پــیـــکــــو•پـــیـــکســـو|PɪCΟPɪXΟ

در واپسین روزهای شاهنشاهی ساسانی، ۱۳۴۷سال پیش اعراب هنوز پشت دروازه‌های تیسفون مانده بودند همه سرداران و سربازان شجاع و باوفای شاهزاده پیروز ساسانی جانشین یزدگرد سوم با اعراب میجگنیدن ،چون هنوز امید زنده بود چون او زنده بود اما تفرقه، حسادت و خیانت، زودتر از آنان از دیوارها گذشته بود. شاهزاده‌ی تنها، در میان خائنان و خاموشان ماند. و با خیانت از دنیا رفت فرماندهان بر سر تاج به جدال برخاستند، و موبدان، به جای دعا برای ایران، به نجات خود اندیشیدند. آن‌گاه که دل‌ها شکست، نیزه‌ها بی‌فایده شدند. ایران، نه از شمشیر دشمن، که از بی‌باوری خویش فرو ریخت. و امروز، در سال ۱۴۰۴ خورشیدی، تاریخ دوباره به همان میدان بازگشته است. شاهزاده رضا پهلوی، وارث نام و خون بخت، رو‌به‌روی همان دو دشمن ایستاده است: بیگانگان بیرون و تفرقه‌ی درون. اگر این‌بار نیز دروازه‌ها را از درون بگشاییم، این‌بار نه زنان و کودکان به بردگی فروخته شوند و مردانشان گردن زده بشن بلکه سکوت ابدی بر این خاک خواهد تاخت👇