Pinned Tweet
خوانشی از یک غزل حافظ به مناسبت روزش
*پوزش از بابت کیفیت پایین ضبط
✴️حیا و غیرت
از فضیلتِ اخلاقی تا سازوکار سلطه:
در تحلیل ساختاری مفاهیم"حیا"و"غیرت"در بستر فرهنگ سنتی،میتوان مشاهده کرد که این دو مفهوم،در فرآیندی تدریجی،از حوزه اخلاق فردی
Ethical Virtues خارج شده و به ابزارهایی برای کنترل اجتماعی و بازتولید سلسلهمراتب قدرت تبدیل شدهاند.
1/
2
11
374
در واقع، یکی از مهمترین سازوکارهای استمرار این الگو،مشروعیتبخشی به رفتارهای کنترلگرانه از طریق زبان اخلاق است؛
بهگونهای که سلطه در پوشش مراقبت، مالکیت در پوشش تعهد و اطاعت در پوشش احترام بازنمایی میشود.
در نتیجه،مرز میان مراقبت و کنترل،مسئولیتپذیری و تملک،مخدوش میشود.
6/
1
6
63
آدمهایی که گناه به نظرشون فقط چند کلمه است،
رستگاری هم به نظرشون فقط چند کلمه است!...
#ویلیام_فاکنر
گور به گور
نجف دریابندری
سر تا سر دشتِ خاوران، سنگی نیست
کز خونِ دل و دیده برو رنگی نیست
در هیچ زمین و هیچ فرسنگی نیست
کز دست غمت، نشسته دلتنگی نیست
شیخ میهنه
ز دستِ عشق تو هرجا که میروم
دستی/
نهاده بر سر وُ
خاری
شکسته در پاییست
#سعدی
9
260
در میان این مردم، اندوهی هست که خاموش و بردبارانه تحملش میکنند؛
این اندوه در خود میخزد و خاموش است.
امّا اندوهی نیز هست که از حدّ طاقت فراتر میرود؛
لحظهای میرسد که با اشک نمایان میشود، و از آن لحظه به بعد در ناله و زاری بیرون میریزد.
برادران کارامازوف
داستایفسکی
بهترین دوران بود
بدترین دوران بود
عصرِ خرد بود
عصرِ بلاهت بود
دورانِ ایمان بود
دورانِ ناباوری بود
فصلِ روشنایی بود
فصلِ تاریکی بود
بهارِ امید بود
زمستانِ نومیدی بود
همهچیز پیش روی ما بود
هیچچیز پیش روی ما نبود🍂
داستان دو شهر
دیکنز
آندرریتد ترین رمان کلاسیک قطعا این کتابه
تاآخرعمرم به همه توصیه میکنم که بخوننش واقعا بینظیره✨️🙂
پ.ن: ای کاش یکی مثل سیدنی کارتن منو دوست داشت))):
13
418
کامو درباره پوچی می نویسد:
هنگامی که آدمی به پوچی پی میبرد در صدد نگارش آئین خوشبختی بر میآید.
خواهند گفت عجب!
از همین کوره راهها میخواهید به سرزمین سعادت برسید؟
میگویم:
ولی یک دنیا بیشتر وجود ندارد
بهروزی و پوچی دو فرزند همین جهانند.
نمی توان این دو رو از هم جدا کرد.
1/
اگر بگوییم سعادت الزاما مولود کشف پوچی است،اشتباه کردهایم چرا که گاهی پوچی زائیده خوشبختی است...
در آن لحظه حساسی که آدمی به زندگی خود نظر میکند
همچون سیزیف که به سوی سنگش برمیگردد به همه اعمال بیربطی مینگرد که سرنوشت اوست...
و آدمی منشاء انسانی امور انسانی را قبول میکند.
«به نظر میرسد که انسانها تحت تأثیر یک اجبار به تکرار قرار دارند.»
فروید
فراسوی اصل لذت
کامو درباره این اجبار به تکرار می پرسد:
اگر گریزی از تکرار نباشد،چگونه میتوان درون آن آزاد بود؟!
سیزیف از چرخهٔ تکرار بیرون نمیرود،اما با آگاهشدن به چرخه، دیگر صرفاً قربانی آن نیست.
/1
16
213
به قول عماد:
بسیار سخن بود،
نگفتیم و گذشتیم...
که این شبِ دیجور به سنگِ سخن نشکافد که به قول شیخ شیراز:
این چه حرامزاده مردمانند، سگ را گشادهاند و سنگ را بسته!
و حتی استادِ سخن هم باشی به قول شیدای قونیه:
نیزه بازی اندرین کوه های تنگ
نیزه بازان را همی آرد به تنگ
رنج او آنقدر طولانی شد که اطرافیانش به آن عادت کردند
و از یاد بردند که او سخت در عذاب است...
مرگ خوش
آلبر کامو
«در لحظه خاصی از درد هیچکس نمیتواند کاری برایت انجام دهد، زیرا که رنج همیشه تنهاست»
- آلبر کامو (یادداشتها)
او که در همان ایام گفته بود از جهان کناره گرفته است، نه به این دلیل که دشمنانی دارد، بلکه به این خاطر که دوستانی دارد که از او میخواهند “دروغ” را تاب بیاورد،
کمی پیش از مرگش، در یادداشتهایش نوشت:
«این مُردن نیست که مرا به وحشت میاندازد، این زندگی در مرگ است که وحشتناک است»
- تولدت مبارک رفیق!
اگر ایمان داشته باشی یک تکه چوب کنده از یک درِ کهنه هم تبدیل به شیای مقدس میشود
و اگر ایمان نداشته باشی،
تمامِ صلیب مقدس، یک لنگۀ درِ کهنه است.
نیکوس کازانتزاکیس
زوربای یونانی
✴️"اصلاً معلوم هست برای چه این کارها را میکنیم؟!"
نماد هرگز ابداع نمیشود.
بر انسان حادث میشود.
او تفکر دربارهی آنها را مدتها بعد از ظهور اولیهشان آغاز کرده است.
آیا مسیحیانِ نخستین میدانستند در ورای اندیشهی عشای ربانی(خوردن خون و جسد مسیح)همان آدمخوری نهفته است؟
1/
25
433
این باور که جهان و انسان چیزی است که بهتر بود وجود نمیداشت،میتواند ما را سرشار از گذشت نسبت به یکدیگر کند.
زیرا از موجوداتی که در چنین وضعیت اسفباری گرفتارند،چه انتظاری میتوان داشت؟
از این رو خطاب شایسته بهجای جناب و...،
باید چیزی باشد به معنای همدرد یا همرنج.
شوپنهاور




















