Stjórnmálaþreyta
„Flokkarnir skipta um nöfn og loforð, en vandamálin eru þau sömu og fyrir tíu árum. Kerfið virðist hannað til að viðhalda sjálfu sér frekar en að leysa raunveruleg vandamál fólksins. Hvenær hættum við að kjósa 'minnstu illskuna' og krefjumst alvöru breytinga?“
1
34
Já, þetta er réttmæt athugasemd.
Röksemdin um að fjölga útlendingum til að „standa undir“ öldrun þjóðarinnar hefur alltaf verið of einfaldari en hún er seld. Hún gerir ráð fyrir því að innflytjendur séu nettógreiðendur sem fjármagni lífeyri, heilbrigðisþjónustu og umönnun eldri kynslóðarinnar án þess að skapa sjálfir sambærilegan eða meiri kostnað. Raunveruleikinn er flóknari.
Okkur var sagt að við þyrftum að fjölga útlendingum til að standa undir kostnaði við öldrun þjóðarinnar.
Það eina sem breyttist er að nú þarf launafólk ekki aðeins að standa undir framfærslu eldri kynslóðanna heldur einnig kostnaði vegna sívaxandi hóps útlendinga.
4
60
Ég fletti þessu orði uppá grok “Goycattle”
Skilgreining:
Goycattle describes non-Jewish people as docile, easily manipulated herd animals who are allegedly controlled, exploited, or deceived by a supposed Jewish cabal.
Ég held að þetta sé ekki alveg þannig, en þessi partur:
“non-Jewish (“white”) people as docile, easily manipulated herd animals”.
Ég held að þetta sé (eða allavega gæti orðið) sívaxandi og aðkallandi vandamál.
Hver einasti politískur hittingur sem ég hef mætt á sem er ekki ungliðahreyfingar dæmi er svakalegt goycattle dæmi,,,, fáranlegar spurningar og bara BULL sagt
1
42
Dimmdegi retweeted
Tene er að hverfa. Ísland er að hverfa. Frakkland er að hverfa. Þýskaland. Holland. Kanada. Bretland. Svíþjóð. Noregur.
Bráðum verða engin lönd eftir sem verða ekki menningarátakarsvæði, súpa af glæpum og ofbeldi.
🧵Sjálfsmynd þjóðarinnar 1/7
Ísland hefur lengi haldið fast í sérstaka sjálfsmynd: við erum ekki bara eitt Norðurlandanna – við erum hinir sérstöku, hinir harðgerðu, hinir sem lifa í samræmi við náttúruna og byggja framtíð á samstöðu. Við erum „best í heimi“ í augum okkar sjálfra – í hamingju, öryggi, nýsköpun og lífsgæðum. Þessi mýta hefur þjónað okkur vel í áratugi. Hún hefur gefið okkur sjálfstraust til að takast á við eldgos, fjármálahrunið og fjarlægðina frá Evrópu.
En árið 2026 er mýtan orðin að svefnlyfi.
6/7
Þetta er ekki gagnrýni á þjóðina sjálfa, heldur á þá tilhneigingu til sjálfsblekkingar sem fylgir velgengni. Mýtan um yfirburði okkar hefur orðið þægilegri en raunveruleikinn. Hún kemur í veg fyrir harða umræðu um hvað þarf að breytast: meiri fjárfesting í innviðum, skynsamlegri stjórn á ferðaþjónustu, alvöru lausnir á húsnæðismarkaði og menntakerfi sem undirbýr unga Íslendinga fyrir heim sem breytist hraðar en nokkru sinni fyrr.
1
14
7/7
Þjóð sem vill halda áfram að dafna getur ekki leyft sér að sofa á laurunum. Sjálfsmyndin á að vera hvati til framfara, ekki hindrun. Þegar við hættum að segja okkur að við séum „best í heimi“ bara vegna þess að við höfum alltaf verið það, þá getum við farið að spyrja raunverulegra spurninga: Hvernig gerum við Ísland aftur að landi sem ekki aðeins lifir af heldur blómstrar á 21. öldinni?
Tíminn til að vakna er núna. Mýtan hefur þjónað hlutverki sínu. Nú þarf raunveruleikinn að taka við.
1
38
Raunveruleikinn á bak við tölfræðina
Ísland var lengi vel eitt öruggasta ríki heims, þar sem morðtíðni var nánast engin og lögreglan fékkst við smávægileg mál. Á aðeins einni kynslóð hefur þetta breyst; hlutfall íbúa af erlendum uppruna hefur farið úr 2% í tæp 20%, og áferð daglegs lífs hefur hliðrast samhliða því.
Árið 2024 voru manndráp átta talsins, sem er gríðarleg aukning frá því sem áður var. Ofbeldi tengt eiturlyfjanetum, skipulagðri glæpastarfsemi og hnífaburði ungmenna er orðið að reglulegum fréttaflutningi. Lögreglan sá sig jafnvel knúna til að biðja foreldra um að athuga hvort börn væru með vopn í skólatöskunum.
Þegar fólk úr ólíkum menningarheimum sest að í litlu og áður einsleitu samfélagi breytist öryggistilfinningin fljótt. Það traust sem Íslendingar tóku áður sem gefnu — eins og að ganga einir heim að næturlagi — er farið að láta undan síga.
Ísland virðist vera að endurtaka mistök annarra Norðurlanda á minni skala, þar sem enn er hikað við að ræða tengslin á milli lýðfræðilegra breytinga og aukinnar glæpatíðni. Einsleitni samfélagsins og sameiginleg gildi voru ekki galli, heldur undirstaða þess öryggis sem nú er að hverfa. Spurningin er hvort þjóðin þori að ræða þessi tengsl tæpitungulaust áður en það verður um seinan.
Tilraunastofan Ísland: Hraðar breytingar á kynskyni og raunveruleika
Ísland hefur á aðeins einni kynslóð farið úr því að vera hefðbundið samfélag í að verða einhvers konar tilraunastofa fyrir róttæka kynjahugmyndafræði. Breytingarnar eru svo hraðar að samfélagið hefur tæpast náð að ræða þær af yfirvegun.
Vendipunkturinn var árið 2019 með lögum um kynrænt sjálfræði. Þar var líffræðilegu kyni í raun ýtt til hliðar fyrir upplifaðri kynvitund; nú geta börn og fullorðnir breytt kynskráningu sinni með einum smell, án læknisfræðilegrar greiningar. Áhrifin létu ekki á sér standa. Tilvísunum í kynheilbrigðisþjónustu fjölgaði gríðarlega og hlutfall íslenskra barna sem breyta kynskráningu sinni er nú með því hæsta sem gerist í nágrannalöndum okkar.
Þessi hugmyndafræði er ekki bara bundin við lög, heldur gegnumsýrir hún stofnanir ríkisins:
• Menntakerfið: Aðalnámskrá og módel eins og Hjallastefnan vinna markvisst að því að ögra kynjatvíundinni strax í leikskóla.
• Opinber stuðningur: Hinsegin dagar eru orðnir að hálfgerðri þjóðhátíð með fullum stuðningi stjórnvalda og ríkismiðla.
• Félagslegur þrýstingur: Í litlu samfélagi eins og okkar er dýrt að vera ósammála. Gagnrýni á þessa þróun er oft afgreidd sem fordómar eða hatursorð, frekar en málefnaleg innlegg í umræðuna.
1
1
33
Margir hafa áhyggjur af þessum hraða. Læknar og hagsmunasamtök (eins og LGB Alliance) hafa bent á að læknisfræðileg inngrip hjá ungmennum gætu í sumum tilfellum falið önnur vandamál, svo sem einhverfu eða áföll.
Spurningin er þessi: Hvers vegna varð þjóð, sem áður var þekkt fyrir raunsæi og sjálfstæði, svona fljót að kasta gömlum gildum fyrir nýja, alþjóðlega hugmyndafræði? Við höfum fært ríkinu valdið til að skilgreina raunveruleikann, en eftir stendur spurningin um hvaða afleiðingar það hefur fyrir samfélagsgerðina og komandi kynslóðir.
1
22
Dimmdegi retweeted
óhamingjusamasta fólk alheimsins er heltekið af því að gera EKKI vont.
pæla ekkert í því að gera gott.
mikilvægara fyrir þeim að benda á hvað annað fólk er að gera vont og með því sýna „góðmennsku“ sína. röng taktík!
undirmeðvitundin, aflið sem stjórnar öllu og býr til líkamlega veruleikann þinn, skilur bara myndir. ef þú segir „ekki fátækt” þá sér hún bara mynd af fátækt og gefur þér það. ef þú mótmælir misrétti færðu meira misrétti. allt sem þú vilt kalla til þín þarf að vera lagt fram í jákvæðum staðhæfingum. biðja um allsnægtir, frelsi, áhrif, ást & fegurð. ekki veita neinu neikvæðu athygli og þá kemur það ekki inn í lífið þitt 🦅🔐







