “Türk”yazan insanlar değildi, taşa yazdıklarını hayata geçiren insanlardı! Türk, artık taşı okumakla yetinmemelidir. Tarihi yazmak için kalemini ve aklını kuşanmalıdır.
6
35
2
184
15,122
Adem Taşkaya retweeted
FETÖ nün kumpaslarla hayatından bezdirdiği Nazlıgül Daştanoğlu'nu Hakk'a yürüyüşünün 14.Yılında Saygıyla,Rahmetle,Anıyoruz. Ruhu şad olsun.
31
351
25
1,777
39,684
Adem Taşkaya retweeted
Osmanlılık İdealinin İflasından Anadolu Sosyolojisine, Türk Ulus Devleti İnşası... Türk tarihinin en büyük toplum bilimcilerinden Ziya Gökalp, "Türkçülüğün Esasları" adlı eserinde Osmanlı devletinin çöküş nedenlerini sosyolojik açıdan ele alır. Gökalp'e göre kültür ve medeniyet farklı kavramlardır. Kültür ulusal, medeniyet uluslararası bir olgudur. Kültürel değerler tarihe medeni değerler ise bugüne özgüdür. Bu açıdan bakıldığında Osmanlı devleti 1453'te imparatorluk, 1517'de ise muhafazakar monarşik devlet olmuş, Türk kültüründen ayrılmak zorunda kalarak çokuluslu emperyal bir imparatorluk olmuştu. Osmanlı devleti imparatorluk olduktan sonra da toplum düzenini Türk, Arap, Fars ve Rum (Bizans) kültürlerinden oluşan "Osmanlılık" olarak belirlemişti. Bu durum Osmanlı devletinde non-nasyonalizm'e yani ulussuzlaştırma sürecine neden olmuştu ki, Osmanlı devletinin son döneminde Türk'üm demek adeta bir ayıp kusur gibi görülerek "kavmiyetçilik" yapmak olarak görülüyordu. 17'nci yüzyıla gelindiğinde Osmanlı devleti dünyada yaşanan gelişmeleri de eksik ve yanlış okumuş, Osmanlı devletinin gerilemesini sadece teknolojik ve kurumsal geri kalmışlığa bağlayarak 1789 Fransız devriminin bir sonucu olarak uluslaşma süreçlerini görmezden gelmişti. Tanzimat Fermanıyla birlikte Osmanlı modernleşmesi resmiyet kazanırken, Osmanlılık toplum düzenine bir de Anglo Sakson kültürü de eklenmiş oldu. Elbette Tanzimatçılık da Osmanlı devletinin çöküşünü durduramadı. Çünkü Osmanlı devleti temel kurucu unsuru ve motivasyonu olan Türk Kültürünü ve Anadolu sosyolojisini görmezden gelmişti. Gökalp'e göre Osmanlı devletinin yapması gereken de Türk Kültürünü merkeze alıp batı medeniyetiyle çevrelemek gerekirdi. Kültür ve medeniyeti eşit değer olarak kabul etmek sağlıksız bir toplum düzeni oluşturuyordu. Bu çöküş süreci İttihat ve Terakki Cemiyeti iktidar dönemine kadar sürdü. Osmanlı devleti, Arnavutluk Tepedelenli Ali Paşa isyanı, Yunanistan isyanı, Bedirhan Bey isyanı, Mısır Kavalalı Mehmet Ali Paşa isyanından bir sonuç çıkaramadı ve Osmanlılık toplum düzeninden vazgeçemedi ancak bir asır sonra Balkan İsyanı, Arap İsyanı, Ermeni isyanı, Osmanlılık ve İslamcılık idealinin çökmesine neden oldu İttihat ve Terakki Cemiyeti iktidarının ikinci döneminde ister istemez Turancılık idealini benimsemek zorunda kaldı. İttihat ve Terakki Cemiyeti'ni de sadece Pantürkizm nedeniyle eleştirmek de eksiktir. İttihat Terakki Cemiyeti, tarihin seyri içerisindeki modernleşme-uluslaşma kopukluğu fark edip uluslaşma sürecini başlattı. Kılık kıyafet alfabe alanında milli İnkılaplar, milli burjuvazi çalışmaları, Türk kültürünü esas alan çalışmalar hep İttihat ve Terakki Cemiyeti döneminde yapıldı. Ancak 1'nci Dünya Savaşı, İTC ile birlikte Pantürkizm'in de sonunu getirdi. Osmanlılık ve İslamcılık gibi Turancılık düşüncesi de iflas etti. Çünkü Osmanlı devletinin batıya entegrasyonuyla asimilasyonu gibi Orta Asya Müslüman Türk coğrafyası da Rusya Çarlığı zulmü altında asimile edilmişti. Sonuç olarak Anadolu Türklüğü ile Orta Asya Türklüğünün farklı olduğu ve sosyolojik olarak bir araya gelmesinin mümkün olmadığı ortaya çıktı. Bunu ilk fark edenler ise Gazi Paşa ve Memleketçilik- Anadoluculuk akımını başlatanlar oldu. Osmanlı imparatorluğu yıkılırken sadece Anadolu'yu esas alan ulus devlet süreci başladı. Ancak Atatürk'ün Türkçülük anlayışının seküler parantezinde olması Kemalizm ile Anadoluculuğun karşı karşıya gelmesine neden oldu. Anadoluculuk akımına göre her ulusun ve ulus devletin kuruluş, varoluş şartları kendine özgüdür ve farklıdır. Fransız ihtilalinden sonra kurulan ulus devletlerinin temel motivasyonu da farklıdır. Bu durum Cumhuriyetin ilk döneminden itibaren Türk milliyetçiliğinin istinat noktası neresi olmalıdır sorununu ortaya çıkardı. Başbuğ Atatürk, Türkiye Cumhuriyetine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkesin Türk olarak kabul edilebileceğini ifade ederken, Anadoluculular Anadolu Türklüğünün varoluşunun kaynağının din yani İslamiyet olduğunu kabul ederek seküler nasyonalizmi reddetti. Seküler Türkçülük, Türk Tarihini Hun İmparatoru Atilla ile başlatırken, Anadolucular Türk tarihini Alpaslan'ın Anadolu'ya giriş tarihi olan Malazgirt Zaferiyle başlattı. Anadolu Sosyolojisi de muhafazakar olduğundan seküler Türkçülüğü reddetti ve Anadoluculuk akımının savunduğu Türk İslam sentezi 2'nci dünya savaşından itibaren Türk milliyetçiliğinin hakim milliyetçilik anlayışı oldu...
5
14
2
44
20,456
Son dönemde kendini "seküler milliyetçi" ve "sünni islamcı" olarak tanımlayan ve isminin önünde tarihçi akademisyen araştırmacı yazar gazeteci profesör gibi ünvanlar yer alan birtakım kişilerin Türk milliyetçiliğinin tarihine özellikle de doğuşuna dair gerçeklerle bağdaşmayan yazılar yazdıklarına ve paylaşımlar yaptıklarına müşahede ettim. Bu kişilerin Türk milliyetçiliğinin tarihine dair bilgi dağarcıklarının çok sığ ve çarpıtılmış bilgiden mürekkep olduğunu söyleyebilirim. Bu yüzden Türk milliyetçiliğinin doğuşuna dair detayları kronolojik olarak bu yazımda tekrar paylaşmayı önemli görüyorum... Türk milliyetçiliği, birtakım çevrelerin iddia ettiği gibi Osmanlı islamcılığına karşı ortaya atılmış bir fikir akımı değildir. Esasında Tanzimat döneminde ortaya çıkan Türk milliyetçiliğinin hedefi Osmanlı devleti aydınları ve toplumu da değildir. Türk milliyetçiliğinin ortaya çıkışı tamamen Rus Çarlığı ve Rus Çarlığı'nın o dönemde uygulamaya koyduğu Panslavizm politikalarını baltalamak için Rusya'daki müslüman Türk varlığını çarlığa karşı harekete geçirmekle ilgiliydi. Rus Çarlığı'nın amansız rakibi ve düşmanı olan Britanya İmparatorluğu, Rusya'nın Orta Asya yayılmacılığını engellemek amacıyla o dönem oryantalistleri amacıyla İslam öncesi ve sonrası Türk tarihini ortaya koyan eserler kaleme almıştı. Amaç, dediğim gibi Rusya müslümanlarını çarlığa karşı harekete geçirmekti. Buradan da anlaşılacağı üzere bu projede Müslümanlığa karşı Türkçülüğü ortaya çıkarmak gibi veya panislamizme karşı pantürkizm bir amaç veya hedef yoktu. Rus Çarlığı, kendi ülkesinde bu hareketleri şiddetle bastırdığı için Rus Çarlığı kökenli Yusuf Akçura, Hüseyinzade Ali Bey, Ahmed Agayef, İsmail Gaspıralı, daha sonra Zeki Velidi Togan gibi aydınlar Rusya'dan kaçıp Osmanlı devletine sığındıkları için bu hareketin merkezi de Osmanlı devlet oldu. Bu dönemde Türk milliyetçiliğinin ana iki karakteri de Turancı ve meşrutiyetçi olmasıydı. Dolayısıyla bu isimler Osmanlı devletine sığındıktan sonra Abdülhamid mutlakiyetçiliğine karşı meşrutiyetçilerin yanında mücadele ettiler. Türk milliyetçiliğini İttihat Terakki Cemiyeti ile bir tutmak da başka bir anakronik sapmadır. Türk milliyetçiliği, İTC'den çok önce ortaya çıktığı gibi İTC iktidarının ilk döneminde (1909-1913) İTC'nin temel motivasyonu Türkçülük veya Turancılık değil Osmanlılık'tı ve temeli 1902 1'nci Jön Türk Kongresinde Ahmet Rıza Bey'in ortaya attığı Milli Meşrutiyetçiliğe dayanıyordu. Ziya Gökalp hariç bu dönemdeki diğer Türkçüler, İTC'ye de katılmayıp Türk milliyetçiliğini Türk Derneği, Türk Ocağı gibi STK'larda, Türk Yurdu mecmuasında ve Milli Meşrutiyet Fırkası gibi siyasi partiler içinde savundular. Balkan Harbi ve Arap İsyanıyla birlikte İTC genel merkezi Osmanlılık ve İslamcılıktan vazgeçip Turancılığı benimseyince İTC'nin Türkçülüğü başlamış oldu. Görüldüğü gibi İTC'nin Türkçülüğü benimsemesi 1913'ten sonra olduğu gibi bu durum bir projeden değil o dönemde yaşanan siyasal ve toplumsal olayların bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Diğer bir husus, Türk milliyetçiliği İTC çizgisine değil, İTC Türk milliyetçiliği çizgisine geçmiştir. Bu konuda manipülasyon ve desenformasyon yapan isimler, Türk milliyetçiliğini bir Yahudi projesi gibi göstermek için İTC'nin içindeki Yahudi isimleri de Türk milliyetçisi ve Türkçülüğün teorisyeni gibi göstermeye çalışması da doğru değildir. iTC içindeki Yahudi mebusların Türk milliyetçiliği ile bir ilgisi yoktur. İTC'nin Yahudi mebuslarını Türk milliyetçiliği ile ilişkili göstermek, Abdülhamid'in Hazinei Hassa yani şahsi servetini Agop Paşa Ohannes Paşa gibi Ermeni isimlere teslim etmelerinden yola çıkarak Abdülhamid Ermenilere çalışıyordu veya Abdülhamid Ermenilerin projesidir demek kadar cahilanedir. Arabi harfler terakkiye mani değildir diye kitap yazan ve 1926 harf devrimini eleştiren Galanti'yi Türk milliyetçisi teorisyeni göstermek cehalettir. 1918 yılına gelindiğinde İTC iktidarı ile birlikte Turancılık fikri de iflas edince 1919 yılında Turancılığa karşı Memleketçilik Anadoluculuk adıyla bir fikir akımı ortaya çıkmıştı. Bu fikir akımı Atatürkçülüğün seküler tarafına da karşıydı ve muhafazakar bir milliyetçilik anlayışını savunuyordu. Seküler bir milliyetçilik olan Atatürkçülük de Türk milliyetçiliğinin kendisi veya başlangıcı değildir. Türk milliyetçiliği Atatürk'ten çok önce başlamış olduğu gibi muhafazakar bir şekilde başlamıştı. Atatürkçülük Türk milliyetçiliğinin kendisi değil bir yorumdur. Bu açıdan Atatürkçülüğü de Türk milliyetçiliğinin kendisi sanmak, Selefizm veya Vahhabizm'i İslam'ın kendisi sanmak, Taliban gibi radikal bir zihniyeti gerçek islam yorumu sanmak kadar absürd'tür. Moiz Kohen veya Munis Tekinalp isimli Yahudi de Türk milliyetçiliğinin ideologu veya teorisyeni değildir. Kohen Kemalizm'in de teorisyeni değildir. 1936 yılında Kemalizm isimli bir kitap yazan Tekinalp'i, Milli Mücadeleyle ortaya çıkan Atatürkçülüğün veya Tanzimat döneminde ortaya çıkan Türk milliyetçiliğinin teorisyenleri arasında göstermek deli saçmasıdır. Görüldüğü gibi Tanzimat döneminde ortaya çıkan Türk milliyetçiliği, 150 yıldır yaşanan siyasal ve sosyal olaylar sonucu gelişmiş ve çeşitli evreler geçirmiştir. Son tahlilde Türk milliyetçiliği İkinci dünya savaşından sonra Memleketçilerin ve Anadolucuların ortaya koyduğu şekliyle Anadolu sosyolojisine uygun olarak, ırkçı olmayan, turancı olmayan, muhafazakar bir milliyetçilik anlayışı olarak kabul görmüştür. Türk milliyetçiliğini savunan isimlerin Türk ırkından olmaması da, Türk milliyetçiliğinin bir proje olmadığını, bu fikri savunan insanların bu fikri hiçbir zaman ırk merkezli düşünmediklerini gösterir ki marjinal kesimler hariç Türk milliyetçiliği Tanzimattan bugüne hiç bir zaman etnik temelli olarak ilerlememiştir. Kısaca Türk milliyetçiliğinin doğuşu kurumsallaşması ve tarihi üzerinden anakronik sapmalarla, dezenformasyonlarla, manipülasyonlarla, komplo teorileriyle gerçeğe uygun olmayan analizler yapan yazılar yazan paylaşımlar yapan isimlere karşı dikkatli olmak, bu isimlerin hezeyanlarına itibar etmemek büyük önem taşıyor. turkiyegazetesi.com.tr/kose-…
9
30
8
203
24,840
Fransız İhtilali’nin coşkusuyla yola çıkıp Giyotin’in mucidi olanların en sonunda kendilerini o bıçağın altında bulması Robespierre ve Danton örneğindeki gibi, “devrim önce kendi evlatlarını yer” sözü siyaset tarihinin en ikonik yasalarından biri haline gelmiştir. Büyük altüst oluşlarda ve radikal dönüşümlerde idealizm yerini zamanla güç mücadelesine ve paranojaya bıraktığında, dün kahraman ilan edilenler, bugün hain ya da tasfiye edilmesi gereken bir engel haline gelebiliyor.
5
11
2
102
12,546
ABD'nin İhvan'ı Türkiye'ye İthal Etme Projesi: Dün akşam saatlerinde sosyal medyaya yansıyan bir olay, hem şaşkınlık yarattı hem de tepki topladı. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Müslüman Kardeşler, yani İhvan liderlerinden Seyyid Kutub’un kaleme aldığı bazı kitapların basımı yasaklanıp adı geçen kitaplar hakkında toplatılma kararı verildi. Olayın medyaya yansımasından sonra yine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından karar düzeltildi ve Seyyid Kutub’un kitapları üzerindeki kısıtlama kararı kaldırıldı. Yine medyaya yansıyan bilgilere göre savcılığın, DAEŞ terör örgütü hakkında yürütülen bir soruşturma esnasında gözaltına alınan isimlerden birinin evinde yapılan aramada Seyyid Kutub’un kitaplarının çıktığı, savcılığın kitapların DAEŞ propagandası yaptığı gerekçesiyle bu kararı aldığı ortaya çıktı. Ancak kısa süre sonra Seyyid Kutub’ın 1966 yılında Mısır’da idam edildiği, DAEŞ terör örgütünün 2013 yılında kurulduğu, dolayısıyla kronik olarak Seyyid Kutub’un eserlerinde DAEŞ propagandası yapmasının imkânsız olduğu ortaya çıkınca bu yanlış karardan dönülmüş oldu. Gündeme gelen bu olay bana soğuk savaş döneminde İhvan ile ilgili yapılan bir başka tartışmayı hatırlattı. Soğuk savaş döneminde Seyyid Kutub’un kitaplarını Türkçe’ye tercüme eden isimlerden bazılarının istihbarat servisleriyle olan ilişkisi o dönem de tartışma konusu olmuştu. 1960-1980 yılları arasında Türkiye’de Seyyid Kutub’un eserlerini tercüme eden isimler arasında Salih Özcan, Yaşar Tunagür, İsmail Kazdal, Ali Özek, Mehmet Hasan Beşer, Mustafa Runyun, İhsan Babalı gibi isimler ile Cağaloğlu, Hilal, Kader, Nur, Dava, Arslan, Hikmet, Şamil, İhya, Hareket, Çığır, Hicret, Şelale ve Çağrı gibi yayınevleri vardı. 1960’lara gelmeden önce dönemin atmosferini kronolojik olarak anlatayım… 2’nci Dünya Savaşı’ndan sonra Ortadoğu’da İngiltere’nin boşalttığı güç alanını ABD ve Sovyet Rusya doldururken Ortadoğu’da 2 ideolojik akım çok etkili oldu. Bu akımlardan ilki, 1948 yılında Mişel Eflak, Salah Bitar ve Zeki Arsuzi tarafından ortaya atılan BAAS ideolosiyidi. Diğer ise Hasan El Benna tarafından temelleri atılan İhvan yani Müslüman Kardeşler hareketiydi… 1952 yılında İngiliz destekli Mısır Hidivliği devrimi sırasında BAAS’çı Hür Subaylar Grubu İhvan ile işbirliği yapmıştı ancak kısa süre sonra ABD ve Sovyet Rusya’nın sürece müdahil olmasıyla BAAS’çı Mısır devlet başkanı Cemal Abdünnasır ve İhvan birbirine düştü. Sovyet Rusya’nın Nasır’a desteğine karşılık, ABD ve CIA de Benna’nın damadı Said Ramazan üzerinden İhvan’a destek vermeye başladı. Modernist ve protest bir İslam anlayışını savunan İhvan, Mısır’da yasaklanırken Nasır yönetimi İhvan liderlerini tutuklamaya ve idam etmeye başladı. 1961 yılında sürece selefi Suud yönetimi dahil oldu. Ortadoğu ve Arap ülkeleri için BAAS ideolojisini ve Sovyet Rusya’nın, Siyonizm’den daha tehlikeli olduğuna karar veren Suud Kralı Melik Faysal, İhvan’ı da yanına alarak ABD desteğiyle Rabıta örgütünü kurdu. Rabıta örgütünün finansmanı da ABD’nin hissedarı olduğu Aramco şirketinden sağlanacaktı. Rabıta’nın ilk başkanı da Kudüs Müftüsü Hacı Emin El Hüseyni oldu. Rabıta’nın 19 kurucu isminden biri de Hilal Yayınları’nın sahibi Salih Özcan’dı. Yaşar Tunagür işe birlikte Fethullah Gülen’in en büyük hamilerinden biri olan Salih Özcan, önceleri Nur Cemaatine yakın bir isimdi ve Bediüzzaman’ın Hariciye Nazırı olarak tanınıyordu. Ancak İhvan ve Suud iktidarına yakınlaşınca Nur Cemaatinden uzaklaştırılmış ve ömrünün bundan sonraki döneminde Fethullah Gülen ile birlikte hareket etmişti. Fethullah Gülen’de 1970’li yıllarda bir sohbeti esnasında Suud Kralı Melik Faysal için “Faysal’da Vahabilik yoktur ve halifedir” demişti. (Milli Fikir dergisi, Sayı 44, Kasım 1978.) Ortadoğu’yu kasıp kavuran BAAS ideolojisi gibi Türkiye’de de tüm dünyada olduğu gibi sol/sosyalist akımlar kasıp kavuruyordu. 27 Mayıs 1960 darbesinden sonra TSK içindeki NATO’cu general ve subay kadrosu ile NATO karşıtı general ve subay kadrosu da sivil unsurlar gibi ABD ve Rusya parantezinde karşı karşıya gelmişti. Bu dönemde TSK ve MİT’in NATO’cu kanadı arasında MİT müsteşarı Fuat Doğu (1965-1971) ismi de ön plana çıkmıştı. Soğuk savaş esnasında bu dönemde devletin içindeki Amerikancı kanat, sol sosyalist akımları dengelemek için İhvan’ın İslam anlayışını Türkiye’ye ithal etmeye karar verdi. İhvan liderlerinin antiemperyalist, sosyal adaletçi, alt sınıfları destekleyen protest İslam anlayışıyla hem Muhafazakar hem de sosyalist gençlerin Sovyet Rusya’nın elinden alınması hedeflenmişti. Bu amaçla 1960 yılından itibaren İhvan liderlerinin eserleri devlet eliyle tercüme edilerek Türk gençlerinin istifadesine sunuldu. 1962 yılında Türkiye’de ilk tercüme edilen eser Seyyid Kutub’un “İslam’da Sosyal Adalet” isimli eseri oldu. Mehmet İhsan Babalı’nın sahibi olduğu Cağaloğlu Yayınevi tarafından tercüme edilen eserin mütercimi de DİB Başkanvekili Yaşar Tunagür’dü. O dönem Rabıta’nın kurucuları arasında yer alan Salih Özcan’ın sahibi olduğu Hilal Yayınlarının yazı işleri müdürlüğünü yapan İsmail Kazdal, Serencam adını verdiği anılarında Yaşar Tunagür’ün Fuat Doğu’nun kontrolünde olduğunu, bu eseri sol düşüncedeki gençleri Marksizm’in elinden almak amacıyla tercüme edildiğini ifade ediyor (Serencam, 271, 272). Türkiye’deki İslam anlayışı Sufizm ve Nakşi-Halidi parantezinde olduğu için CIA’nın İhvan’ı Türkiye’yi ithal etme projesi sonuçsuz kaldı. 1970’lerde Necmettin Erbakan’ın siyasete girip Milli Nizam Partisi’ni kurmasıyla hilafet ve ümmetçilik fikirleri Türkiye’nin gündemine gelmesine rağmen, 1970’li yıllarda Nakşi Halidi cemaatlerin ağırlığını koyması ve Suud hükümetinin Vahabi, İhvan’ın ise Modernist olarak kabul edilmesiyle MSP’nin savunduğu İslam anlayışı sınırlı kaldı ve geniş kitlelerden kabul görmedi… Son olarak bu dönemde Salih Özcan’ın 1977-1980 yılları arasında MSP Şanlıurfa milletvekili olarak mecliste yer aldığını, Yaşar Tunagür’ün de DİB başkanvekilliği görevinden sonra Siyasete girip MSP’den milletvekili adayı olduğunu ancak seçilemediğini hatırlatalım… 12 Eylül 1980 darbesinden sonra Yaşar Tunagür, Özal biraderler ile hareket etti ve bir dış ticaret şirketinin ortağı oldu. Salih Özcan ise Suud ailesiyle birlikte hareket etti ve Faysal Finans Bankasının yönetim kurulunda yer aldı. Suud ve İhvan’a yakın iki isim, Tunagür ve Özcan, ömrünün son yıllarını FETÖ lideri Fethullah Gülen’in yanında Samanyolu TV danışma kurulu üyesi olarak geçirdiler…
10
33
8
135
34,674
Adem Taşkaya retweeted
3
7
80
1,151
Adem Taşkaya retweeted
Cumhuriyetimizin ilanının 103. yıl dönümünde, başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, bu toprakları vatan yapan tüm kahramanlarımızı saygı, minnet ve rahmetle anıyorum. Cumhuriyet; bağımsızlığımızın, özgürlüğümüzün en kıymetli mirasıdır. Bu eşsiz mirası korumak, yaşatmak ve gelecek nesillere daha güçlü bir şekilde aktarmak hepimizin ortak sorumluluğudur. #29EkimCumhuriyetBayramı kutlu olsun! Yaşasın Cumhuriyet!
Ne mutlu Türk’üm diyene! 🇹🇷
2
16
1
165
3,683
15 yıl önce bugün, 29 Ekim 2011 Cumhuriyet Bayramı’nda, Bingöl’de bir anne, canlı bomba eylemi yapacak teröriste müdahale ederek çocuklarıyla birlikte çok sayıda kişiyi kurtardı. Üç çocuğuyla yürümekte olan Hatice Belgin, canlı bomba eylemcisini fark etti ve üzerine atladı. Anne, patlamayı engelleyemedi ama yaşanabilecek daha büyük bir facianın önüne canını feda ederek geçti. Patlamada anne Hatice Belgin, oğlu Veysel ve bir vatandaş hayatını kaybetti; 21 kişi yaralandı. hurriyet.com.tr/gundem/cocuk…
18
93
6
404
13,951