Цагийн мэс хурц
Joined December 2021
- Tweets2.1K
- Following2.9K
- Followers2.5K
- Likes38.2K
Оройн хоолонд уулнаас түүсэн мөөгтэй хуурга,шарсан хаш . Хүмүүс хийсэн хоолоо оруулдаг юм бна лээ ганц удаа ....😉за тэгээд хажуулдах тухай л яригдана даа. Хөдөө эрт харанхуй болчих юм .
Би л байна.
"Цаг хугацаа өнгөрөх тусам
намайг сонсдоггүй хүмүүс болоод үргэлж зөв бас төгс байхыг шаарддаг хүмүүстэй харьцахаа больсон. Намайг хэзээ ч хайхгүй хүмүүсийг хайхаа больсон. Миний тухай огтхон ч бодож байгаагүй хүмүүсийн тухай бодож дэмйи цаг үрэлгүй, хүсэл тэмүүлэлээ сонсож, өөртөө таатай санагдсан зүйлээ хийж эхэлсэн. Би бүхий л салбарт, ямар ч хүмүүстэй харьцсан, ямар ч зүйлтэй учирсан байсан өөрийн мэдрэмж, зөн совиндоо найдах болсон. Би сөрөг хүмүүсээс зайлсхийж эхэлсэн бөгөөд цөөхөн эерэг хүмүүстэй уулздаг болсон. Би өөрийгөө үнэлж хайрлаж сурсан бөгөөд миний өөрийн хэрэгцээ бол миний хамгийн чухал зүйл гэдгийг ойлгосон.
Учир нь би өөрийгөө үнэ цэнэтэй гэж боддог." 📚
~Meryl Streep
Тиймээ
Наадмын урт амралтаар олон хүн Монголын өнцөг булан бүрээр аяллаа.
Тэгээд буцаж ирээд нэг ижилхэн үгийг олон хүний амнаас сонслоо.
“Тэр их магтдаг газар чинь нэг их онцгой биш юм байна. Тэр нуур чинь зураг шигээ гоё биш юм байна. Тэр байгалийн гайхамшиг гээд байдаг нь нэг их сэтгэл хөдөлгөсөнгүй.”
Тэр үгийг сонсоод би байгалийн тухай биш, хүний тухай бодсон.
Бид газар үзэхээр явдаггүй юм байна. Өөрсдийнхөө хүлээлтийг батлуулах гэж явдаг юм байна.
Хэн нэгний дуранд гайхамшиг болсон тэр мөчийг өөрийнхөөрөө дахин мэдэрнэ гэж итгэдэг. Гэтэл байгаль хэзээ ч нэг ижил мэдрэмжийг хоёр хүнд бэлэглэдэггүй.
Уул нь уул хэвээрээ. Нуур нь нуур хэвээрээ. Салхи нь салхиараа л байдаг.
Өөрчлөгдөж байдаг нь газар биш.
Харин түүнийг харж байгаа хүний дотоод ертөнц.
Нэг хүн зүгээр л ус хардаг. Нөгөө нь тэр усанд амьдралынхаа хамгийн сайхан дурсамжийг үлдээдэг.
Ялгаа нь байгальд байдаггүй.
Хүндээ байдаг.
Хамт явсан хүмүүстээ байдаг. Инээж чадсан мөчдөө байдаг. Жижигхэн зүйлээс хүртэл баярлаж чаддаг сэтгэлдээ байдаг.
Бодоод байхад амьдрал ч гэсэн яг ийм.
Аз жаргал гэдэг очоод олдог газар биш.
Өөрийгөө хамт авч явдаг ертөнц юм байна.
Тийм болохоор хүмүүсийн хамгийн гоё гэсэн газрыг хайхаасаа өмнө, очсон газраа өөрийнхөө хамгийн сайхан дурсамж болгож чаддаг хүн байх нь илүү чухал санагддаг.
Эцэст нь бидний харсан хорвоо, хорвооныхоо өнгөөр биш, сэтгэлийнхээ өнгөөр л будагддаг юм байна.
