Cyprus News

ΠΑΝ.ΣΥ.ΦΙ ΑΠΟΕΛ: Τι ζήσαμε ΘΡΥΛΕ μου, τι ζήσαμε αδέλφια. Αυτά που έγιναν το Σαββατοκύριακο θα τα μνημονεύουν γενεές ΑΠΟΕΛΙΣΤΩΝ. Πόση Ιστορία χωράει σε ένα διήμερο, πόσος ΑΠΟΕΛΙΣΜΟΣ χωράει σε 48 ώρες… Από την Οδό Λήδρας 138, εκεί όπου πριν 100 χρόνια άναψε η Φλόγα. Εκεί μαζεύτηκαν λοιπόν χιλιάδες ΑΠΟΕΛΙΣΤΕΣ, για να βρεθούν σε εκείνο το σημείο και να ταξιδέψουν νοερά έναν αιώνα πίσω. Από εκείνο το ιερό μέρος ξεκίνησε η διαδρομή της Φλόγας, την οποία παράδιδε αθλητής σε αθλητή. Όλοι εκείνοι που καθημερινα δίνουν το δικό τους αγώνα για να κρατούν τη γαλαζοκίτρινη σημαία ψηλά. Πίσω από τη Φλόγα του ΑΠΟΕΛΙΣΜΟΥ, σαν σε μια μυσταγωγία, γενεές γενεών ΑΠΟΕΛΙΣΤΩΝ. Παππούδες, γιαγιάδες, μπαμπάδες, μητέρες, παιδιά και εγγόνια, χιλιάδες ΑΠΟΕΛΙΣΤΕΣ, να μεταφέρουν τη φλόγα από οίκημα σε οίκημα, από όπου χτυπούσε η καρδιά του ΘΡΥΛΟΥ. Σε κάθε στάση ακόμη περισσότεροι, να βγαίνουν από κάθε στενό 50-50, 100-100 και η λαμπαδηδρομία να μετατρέπεται σε μια μεγάλη εξέγερση, σε μια εκδήλωση λατρείας για τη θρησκεία που λέγεται ΑΠΟΕΛΙΣΜΟΣ. Να συμβολίζει τη διαδαδρομή του ΑΠΟΕΛ, που κάθε χρόνο γινόταν ακόμη πιο δύνατο, ακόμη πιο μεγάλο, με την αγάπη και τη βοήθεια του κόσμου του. Και λίγα εκατοντάδες μέτρα πριν το Σωματείο μας, οι εκπρόσωποι δύο διαφορετικών εποχών, οι μεγάλοι αρχηγοί Νίκος Παντζιαράς και Γιάννος Ιωάννου. Να λαμβάνουν μαζί τη φλόγα του ΑΠΟΕΛΙΣΜΟΥ και να τη μεταφέρουν προς τη γνωστή γωνία. Λίγο πιο πάνω, συναντάνε τον αρχηγό των αρχηγών. Παρόλα τα προβλήματα του, ο μεγάλος Ανδρέας Στυλιανού, υποβασταζόμενος από τους άλλους δύο αρχηγούς, μεταφέρει και αυτός τη Φλόγα, για να την παραδώσουν στον ΠΑΝ.ΣΥ.ΦΙ. ΑΠΟΕΛ, που μέσω του αρχηγού του, ανάβει τη Φωτιά μπροστά στο Οίκημα μας. Τρεις χιλιάδες κόσμος περίπου μετέφερε τη φλόγα από την Οδό Λήδρας 138 στο Σωματείο μας, εκεί όπου τους περίμεναν άλλοι τόσοι. Οι τρεις αρχηγοί, εν μέσω αποθέωσης από τους χιλιάδες ΑΠΟΕΛΙΣΤΕΣ γύρω τους, στέκονται για λιγο μπροστά στη Φλόγα που καίει μανιασμένη. Να κοιτάζουν με περηφάνια τη φωτιά που καίει στην καρδια του κάθε ΑΠΟΕΛΙΣΤΑ. Μια από τις πιο δυνατές στιγμές που ζήσαμε. Δίπλα τους, πίσω τους, μπροστά τους ο κόσμος να παραλληρεί, να ακούγεται “ΖΗΤΩ Ο ΘΡΥΛΟΣ”, “ΖΗΤΩ ΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ”, “ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ”. Με μπροστάρηδες τους τρεις αρχηγούς, οι πρώην συμπαίκτες τους, οι οργανωμένοι οπαδοί μας, χιλιάδες ΑΠΟΕΛΙΣΤΕΣ κατευθύνονται προς το πίσω μέρος του Σωματείου. Και για μια στιγμή σταματάει ο χρόνος. Ο Γκουστάβο Μαντούκα τους περιμένει εκεί. Συγκινημένος, με ένα χάδι που μόνο ένας γιος μπορεί να δώσει με τόση στοργή στο γερασμένο του πατέρα, χαιρετάει τον Ανδρέα Στυλιανού. Ένας Βραζιλιάνος που έπαιξε μπάλα το τη δεκαετία του 2010, σε έναν ποδοσφαιριστή που έπαιξε το 1970, εκεί όλοι μαζί, στον ιερό χώρο του Σωματείου, του ΠΑΝ.ΣΥ.ΦΙ. Κάπου εκεί αντιλαμβάνεται κάποιος τη δύναμη των στιγμών που περνάμε, ότι μπροστά στα μάτια μας γράφεται ιστορία. Οι γενιές ενώνονται. Όλοι μαζί σαν μία οικογένεια, Στυλιανού, Ιωάννου, Μαντούκα, Παντζιαράδες, χιλιάδες κόσμου ανάμεσα τους, πορεύονται μαζί προς το ιστορικό μας Σωματείο, αυτό που τα δικά μας παιδιά ξανάχτισαν τούβλο - τούβλο, σπιθαμή προς σπιθαμή, για να ξαναμπούν μέσα μετά από τόσα χρόνια. Λίγο αργότερα... (Το υπόλοιπο στο λινκ του Συνδέσμου) ⬇️ facebook.com/share/p/1F1eq4c…