Mahramı başıboş köpekler yüzünden kaybettiğimizde de belediye @Akparti idi. @ahmetsoker7 bizi ziyaret ettiniz yanımızda oldunuz fakat çare olmadı giden gelmedi hala aynı günkü acıları biz yaşıyoruz hala Belek’te başıboş köpekler cirit atıyor göstermelik alınıp geri bırakılıyor! Size kaç ölüm lazım bu işi bitirip insanları savaştan çıkmışa döndürmemek için? Bu kız da birinin evladı değil mi köpeğin ağzından almasalardı yetişemeselerdi başınız sağ olsun kader diyip geçecek miydiniz? Hiç mi vicdan merhamet yok @drkadirkumbul07 gurbete çalışmaya gelmiş cenazesini mi yollayacaksınız bir dahaki sefere hiç sorumluluk hissetmeden? @AntalyaValilik siz peki bir yaptırım uygulayacak mısınız bu konuyla ilgili yoksa görmezden gelmeye devam mı? @mustafaciftcitr #başıboşKöpekTerörü

Yıllardır can güvenliğimiz yok, evladımızı aldı bu terör bizim de canımıza göz koydu. İlk değildi biliyorum son olmayacak da. Ama Allah var gam yok.

Yıllardır verdiğimiz mücadelenin, kalbimizde taşıdığımız endişelerin devletimizin en üst kademesinde bu denli içten ve hassas bir kabul görmesi yükümüzü hafifletti. Bizleri yakından ve derin bir ilgiyle dinleyen İçişleri Bakanımız Sayın Mustafa Çiftçi 'ye sonsuz teşekkürlerimi sunarım. Güven dolu yaklaşımınız, çözüme yönelik kararlılığınız bu yolda bize en büyük güç oldu. @Akparti @mustafaciftcitr @TC_icisleri

Mahram, benim kızım, hayat ışığım, güneşim aramızdan beceriksiz, umursamaz, ahlaksız yetkililer/ hayvansever geçinen aşağılıklar yüzünden ayrıldıgında 15 aylıktı kardeşi. Bugün 5 yaşında.Ablasını yitirdikten sonra zaten sütüm kesilmişti yemek yemeği bıraktı, bağırsak sorunları yaşadı, agresifleşti, konuşmaya başlamıştı sustu zaten az olan uykusu iyice bozuldu, hep ablasını aradı oda oda her gün her gün.. Çeşitli buralara sığmayacak kadar travma yaşadı çünkü annesi bir sabah aniden evden gitmişti ve eve onlarca yabancı insan dolmuştu ve hayatımız bir gün önceki gibi değildi. Sonra konuşmaya başladı. Gece yarısı ablama gidelim diye çığlık çığlığa ağlıyordu. Onlar etkilenmesin diye her şeyi yaptık ama ölüm girmişti evimize konuşmasan da ölümün o keskin buz gibi soğukluğu vardı üstümüzde. Cennet çok güzel orada çocuklara hiçbir şey zarar vermiyor ben cennete gitmek gitmek istiyorum çünkü ablam orada diyordu ben onu çok özledim ablamı istiyorum bazen gece uykudan uyanınca bazen dalarken bazen oyun oynarken durup dururken. Defalarca aklımı yitirecek gibi oldum ama ağlayamazdım, bağıramazdım, çıldıramazdım, aklımı kaçırmam da kendimi öldürmem de yasaktı öyle ya dalımda iki masum evlat daha var kökümü nasıl sökecektim? Anne olmuştum bir evladımı toprağa sakladım diye öbürlerini de üzerine toprak atmadan mı gömseydim? İçim yataktan kalkmak da istemiyordu konuşmak da uyumak da uyumamak da yemek yapmak da eyleme dair ne varsa yapmak istemiyordum ama yapmak zorundaydım. Çünkü hala anneydim eştim evlattım ablaydım.. Beni kendiyle birlikte götürdü Mahra Melinim.Hala ben varım gibi ama o varken ki gibi değil diğerlerinin payına da düşen bu oldu. Sadece evladımı benden almadılar diğer çocuklarımın annemin kardeşlerimin eşimin de hayatının içinden geçtiler. O günler yeterince haykıramadım şimdi içimden geldiğince kulaklarınızı sağır edercesine diyorum ki Allah belanızı versin sürüm sürüm sürünün de ölmeyin o kendinize kurduğunuz hayatlar başınızda paralansın boğazınızda kalsın zehir zıkkım olsun hayatlarınız ölmek için ben nasıl günde beş vakit secdeye vardıysam siz de ölmek için yalvarın ama ölmeyin ölemeyin..