Open Books

Włodzimierz Czarzasty wpisuje do oświadczenia majątkowego akcje MUZA warte 231 514 zł. Liczba akcji się nie zmieniła - to ciągle ponad 30 tysięcy sztuk. Na tym można skończyć lekturę. Ale przy tym pakiecie warto zatrzymać się dłużej. Stanowi niespełna 1% wszystkich akcji wydawnictwa. Największy pakiet należy do Małgorzaty Czarzasty. Jego żony. Drugi największy ma Marcin Garliński, prezes MUZA. Jego kuzyn. Żeby zobaczyć skalę, przeliczmy ich pakiety po 7,64 zł za akcję, czyli cenie przyjętej w oświadczeniu Czarzastego za 2025 rok. W takim rachunku akcje żony są warte około 6,72 mln zł, a kuzyna około 4,57 mln zł. Garliński opowiadał „Rzeczpospolitej”, że na studiach szukał pracy i w ten sposób trafił do wydawnictwa. Zaczynał od przepisywania tekstów. Później został asystentem dyrektora finansowego, awansował, aż objął fotel prezesa. Nagle niewielki pakiet z oświadczenia staje się fragmentem znacznie dłuższej opowieści. O wydawnictwie, pracy i rodzinnych powiązaniach. Po zsumowaniu ujawnionych pakietów Włodzimierza Czarzastego, jego żony i kuzyna otrzymujemy 46,14% wszystkich akcji MUZA. Zaczęliśmy od niespełna jednego procenta. Dotarliśmy do niemal połowy akcji wydawnictwa. Oświadczenie mieści majątek w rubrykach. Historia nie zawsze się w nich mieści.

Reklama piwa może pomóc opłacić dziecku lekcję pływania. W Leżajsku widać, jak działa ten mechanizm. Pod koniec września miasto poinformowało, że otrzymało 70 tys. zł na naukę pływania dla uczniów najmłodszych klas. Tegoroczne zajęcia na miejskiej pływalni „Oceanik” mają objąć 319 dzieci. Część rachunku pokrywa Fundusz Zajęć Sportowych dla Uczniów. Jego źródło przychodów jest mniej oczywiste niż nazwa: obowiązkowe opłaty od usług reklamowania napojów alkoholowych. Podmiot świadczący taką usługę odprowadza opłatę. Pieniądze trafiają do państwowego funduszu. Fundusz dofinansowuje zajęcia, na których dzieci uczą się pływać. Między reklamą piwa a szkolnym wyjściem na basen jest więc całkiem konkretne połączenie zapisane w ustawie. Czasem najciekawsze w publicznych pieniądzach jest nie to, na co poszły, lecz skąd przyszły.

Były pieniądze na statki. Nie było ani jednej nowej umowy kredytowej. Tak Fundusz Żeglugi Śródlądowej zakończył 2025 rok. Na preferencyjne kredyty dla armatorów zaplanowano 10,5 mln zł. We wrześniu pojawił się wniosek o kredyt na zakup i modernizację statku pasażerskiego. Rada Żeglugi Śródlądowej zaopiniowała go pozytywnie. Potem bank sprawdził zdolność kredytową armatora. Wynik: brak zdolności. Wniosek nie przeszedł dalej. W listopadzie wpłynął wniosek na zakup tankowca do przewozu paliw. Tu lista przeszkód była dłuższa: brak wymaganego tłumaczenia dokumentacji technicznej, hipoteka na statku i kwota kredytu przekraczająca dopuszczalny limit pomocy. Armator ostatecznie zrezygnował z zakupu. Fundusz nadal obsługiwał wcześniejsze kredyty i dopłacał do wyposażenia statków. Ale cała zaplanowana pula nowych kredytów pozostała niewykorzystana. W planie finansowym wsparcie było gotowe. W praktyce żaden z tych zakupów nie dostał finansowania

Fundusz ochrony środowiska usiadł za kierownicą spółki motoryzacyjnej. NFOŚiGW przekazał ElectroMobility Poland blisko 4,5 mld zł z KPO i został jej większościowym akcjonariuszem. W Jaworznie ma powstać fabryka samochodów elektrycznych. Produkcję zaplanowano na 2029 r. Pieniądze już trafiły do spółki. Na samochody jeszcze poczekamy. Co musiałoby się wydarzyć, żebyś uznał tę inwestycję za udaną?

Fundusz Przeciwdziałania COVID-19 okazał się wyjątkowo pojemny. W 2025 roku w gminie Bliżyn z tych właśnie środków sfinansowano remont konserwatorski zabytkowego ogrodzenia kościoła pw. Św. Ludwika. Koszt? 489 392,40 zł (wypłacone w ramach Rządowego Programu Odbudowy Zabytków). Tyle w praktyce zostało z pierwotnego celu tego funduszu