Maciej Bartków

Jest tu tyle bzdur i manipulacji, że muszę. O 15:19 zadzwonił do mnie @TomaszSakiewicz z informacją: "Strzelanina w Krakowie, są trupy, włączcie mnie". Jako wydawca dnia przejąłem od razu antenę i przerwaliśmy serwis informacyjny prowadzony przez @DarekWrzosek. Żadna inna telewizja, ani portal internetowy jeszcze nie podał tej informacji. Nie było tam żadnej innej kamery. Wszystkie konkurencyjne stacje pokazywały stare newsy lub emitowały bloki reklamowe. Prezes Sakiewicz biegł w kierunku rannych, w tym biegu sprawdziliśmy z nim łączność i dźwięk, jego telefon, z którego nadawał był cały czas był w ruchu. Kompletny chaos. W reżyserce usłyszeliśmy: "Ci ludzie nie żyją". 15:20 przeszliśmy na relację T.Sakiewicza z rynku w Krakowie. Był zdyszany, przejęty, przerażony tym co się dzieje. Ledwo słyszalny, bo właśnie lądował helikopter LPR-u. Sam, bez operatora TS pokazywał sceny ratowania ludzi przez medyków i straż miejską. Tłum, hałas, przed chwilą padły strzały, reporter musi przekazać te emocje, zrelacjonować co widzi, a czego nie widzi. Nie widział policji. Widział służby medyczne, widział straż miejską i o nich mówił. I ja też z perspektywy wydawcy nie widziałem tam żadnego policjanta. Jeszcze przez 20 min byliśmy jedynym źródłem informacji z zamachu na krakowskim rynku. Dopiero następnego dnia, gdy odwinąłem sobie materiał na spokojnie, w wygodnym ciepłym fotelu mogłem dostrzec jednego mężczyznę ubranego na czarno z małą opaską "policja". Czy TS miał prawo go nie widzieć, skoro był jednocześnie reporterem i własnym operatorem? Zdecydowanie tak, skoro nawet ja z perspektywy reżyserki nie byłem w stanie rozpoznać na żywo, że to był policjant. Tak wyglądają kulisy dziennikarstwa newsowego. I nie znam innego prezesa telewizji, który widząc takie wydarzenia po prostu włączyłby telefon, biegł do samego epicentrum i zrobił relacje na żywo.