RT @DEMGenelMerkezi: Sezai Temelli: Halkın eğitim sağlık gibi temel sorunlarına ayrılması gereken bütçe güvenlik politikalarına harcanamaz.…

EKMEK BARIŞ VE ADALET İÇİN BÜTÇE İSTİYORUZ! EM JI BO NAN, AŞTÎ Û DADÊ BUDCE DIXWAZIN!

2011 Van depreminin ardından halka verilen sözler unutuldu, kent adeta rant politikalarının ve tüccar zihniyetinin insafına terk edildi. Bugün Van’da yaşanan gasp ve kayyım rejimi, tam da halkın kendi kenti hakkında karar verme hakkını elinden alan bu rantçı anlayışın devamıdır. Depremin yaralarını saracak olan kayyımların rant odaklı yönetimi değil, halkın kendi iradesi ve yerel demokrasidir. İrade gaspına ve rant politikalarına karşı mücadelemizi sürdüreceğiz. Yaşamını yitiren yurttaşlarımızı rahmetle anıyor, ailelerine ve halkımıza başsağlığı diliyorum.

"Mahir Çayan Kitabı"nı yayınlayan yoldaşım Emir Ali Türkmen hakkında soruşturma açıldı, kitaba toplatma kararı verildi. O savcıya sesleniyorum: Sen gerçekten hukuk fakültesinde mi okudun? Türkiye'nin siyasi tarihini hiç mi merak etmedin? Mahir Çayan kim, hiç mi bilmiyorsun? Sen nasıl bu kitabı "örgüt propagandası" değerlendirip toplatma kararı verirsin? Yoksa sen de Ankara 2 No.lu Baronun torpiliyle mi oraya geldin?

Bugün Dünya Gıda, Beslenme ve Tarım Günü ama Türkiye açlıkla uğraşıyor. Çünkü meselelerimizi demokrasi zemininde çözmekten çok uzağız. Oysa 27 Şubat 2025'te Türkiye'de barış adına çok önemli bir adım atıldı, önemli bir demokrasi penceresi açıldı. Sayın Abdullah Öcalan'ın bu mimariye dair atmış olduğu adım çok kıymetli bir adımdı. Bugün hâlâ siyasal statüsü bu kadar net olan bir siyasi aktörün hukuki statüsü tartışmalıdır. Demokrasiyle ancak kalıcı barış inşa edilebilir, insanlar siyasi katılım hakkına sahip olabilir; işte o sayede Türkiye'nin önü açılır.

Hafıza Merkezinden gelen gençlerle buluştuk. Dertleri demokrasi, eşit yurttaşlık. Biliyorlar ki demokrasinin olmadığı yerde yoksulluk da işsizlik de kaçınılmazdır. Birleşik Emekliler Sendikası Meclis’teydi. Bir emeklinin "Biz ölmekten korkmuyoruz, çok yaşamaktan korkuyoruz" sözü bu ülkenin özetidir. Marmara’daki gemi kazasında yakınlarını kaybeden aileler bir çare, en azından bir defin hakkı ve cenazelerine kavuşmak istiyorlar. Şoförler Federasyonu temsilcileri defalarca iktidar kapısını çalmış ama seslerini duyan olmamış, tek bir adım atılmamış. Muş Damızlık ve Sığır Yetiştiricileri Birliği buradaydı. Muş, Orta Doğu’yu besleyecek potansiyeldeyken terk edilmiş; Muşluya reva görülen tek şey batıya göç edip inşaat işçisi olmak. Bu büyük bir adaletsizliktir.

Diyarbakır Eğil’deki 4 bin 500 yurttaşımızın yıllardır süren ulaşım mağduriyetini ve Dicle Barajı Köprüsü talebini, Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu’na verdiğimiz soru önergesiyle TBMM gündemine taşıdık. Kamu hizmetlerine erişim her yurttaşın en doğal hakkıdır. Barajın ayırdığı mahalleleri ve bölge halkını kaderine terk edemezsiniz. @UABakanligi

bir umut varsa peşinden gideriz, yoksa da o umudu var ederiz… yaşasın HDP’yi var eden paradigma, yaşasın mücadelemiz!

İstanbul, sağanak yağışın ardından yine büyük bir felaketle yüzleşiyor. Sokaklar nehre dönüşüyor, bodrum katları sularla doluyor; altyapı yetersizliği ve bakımsızlık bir kez daha en çıplak haliyle yüzümüze vuruyor. Bu felaketin en ağır bilançosu ise henüz 14 yaşındaki bir çocuğun, sular altındaki sokakta elektrik akımına kapılarak hayatını kaybetmesidir. Bu kaybın arkasında büyük iklim krizi yatmaktadır. Küresel iklim krizini büyüten ülkelerin içinde yer alan Türkiye bu sahnelerle korkarım her geçen gün daha fazla karşılaşacak. 14 yaşında bir çocuğun sokakta yürürken elektrik akımına kapılması, açıkça zincirleme bir ihmalin, denetimsizliğin ve kamusal sorumluluktan kaçışın da sonucudur. Açıkta kalan kablolar, yenilenmeyen drenaj hatları, rant uğruna betonlaştırılan topraklar ve denetlenmeyen elektrik hatları bu felaketin zeminini hazırlamaktadır. Felaket anında valiliğin ve yetkili makamların yaptığı yegâne açıklama "Evden çıkmayın" uyarısı olmaktadır. Ancak bu çağrı, toplumun gerçeklerinden tamamen kopuktur. İşe gitmek zorunda olanlar ne yapacaktır? Bodrum katında yaşayanlar nerede güvende olacaktır? Bu yaklaşım; devletin yurttaşın can güvenliğini sağlama yükümlülüğünü bireylerin üzerine yıkma çabasıdır. Sorumluluk, insanlara yalnızca "önlem alın" demek değil; fırtınada, yağmurda, afette sokakta yürüyen 14 yaşındaki bir çocuğun can güvenliğini garanti altına alacak altyapıyı inşa etmektir. Yıllardır kent altyapısına bütçe ayırmak yerine geçici çözümlerle günü kurtarmaya çalışanlar, kent rantları uğruna kentleri yağmalatanlar, denetim görevini yerine getirmeyen elektrik dağıtım şirketleri ve uyarılara kulak tıkayan tüm idari birimler bu tablonun doğrudan ortağıdır. Son bilgilere göre felakette hayatını kaybeden yurttaşlarımızın sayısı maalesef ikiye yükselmiştir. İki yurttaşımızın hayatına mal olan tüm ihmaller zinciri şeffaflıkla soruşturulmalı; altyapı eksikliklerinden denetimsizliğe kadar tüm sorumlular yargı önünde hesap vermelidir. Geçmiş olsun İstanbul!