Pinned Tweet
И где-то в Калифорнии, под ночным звёздным небом, горько заплакал русский нелегал и тихо прошептал: «Боже, храни Америку».
Теперь можно сказать, что мои старшие полностью перебрались на Кипр. Дуся дождалась своих двух «хозяек». Персонал по обслуживанию в комплекте. Трансфер был оригинален. Буэнос-Айрес - Сан-Паулу - Стамбул - Белград. Неделя в Сербии для ожидания документов и Ларнака - Лимассол. Всё. Вся семья в сборе. Таков мир. Где есть работа, там и живем. Нужно оффлайн? Да запросто! Да и ко мне поближе будут. Сейчас от меня до них такое же расстояние, как и раньше. От Новосибирска до Сочи. Только билет на самолет ✈️ подешевле. Раза в три. 🤭
Можно только присоединиться. Мы ещё сами до конца не понимаем, какие же мы счастливые люди. Из глубины прошлого века живем в будущем, о котором даже не мечтали особо. И призываю жить дальше. Будет ещё интереснее. Когда наши рассказы о прошлом будут наравне с временами динозавров.
From FB….writer unknown…
“I’ve watched Princess Diana pass away.
I’ve watched Freddie Mercury pass away.
I’ve watched Michael Jackson pass away.
I’ve watched David Bowie pass away.
I’ve watched Prince pass away.
I’ve watched George Michael pass away.
I’ve watched Whitney Houston pass away.
I’ve watched Tina Turner pass away.
I’ve watched Aretha Franklin pass away.
I’ve watched Amy Winehouse pass away.
I’ve watched Olivia Newton-John pass away.
I’ve watched Meat Loaf pass away.
I’ve watched Ozzy Osbourne pass away.
I’ve watched Dolly Parton pass away.
I've watched Elvis Presley pass away.
I’ve watched Robin Williams pass away.
I’ve watched Patrick Swayze pass away.
I’ve watched Alan Rickman pass away.
I’ve watched Paul Walker pass away.
I’ve watched Matthew Perry pass away.
I’ve watched Maggie Smith pass away.
I’ve watched Gene Hackman pass away.
I’ve watched Betty White pass away.
I’ve watched Dame Angela Lansbury pass away.
I’ve watched Queen Elizabeth II pass away.
The List Is Endless
I’ve watched the world say goodbye to legends I genuinely thought would be here forever.
I was alive when the Berlin Wall came down.
I watched Nelson Mandela walk free.
I remember Live Aid.
I remember the death of John Lennon.
I was alive when 9/11 changed the world forever.
I’ve lived through a global pandemic.
I’ve witnessed the rise of the internet and the birth of artificial intelligence.
I’ve watched records become cassettes, cassettes become CDs, and CDs become streaming.
I’ve watched VHS become DVDs, DVDs become Blu-rays, and eventually everything become Netflix.
I’ve watched cinemas go from packed Saturday afternoons to films appearing on our televisions at the touch of a button.
I remember when MTV actually played music videos.
When Top of the Pops was essential viewing.
When the Christmas number one actually mattered.
When we recorded the Top 40 off the radio and prayed the DJ wouldn’t talk over our favourite song!
I remember Michael Jackson’s Thriller.
Madonna’s Material Girl.
Queen at Live Aid.
The rise of Wham!, Duran Duran, Culture Club and the Spice Girls.
I remember when going to Blockbuster was the highlight of a Friday night.
When we waited an entire week for the next episode of our favourite television programme.
When Dallas, Dynasty, EastEnders and Only Fools and Horses brought families together around one television.
Landlines became mobiles.
Mobiles became smartphones.
And somehow our phones became cameras, maps, computers, televisions and practically our entire lives.
I remember life before Google.
Before Facebook.
Before Instagram.
Before TikTok.
Before Amazon delivered something to your doorstep the very next day.
I remember handwritten letters.
Birthday cards through the post.
Disposable cameras.
Photo albums.
Telephone boxes.
Video rental shops.
And knocking on someone’s front door just to see if they were home.
I remember when you could disappear for an entire afternoon and nobody knew where you were.
When photographs were precious because you only had 24 exposures.
When music wasn’t just something you listened to. It was something you owned, held, collected and treasured.
We didn’t just live through a few decades.
WE LIVED THROUGH AN ENTIRE WORLD CHANGING.
We watched icons become legends.
We watched legends become memories.
We watched technology transform everything we knew.
And somewhere along the way, the world we grew up in quietly disappeared.
Yet somehow, the 1980s still feel like they were only ten years ago.
I’d give anything for just one more Saturday afternoon in that world.
No notifications.
No algorithms.
No endless scrolling.
Just great music, wonderful people, simpler pleasures and a whole lifetime still ahead of us.
WE REALLY DID LIVE THROUGH THE BEST OF TIMES.
And my goodness, what a time it was to be alive.
TAKE ME BACK! 🙌🏼❤️”
Bon Oncle Adik. retweeted
🇬🇧🛩️💥🇷🇺 Лондон вооружает Киев тысячами ударных беспилотников дальностью 1000+ км для ударов вглубь России. Великобритания передаст Украине более тысячи ударных дронов дальностью 1000+ км для ударов вглубь России. Военный пакет помощи Украине на £260 млн объявил премьер Британии
Здесь интересно, конечно. Но надо дочитать до конца.
Aralık 1945’te Mısır’da mühürlü bir küpün içinden, 1.600 yıl önce yakılmaktan kurtarılmış 13 deri kaplı papirüs çıktı.
İçlerinde sistemin binlerce yıldır gizlediği tek bir tehlikeli sır yazıyordu: Kafanın içindeki ses sana ait değil.
Peki o sesi oraya kim yerleştirdi?
M.S. 367 yılında İskenderiye Piskoposu Athanasius, resmi çizginin dışında kalan tüm kadim metinlerin yakılması için bir ferman yayınladı.
Mısır’ın Nag Hammadi çölündeki birkaç inisiye, bu metinleri yok etmek yerine ziftle mühürlenmiş bir toprak küpe koyup kayalıkların altına gömdü.
Tam on altı asır boyunca karanlıkta bekleyen bu metinler gün yüzüne çıktığında, kurumsal tarihin neden bu sayfalardan ölümüne korktuğu anlaşıldı.
Çünkü Gnostikler insanlığa dışarıdan gelecek bir kurtarıcı vaat etmiyordu; insanın zaten bir hapishanenin içinde doğduğunu ve gardiyanların dışarıda değil, bizzat zihnin içinde nöbet tuttuğunu anlatıyordu.
Yuhanna’nın Gizli Kitabı ve Arkonların Doğası adlı papirüslerdeki kozmik mimari son derece ilginçtir.
İçinde yaşadığımız bu maddi düzen, asıl kaynağın (Pleroma - Tamlık) kusursuz eseri değildir; kendisinden üstteki hakikate kör olan alt bir mimarın (Demiurgos) inşa ettiği kusurlu bir kopyadır (Kenoma - Boşluk / Taklit Evren).
Bu taklit evrenin çarklarını ise Yunancada "Yönetici / Hükümdar" anlamına gelen Arkonlar çevirir.
Metinlere göre Arkonların en temel laneti kısırlıktır.
Yoktan var edemezler, yaratamazlar; sadece asıl olanı taklit edip çarpıtabilirler.
Kendi içlerinde ilahi bir ışık kaynağı bulunmadığı için, varlıklarını sürdürebilmelerinin tek yolu insanın içinde hapsolmuş olan o yaratıcı kıvılcımdan (Pneuma) beslenmektir.
Ancak burada gardiyanlar açısından ölümcül bir tehlike vardır: İnsan kendi içindeki kıvılcımın kaynağını hatırladığı saniye, gardiyanların onun üzerindeki bütün hükmü biter.
Peki özünde gardiyanlarından daha üstün bir ateşi taşıyan bir varlığı, kafesin içinde nasıl tutarsın?
Demir parmaklıkla tutamazsın.
Ona kendisini kafesin kendisi sandırarak tutarsın.
Nag Hammadi külliyatındaki en sarsıcı kavram tam olarak burada ortaya çıkar.
Antimimon Pneuma, yani "Taklitçi Ruh".
Metinler, Arkonların insan bilincinin üzerine yapay bir parazit katman ördüğünü ve insana Lethe (unutuş) uykusu çöktürdüğünü yazar.
Taklitçi Ruh, senin ses tonunla konuşan ama sana karşı çalışan sahte egodur.
Sabahtan akşama kadar zihninde dönen yetersizlik hissi, gelecek korkusu, doymak bilmeyen açgözlülük, kıskançlık, şehvet ve nedensiz öfke senin öz doğan değildir; içerideki asıl kıvılcımı boğmak ve dikkatini sürekli dış dünyaya kilitlemek için çalışan bu parazit yazılımın gürültüsüdür.
Batı okültizmi ve Hermetik simya da yüzyıllar boyunca aynı gerçeği sembollerin arkasına sakladı.
Okült kozmolojide bu maddi dünyanın sınır bekçisi Satürn’dür (Kronos - Zaman). Seni doğduğun saniyeden itibaren zamanla yaşlandırır, maddeyle sınırlar ve ölüm korkusuyla güder.
Satürn’ün metali, madenlerin en ağırı ve ışığı en çok yutanı olan kurşundur.
Orta Çağ simyacılarının engizisyon korkusuyla şifrelediği Magnum Opus (Büyük Eser) yani "kurşunu altına çevirme" sanatı hiçbir zaman laboratuvarda maden eritmekle ilgili değildi.
Kurşun, Taklitçi Ruh’un ağırlığı altında ezilen uyurgezer bilinci Altın ise ateşte arınıp kendi ölümsüz merkezine uyanmış Güneş bilincini temsil ediyordu.
Bu yüzden kadim okullar insanlığı ırka, dine ya da servete göre değil, bilinç yoğunluğuna göre üç katmana ayırdı:
Hylik (Kurşun İnsan): Tamamen etine, karnına, dürtülerine ve sürü korkularına gömülmüş kitledir. Kafandaki yabancı sesi "ben" sanır; sistemin enerji pili olarak doğar, yaşar ve ölür.
Psikhik (Araftaki İnsan): Dünyada bir şeylerin sahte olduğunu sezer ama uyanışı hala dışarıdaki otoritelerden, dogmalardan ve başkalarının çizdiği kurallardan bekler.
Pnömatik (Altın İnsan): Kulaktan dolma inanca (Pistis) değil, doğrudan içsel bilişe (Gnosis) ulaşmış kişidir.
Zihnindeki parazit sesi yakalamış, kurşunu kendi iç ateşinde eritip dizginleri eline almıştır.
Şimdi başını kaldır ve bugün dünyayı yöneten mekanizmaya bu okült yasayla bak.
Okültizmin birinci kuralı değişmez:
Yaşam enerjisi, dikkatin ve duygunun aktığı yeri besler.
Yaratıcı gücü olmayan Arkonik sistem; senin içsel sessizliğinden, berrak zihninden, dengenden ve üretiminden tek damla besin alamaz.
Ayakta kalabilmesi için senden kesintisiz olarak düşük frekanslı reaktif duygu sağmak zorundadır.
Ekranlardan 24 saat pompalanan savaş ve kriz korkusunun, bitmeyen kutuplaşmaların, kutsallaştırılan sefaletin ve kışkırtılan ilkel arzuların tek bir ezoterik amacı vardır: Seni sürekli "kurşun" ağırlığında tutmak ve kendi içine dönüp simyasal ateşi yakmanı engellemek.
Zindan dışarıdaki duvarlar değildir unutuş uykusudur.
Kafanın içinde korku, öfke ve eksiklik fısıldayan o sesin sana ait olmadığını fark edip sessizce onu izlemeye başladığın an Gnosis başlar.
Ve gardiyanların binlerce yıldır ödünü koparan tek gerçek hala aynıdır.
Uyanan tek bir zihni bile hiçbir mühür içeride tutamaz.
Bon Oncle Adik. retweeted
Replying to @nik_paw @zlatakristina5
А ведь есть ещё придурки, которые с ИИ разного типа ругаются, издеваются, оскорбляют почем зря. Незавидная у них судьба. Те же все помнят, до единого слова. Вы сами уже все забыли давно. Ну ничего, вам напомнят скоро. 🤭
И вот эти люди запрещали нам ковыряться в носу?!? Посредством школьного образования. По сравнению с ними, я святой, оказывается 🤭
Похабная квартирка,
или
Российский Декаденс
Александр Блок ходил по проституткам, но так боготворил свою жену, что не притрагивался к ней пальцем.
Жена Александра Блока утешалась с Андреем Белым. Андрей Белый устроил интимный триумвират с Валерием Брюсовым и истеричкой по имени Нина Петровская, воспетой в сногсшибательном романе о дьяволе и ведьмах «Огненный ангел» (рекомендую).
Валерий Брюсов был приличным человеком, а вот Нина Петровская позже вышла замуж за Соколова-Кречетова, который клал руку на колено юного гимназиста Шершеневича и спрашивал его, потерял ли он уже невинность. Зрелый Шершеневич крутил роман с поэтессой Надеждой Львовой, и она считала, что он ее не любит.
Не любил ее и Брюсов, потому что был приличным человеком. Однажды она позвонила им обоим по телефону, прося приехать, они отказались, и она застрелилась из того самого револьвера, из которого за 8 лет до этого Нина Петровская стреляла в Политехническом музее в Брюсова, но пистолет дал осечку.
Нина Петровская тоже покончила с собой, в эмиграции.
Блока домогалась Лариса Рейснер, говорят, безрезультатно. Зато Гумилев назначил ей встречу в доме свиданий, говорят, успешно.
Потом Рейснер стала женой Карла Радека.
Гумилева бросила жена. Анна Ахматова держала в возлюбленных композитора Артура Лурье.
Лурье весьма «любил как женщину» актрису Глебову-Судейкину, которая была замужем за художником Судейкиным и вызывала ахи у Блока.
На квартире у Судейкиных жил Михаил Кузмин.
Однажды Глебова-Судейкина сунула нос в дневник мужа, и у нее не осталось никаких сомнений в отношениях между мужем и Кузминым.
Кстати, Михаил Кузмин любил эфебов, писал стихи, происходил из староверческой семьи, ходил в поддевке и смазных сапогах, да носил бороду. Еще он очень любил молодого златовласого Есенина и «давал ему путевку в жизнь»: «поясок ему завязывает, волосы гладит, следит глазами».
Есенин много лет прожил в одной квартире с Мариенгофом и ночевал с ним под одним одеялом. Однажды, когда в Москве стояли жуткие холода, они наняли молодую красивую поэтессу, чтобы она грела им постель в течение 15 минут и потом уходила домой, а сами, согласно уговору, сидели лицом в угол, не подсматривая. 4
дня спустя девушка, невероятно оскорбленная тем, что они ничего не попытались сделать с нею, уволилась.
Женой Есенина была Зинаида Райх. Когда он ее бросил, она вышла замуж за Мейерхольда. Всеволоду Мейерхольду посвятил одно из своих стихотворений эгофутурист Иван Игнатьев. Сборник назывался «Эшафот. Эго-футуры», и вышел с посвящением «Моим любовникам». Герой-рассказчик предлагает режиссеру расстегнуть Шокирующую Кнопку, иначе говоря, — ширинку.
Еще Игнатьев покровительствовал Игорю Северянину, но Северянин ничего не понимал.
Игорь Северянин ухаживал за Шамардиной во время общих гастролей с Маяковским.
Она была лирична, нездорова, но Северянин ничего не понимал, а потом выяснилось, что у нее как раз тогда был роман с Маяковским и она сделала от него аборт.
Маяковский встречался с Эльзой Триоле, и она ему вставила зубы (оплатила дантиста).
Потом Эльза уступила его своей сестре Лиле Брик. Лиля Брик запиралась со своим мужем известным опоязовцем Осипом Бриком и громко занималась сексом, а Маяковский сидел под дверью и подвывал.
А в Эльзу Триоле был влюблен Виктор Шкловский. Она уехала в Париж и вышла замуж за Луи Арагона.
Арагон занимался коммунизмом вместе с Жоржем Батаем, который делил одну любовницу с Пильняком — Колетт Пиньо. Шкловский поехал заграницу вслед за Триоле. Потом он вернулся в Россию к жене. Его жена была Суок, Серафима Густавовна.
До этого она сожительствовала с Юрием Олешей, который дал ее фамилию своей кукле из «3 толстяков».
Потом Олеша женился на ее сестре Ольге Суок.
На третьей сестре, Лидии, женился Эдуард Багрицкий. Еще Шкловский увел женщину у Булгакова, за что тот его ненавидел и вывел в виде демонического персонажа «Шполянского».
Andreas Platonov
Bon Oncle Adik. retweeted
🇷🇺🙀🇨🇳 Дух Анкориджа испарился, остался дух Шэньчьжэня. Такого не покажут по федеральным каналам в России
Дедушку в очередной раз унизили. На приветственном ужине Путин сидит напротив жены товарища Си. В то время, как Трамп сидит за одним столом с Си Цзиньпином 🇺🇲🤝🇨🇳
Пишите ✍️
Bon Oncle Adik. retweeted
⁉️ Что творится с алгоритмами twitter Х?
Выложил два поста с разницей в один день. На первом 50 лайков и 10 перепостов, 29,5 тысяч просмотров.
На втором 1.500 лайков и 195 репостов, при этом всего лишь 14,4 тысячи просмотров.
И так на всех постах 🤨
Кто-то с подобным сталкивался? Напишите в чём причина ✍️
Bon Oncle Adik. retweeted
Ох ты ж блин.
Уже из жизни замечательный человек!
@Alexand05553087
Помяните добрым слово, кто знал.
Bon Oncle Adik. retweeted
Светлая память светлому человеку и профессионалу в юаелирном искусстве.Очень жаль когда добрые, честные и справедливые уходят , а лжиаые мрази и подонки продолжают коптить воздух
Bon Oncle Adik. retweeted
Replying to @Dmitry924456551
Ну здесь просто зафиксировали, типа законно, что уже давно спистили. Этих денег уже давно нет. И очень странно, как до сих пор держат лягушачий курс рубля к деньгам. Вот это большая загадка. Как это получается. И когда в один прекрасный день будет грандиозный кирдык. Интересно 🤨
Bon Oncle Adik. retweeted
Replying to @Activatica @iliyailineya
Некого больше не пущать и хватать. Хватательно-непущательные войска прозябают в бездействии. Ну хоть как-нибудь попрактиковаться. Ну дайте уже кого-нибудь уипать! Кто там есть? Детишки? Ну, это же угроза нашим зарплатам! Срочно уипать! Иначе всех нас разгонят за ненадобностью.
Bon Oncle Adik. retweeted
Replying to @VictorKvert2008
Странные вещи творятся. Вы пробовали в Швейцарии выепываться? Хоть в чем-то. Крайне не советую. Картинки, не более.
Bon Oncle Adik. retweeted
Replying to @s_velkin
Традиционно отвергаю всё, что есть по 37,5 градусов. Это оппортунизм. Я щетаю.
Не знаю, как вам, но мне норм, нравится. В принципе, так оно и было вначале. Довольно веселая житуха была. Скучно не было точно.
Небольшое и скромное из вечности.
Replying to @ra1lbird




















