Halil

Ücretli öğretmenlik çok büyük bir tezat değil mi? Devlet, Vatanımızın geleceği olan nesillerin eğitiminde binbir türlü şartlar ve sınavlarla "öğretmen olmaya layık" gördüğü kişileri kadrosuna atama yapıyor. Atanmış öğretmen olabilmek için ya eğitim fakültesi mezunu olmalısın ya da formasyon sahibi olmalısın ki, gençlerle iletişimde doğru ve pedagojik şekilde bilgiyi aktarabilesin. Adaylar artık kpss puanı yerine yeni düzenleme ile Akademi giriş sınavı(AGS) ve Öğretmenlik alan bilgisi testi(ÖABT) sonuçlarına göre, puan sıralaması baz alınarak Milli Eğitim Akademi'sine alınır ve bu akademi sürecini başarılı şekilde bitirenler birkaç yıl içinde aşamalı olarak kadroya atanmış öğretmen olurlar. MEB, mâli hesaplardan ötürü gereken öğretmen atamasını yapmayıp kalan açığı ücretli öğretmenlikle kapatıyor. Binbir yeterlilik ölçümünden geçirdiği atanmış öğretmenlerle, hiç bu aşamalardan geçmemiş veya "kendince yeterli bulmadığı" ücretli öğretmenleri aynı kürsüye çıkarıyor. Burada eleştirdiğim şey ücretli öğretmenlik yapan arkadaşlar değil kesinlikle. Eleştirdiğim şey MEB, bir bakıma kendince yetersiz bulduğu öğretmenleri kadrosuna almıyor ama daha sonra ücretli öğretmenlik adı altında derslere sokuyor. Daha Meb'in kendisine göre yetersiz görünen kişilerin derslere girip eğitim vermesi ne kadar doğru? O eğitim ne kadar başarılı olabilir? Ya yetersiz gördüğün kişilere ders verdirtme ya da öğretmen açığı her ne kadarsa o kadar öğretmen ataması yap. Ya da buradaki asıl sorun atama yapma usulüdür belki. Mâli gerekçeleri gayet anlaşılır buluyorum ama bunun neticesinde sana göre başarılı olamamış kişilere ders verdirtmen nasıl bir iki yüzlülük sistemi?

Kendi paranızla zehir yiyorsunuz... Tüm dünyada yaygın olan, hemen hemen herkesin düzenli tükettiği ama neredeyse kimsenin konuşmadığı paketli gıdalardaki "Sentetik Gıda Aromaları" Marketlerde süslü paketlerde satılan abur cubur dediğimiz paketli gıdaların hiçbirinin tadı orijinal değil. Muzlu,çilekli,fındıklı gibi yazan abur cuburların içinde gerçekten muz, çilek vs olduğunu sanıyorsanız yanılıyorsunuz. İnsan tatların %80-90'ını kokulardan alır. Dilimiz sadece tatlı,tuzlu,ekşi,acı gibi temel tatları ayırt edebilir. Geri kalan tatları ise birincisi; burnumuzdan içimize çektiğimiz koku ile ikincisi, gıdayı çiğnerken içinden çıkıp uçuşan aromatik moleküllerin burun boşluğunun arkasına ulaşması ile alırız. Bunu bilen gıda sektörünün yöneticileri gerçekten muz,çilek koymak yerine, laboratuvarlarda bu tatların aynı moleküler yapısını oluşturup benzer kokulu aromalar üretirler. Gerçek muz,çilekten çok daha güzel bile kokabilir. Bunu gıdanın içine koyduklarında sizler yerken aslında kokuya aldanmış oluyorsunuz. "Peki bunu neyden yapıyorlar?" derseniz abur cuburların içinde en çok "Vanilya Aroma"sı olduğu yazar. Onun kimyasal adı ise "Vanilin"dir. Bu Vanilin gerçek vanilya çubuklarından değil, petrokimyasal maddelerden(guaiacol) veya odun hamuru atıklarından yapılır. Muz,çilek aroması da yine petrokimyasal kökenli sentetik bileşenlerden yapılır. Aklınıza gelebilecek her şey. Bunlar bazen direkt bazen dolaylı olarak kanserojendir. Bu yapay aromalar her türlü abur cuburda var. Çünkü örneğin gerçek bir çileği dört mevsim toplayıp, suyunu sıkıp, bisküvi içine koyup, rafta en fazla bir ay duracağı için bunu sürekli devam ettirmesi çok pahalı ve zahmetli. Ama petrokimyasallardan elde edilmiş bir aromanın bir kaç damlası koca bir kazana yeter. Bu da maliyette çok ama çok büyük bir fark yaratıyor. Örnek olarak: 1 kilo yapay tereyağı aroması, 2 TON tereyağı üretimine fazlasıyla yeterek tat ve koku verir. Sadece abur cuburlar da değil, tereyağları,zeytinyağları, hazır içecekler, bal, reçel, hatta takviye gıdalar, mamalar, şampuanlar, deterjanlar. Aklınıza gelebilecek her şeyde varlar. Bu aromaların içinde "Monosodium Glutamat"(msg) halk arasında "Çin Tuzu" olarak bilinen lezzet arttırıcılar hem çocuklarda hem yetişkinlerde telafisi zor hasarlar bırakıyor. Nörolojik zararlar verip hiperaktive ve odaklanma sorunları çıkarır. Dil, yapay aromalı tatlara alıştığı için gerçek tatlarla karşılaştığı zaman o tatlar lezzetsiz gelmeye başlar. Gerçek bir besin değeri de olmadığı için insanda doyma hissini öldürür ve obezite ve şeker hastalığı başlar. Bugün şeker hastalığı 8 yaşına kadar düştü. Ülkede 10 milyon şeker hastası var. Bu aromaların hammaddeleri arasında kanserojen olanlar da epey fazla. Daha bahsedemeyeceğim kadar zararlar var, basit bir araştırma ile bu maddelerin nelerden yapıldığına ve zararlarına ulaşabilirsiniz. "Peki, dünyadaki gıda ve sağlık kuruluşları buna nasıl izin veriyor?" diye sorabilirsiniz. Bu işte ilk çalışmaya başladığımda bu soruyu ben de çok sordum. Gün gün yaptığımız şeyin iç yüzünü gördüğümde, gıda aroması üretiminde kullandığımız ham maddelerin çeliği bile erittiğini gördüğümde, tüm abur cubur, parfüm, deterjanda kullanılan "limonene" maddesinin arkadaşımın eline dökülmesiyle elini iki ay mosmor yaptığını gördüğümde, keskin tatları olan meyveli içeceklerde özellikle vişneli meyve suyunda kullanılan "aldeyhde acetic" hammaddesini yanlışlıkla koklayan arkadaşımın bayıldığını gördüğümde "bu tüm dünyada nasıl devam edebilir" diye çook sordum. İşin acı gerçeği de bu; küresel gıda devleri ve onları arka planda kontrol eden sermaye sahipleri, bu kontrol mekanizmalarını zaten ellerinde tutuyor. Dünya sağlık ve gıda otoriteleri, bu kimyasallara belirli "yasal sınırlar" koyup geçiştiriyor. "Bu kadarı insanı hemen öldürmez" diyerek bu zehirlere onay veriyorlar. Çünkü dünyayı yöneten dev sistem, insanların hasta olmasını umursamıyor; aksine, bağımlı ve sürekli tüketen bir toplum işlerine geliyor.

Toplumumuzda çok yaygın olan bir sorundan bahsedeceğim. Birisi bir konuya eleştiri getirince, bu fikrin savunucuları, eleştiriye argümanlarıyla cevap vermek yerine, konuyu tartışmaktan kaçıyorlar ve "sen şu konuda neden bir şey demedin" gibisinden söylemlerle konuyu çarpıtıyorlar. Bu da bir tür acizliktir çünkü henüz daha kendi fikrini bile savunamayıp tartışmayı başka yere çekmeye çalışıyorlar. Bu da başka türlü bir ahlaksızlıktır. Birisi bir konuda fikir belirttiğinde, ona cevap vermek yerine “Peki, sen şu konuda da bir şey söyledin mi?” diye sormak çoğu zaman konuyu saptırmaktan başka bir şey değildir. Bir insanın bir konuda konuşması, dünyadaki bütün benzer olaylar hakkında da konuşmasını gerektirmez. Herkesin her meseleye aynı anda değinmesi, her haksızlığa tepki göstermesi mümkün değildir. Asıl mesele, ortaya konulan fikre cevap verebilmektir. Fakat bazıları iddiayı tartışmak, söylenenleri değerlendirmek yerine hemen başka bir konuyu gündeme getirir. Çünkü amaçları gerçeği anlamak veya bir fikir alışverişinde bulunmak değil. Kendi düşüncelerini sorgulamak yerine karşısındakini savunmaya zorlamak isterler. Bu biraz da zihniyet meselesidir. Fikre fikirle karşılık vermek yerine konuyu saptırmayı, karşılaştırmalar yaparak tartışmadan kaçmayı tercih ederler. Oysa bir haksızlığı dile getirmek için dünyadaki bütün haksızlıklara aynı anda tepki göstermiş olmanız gerekmez. Buna yetişemezsin zaten..

Filistin'deki katliamlar geçtiğimiz sene ilk kez tüm dünyada gündem olmuştu. Her ülkeden Filistin'e destek, İsrail'e lanet yağıyordu. Ülkelerin en büyük meydanları, üniversiteleri Filistin mitingleriyle dolup taşıyordu. Her çeşit insanı herhalde ilk kez Filistin bir araya getiriyordu, öyle büyük bir tepki vardı. İsrail dünya kamuoyunda ilk kez bu kadar köşeye sıkışmıştı. Tüm dünyanın tepkisi sonrası 10 Ekim 2025'te bir ateşkes imzalandı. Tepkilerin işe yaradığı düşünülerek tüm dünya sevindi ve tüm dünya artık sustu. Peki işin aslı böyle mi? 1 sene önce imzalanan, Türkiye-ABD-Mısır-Katar ülkelerinin sözde garantör olduğu ateşkes uygulandı mı? Hayır. O zaman bu ateşkes neden imzalandı? O zaman da düşündüğüm gibi tüm dünyada artan İsrail tepkilerini susturabilmek için yalandan göstermelik bir anlaşma düzenlediler. Gerçekten işe yaradı. Geçen seneye oranla Filistin meselesinin dünyada konuşulma oranı %70 düştü. Anlaşmaya ABD öncülük etti.. ABD'nin İsrail'e rağmen gerçekten böyle bir şeye kalkışabileceğini düşünmek zaten akıl işi değil, kaldı ki herkes durumu şak şak alkışladı. Yanına da Müslüman ülkeleri alarak tüm dünyayı susturdu. Kafamı kurcalayan ve beni en çok üzen ülkemizin de buna alet olması. Başkan Erdoğan şüphesiz yıllarca Filistin'i kendi meselesi edinerek her fırsatta tüm dünyaya duyurmaya çalıştı. Ancak 10 Ekim ateşkes'ine bu bağlamda ortak olarak, tüm dünya'nın İsrail'e olan tepkisinin susmasına vesile olduğunu düşünüyorum.

Bakın aşağıdaki görselde toplumun gün gün ne kadar çürüdüğünü görmekteyiz, öyle ki bir ölüm haberinin altına ölümden duyulan memnuniyeti ifade etmek için "Allah rahmet eylemesin" yazılabiliyor. Kaldı ki bu yazılanların en hafifi. Daha neler neler var. Sanırsın ölen kişi bir seri katil. Adamı tanımıyorsunuz bile, sırf bir partiyi temsil ediyor diye o partiye olan nefretinizden o parti adına göreve gelmiş kişinin ölüsüne bile nefret kusuyorsunuz. Toplumu öyle kutuplaştırdılar ki ondan böyle olduk...vb. demeyeceğim. Her şey kişinin kendi zihninde bitiyor. Bu zihniyette olmak için insanî ve ahlaki açıdan kötü biri olmanız gerekiyor. Siz dümdüz kötü insansınız. Toplumu anlamak için bu bile yeterli bir örnek aslında. Normal bir insanın ölümüne sevinenler yarın siyasetçi olsalar, onlara nasıl güvenebiliriz? Bunun normalleştirildiği zihniyette yetişen çocuklar doktor, avukat,esnaf, siyasetçi olduğunda bizi nasıl bir gelecek bekleyebilir? Sanırım herkes ahlakını güzelleştirirse o zaman güzel günleri görebiliriz.

Yemek yapmak zorunda değil. Evi süpürmek zorunda değil... Evlilik kurumuna "ben buna zorunda değilim, sen şuna zorundasın" zihniyetiyle şirket yönetir gibi bakarsanız mutluluğu bulamazsınız. Gerçekten seven insanlar bunu düşünmeden kalkar ne iş varsa yapar, seven insanlar ne iş varsa yardım eder. Kadın erkek fark etmez. Devletleri toplum oluşturur. Toplumları da aile oluşturur. Aileyi idare eden en önemli varlık da "Anne"dir. Yani kadındır. Bu yüzden toplumumuzu bozmak isteyen proje feministler ve fazla dünyevileşmiş kişiler, Vatanımızın aile yapısını büyük oranda koruyan Muhafazakar kadınları, İslami söylemlerle yozlaştırmaya çalışıyorlar. Her insan bir kadının evladıdır. Kadınlar her alanda değerlidir ancak "anne" olmak en değerlisidir. Kadınlar çocukları yetiştirir, ahlaklı çocuk yetiştirmek demek ahlaklı toplum inşa etmek demektir. Bu da hepimiz için çok önemlidir. (Bu yüzden herkes bu konuya eleştiri getirebilir) Ancak bu görev sadece kadının görevi değil erkeğin de görevidir ama İslam dini, ailenin geçimini sağlama görevini tek başına erkeğe zorunlu kıldığı için kadınlar evlatlarla daha çok vakit geçirerek en zor görevi zaten büyük çoğunlukla üstlenirler. Bu yüzden aile yapımıza zarar verebilmek için cümleleri cımbızla seçip bize servis ediyorlar. Bizim insanımız da çanak tutuyor. "Kadın ev işi yapmak zorunda değil" deniyor.. ee tamam doğru. Ne var bunda? Bunu söyleme amacı ne durduk yere? Bir insan bunu neden söyleme gereği duyar art niyetli değilse? "Kadın kesinlikle ev işlerini yapmak zorundadır" diyen erkekleri aydınlatmaksa mesele, tamamdır teşekkür ederim ama kuranda "kadın ev işlerini kesinlikle yapmak zorundadır" ayeti olmadığı gibi "kadın ev işlerini kesinlikle yapmayacaktır" diye de bir ayet yok. Bu konu hakkında ayet yok yani. Kuran bunu tartışmaya açmaya gerek bile görmemiş. Kuranda bu konuda hüküm bildiren bir ayet olmamasını şuraya çekiyorlar "zorunda değilmişim, o zaman ev işi yapmıyorum" diyorlar, sanki biz onlara "zorundasınız" demişiz de "aa bak zorunda değilmişim yapmıyorum" deniyor. Böyle bir saçmalık olabilir mi? Seven insan zaten sevdiği için karşılıklı vazifesine dikkat eder. Evlilik kurumunun kendi kuralları olamaz mı? Eşler birbirinin yükünü alamaz mı? Eşleri birbirine rakip hâline getirip evliliğin temellerine dinamit döşüyorlar. Feministler bu dini söylemleri anlatırken cımbızla seçerek anlatıyorlar. Öte yandan Peygamberimiz "Sizin en hayırlınız, ailesine karşı en hayırlı olanınızdır" buyurarak, eşlerin birbirine karşı gönülden destekçi olması mesajı vermektedir. "Ama ben zorunda değilim" dersen senden hayır mı gelir? Bir diğeri, peygamberimiz, kendi kızı Hz. Fatıma'ya, evinin iç işlerinden sorumlu olduğunu, damadı Hz. Ali'ye ise evinin dış işlerinden sorumlu olduğunu söyleyerek bir görev dağılımı yapmıştır. Biz de buna dayanarak "kadınlar ev işi yapmak zorundadır, biz de yardım etmek zorunda değiliz" diyerek sizinle tartışabiliriz ama yapmıyoruz çünkü biz hakikatten yanayız. Peygamberimizin bu görev dağılımı görevleri kesin şekilde belirlerken farziyet oluşturmuyor, yani böyle yapılmasını uygun görmüş ama bu farz değil. Allah bu konuda kadını mecbur tutmamış ama yaparlarsa çok büyük ödüller de vermiş. Kadın evi için yaptığı her işte çok büyük sevaplara erişiyor. Yapmasını tavsiye ve teşvik ediyor. Yani İslam bunu kadına bir zorunluluk olarak vermektense bir sevap kazanma kapısı olarak sunuyor. Erkekte de buna benzer mükafatlar olmasının yanısıra erkek için bu bir zorunluluk. Yani yapmadığında günahı da var. İşin nihayetinde toplum sağlığı için ailelerimiz çok kıymetli. Birbirini gerçekten seven insanlar evlendiğinde zaten bu tartışmalara girmezler. Allah hiçbir kadını çalışmak zorunda olduğu için çalışmak zorunda bırakmasın! Çalışmayan kadın ev işlerini yapar, çocuğuna bakar. Erkek de aile geçimini sağlamak için işe gider, bu gayet adil. Kadın her gün yemek yapamayabilir. Erkekler çok yorgun olmadıklarında işten gelince yardımcı olabilir. Gerçek sevgi zaten sizi bu davranışa iter.

Erdoğan'ın Azerbaycan olayı hakkında kendi ağzından bir şey söylememesi çok kritik. Tepki göstererek Azerbaycan'ı açıkça kaybetmek istemiyor olabilir. O hâlde bir şey söylememeye devam etmeli aksi hâlde yasağı normalleştiren bir yorum yaparsa bu onu seçen kitleye de ihanet olur.

Askerler, canlarını siper etmelerinin dışında her afette ilk onlar koşuyor. Devletin en hızlı ve etkin aksiyon alabileceği disipline sahip oluşum.. ama metropol şehirdeki temizliğe de gönderilmesi benim zoruma gidiyor. Belediyelerin personelleri var onlar rahatça yapabilir.

Piyasada kendine yer bulmak için yıllardır her kılığa girdi. Önce şarkıcı oldu tutmadı, youtuber oldu ahlaksız sohbetler anlattı. Baktı siyasette iyi PR var oraya girdi. Sol kesim hemen parlattı. Depremde iş yapmaktan çok reklamını yaptı. Yolunu bulmak için her şeyi yapacak biri.