گفتگوی مادر خطاب به فرزند بی جانش «روله نیسین» کاری فاخر از استاد ایرج رحمانپور به زبان لکی ابر تیره ای که سرزمینی را فرا می‌گیرد. و از این آب تیره و بارانی سیاه و زهرآلود می‌بارد مردم بی خبر از زهرآلود بودن آب باران از آن می‌نوشند و بینایی‌شان را از دست می دهند درمان بینایی مردم گلی است به نام « گل روشنایی» که بر بلندای صخره ای صعب العبور(شیش مغار) به نام روله نیسین روییده است پسر توشه برمیدارد و بر بلندای صخره ها می رود تا گل روشنایی برای مردم قبیله اش بیاورد و در بیراهه ای گیر می‌کند و مادر در پایین صخره ها داستان این کوهستان را میگوید تا نخوابد و مدام می‌گوید: روله نیسین( یعنی فرزندم نخواب) ایل دارد می آید تا کمکت کند ، چشمان پسر بعد از شبانه روز تحمل به سیاهی رفته و سقوط می‌کند.