Oli Serdem (@Alpen4125) header
Oli Serdem (@Alpen4125) profile picture

Rızalık, yolun temelidir.

Grindelwald, Switzerland
Joined October 2022
Photo by Oli Serdem (@Alpen4125)Photo by Oli Serdem (@Alpen4125)Photo by Oli Serdem (@Alpen4125)Photo by Oli Serdem (@Alpen4125)Photo by Oli Serdem (@Alpen4125)Photo by Oli Serdem (@Alpen4125)Photo by Oli Serdem (@Alpen4125)Photo by Oli Serdem (@Alpen4125)Photo by Oli Serdem (@Alpen4125)Photo by Oli Serdem (@Alpen4125)
Dillerin yasaklandığı bir coğrafyadan, dillerin sınırları belirlediği başka bir coğrafyaya savrulmuştuk. Şimdi beyaz, ipeksi dağlara bakarak her şeyi yeniden hatırlıyorduk. Annemizin sesini, çocukluğumuzun yarım kalmış sözcüklerini, adını koyamadığımız özlemleri…
3
2
38
545
Bazen bir tren penceresinden bakarken çocukluğumuza rastlıyorduk. Bir istasyonun tabelasında yabancı bir kelime, içimizde çok eski bir ağıt yankılanıyordu. Sonra birbirimize baktık. Boş ver, dedik. Ruhumuz göçebe.
1
1
10
87
Akdeniz'in sıcaklığının Alman soğukluğundan ince bir çizgiyle ayrıldığı yerdeydik. Bir yanımızda güneşin kavurduğu topraklar, öte yanımızda kışın sessizliğine gömülmüş dağlar vardı. İki iklim, iki dil, iki ayrı dünya… Ama insanın içinde taşıdığı memleketin sınırları yoktu.
9
55
Yağmur, gecenin içinde bir yılan gibi kıvrılan kaldırımlara yağıyor. Havada uçuşan yapraklar, giderek kararan sesler… Sanki zaman erimiş de gecenin üzerine lacivert bir örtü gibi çökmüş. Evlerin pencerelerinden sızan ışıklar, gecenin karanlığına uzaktan büyük resimler çiziyor.
2
28
583
Kasım işte… Sokaklar biliyor. İnsana genişlik veren ne varsa, unutmanın uzağında bir yerde
1
3
46
kendime cümleler kuruyorum, büyük bir hevesle. Oysa yalnızlık öyle ürkek ki, insanın içinde saklanacak bir yer arıyor. Dilimde her söz bir şarkıya dönüşüyor; henüz yerini bulamamış cümlelerin sessiz izleri dolaşıyor havada. Anıların kederine duyduğum inancı yitirmiş gibiyim.
1
9
183
Geçmişten günümüze uzanan katliamlar, zorunlu göçler, inanç yasakları ve asimilasyon politikalarıyla yaşam biçimimiz hedef alındı. Bu coğrafyada kültürümüzü, inancımızı ve toplumsal kimliğimizi yok etmek ya da özünden koparmak istediler. Dersim katliamı bunun bir örneği.
1
8
57
731
İyi pazarlar
1
33
562
Hayli sisli, karanlık günlerden geçiyoruz. Kış büyük geliyor, senin yokluğunda… Sen ılık bir kar tanesi ol. Düş yeryüzüne; yak bütün mevsimleri, dokun durmadan kanayan yerlerime. Nara gidelim. Nardan tren raylarına kırağı damlasın. Zaman ağır aksın, yollar uzasın.
4
24
647
Git, aşktan başka ne var ki? Aşk bir sırdır; denemlenmeyecek ve söze sığdırılamayacak kadar derin. Ne sen kalıyorsun ne o. Bu yüzden Nara gidelim
3
151
Linie 0 (Sıfır Otobüs Hatı) İsviçre’de böyle bir hat var. Başvurdum ilginç bir yolculuk olacak. Sabit güzergâhı yok. Belirlenmiş bir varış noktası yok. Ücretsiz yolculuk sunuyor. Yolcuların sohbet etmesini ve yeni insanlarla karşılaşmasını amaçlıyor.
4
23
905
Bir akasyanın gölgesinde bıraktım seni. Sahi, hatırlar mısın gökyüzüne en yakın olduğumuz anları? Bir kar tanesinin yeryüzünü vahşi bir ateş gibi yaktığı o anları… Bahar henüz çok uzak. Sen yine de yağmurun mucizesine, bir gün yeniden çiçeklenecek baharlara inan.
1
30
536
Benim gönlümse bütün bunlara inanmıyor. Kendi ölümüne bile inanmıyor gönlüm. Bir akşam, kızıl bir gün batımında, asıldığı yerde öldü. O vakit, bir tren rayına akasya dallarından kırağı damlıyordu. Şimdi düşünüyorum da; varlığın neyi artırır, yokluğun neyimi eksiltir?
10
181
Sarı yaprakların kapımızın eşiğini terk ettiği, kar kokusunun dağlardan bahçemize indiği zamanlardayız sevgilim. Güneş erken bırakıyor. Gri bulutların seferinde mavi hikâyeler yazıyorum. Sararan yaprakların dalları terk ettiği bu hakikat zamanında, bir zamanlar umut rengiydi mavi
1
33
730
Şimdi umut, önce sarıya, sonra griye çalıyor. Geçmişin hatırına kelimeler serserice dolaşıyor içimde. Ne tuhaf sevgilim; bazı hikâyeler, varacağı yere ulaşamaz ama insanın yüreğinde yaşar. Çünkü bütün güzel hikâyeler, yolda kalsalar da hatırlanır.
2
10
226
Onları görünce heyecanlandım. Yanlarına yaklaşmama izin verilmedi; biraz ikna etmek zorunda kaldım ve bu da zaman aldı. Sonunda, aynı karede buluşmayı başardık.
2
43
1,020
Bir tablonun içindeymiş gibi her şey yerli yerinde: göl, dağlar ve dik yamaçların eteklerine bir merdiven gibi sıralanmış pastel tonlu taş evler… Dar, taş döşeli sokaklarda yürürken zaman duruyor; sonra usulca yeniden ayaklarınıza dolanıyor.
6
41
1,112
bazen hiçbir şeyi arzulamadan, hiçbir şeye sahip olma ihtiyacı duymadan da yalnızca var olmanın hazzına ulaşabiliyor. Belki de özgürlük, her istediğine sahip olmakta değil; hiçbir şeye ihtiyaç duymadan, o anın içinde, yalnızca var olabilmekte saklıdır.
5
58
Kendinizi bu manzaranın bir parçası olmaktan çok, kadim bir hikâyenin içinden çıkıp gelmiş gibi hissediyorsunuz. Schopenhauer’in insanı kendi iradesinin ve arzularının tutsağı olarak gören felsefesi bile bu güzellik karşısında bir anlığına susuyor. Çünkü insan,
13
201
Güneş gölün üzerinde son ışıklarını bırakırken onları izledim. Bazen bir manzarayı güzelleştiren şey, gölün mavisi ya da dağların görkemi değil, hayatın içinden süzülüp o manzaraya karışan onların varlığıdır.
1
1
1
23
716