کیٖ کِی فکر میکرد روزی عکس تو را زیر پل کریمخان نصب کنند؟
چرا باید من تو را شگفت بدانم،
در این جریان
که از شگفت بودن
همهچیزی عادی مینماید؟
و گرنه تو عادیترین موسمی
که میباید به چار موسم افزود.
چندسال پیش، این کتاب #عباس_نعلبندیان را خواندم و همراه با حاشیههایی صوتی، ضبط و تدوین کردم و در کانالی تلگرامی برای شنیدن علاقمندان قرار دادم:
t.me/vesal_dar_vadie_haftom/…
حذف مبتدا از زیباییهای بلاغت نحوی است مثلاً در جواب احوالپرسی، جای «دلم تنگ است» یا «حالم خراب است» تنها به ذکر خبر بسنده میکنیم: دلتنگ. خراب.
فرد دلتنگ یا دردمند، چنان خسته است که توان و حوصلهی درازگویی ندارد و درعینحال پاسخ را به اعتراضی منفعلانه برابر روزگار توسعه میدهد.
1
30
531
Arjang Āghājari retweeted
نشر افراز بدترین نشریه که کتابی ازش دارم و چه کارهای خوبی هم بد چاپ کرده.
رسماً فونت که نداره کتابهاش. نمونهخوانی هم که نداره. پر از غلطهای تایپیئه. قیمتهای الکی زیاد هم داره.
البته «اسماعیل» چاپ اولش هم آش دهنسوزی نبود ولی به همون مرکز میدادند بهتر بود.
پوستر اجرای ارکستر سمفونیک تهران در سال ۱۳۵۴ به رهبری فرشاد سنجری، با اجرای آثاری از استراوینسکی، ثمین باغچهبان، حشمت سنجری، در تالار رودکی.
طراح پوستر نیز صادق بریرانی است.
مونتسکیو در نامهی بیستوچهارم از نامههای فارسی (۱۷۲۱) در ابتدای پاراگراف دوم گفته:
«پاریس به بزرگی اصفهان است: خانهها آنقدر مرتفع هستند که به خدا قسم فقط ستارهشناسها در آنها زندگی میکنند.»
«از درِ تنگ وارد شوید، زیرا دری كه فراخ و راهی كه عریض است به هلاكت منتهی میشود و عابران آن بسیارند.»
۷:۱۳
1
37
661
در کتابخانهی ملی، کتابفروشی کوچک و مهجوری هست که چند قفسه کتابهای غیرفارسی چاپ اصلی دارد و به قیمت پشت جلد و با دلار معادل حدوداً پنجاههزار تومن میفروشد.
اگر صیادی میکنید، شاید نخجیری به دام کشیدید.
در واژهگزینی، قراردادی هست که میتوان واژه را از لهجهها و گویشهای زنده استخراج کرد. نمونهی زیبای این فرآیند انتخاب «خوشاب» است (برابر کمپوت) که در لهجهی نیشابوری نوعی آبمیوه است یا «ستارهی رُمبیده» از مصدر رُمبیدن در لهجهی جنوبی، به معنای خراب شدن، برابر Collapsed Star.
39
854
پیش از منیر بشیر و نصیر شمة، بیشک گِلِن گولدِ عودنوازان عرب، نوازندهی یمنی، أحمد فتحي است:
youtu.be/GduY4LDIytc?is=OFSs…
16
385
Arjang Āghājari retweeted
چند شب پیش تو خیابون سنایی منتظر اسنپ بودم که ناگهان پژمان جمشیدی جلوم ظاهر شد. گفت این وقت شب اسنپ امنیت نداره و اصرار کرد که با ماشین خودش من رو به خونه برسونه. قبول نکردم و همچنان دنبال من میومد و درنهایت ناامید شد و رفت. بعد از رفتنش به زنهایی فکر کردم که در این موقعیت قرار
پس آن روز پس از نماز آدينه بازگشت؛ به مردى كهنسال درگذشت كه در نزد او كتاب بسيار بود. در حال از اسب فرود آمده در نزد آن مرد بنشست و كتابها را ملاحظه همیكرد تا اينكه در يكى از كتابها صورتى يافت كه نزديك بود آن صورت در سخن آيد و از او خوبتر متصوّر نمیشد.
شب نهصد و پنجاه و دو
21
357
بی رشوه تلخ و بیمزه، چون زهر و حنظلند
با رشوه خوب و شیرین، چون مغز و شکرند
#ناصرخسرو
25
365
















