محقق و نویسنده مستقل پادکست با برزین https://teapaw.org/t.co/XgBzjVjwTG @stolid_ir
Tehran
Joined April 2014
- Tweets35.3K
- Following4.7K
- Followers4.8K
- Likes99.8K
مامور موساد: «ایران باید تکه‌تکه شود!»
پهلوی و سطلی‌ها هم هنوز فکر می‌کنن اسرائیل دوست مردم ایران هست!
Barzin Jafartash 🎒 🍉 retweeted
یک زمانی هم هر سال یک موسسه اروپایی با اسم پرطمطراق پیدا می‌شد که شهرهای جهان رو به ترتیب کیفیت زندگی رده‌بندی می‌کرد. مثلا کلگری با هوای ۲۰- بهترین شهر دنیا شناخته می‌شد. تهران هم می‌شد دومی از آخر.
بعد BBC با استناد به این رده‌بندی درباره غیر قابل سکونت بودن تهران مطلب می‌نوشت.
Barzin Jafartash 🎒 🍉 retweeted
امروز سالروز شهادت مردیه که تیرهایی که از کمانش رها شد، دو دهه بعد در آسمان بیت المقدس امید دل کودکان فلسطینی شد.
امروز اگر ایرانیان در مرزهای کشور در چادرهای آوارگان در صف غذا و فرار و پناهدگی نیستند، به همت زحمات این پارسای بی‌ادعای شهید است.
Barzin Jafartash 🎒 🍉 retweeted
آمریکا بعد از جنگ جهانی دوم هر کاری دلش خواسته با جغرافیای جهان کرده؛ کره را با شوروی دو تکه کرد، ویتنام را دوپاره نگه داشت تا شکست خورد، در تغییر مرزهای آلمان نقش داشت، در عراق به تثبیت اقلیم کردستان کمک کرد و در روند جدایی سودان جنوبی هم نقش مهمی داشت. لیبی را هم دیدیم، سوریه را هم دیدیم.
حالا اینکه تصور کنیم برای ایران هیچ نقشه‌ای از همین جنس وجود ندارد، به نظرم بیش از حد خوش‌بینانه است. فعلاً به سنگ سفت خورده‌اند…
تا کجا؟ خدا می‌داند.
Barzin Jafartash 🎒 🍉 retweeted
صهیو-پهلویست شرورترین دشمنی است که ایران و ایرانی در تاریخ داشته. هیچ کس این اندازه از ما متنفر نبوده. هیچ کس تا این اندازه به خون ما تشنه نبوده. اینها ده پله از مجاهدین بدترند.
دارو دسته پهلوی باید به عنوان گروه تروریستی شناسایی، تابعیت‌شان لغو و برای همیشه از ایران دور بمانند.
Barzin Jafartash 🎒 🍉 retweeted
غیر از دو کلمۀ امام و اسلامی کدام المانش ملی نیست؟
مهر خاوران؟ فروغ دیدۀ حق‌باوران؟
بهمن فر ایمان ماست؟
استقلال آزادی نقش جان ماست؟
شهیدان! پیچیده در گوش زمان فریادتان؟
Barzin Jafartash 🎒 🍉 retweeted
مشکل اینجاست که برای لایک جمع‌کردن، حتی یکبار متن سرود را بدون غرض نخوانده‌اید. کجای این مفاهیم ملی نیست؟
۱. مهر خاوران: اشاره به هویت باستانی و جغرافیایی ایران (سرزمین خورشید).
۲. استقلال و آزادی: بزرگترین مطالبه تاریخی تمام ایرانی‌ها از مشروطه تا امروز برای قطع دست اجنبی. چه چیزی ملی‌تر از استقلال؟
۳. شهیدان: همان جوان‌هایی که از تمام اقوام جان دادند تا پس از قرن‌ها، برای اولین بار حتی یک وجب از خاک ایران جدا نشود.
۴. و در نهایت: پاینده مانی و جاودان، ایران.
سرود "ای ایران" بسیار محترم است، اما سرود فعلی شناسنامه‌ی دقیق کشوری‌ست که هویت تاریخی، استقلال سیاسی و خون فداییان مرزهایش را یک‌جا در خود دارد. ندیدن این مفاهیم بدیهی، فقط موج‌سواری روی ناآگاهی‌ست.
Barzin Jafartash 🎒 🍉 retweeted
🎬 پدربزرگ دانش‌آموز شهید میناب:
تلخ‌ترین لحظه برای ما، وقتی بود که بچه‌ها زیر آوار بودند و وطن‌فروشان شادی می‌کردند
Barzin Jafartash 🎒 🍉 retweeted
پیامدهای ویرانگر انفعال ایران در برابر اقدامات مخرب ائتلاف هند-امارات-اسرائیل و نکاتی در باب معماری نظم امنیتی پساجنگ در منطقه غرب آسیا
با تشکر از Arobus.ir
این روزها خبر مذاکرات ایران و آمریکا مجدداً داغ شده و هر روز شایعاتی در مورد افزایش یا کاهش احتمال این توافق از اطراف و اکناف به گوش میرسد. سیل اخبار مذاکرات جدید از دو روز پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا آغاز شد و در روز دوشنبه قیمت نفت را ۱۰ دلار کاهش داد که ترامپ آن را بزرگترین سقوط تاریخ بازار نفت نامید. این شوک نزولی، نفت را از یک کانال صعودی که ۵ ماه در آن قرار داشت خارج کرد، یه این امر که در جای خود باید بررسی شود، خصوصا اینکه انتخابات بسیار رقابتی بود و نظرسنجیها برد با فاصله معنادار دموکراتها را بازتاب نمی‌دادند.
بعد از گذشت مدت کوتاهی از تحولات، اکنون میتوان گفت که متأسفانه طرف ایرانی همچنان از وقایع پیشین درس نگرفته و در همان مسیرهای نادرستی گام برمی‌دارد که پیش از این در آن بارها گام زده و نتایجی معکوس گرفته است. روال همیشه این بوده است: ابتدا در یک مقطع حساس پیشنهاد میانجیگری مطرح میشود؛ سپس مذاکراتی مستقیم یا غیرمستقیم انجام میشود؛ سپس سیلی از اخبار نیمه‌درست و نادرست به رسانه‌ها سرازیر میشود که طرف ایرانی باید بخشی یا تمام آنها را تکذیب کند؛ و در نهایت طرف ایرانی خود را در موقعیتی می‌یابد که ناگزیر باید مذاکره را خاتمه دهد. تنها فایده این مسیر تکراری این است که در مقطعی حساس فشار از گرده طرف آمریکایی برداشته میشود، اما چیزی عاید طرف ایرانی نمی‌شود، یا اگر بشود مقطعی و زودگذر است.
در مورد تحولات اخیر در منطقه و مذاکرات نکاتی وجود دارد که در اینجا به اهم آنها می‌پردازیم:
۱. بدون شک ترامپ و حزب جمهوریخواه ضربه‌ای بسیار سنگین و حتی جبران‌ناشدنی (در حد باخت پس از رسوایی واترگیت) را در انتخابات میان‌دوره‌ای دریافت کرده‌اند، تا جایی که نه فقط از بابت دست رفتن کنترل دو مجلس، بلکه از بابت انتخابات ۲۰۲۸ و آینده میان‌مدت حزب جمهوریخواه و بقای گفتمان ماگا باید نگران باشند؛ و ترکیب این مسئله با التهابات اخیر بازارهای مالی، خصوصاً بخش AI، آنها را به سمت تست مجدد راه‌حل دیپلماتیک سوق داده است و از جهاتی میتوان گفت که در صورت درک درست ایران از شرایط، فرصتی کم‌نظیر برای ایران جهت پایان دادن به جنگ از موضع قدرت فراهم شده است.
۲. طرف ایرانی نیز همچنان بر شروط ۷ گانه خود اصرار دارد و امیدوار است با اهرم تنگه هرمز، از ایالات متحده امتیازات بزرگی دریافت کند. ایران با نرخ متفاوت و گسترده‌ای در حال زدن کشتی‌های عبوری از تنگه است و اخیراً توانست قیمت نفت آتی را پیش از مذاکرات به ۱۱۸ و قیمت نفت فیزیکی را به نزدیکی ۱۵۰ دلار برساند.
۳. طرف ایرانی همچنان انحصار مذاکره با آمریکا را تنها راه‌حل می‌داند و مسائل را خطی و نه شبکه‌ای و درهم‌پیوسته تحلیل می‌کند. برای مثال، ایران اگرچه بر پایان جنگ در همه جبهه‌ها تأکید دارد، اما ربط معناداری بین پرونده یمن و لبنان برقرار نمی‌شود؛ و از اهرم فشار بر امارات در تنگه هرمز و فشار بر عربستان در باب‌المندب و دریای سرخ جهت بهبود شرایط حزب‌الله در جنوب لبنان، استفاده مستقیم و معناداری نمی‌شود.
۴. به طور خاص، ایران همچنان در قبال عامل اصلی قاچاق نفت در تنگه هرمز، یعنی امارات متحده عربی، رویکردی مسالمت‌آمیز و ملایم دارد، و همین امر باعث شده دوباره طرف آمریکایی تلاش کند روایت «تنگه هرمز از دست ایران خارج شده است» را جا بیندازد، تا ایران نتواند از آن به عنوان کارتی در مذاکرات استفاده کند. همه اینها در حالی است که امارات در حال نمایش خصومت خود علیه ایران در پرونده‌های متعددی چون یمن و لبنان است.
۵. پیش از این در مورد لابی بسیار خطرناک امارات در ایران و نفوذ آن در دستگاه‌های حساس سخن گفته بودیم و اکنون برای نویسنده کاملاً محرز شده است که طرفداران مماشات با امارات با ادله‌ای بسیار حقیر و تاکتیکی به دنبال تأمین امنیت کشوری هستند که متحد راهبردی اسرائیل در منطقه غرب آسیا بوده و تنها کشوری در خاورمیانه است که اسرائیل آن را به عنوان متحد قابل اعتماد و نزدیک خود پذیرفته است. به عبارتی، در پرونده امارات، که نماد و نمود عینی نظم آمریکایی-اسرائیلی در منطقه غرب آسیا است، مضرات راهبردی و بلندمدت مماشات با امارات در برابر چند امتیاز تاکتیکی و زودگذر نادیده گرفته می‌شوند. در مورد این مسئله ناگفته‌ها و حقایقی وجود دارد که در زمان خود آنها را بیان خواهم کرد.
۶. طرف ایرانی در رویکردی پارادوکسیکال از یک طرف بر استیفای حقوق خود از طریق تنگه هرمز مصر است و از طرف دیگر با عامل اصلی سوزاندن این برگه در این تنگه مماشات می‌کند. این مسئله علامت سؤال‌های مهمی را در پایتخت‌های قدرت بزرگ، یعنی مسکو و پکن، ایجاد کرده است. همچنین طرف ایرانی تحرکات محدودی ناظر به مذاکره با پکن و مسکو جهت تثبیت نظم پساجنگ از خود نشان داده است و اگرچه سفرهای اخیر دکتر باقری‌کنی به پکن، و دیدار وی با نماینده ویژه چین و همچنین سفر مهم سرلشکر رضایی به مسکو در این جهت ارزیابی میشود، اما مذاکره با طرف آمریکایی همچنان ادامه همان روش‌های پیشین است، حتی اگر پکن و مسکو نقشی پررنگ‌تر پیدا کرده باشند. به عبارتی مسئله اصلی ایران واسطه‌گری دوحه، مسکو یا پکن نیست، و تا زمانی که رویکرد «نظم‌محور» به مذاکرات حاکم نشود و مسئله تنگه هرمز، امارات و کوریدور IMEC و ائتلاف I2U2 در یک بسته منسجم سیاستی مورد بررسی قرار نگیرد، شانس اینکه اصرار بر ۷ شرط مشکلی را حل کند، اندک خواهد بود.
۷. پیش از این گفته بودیم که کوریدور به اصطلاح عمانی، کوریدوری اماراتی-اسرائیلی است و مسئله تنگه هرمز فراتر از قیمت نفت و ناظر به نقش بندر راهبردی جبل‌علی و نقش کلیدی امارات در کوریدور IMEC است. لذا با عنایت به گزاره‌های فوق، هرگونه مماشات با امارات در مورد تنگه هرمز به معنی پذیرش نقش اسرائیل در کنترل معادلات تنگه است و این مسئله ممکن است پکن یا مسکو یا هر دو را به این نتیجه برساند که جهت جلوگیری از افزایش نقش اسرائیل در تنگه، به ایران جهت بازگرداندن تنگه به شرایط قبل فشار وارد کنند، که علائم اولیه آن در حال ظاهر شدن است.
۸. برای نگارنده محرز شده است که لابی امارات در ایران درصدد است تا به هر قیمت ممکن، ایران را به معادلات و نظم پیشاجنگ و وابستگی لجستیکی و ارزی پیشین به امارات بازگرداند و برای تحقق این هدف از همه ابزارهای ممکن استفاده کرده و می‌کند. این در حالی است که بزرگترین تنبیه ایالات متحده پس از تحمیل جنگی سخت به ایران، تغییر نظم منطقه غرب آسیا و ارتقای نقش ژئوپولتیک و ژئواکونومیک ایران به شکلی است که بتواند در مسیر اتصال هند به روسیه و چین به اروپا جایگاهی محوری پیدا کند، امری که در تضاد کامل با منافع بلندمدت امارات و اسرائیل قرار دارد.
۹. ادامه مسیر فعلی با امارات نه تنها به معنای فروپاشی پیشنهاد طرح ۷ بندی ایران به واسطه ناکارآمدنمایی برگ تنگه هرمز است، بلکه به معنای پذیرش حاکمیت دوفاکتوی اسرائیل بر بخشی از تنگه هرمز، تثبیت‌کننده کوریدور IMEC و دارای تبعات بسیار جدی و بلندمدت بر معادلات جنوب لبنان و ژئوپولتیک شیعه است. کمتر از یک ماه قبل، بنادر بیروت و طرابلس لبنان به شبکه‌ای پیوسته‌اند که به «کوریدور اقتصادی هند–خاورمیانه–اروپا» (IMEC) متصل است. مدیریت بندر بیروت و بندر طرابلس روز ۶ اکتبر در دهلی‌نو یک بیانیه مشترک امضا کردند تا به «باشگاه بنادر IMEC» بپیوندند، باشگاهی که در همان روز راه‌اندازی شد. این خبر در کنار اخبار پیشین دال بر فشار فرانسه و امارات جهت پیوستن لبنان به آیمک، معنایی جز پیوستن لبنان به پیمان ابراهیم و قرار گرفتن در مدار هند-امارات-اسرائیل-ایالات متحده ندارد، که این امر خود مقدمه احیای مسیر قدیمی بیروت-حیفا و خالی شدن جنوب لبنان از شیعیان خواهد بود.
۱۰. در حال حاضر پیمان مکه و مسیر راه‌آهن حجاز با حمایت پشت‌پرده چین به رقیبی برای ائتلاف I2U2 و کوریدور IMEC مبدل شده است. پکن انتظار دارد تهران با این ائتلاف رابطه بهتری داشته باشد، که البته در جای خود محل بحث است. ایران حاضر است با محور چین-پاکستان-عربستان-ترکیه در برابر محور آمریکا-هند-امارات-اسرائیل همکاری کند، اما مسلماً ایران نمی‌تواند نقش دوگانه عربستان در کوریدور IMEC و نقش منفی ریاض در یمن و لبنان را نادیده گیرد. با وجود این در صورت ایفای نقش فعال‌تر پکن، ایران می‌تواند در اتصال کوریدور CPEC پاکستان از طریق ریمدان یا چابهار به ترکیه ایفای نقش کند. همچنین در صورت همکاری بیشتر ترکیه و نقش فعال‌تر چین، میتوان در میان‌مدت و به تدریج به مسیر شرقی-غربی عراق-سوریه-لبنان و جدا کردن لبنان از IMEC اندیشید، امری که نیازمند فعالیت‌های دیپلماتیک بسیار گسترده است. علی‌ای‌حال، ایران باید از هر مسیری که تضعیف‌کننده امارات و اسرائیل در منطقه باشد، استقبال کند و با قید ملاحظاتی، من جمله تعیین تکلیف محاصره یمن و فشار بر حزب‌الله، به سمت کاهش تنش با عربستان حرکت کند.
۱۱. یکی از ارکان نظم آینده منطقه غرب آسیا، ابعاد نظامی و امنیتی آن، خصوصاً بخش هسته‌ای آن است. با عنایت به این نکته نگارنده پیش‌بینی می‌کند که دیر یا زود، به دلیل فشار پکن و واشنگتن و لابی عربی، مسئله هسته‌ای به مذاکرات افزوده خواهد شد، لذا باید راه‌حلی ایجابی و نه سلبی برای پرونده هسته‌ای ایران ارائه شود. نگارنده بارها تأکید کرده است که ایران نمی‌تواند و نباید به راه‌حل‌های پیش از ۲۸ فوریه بازگردد و دادن قول قطعی به جامعه جهانی برای نساختن بمب اتمی و تعهد مطلق به NPT دیگر عاقلانه نیست. از طرف دیگر حرکت دفعی به سمت بمب به دلیل چسبندگی نهادها به مسیرهای پیشین با چالش‌هایی مواجه است. در حال حاضر مطالبه جامعه ایران برای ساخت بمب اتمی در سطح بالایی است و این فی‌نفسه بسیار خوب است. اما ایجاد دوگانه «بمب همین الان/بمب نمی‌خواهیم» با توجه به قاعده سیاستی «وابستگی به مسیر»، عاقبت نظام را به پذیرش راه‌حل‌هایی که مسیر اتمی شدن ایران را برای همیشه مسدود خواهد کرد سوق خواهد داد، و ترویج‌دهندگان این دوگانه به احتمال زیاد به شکلی مستقیم یا غیرمستقیم از جانب سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه هدایت می‌شوند، خواه طرفدار ساخت بمب باشند و خواه مخالف آن. نگارنده تأکید دارد که هر راه‌حل هسته‌ای، اعم از آنکه در آن انعطاف باشد یا خیر، باید دارای ارکان زیر باشد:
الف. عدم حرکت ایران به سمت سلاح اتمی نباید مطلق بوده، و باید مشروط به تأمین امنیت ایران و تعهد کامل طرف مقابل به مفاد تفاهم باشد، لذا باید مکانیزم ماشه‌ای برای خروج از NPT تعریف شود که عنداللزوم فعال شود.
ب. هرگونه انعطاف ایران باید دارای ماهیت برگشت‌پذیر باشد، و این برگشت‌پذیری باید دفعی باشد. لذا رقیق‌سازی دفعی و انتقال مواد به خارج و حتی تبدیل مواد غنای بالا به میله سوخت قابل قبول نیست.
ج. با توجه به تجربه پاکستان و ایالات متحده، ایران باید نسبت به تأسیس یک ساختار تخصصی اطلاعات-ضداطلاعات در حوزه هسته‌ای اقدام کند، ساختاری که در صورت فعال شدن مکانیزم ماشه توان تطور به ساختار فرماندهی و کنترل هسته‌ای را داشته باشد.
د. ایران باید مذاکرات جامعی را با چین و روسیه جهت استناد به ماده ۱۰ NPT آغاز کند تا در صورت فعال شدن مکانیزم ماشه، تبعات سیاسی خروج از NPT حداقل شود.
ه. ایران نباید بازرسی آژانس از مراکز بمباران‌شده را بپذیرد؛ ایران می‌تواند از بازرسان مستقل چینی و روس که مورد تأیید سازمان‌های اطلاعاتی ایران باشند دعوت کند تا طبق ضوابط سختگیرانه ایران از مکان‌های مورد نظر بازدید و نتایج را به آژانس و ایالات متحده گزارش دهند.
و. ایران در حال حاضر قابلیت استناد به ماده ۱۰ NPT را دارد، لذا باید فعال نکردن دفعی خروج از NPT را با رفع تحریم‌ها یا بخشی از آن و دسترسی به دانش روز هسته‌ای معامله کند، که در این حوزه طرف معامله چین خواهد بود.
۱۲. به طرف چینی باید تفهیم شود که دادن وزن بیش از اندازه به مسیر پاکستان-عمان-عربستان-ترکیه با سیاست‌های موازنه‌گر پکن ناهمخوان است و با توجه به تأکید شی بر «ارائه توسعه سبک چینی» به تمام ملل غرب آسیا، باید بین شمال خلیج فارس و جنوب آن موازنه برقرار شود. پکن و مسکو باید با ایفای نقش فعال در نظم‌سازی، با ایالات متحده جهت معافیت کامل و دائمی خود از تمام تحریم‌های سرمایه‌گذاری و فعالیت اقتصادی در ایران مذاکره کنند تا ایران بتواند نقش فعال خود را در کوریدور شمال-جنوب و شرق-غرب ایفا کند. این کار دست ایران را برای مذاکره برای رفع کامل تحریم‌ها باز خواهد کرد.
۱۳. ایران، چین و روسیه باید بر مبنای طرح اخیر لاوروف، طرح‌های خود برای امنیت جمعی در خلیج فارس و معماری اقتصادی و امنیتی در غرب آسیا را تجمیع کرده و کشورهای عربی را به مجموعه‌ای از همایش‌ها جهت مذاکرات جمعی یا دوجانبه دعوت کنند. با توجه به تأکید طرح چهارماده‌ای چین بر خروج نیروهای بیگانه از غرب آسیا و محوری بودن مسئله فلسطین و ارائه توسعه مدل چینی به کشورهای این منطقه، محورهای اصلی هر توافق چندجانبه با کشورهای عربی باید شامل سه رکن زیر باشد:
۱. تعدیل حضور آمریکا در منطقه
۲. مهار اسرائیل
۳. موازنه میان توسعه-امنیت و بهره‌مندی همه کشورهای منطقه از مزیت‌های اقتصادی منطقه و توازن توسعه میان شمال خلیج فارس و جنوب آن
۱۴. به طور خاص در مورد تنگه هرمز، ایران از حیث نظامی کنترل تنگه را در دست خواهد داشت و این از خطوط قرمز ایران است. اما از حیث تجاری و بحث خدمات/عوارض، ایران باید به تسهیم منافع با کشورهای جنوب فکر کند، به شرطی که چین به عنوان ذی‌نفع تضعیف IMEC نسبت به ارتقای توان ایران در ارائه خدمات به کشتی‌ها و بهبود وضعیت و توسعه بنادر ایران، خصوصاً بندر راهبردی چابهار، متعهد شود (که این امر مستلزم پیروزی بر لابی قدرتمند هند و امارات در ایران است).
در پایان ذکر این نکته ضروری است که دلیل متمایل شدن مجدد آمریکا به مذاکره در مقطع زمانی فعلی، فشارها و التهابات قابل توجه در بازارهای مالی، خصوصاً بخش فناوری و هوش مصنوعی، و همچنین شدت بالای باخت در انتخابات میان‌دوره‌ای است که ترکیب این دو، آینده میان‌مدت حزب جمهوریخواه و منافع شخص ترامپ را تهدید می‌کند. در صورت ادامه مسیر فعلی، یعنی انفعال در نظم‌سازی، مماشات در برابر امارات و تبدیل شدن به آلت دست آمریکا در خبردرمانی بازارهای مالی، با گذر زمان، بازارهای مالی و نفت از حالت فشار خارج و از سوی دیگر فشارهای اقتصادی داخلی ایران تدریجاً کار خود را خواهد کرد و فضا را به سمتی خواهد برد که یا خطر اشتعال جنگی مجدد شدیداً افزایش یابد، یا ایران مجبور شود به شکلی گسترده و کنترل‌نشده به طرف مقابل امتیاز دهد و ریسک تهدید و سایه دائمی جنگ را بر خود بپذیرد، که چنین امری مقدمه فروپاشی کشور خواهد بود. ایران تاکنون دستاوردهای ذی‌قیمتی به دست آورده و زمان آن فرا رسیده که با دیپلماسی فعال، و غلبه بر موانع ذهنی خودساخته، فضا را برای یک توافق پایدار که ایالات متحده تنها یک ضلع آن است، فراهم سازد.
پ. ن.: ممکن است در چند روز آینده توافقی میان ایران و آمریکا حاصل شود، اما باید دقت کرد که شرط موفقیت هر توافق، پایداری و اجرایی شدن آن به شکلی است که منافعی از آن عاید کشور شود و توسعه و امنیت بلند مدت ایران را تضمین کند.
مقاله‌‌ای مفصل پیرامون تحولات سریع در نظم منطقه‌ای، اتصال لبنان به کوریدور IMEC و قرار گرفتن آن در مدار عادیسازی با اسرائیل و نقدی بر رویکرد «تنفس بین دو جنگ»؛ نقش منفی تنش زدایی حساب نشده با کشورهای عربی خصوصا امارات عربی متحده در تغییر سریع معادلات نظم منطقه‌ای علیه تهران و تکرار اشتباه توافق پکن؛
پیش از این، چهار پارادایم اصلی و رقیب در تثبیت نظم پساجنگ در خاورمیانه را مورد بررسی قرار داده و آکسیومهای اصلی آنها را بر شمردیم. در این مقاله مفصل به طور خاص به نقد دو پاردایم نخست و سوء برداشت انها از مفهوم «تنش زدایی» در مورد کشورهایی چون امارات خواهیم پرداخت، اقدامی که معمولا در ازای امتیازات اقتصادی نسیه، موقت و محدود انجام میشود، اما در عمل طرف مقابل را در جهت تثبیت معادلاتی که در بلندمدت به ضرر منافع و امنیت ملی ایران است، جری میسازد.
پیش از این در تحلیل روند جنگ توضیح داده شد که امارات عربی متحده به دلیل نقش فعال در تسهیل تجاوز ایالات متحده و اسرائیل به ایران و نقش محوری در ائتلاف I2U2 و کوریدور IMEC و روابط عمیق و چند لایه با اسرائیل، با اختلافی معنادار هدف اصلی اقدامات نظامی ایران علیه کشورهای عربی منطقه بوده است.
پس از آتش بس و امضای یادداشت تفاهم اسلام آباد، اخبار متعدد و تکذیب نشده‌ای دال بر ملاقاتهای سطح بالا میان مقامات امنیتی کشور و مقامات ارشد اماراتی منتشر گردید. از طرف دیگر اخباری از روند سریع شکل گیری دو ائتلاف/کوریدور منطقه‌ای به گوش میرسد که یکی با محوریت امارات و اسرائیل و دیگری با محوریت ترکیه و عربستان در حال تنظیم و تحکیم روابط قدرت منطقه‌ای به نفع ایالات متحده هستند و با توجه به اضافه شدن لبنان به محور امارات/اسرائیل، و امضا شدن توافق ننگین میان دولت لبنان و اسرائیل، میتوان ادعا کرد که باز هم تهران در تشخیص اولویتهای خود دچار خطا شده و اشتباه توافق پکن و سفر خالد بن سلمان را در یک مقطع زمانی حساس و تاریخ ساز تکرار کرده است.
در این میان نباید از نظر دور داشت که با توجه به عضویت ریاض در کوریدور IMEC و نفوذ بالای آن در دولت نواف سلام، اساسا این تحولات بدون رضایت ریاض ناممکن بوده و تهران در تنظیم رفتار ریاض و استفاده از ظرفیت باب المندب و دریای سرخ در این جهت ناموفق عمل کرده است.
شرایط حال حاضر، به طرز معناداری شبیه شرایط پیش از انفجار منطقه در ۷ اکتبر (سپتامبر ۲۰۲۳) و همچنین پیش از جنگ ۱۲ روزه (آوریل و می ۲۰۲۵) پس از سفر خالد بن سلمان به تهران است که در آن تهران با پیش فرضهایی بسیار نادرست ریاض و ابوظبی را در حاشیه امن قرار داد تا روند ابرمعامله عادیسازی و تجهیز منطقه برای جنگ با ایران بدون هیچ مزاحمتی پیش برود. طرف غربی با طرح معامله آزادی جاسوسان در برابر پولهای بلوکه شده در کره جنوبی و قولهای نسیه سرمایه گذاری از جانب کشورهای عربی در پیش از جنگ ۱۲ روزه، تلاش کرد به این آسایش خاطر کاذب در تهران دامن بزند، معامله‌‌ها و قولهایی که حتی یک سنت از آنها به ایران نرسید. تهران پس از توافق پکن و معامله جاسوسان، با عدم درک زلزله ژئوپولتیک قریب‌الوقوع در منطقه، با محصور کردن خود در دام «سیاست همسایگی»، خود را در برابر تحرکات ایالات متحده و اسرائیل با هدف تغییر نظم منطقه‌ای در وضعیتی دست بسته قرار داد و این قاعده نادرست را تا زمان حمله گسترده ایالات متحده و اسرائیل به خاک ایران و ترور رهبر عالی جمهوری اسلامی حفظ کرد.
متاسفانه شواهد نشان میدهد که جریانهایی که نقش مهمی در وابسته‌سازی ایران به نظام مالی امارات (تحت اشرافیت کامل اسرائیل و ایالات متحده) و تسویه درهمی داشته و با معلق نگه داشتن دو دهه‌ای پرونده توسعه بندر استراتژیک چابهار عملا کشور را دچار خفگی ژئواکونومیک کرده‌اند، در حال تصمیم سازی برای فرستادن منافع عالی کشور به مسلخ نظم آمریکایی/اسرائیلی هستند؛ و جای بسی تاسف است که برغم نادرست بودن تحلیلهای این جریانها پیش و پس از طوفان الاقصی، پیش از جنگ ۱۲ روزه و همچنین نادرست بودن تبیینهای آنها از نقش راهبردی قیمت نفت و تنگه هرمز در تعیین تکلیف معالات جنگ با آمریکا، این جریانها هنوز عنان مقدرات بلندمدت کشور را در دست دارند.
در این مقاله مبسوط نشان میدهیم که چگونه طراحیهای امارات (با مشارکت ایالات متحده، فرانسه و ایتالیا) برای لبنان، در حال نابودی ژئوپولتیک شیعه و منافع بلند مدت ایران در جوار مدیترانه شرقی است و به نظر میرسد که قرار گرفتن مجدد امارات و سعودی در حاشیه امن به انها این جرات را داده است که بزرگترین متحد ایران در جوار مدیترانه را در فشاری بیسابقه قرار دهند، حال بماند که این مساله در حال تغییر دادن معادلات تنگه هرمز به ضرر ایران نیز هست.
جریان نرمالیزاسیون همواره به طرق مختلف تلاش کرده تا در تهران این اتمسفر را ایجاد کند که مسائل منطقه خاورمیانه اساسا ربطی به پکن ندارد یا پکن انگیزه‌ای برای مداخله در آن ندارد، و این در حالیست که اتصال لبنان به IMEC با توجه ماهیت "ایندوپاسیفیکی" آن دارای ماهیتی ضد چینی یا حداقل معارض با مانع بلند مدت چین است و جای تعجب است که به غیر از پارادایم سوم، هیچ کدام از پارادایمهای یادشده اهمیت این نکته را در نظام نظری خود درنیافته‌اند. از طرف دیگر اتصال بیروت به حیفا دارای معانی عمیقی است که یکی از آنها پراکندگی و تضعیف طائفه شیعه در جنوب لبنان و خلع سلاح کامل آن است.
شواهد نشان میدهد که در تهران هنوز رویافروشان حامی "نظم مبتنی بر قواعد"، با مستمسک قرار دادن مسائل موجه/غیرموجه اقتصادی، در ترویج آمریکاگرایی رمانتیک بازار گرمی دارند و اوراسیاگرایان رئالیست و قائلین به تعیین تکلیف نظم منطقه‌ای در بازی میان قدرتهای بزرگ، در اقلیت محض قرار دارند.
در ادامه به تبیین ابعاد تحولات اخیر در لبنان خصوصا زمینه‌سازی برای اتصال لبنان به IMEC خواهیم پرداخت و نشان خواهیم داد که چرا تئورسینهای «تنفس بین دو جنگ» در برآوردهای خود از اسیبهای امتیازات اقتصادی (عمدتا نسیه) اعراب به ایران و آثار مخرب تنش زدایی بی موقع و نادرست با امارات و سعودی (یعنی بدون تعیین تکلیف مساله نظم منطقه‌ای با مشارکت قدرتهای بزرگ من جمله چین) دچار خطایی راهبردی هستند./۱
حتما باید خون این همه بچه ریخته می‌شد
تا بعضی‌ها بفهمند ترامپ و نتانیاهو
عموشون نیست و رضا پهلوی شرف نداره؟
تلخ‌تر اینکه هنوزم بعضی‌ها نمی‌خوان بفهمند!
Barzin Jafartash 🎒 🍉 retweeted
تحقیق جدید هاآرتص از شبکه‌ای متشکل از ۱۶۵۳ حساب جعلی در X پرده برداشته که با هویت ایرانی، ابتدا در حمایت از نتانیاهو و حزب لیکود در انتخابات اسرائیل فعالیت کردند و پیش‌تر نیز در تبلیغ رضا پهلوی و تغییر رژیم در ایران نقش داشتند. این حساب‌ها با انتشار هماهنگ پیام‌های فارسی و عبری، وانمود می‌کردند صدای مردم ایران هستند. هم‌پوشانی این شبکه با عملیات نفوذ پیشین منتسب به اسرائیل، بار دیگر بحث دستکاری سازمان‌یافته افکار عمومی و جعل حمایت مردمی را مطرح کرده است.
Well, this aged rather well. 👇
A new Haaretz investigation has uncovered a network of 1,653 X accounts posing as Iranians that mobilized to promote Netanyahu and his Likud party during Israel's recent election.
What's particularly revealing is that many of these same accounts had previously been identified in an influence operation promoting Reza Pahlavi, the son of Iran's last shah, and regime change in Iran.
The researchers found clear signs of coordinated, inauthentic activity: accounts posting identical messages, amplifying Netanyahu within minutes of one another, and suddenly switching from Persian-language messaging about Iran to Hebrew appeals urging Israelis to vote for Netanyahu.
Some claimed to speak on behalf of the Iranian people, telling Israelis that Netanyahu's reelection was essential to freeing Iran from the Islamic Republic.
After the election, the accounts largely abandoned Israeli politics and returned to promoting the shah and discussing regime change in Iran.
This didn't emerge out of nowhere.
Earlier Haaretz and other investigations exposed Israeli government-funded social media influence operations targeting Iranian audiences, including efforts to promote Reza Pahlavi and manufacture the appearance of grassroots support.
Separately, a major @citizenlab investigation following the June 2025 Israel-Iran war uncovered another coordinated network of fake Iranian accounts spreading AI-generated content to encourage an uprising in Iran. (source: citizenlab.ca/research/2025-…)
Researchers assessed that the operation was most likely conducted by an Israeli government agency or a contractor working closely with it. Some of its messaging was synchronized with Israeli military strikes.
The latest Haaretz investigation does not establish who operates the 1,653 accounts, and Netanyahu's office and Likud deny involvement.
But the documented overlap is striking: accounts presenting themselves as ordinary Iranians promoting Pahlavi and regime change were also mobilized to influence an Israeli election on Netanyahu's behalf.
This is definitely not organic or spontaneous Iranian public opinion. It's coordinated, inauthentic political manipulation masquerading as grassroots support. And it's not new. For years, especially since 2022, as Israel intensified its regime-change efforts toward Iran, these operations have sought to manufacture the appearance of Iranian support for an agenda that serves Israeli political interests.
Link to the Haaretz investigation:
haaretz.co.il/news/elections…
Barzin Jafartash 🎒 🍉 retweeted
برنارد لوییس: من یک بار به لیبی رفتم و قذافی در چادرش در بیابان از من پذیرایی کرد. دلیل دعوتش از من این بود که به‌شدت نگران رابطه نزدیک و دوستانه خاندان سعودی با خاندان بوش بود. می‌گفت سعودی‌ها دارند بوش‌ها را متقاعد می‌کنند که خطر واقعی و دشمن اصلی، ایران است.
ارمنستان از سامانه پدافندی ارتفاع پست مجید که از ایران خریده رونمایی کرد.
کشوری که نمی‌تونست سیم‌خاردار تولید کنه و ارتشش به کمک پنجاه هزار مستشار نظامی آمریکایی وابسته بود حالا سامانه پدافند ضدهوایی صادر می‌کنه!
