Arian Mani

از نگاه هنر جنگ سان تزو، جنگ چیزی فراتر از درگیری فیزیکی است؛ این یک بازی ذهن‌هاست. کسی پیروز میشود که ادراک طرف مقابل را کنترل کند، نه فقط نیروهایش را. ۱- فریب، اساس هر استراتژی است. اگر توانمند هستی، خودت را ضعیف نشان بده. اگر ضعیفی، تصویر قدرت بساز. هدف این است که دشمن را به تصمیم اشتباه وادار کنی. ۲- واقعیت را پنهان کن، برداشت را بساز. وقتی نزدیک هستی، طوری رفتار کن که دور به نظر برسی. وقتی دوری، حس نزدیکی ایجاد کن. کنترل برداشت‌ها، کنترل میدان بازی است. ۳- دشمن را تحریک کن تا خودش اشتباه کند. آدم‌های عجول، مغرور یا خشمگین، راحت‌تر شکست میخورند. بجای حمله مستقیم، شرایطی بساز که خودشان خطا کنند. ۴- بهترین پیروزی این است که برنامه‌های دشمن را قبل از اینکه اصلاً وارد جنگ شوی نابود کنی. ۵- از قدرت عبور کن، به ضعف ضربه بزن. هیچ‌وقت به قوی‌ترین نقطه حمله نکن. جایی را هدف بگیر که انتظارش را ندارد یا آسیب‌پذیر است. ۶- سرعت و غافلگیری = برتری فرصت تحلیل را از دشمن بگیر. حمله‌ی غیرمنتظره، حتی از ضربه‌ی بزرگ هم قوی‌تر است. ۷- مثل آب انعطاف‌پذیر باش. هیچ نقشه‌ای ثابت نیست. کسی برنده است که خودش را با شرایط تطبیق میدهد، نه کسی که روی برنامه پافشاری میکند. ۸- اگر خودت و دشمن را به‌خوبی بشناسی، نتیجه‌ی نبرد از قبل مشخص میشود. ۹- اگر بتوانی بدون درگیری پیروز شوی، یعنی بازی را در سطحی بالاتر بردی. در نهایت، واقعیت مهم نیست و آنچه اهمیت دارد «برداشت از واقعیت» است. قدرت واقعی در کنترل ذهن‌هاست، نه فقط میدان نبرد. هوشمندانه بجنگیم…

We are not there yet, but further signs that Trump is most likely to go for the Swiss cheese option I laid out on my Substack earlier this week - walking away while PRETENDING to uphold the blockade: tritaparsi.substack.com/p/th…