Konuşamam, yalnızca geniş omuzlar🫡🔥 https://teapaw.org/t.co/q1VEgWsttI
Eve gitmem gerek her yerdeyim
Joined August 2022
- Tweets11.4K
- Following306
- Followers1.8K
- Likes14.8K
Oneduya retweeted
Sağlık ocağının önündeki bankta kısa bir mola. Mevsimlerden sonbahar. Çay içiyoruz, yanımıza bir tane kedi gelmiş. Bu gün daha sakindi, her hangi biri vurulmadı, keçilerin altına biri atılmadı, birinin kafası patlamadı, dikiş atmak zorunda kalmadık. Mutluyuz, huzurluyuz. Akşam çıktığımızda bir az yürüyüş yapacağız, sabah birbirimizi yeniden görmek için heyecandan gece uyuyamayacağız. Vakit geçsin diye mesajlaşıcağız ve ya görüntülü konuşurken uykuya dalacağız. Sonra sabah uyanacağız. Kendimizi yine bir düşmanlığın ortasında bulacağız. Güzel bir rüyaydı✨
Sağlık ocağının önündeki bankta kısa bir mola. Mevsimlerden sonbahar. Çay içiyoruz, yanımıza bir tane kedi gelmiş. Bu gün daha sakindi, her hangi biri vurulmadı, keçilerin altına biri atılmadı, birinin kafası patlamadı, dikiş atmak zorunda kalmadık. Mutluyuz, huzurluyuz. Akşam çıktığımızda bir az yürüyüş yapacağız, sabah birbirimizi yeniden görmek için heyecandan gece uyuyamayacağız. Vakit geçsin diye mesajlaşıcağız ve ya görüntülü konuşurken uykuya dalacağız. Sonra sabah uyanacağız. Kendimizi yine bir düşmanlığın ortasında bulacağız. Güzel bir rüyaydı✨
Çok çok çok güzel çok iyi herkes okusuunn😭😭😭
“Hoşça kal Doktor Bey.”
“Hoşça kal Doktor Hanım.”
“Bazen yeniden başlayabilmek için insanın en başa dönmesi gerekir..”
Burada çok güzel bir paralellik var: İlkinde birbirlerini tanımak için “Doktor Bey” ve “Doktor Hanım” dediler; şimdi birbirlerini yeniden tanıyabilmek için aynı kelimelere döndüler..
Bu, birbirlerine söyledikleri bir veda değil; birbirlerini tanıdıkları ilk hikâyeye bir selam. Onlar birbirlerine ilk kez bu hitapların ardında âşık oldular. Şimdi ise doktor bey ve doktor hanım kimliklerini geride bırakıp, birbirlerini unvanlarından, geçmişlerinden ve eski rollerinden bağımsız tanımaya hazırlanıyorlar. Çünkü artık mesele doktor bey ve doktor hanım olmak değil; Oruç ve Eleni olarak birbirlerine yeniden âşık olabilmek. Bir hikâyenin sayfası kapanıyor ama bu kez birbirlerine gerçekten kendileri olarak başlayacakları yeni bir hikâye açılıyor.
Aslında hikâye kendi başlangıcına dönüyor. İlk tanıştıkları günün o masum hitapları aralarında sır olmadan balaşmıştı, yaşadıkları onca şeyden sonra yeniden anlam kazanıyor. Eski hikâye kapanırken Oruç ve Eleni için bambaşka bir hikâyenin kapısı aralanıyor.
Hikâyelerinin başında birbirlerine böyle sesleniyorlardı. Henüz birbirlerinin hayatında neye dönüşeceklerini bilmeyen, birbirlerinin yaralarını, sırlarını, korkularını tanımayan iki yabancıydılar. Şimdi ise bütün o yaşanmışlıkların ardından yeniden aynı hitaplara dönmeleri tesadüf olabilir mi? Sanki hikâye başladığı yere dönüyor; ama bu kez karşılarında birbirini hiç tanımayan iki yabancı değil, birbirinin en derin yaralarını da en güzel taraflarını da bilen iki insan var. İlk tanıştıklarında birbirlerini tanımaya başlamışlardı, şimdi ise birbirlerini bütün gerçekleriyle tanıdıktan sonra yeniden o ilk kelimelerde buluşuyorlar. Belki de bu bir vedadan ziyade, eski hikâyenin kapanıp yeni bir hikâyeye yer açmasıdır. Çünkü bazen yeniden başlayabilmek için insanın en başa dönmesi gerekir. Üstelik Eleni’nin kapıdan çıkmadan iki kez arkasına dönmesi de bu ihtimali daha anlamlı kılıyor. Gitmekle kalmak arasında değil, geçmişi geride bırakmakla geleceğe dair ihtimali içinde taşımak arasında bir yerde duruyor.
Bu kez birbirleriyle ilk kez tanışan iki insan gibi veda ettiler; çünkü bir gün yeniden karşılaşırlarsa, birbirlerini geçmişin yükleriyle değil, yeniden tanımayı seçen iki insan olarak karşılayabilsinler diye..