COLUMN: NEDERLAND GEVANGEN IN EEN MILITAIRE STAATSGREEP Max von Kreyfelt Mark Rutte heeft een bijzondere loopbaan. Eerst namens Nederland instemmen met NAVO-afspraken. Vervolgens als NAVO-chef aandringen op hogere uitgaven. De burger blijft op dezelfde plek. Bij de kassa. Onder Rutte onderschreef Nederland in Vilnius in 2023 nieuwe defensieplannen en afspraken over maatschappelijke weerbaarheid. Ook kritieke infrastructuur, bevoorrading en gezondheidsstelsels kwamen daarbij in beeld. Daar staat uitdrukkelijk bij dat weerbaarheid een nationale verantwoordelijkheid blijft. Een formele overdracht van die bevoegdheden blijkt daar niet uit. Dat onderscheid doet ertoe. Juist daarom mag Den Haag zich niet achter Brussel verschuilen. Wie zelf instemt, blijft zelf verantwoordelijk. Ook wanneer de afspraak later wordt opgediend als een natuurverschijnsel. Regen. Zwaartekracht. De NAVO-norm. De vijfprocentafspraak volgde in 2025, toen Rutte al NAVO-chef was: uiterlijk in 2035 vijf procent van het bbp voor defensie en verwante veiligheid. Minstens 3,5 procent voor directe defensie-uitgaven. (nato.int) Een percentage heeft iets geruststellends. Het vraagt niet of een euro verstandig wordt besteed. Het vraagt alleen om gezelschap. Rutte had eind 2024 al om een ‘wartime mindset’ gevraagd. Meer defensiegeld betekent minder ruimte voor andere prioriteiten, erkende hij. Daarbij wees hij op pensioenen, zorg en sociale zekerheid. (nato.int) Uw oude dag. Uw ziekenhuis. Uw vangnet. Mark ziet mogelijkheden. Met ‘militaire staatsgreep’ bedoel ik hier de politieke greep van militaire prioriteiten op ons dagelijks leven. Het gevaar ontstaat wanneer iedere andere behoefte zich eerst moet verantwoorden tegenover de veiligheidsagenda. Dan mag de woningzoekende wachten. De patiënt begrip tonen. De ondernemer offers brengen. En de burger dankbaar zijn dat iemand anders heeft vastgesteld waarvoor zijn geld nodig is. Jetten en de rest van politiek Den Haag moeten uitleggen welke keuzes zij maken. Welke capaciteit ontbreekt? Wat kost die? Wat levert ze op? Welke uitgaven voorkomen werkelijk gevaar? Welke diplomatie verkleint het? Een bondgenootschap is geen ontslagbrief voor de volksvertegenwoordiging. Ook de media mogen hun vragen terugvinden. Wie vraagt naar de rekening, is daarmee nog geen vijand van de veiligheid. Wie twijfelt aan een beleidskeuze, hoeft niet eerst op televisie zijn geestelijke gezondheid te verdedigen. En wie burgers ten onrechte als ‘wappies’ heeft weggezet, moet dat rechtzetten. Aan de hand van feiten. Met dezelfde zichtbaarheid als destijds de sneer. Een serieus land verdedigt zijn burgers en bewaakt hun zeggenschap. Het laat zijn economie, zorg en toekomst niet geruisloos verdwijnen onder één begrotingskopje. De burger is geen reservist van de Rijksbegroting. Rutte heeft een nieuwe baan. Nederland hoeft niet in zijn dienst te treden. 📌 Heeft u mijn bundel al? TICQ.nl 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.org