Dari 🕊️ (@Darikarn) header
Dari 🕊️ (@Darikarn) profile picture

perhaps growing up is learning to leave some flowers unpicked | #Apink #BTS #Bozhan #BossNoeul #XingQiu #Desire4

พระจันทร์
Joined April 2025
Photo by Dari 🕊️ (@Darikarn)Photo by Dari 🕊️ (@Darikarn)Photo by Dari 🕊️ (@Darikarn)Photo by Dari 🕊️ (@Darikarn)Photo by Dari 🕊️ (@Darikarn)Photo by Dari 🕊️ (@Darikarn)Photo by Dari 🕊️ (@Darikarn)Photo by Dari 🕊️ (@Darikarn)Photo by Dari 🕊️ (@Darikarn)Photo by Dari 🕊️ (@Darikarn)
ใครไม่โอเคกับแอคนี้อันฟอลได้ตลอดเลยนะคะ ถ้าเราฟอลอยู่ก็เอาออกด้วยฮะ ไม่สบายใจแล้วทางใครทางมันได้เลย ทั้งคนรู้จักและคนไม่รู้จัก จะไม่ตามหาเหตุผลอะไร วงโคจรเราอาจจะสิ้นสุดกันแล้ว เพราะนี่ไม่ใช่แอคหวีดเก่ง รีๆ กับบ่นชีวิตตัวเอง ช่วงนี้ปัญหาเยอะ ไม่ได้ติ่งด้วย แยกย้ายกันก็ยินดีค่ะ
434
Dari 🕊️ retweeted
damn the only option rlly is suicide
36
2,215
56
7,534
71,365
💥 ทองคำร่วง คนติดดอย!! ทองคำ 80,000 บาท จะกลับมาอีกไหม? คนลุ้นก็ลุ้นกันต่อไป #ทองคำวันนี้ #ราคาทองคําวันนี้ #ราคาทองคำ
🙋🏻‍♂️ ทุกคนคิดว่ายังไง เช้านี้ราคาทองเหลือ 56,xxx 😭 จะลงมาถึง 30,000 มั้ย? 👉🏻 หรือว่าทองคำ จะเป็นแบบที่ คุณพิชัย จาวลา พูดไว้นะ..? เมื่อก่อนฟังแกพูดบ่อยนะ แต่หลังไม่ละ ใจไม่ดี กลัวทองคำ 1000 กิโล ในหีบสมบัติของเราจะกลายเป็นหินสีทอง 😂 #ราคาทองคำ #ทองคำวันนี้
5
288
3
530
88,345
เชี้ยเริ่มเครียดจริงจังล่ะ ขาดทุนยับแบบพังยับมากก ถ้าลงไปอีก จะทำไงดีว่ะ ดูจากสถานการณ์แล้วเหมือนจะลงได้อีกจนถึงหลัก 55,xxx เลยล่ะมั้ง ตอนนี้ขาดทุนไปแล้ว 50,000 กว่าบาท เงินอ่ะมึง 1บาทยังมีความหมายเลย 😭😭
21
492
23
566
113,789
Dari 🕊️ retweeted
จร้ง เสียเพื่อนไปก็ไม่เป็นไร เพราะยังไงกุก็จะตายอยู่แล้ว ชิว
ลบไปตอนตีห้าเพราะรุ้สึกโอเว่อแชร์และผลักภาระให้คนเป็นเพื่อนที่รอให้เราgive&take แต่อืม ก็อยากพูดอยุ่ดี t — t เพราะเสียคนสนิทไปหลายคนก้ด้วยเหตุนี้แหละ ที่เราไม่ค่อยได้ตอบแชท มาๆ หายๆ ลบแอคบ่อย หลบไปอยู่เงียบๆ จนเหมือนโกสต์เขา แต่จะบอกว่าตลอดเวลาที่หลบลี้หนีคน กุอยู่กับอะไรพวกนี้อะ
1
90
1
181
8,061
Dari 🕊️ retweeted
ต่อ ถ้าคุณมีลูก หรือถ้าพวกเราเป็นครอบครัวของคุณ คุณจะยอมให้พวกเรานอนบนพื้นท่ามกลางอากาศหนาวแบบนี้จริง ๆ เหรอ? สิ่งที่ทำให้ผมตกใจคือเจ้าหน้าที่คนนั้นกลับหัวเราะ ก่อนจะถามผมกลับว่า “What should I do for you?” “แล้วคุณจะให้ผมทำอะไรให้ล่ะ?” ทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นต่างก็งงกับคำตอบที่ได้รับ หลังจากนั้นมีพนักงานร้องเพลงเสียงดังด้วยท่าทีที่ดูหงุดหงิด ซึ่งในความรู้สึกของผม เหมือนเป็นการพยายามไล่ให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ ผู้โดยสารชาวไทยหลายคนเริ่มเรียกร้องขอความช่วยเหลือเรื่องที่พัก รวมถึงสอบถามว่าสามารถออกเอกสารยืนยันการยกเลิกเที่ยวบินเพื่อใช้ดำเนินการขอเงินคืนได้หรือไม่ แต่เจ้าหน้าที่กลับบอกว่าเรื่องเหล่านี้ไม่ใช่หน้าที่ของเขา ให้ผู้โดยสารจองตั๋วใหม่เอง แล้วค่อยกลับไปขอ Refund ที่ประเทศไทย และเมื่อมีการพูดถึงการร้องเรียน ก็ได้รับคำตอบในทำนองว่า “จะฟ้องก็เรื่องของคุณ” สถานการณ์เริ่มตึงเครียดมากขึ้น มีการตะคอกใส่ผู้โดยสาร และเจ้าหน้าที่คนหนึ่งถึงขั้นบอกว่าจะเรียกตำรวจมาไล่เด็ก ๆ และผู้โดยสารชาวไทยออกจากพื้นที่ สุดท้ายผมจึงพยายามอธิบายกับผู้โดยสารคนอื่น ๆ ว่า “ออกมากันก่อนเถอะครับ ตอนนี้เราไม่มีทางเลือก ยังไงเราก็คงต้องออกไปรอข้างนอกก่อน” เพราะผมมองว่าการยืนโต้เถียงกันต่อไปก็คงไม่ได้ทำให้สถานการณ์ดีขึ้น ผมกับครอบครัวจึงตัดสินใจออกมารับถุงนอนกับบิสกิตที่เจ้าหน้าที่จัดเตรียมไว้ให้ หลังจากนั้นพวกเราก็ถูกบอกให้ไปนอนบริเวณใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ตรงนั้นอากาศเย็นมาก และพื้นก็เย็นมากเช่นกัน ผมเป็นห่วงคุณพ่อกับคุณแม่มาก กลัวว่าท่านจะไม่สบายจากการต้องมานอนในสภาพอากาศแบบนี้ แต่ตอนนั้นพวกเราก็แทบไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากรอจนถึงเช้า เช้าวันต่อมา ผมตรวจสอบข้อมูลในแอปพลิเคชันของสายการบิน พบว่าเที่ยวบินของผมถูกเลื่อนเวลาอีก 2 รอบ ตอนแรกเปลี่ยนเป็นเวลา 11.00 น. และหลังจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นเวลา 15.00 น. ของวันนี้ ซึ่งผมเองก็ยังไม่รู้ว่าจะมีการเลื่อนออกไปอีกหรือไม่ เมื่อเดินขึ้นมาบริเวณเคาน์เตอร์เช็กอิน ก็พบกับแถวผู้โดยสารที่ยาวมาก เนื่องจากมีผู้โดยสารที่มีกำหนดเดินทางในช่วงเช้าของวันนี้อยู่แล้ว และทางสายการบินนำผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบจากเที่ยวบินเมื่อคืนมารวมเช็กอินในช่วงเวลาเดียวกัน ตอนนี้พวกเราจึงต้องมาต่อคิวอยู่บริเวณท้ายแถว ทั้งที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์เมื่อคืนมา และแทบไม่ได้พักผ่อนกันเลย สถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างสับสนมาก เพราะเท่าที่ได้ยินผู้โดยสารด้านหน้าพูดคุยกัน ดูเหมือนว่าเที่ยวบินของวันนี้ก็อาจมีปัญหาหรืออาจถูกยกเลิกอีก แต่ผมยังไม่สามารถยืนยันข้อมูลตรงนี้ได้ จนถึงตอนนี้ผมเองก็ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเราจะได้เดินทางกลับเมื่อไหร่ ⸻ ผมอยากบอกว่าผมเข้าใจดีว่าเครื่องบินสามารถเกิดปัญหาทางเทคนิคได้ และถ้าเครื่องบินไม่พร้อมใช้งาน การยกเลิกเที่ยวบินเพื่อความปลอดภัยของผู้โดยสารย่อมเป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่สิ่งที่ผมไม่เข้าใจคือการจัดการกับผู้โดยสารหลังจากเกิดปัญหา ทำไมถึงต้องรอประกาศยกเลิกเที่ยวบินจนถึงเวลา 23.00 น. ทั้งที่ได้รับแจ้งว่าอะไหล่จะมาถึงในเช้าวันถัดไป? ทำไมผู้โดยสารถึงไม่ได้รับคำแนะนำที่ชัดเจนว่าต้องทำอย่างไรต่อ? ทำไมเด็กเล็กกว่า 100 คน รวมถึงผู้สูงอายุและครอบครัวอีกจำนวนมาก ถึงต้องมานอนบนพื้นสนามบินท่ามกลางอากาศหนาว โดยไม่มีการจัดหาที่พักที่เหมาะสม? และทำไมการที่ผู้โดยสารพยายามสอบถามถึงสิทธิและความช่วยเหลือที่ควรได้รับ ถึงกลายเป็นสถานการณ์ที่มีการตะคอก ขับไล่ และขู่ว่าจะเรียกตำรวจ? ผมไม่ได้ต้องการสิทธิพิเศษอะไร และไม่ได้คิดว่าตัวเองควรได้รับการดูแลมากกว่าผู้โดยสารคนอื่น ผมแค่รู้สึกว่าทุกคนควรได้รับคำอธิบายและการปฏิบัติที่เหมาะสม โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ผู้โดยสารไม่ได้เป็นฝ่ายก่อให้เกิดปัญหา สำหรับผม สิ่งที่ทำให้รู้สึกแย่ที่สุดไม่ใช่การที่เครื่องบินเสีย แต่เป็นการเห็นเด็ก ๆ ผู้สูงอายุ และครอบครัวจำนวนมากต้องเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ โดยไม่รู้ว่าจะได้รับความช่วยเหลืออย่างไร ผมหวังว่า AirAsia X จะออกมาชี้แจงถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น รวมถึงแนวทางรับผิดชอบต่อผู้โดยสารที่ได้รับผลกระทบในครั้งนี้ เพราะทุกคนมีงาน มีครอบครัว มีภาระหน้าที่ และมีเวลาที่สำคัญของตัวเองเหมือนกัน และผมคิดว่าคงไม่มีใครอยากให้พ่อแม่หรือลูกของตัวเองต้องมาเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ครับ
54
2,791
29
2,106
190,870
Dari 🕊️ retweeted
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
🤖 Made with AI
117
11,561
445
6,161
1,919,918
Dari 🕊️ retweeted
ตอนแรกนึกภาพไม่ออกว่าอยู่กันยังไง แล้ว4 องศา...แต่พอเห็นรูปนี้ในเฟส คือแย่มกว่าที่คิดมากกก เด็ก100 กว่าชีวิต รวมๆแล้วผู้โดยสาร300 คน ทำไมแอร์เอเชียห่วยได้ขนาดนี้อะ
ประสบการณ์ที่ผมและผู้โดยสารอีกหลายร้อยชีวิตได้รับจากสายการบิน AirAsia X @airasia @airasiaTH รอบนี้ผมเดินทางมาประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานแฟนไซน์ที่โตเกียว รวมถึงงานอื่น ๆ และอยู่เที่ยวต่อกับครอบครัว โดยมีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ และทีมงานเดินทางมาด้วยกัน เที่ยวบินขากลับของผมมีกำหนด Boarding เวลา 19.45 น. ผมนั่งรออยู่บริเวณหน้าเกทจนถึงเวลา 20.30 น. ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเข้าใจว่าเที่ยวบินอาจจะดีเลย์เล็กน้อย ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ตามปกติ จนกระทั่งเวลา 21.00 น. มีประกาศแจ้งว่าเครื่องบินมีปัญหาทางเทคนิค จำเป็นต้องให้ทีมช่างเข้าซ่อมแซม และจะแจ้งเรื่องการขึ้นเครื่องอีกครั้งในเวลา 22.00 น. พอถึงเวลา 22.00 น. ก็มีประกาศให้รอต่อจนถึง 23.00 น. และเมื่อถึงเวลา 23.00 น. สายการบินก็ประกาศยกเลิกเที่ยวบิน (Flight Cancelled) พร้อมแจ้งให้ผู้โดยสารทุกคนออกจากพื้นที่โดยเร็ว เนื่องจากสนามบินกำลังจะปิดให้บริการ ตอนนั้นทุกคนยืนงงอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่มีใครทราบเลยว่าต้องทำอย่างไรต่อ ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน หรือสายการบินจะมีมาตรการช่วยเหลือผู้โดยสารอย่างไร ผมจึงเดินเข้าไปสอบถามพนักงานบริเวณเคาน์เตอร์ว่า “แล้วพวกเราต้องทำอย่างไรต่อครับ? ต้องไปรับกระเป๋าที่ไหน?” พนักงานตอบกลับมาว่าไม่รู้ แต่ขอให้พวกเราออกจากพื้นที่ก่อน พร้อมอธิบายว่าเครื่องบินไม่สามารถซ่อมแซมได้ เนื่องจากอะไหล่จะมาถึงในช่วงเช้าของวันถัดไป สิ่งที่ผมสงสัยมากคือ ถ้าทางสายการบินทราบอยู่แล้วว่าไม่มีอะไหล่ และไม่สามารถซ่อมเครื่องบินให้เสร็จได้ในคืนนั้น ทำไมถึงต้องรอจนถึงเวลา 23.00 น. จึงประกาศยกเลิกเที่ยวบิน? ถ้าทางสายการบินสามารถแจ้งให้เร็วกว่านี้ เช่น ตั้งแต่เวลา 20.00 น. ผู้โดยสารทุกคนก็ยังพอมีเวลาเดินทางด้วยรถไฟเพื่อออกไปหาโรงแรม หรือจัดการเรื่องที่พักของตัวเองได้ทัน แต่การประกาศยกเลิกเที่ยวบินในเวลาที่ดึกขนาดนั้น ทำให้ทุกคนแทบไม่มีทางเลือกเหลืออยู่เลย ผมจึงถามพนักงานต่อว่า แล้วพวกเราต้องออกไปทางไหน แต่พนักงานกลับเดินหลบเลี่ยงไปโดยไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจน เมื่อผู้โดยสารจำนวนมากยังคงยืนอยู่บริเวณหน้าเกท เพราะไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรต่อ ก็มีการปิดไฟและประกาศให้ทุกคนออกจากพื้นที่ หลังจากนั้นผู้โดยสารทุกคนต้องเดินกลับเข้าสู่กระบวนการตรวจคนเข้าเมืองของญี่ปุ่นอีกครั้ง เหมือนกับเพิ่งเดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่น ต้องผ่านการตรวจพาสปอร์ต และไปรอรับกระเป๋าที่สายพาน ซึ่งใช้เวลานานมาก เมื่อพวกเราได้รับกระเป๋ากันแล้ว กัปตัน นักบินผู้ช่วย และลูกเรือของเที่ยวบินดังกล่าวก็เดินลงมาบริเวณเดียวกัน ผู้โดยสารจำนวนมากจึงเข้าไปสอบถามว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเราจะต้องทำอย่างไรต่อ จากที่ผมเห็น ลูกเรือผู้หญิงเดินก้มหน้าเลี่ยงออกไปโดยไม่ได้ให้คำตอบ ส่วนกัปตันและนักบินผู้ช่วยถูกผู้โดยสารจำนวนมากเข้าไปรุมสอบถาม มีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งซึ่งเดินทางมาพร้อมเด็ก ๆ กว่า 100 คน เพื่อเข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์ เข้าไปสอบถามกัปตันว่า “แล้วพวกเราจะทำอย่างไรได้บ้างครับ เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยจำนวนมาก” กัปตันกลับนิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า “พรุ่งนี้ผมมีงานครับ” แล้วเดินออกไป คำถามของผมคือ แล้วผู้โดยสารทุกคนไม่มีงานต้องทำกันเหรอครับ? ทุกคนต่างก็มีภาระหน้าที่ มีครอบครัว มีตารางงาน และมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเดินทางกลับตามกำหนดเหมือนกัน หลังจากนั้น เหลือเจ้าหน้าที่ชาวญี่ปุ่นอยู่ประมาณ 10 คน เพื่อจัดการกับผู้โดยสารที่ยังตกค้างอยู่ในสนามบิน แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นการพยายามให้ผู้โดยสารออกจากพื้นที่ มีทั้งการตะคอก การผลักดัน และการบอกให้ทุกคนออกไป ผู้โดยสารหลายคนพยายามสอบถามว่า “สรุปแล้วเที่ยวบินของพวกเราจะเป็นอย่างไรต่อ?” “พวกเราต้องจองตั๋วใหม่เองหรือเปล่า?” “แล้วตอนนี้พวกเราต้องทำอย่างไร?” “ทางสายการบินสามารถจัดหาโรงแรมให้พวกเราได้ไหม เพราะมีเด็กเล็กเดินทางมาด้วยกว่า 100 คน?” แต่คำตอบที่ได้รับคือให้ทุกคนออกไปก่อน โดยแจ้งว่าจะมีขนมและที่นอนให้ ผมจึงถามกลับว่า “ที่นอนที่ว่าคือที่ไหนครับ?” เพราะตอนนั้นเป็นเวลาหลังเที่ยงคืนแล้ว การหาโรงแรมหรือเช็กอินในญี่ปุ่นเวลานั้นเป็นเรื่องยากมาก โดยเฉพาะถ้าไม่ได้จองล่วงหน้า หลายโรงแรมก็ไม่มีพนักงานให้เช็กอินในช่วงดึก ทำให้พวกเราอาจต้องรอจนถึงเช้า เจ้าหน้าที่ตอบว่าจะมีถุงนอนกับขนมให้ และให้ทุกคนไปหาที่นอนกันเองบริเวณโซนด้านหน้าใกล้ประตูทางเข้าสนามบิน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้ปิดให้บริการ แต่บริเวณนั้นอากาศหนาวมาก ผมจึงเดินแหวกกลุ่มผู้โดยสารเข้าไปถามเจ้าหน้าที่เป็นภาษาอังกฤษว่า “If you had kids, or if we were your family, would you let us sleep on the floor in this freezing weather?“
12
11,499
73
2,925
818,709
พยายามเป็นเพื่อนที่ดีกับทุกคนที่คิดว่าเป็นเพื่อนมากๆ แต่ชีวิตจริงไม่สมหวัง บางคนคิดถึงแต่ตัวเอง ไม่เคยนึกถึงนี่เลยด้วยซ้ำเว้นตัวเองเดือดร้อน ซึ่งก็ยินดีช่วยแหละ แต่รู้สึกเป็นคนไม่มีเพื่อนตัวคนเดียวดีกว่า ถ้าจะให้และรักไม่ถูกคน คนบางคนแม่งไม่คู่ควร คู่ควรที่จะหายไปจากชีวิตมากกว่า
50
ทวิตเตอร์รู้เรื่องนี่มากกว่าคนในชีวิตจริงนี่อีก เพื่อน พ่อแม่ก็ไม่ได้มารับรู้พิมๆไปก็แค่ระบายด้วย ไม่ต้องทักหรือปลอบใจอะไร คือบ่นล้วนๆ
46
อันนี้จริงนะ เราแทบไม่ออนเฟสเลย เพื่อนชวนไปไหนก็ไม่ไป ไม่มีแฟน ปฎิเสธทุกคน ปฎิเสธทุกความสัมพันธ์ที่เข้ามาเลย คุยคนเดียวใน x และกับคนในครอบครัว แม่กับพี่สาว ยังไม่รู้เรื่องบางอย่างของเราเลย ไม่ได้บอกหรือระบายอะไร นอกจากมาพิมพ์ระบายลงใน X บ้าง ไม่อยากอยู่เลยสักวัน
คนป่วยซึมเศร้า เขาไม่ได้ตัดคนอื่นออกชีวิตเขา เขาตัดตัวเองออกจากชีวิตทุกคนต่างหาก
1
70
121
4,879
Dari 🕊️ retweeted
ประโยคที่พี่โอมค็อกเทลบอกว่า “ความเจ็บของเรา เราจะไปยัดเยียดความรู้สึกของเราใส่หัวเขาไม่ได้ ในขณะที่เราร้องไห้จะเป็นจะตาย มันเป็นแค่เรื่องธรรมดาของคนอื่นเท่านั้นเอง” กุเข้าใจแล้ววันนี้
4
13,476
82
11,252
354,173
Dari 🕊️ retweeted
นี่พูดกับเพื่อนตลอดว่า ไม่อยากเป็นภาระใคร ไม่อยากทำให้ใครรู้สึกไม่ดี เพราะงั้นเลยขออยู่คนเดียวดีกว่า และพอเฟดตัวมาอยู่คนเดียว ก็จะรู้สึกว่า ตัวเราไม่มีใครสนิทด้วยเลย และกลับมาโทษตัวเองที่ไม่น่าคบอีก 5555 คือย้อนแย้งในตัวเองอ่ะ ก็อยู่คนเดียวได้จริง แต่อยู่แบบโทษตัวเอง และมองว่าตัวเองไม่น่าคบ
2
794
10
909
26,786
และฉันหมดศรัทธา ที่ว่ารักนั้นนิรันดร์~
172
3
269
7,164
Dari 🕊️ retweeted
เขาว่ากันว่าคนเรานะ รู้ทุกอย่าง เข้าใจทุกอย่างแต่แกล้งไม่เข้าใจและทำเป็นไม่รู้ไปงั้นแหละก็เพื่ออยากรักษาบางอย่างไว้ให้อยู่กับตัวเองนานที่สุด
687
8
685
17,573
Dari 🕊️ retweeted
อะไรใหม่ๆ โดนไล่ไปนอนพื้นเย็นๆในสนามบิน เพราะ พนงบอก ไม่ใช่ความรับผิดชอบเขา ติดต่อต้นทางไม่ได้.. ลาขาดเลยสายการบินนี้ นอนหน้าประตูทางเข้า55555 ไฟลทก็ยังไม่รู้จะมีไหม ให้รอเมลตอนเช้า
230
2,209
83
6,085
374,061
Dari 🕊️ retweeted
Suicide shouldn't be a sin.
78
1,065
51
3,251
46,931
Dari 🕊️ retweeted
เมื่อก่อนกูเป็น people pleaser มาก ชอบอธิบายทุกอย่างเพราะอยากให้คนเข้าใจ แต่พอเลิกทำ ชีวิตดีขึ้นเยอะเลยอะ ไม่ต้องแบกความรู้สึกใคร ใครจะคิดยังไงก็ปล่อยไป โฟกัสแค่คนที่เข้าใจและจริงใจกับเรา ไม่เอาเราไปพูดลับหลังก็พอ
1
3,122
16
2,235
68,526
Dari 🕊️ retweeted
ลูกใครใครก็รัก @airasia @airasiaTH ถ้าเป็นลูกเป็นหลานคุณ จะปล่อยให้เขาไปนอนพื้นเย็นในอากาศ4องศาไหม เด็กๆไอกันทั้งคืน ทั้งกลัวทั้งสับสน เราต้องการคำอธิบายและการรับผิดชอบ พ่อแม่อายุจะ60 คุณจะปล่อยให้ท่านไปนอนกับพื้นหน้าประตูไหม ตอบ!
ลูกชายไปแข่งหุ่นยนต์​ ครั้งแรกเดินทางไปต่างประเทศ​ ครั้งแรกได้ขึ้นเครื่องบิน​ เดินทางไปกับคุณครู​ ขาไปยกเลิกไฟท์ดีที่ไทยให้พักโรงแรมรอ​ แต่ขากลับให้นอนพื้นท่ามกลางอากาศ4-1​องศา​ ยังมีน้องๆจากหลายจังหวัดเด็กกว่า​ ต้องต่อเครื่องกลับ​ ลูกแจ้งแต่ว่าเขามาไล่ให้ออกไป​ ข้างนอกหนาวมาก
26
2,177
21
2,167
129,495
บางทีการไม่มีสังคมเยอะ มันก็ทำให้เราสบายใจมากนะ ไม่ต้องรับรู้ทุกเรื่องของใคร ไม่ต้องวุ่นวายกับใคร แค่ได้ใช้ชีวิตเงียบๆ อยู่กับตัวเอง มีคนที่สบายใจด้วยไม่กี่คน แค่นี้ก็มีความสุขมากแล้ว
6
1,447
1,389
34,994