ท่านทูตมุมปากกระตุก เข้าใจความหมายนั่นได้ทันที
“ ว่าแต่ฝ่าบาทจิ๋นซีหายหน้าไปหลายวันแล้ว ให้ข้าไปตรวจดูหน่อยดีหรือไม่ ”
" อีกประเดี๋ยวก็ใกล้จะเสร็จแล้ว อีกทั้งนี้คือเอกสารสำคัญที่ต้องส่งให้ฝ่าบาทยมราช ต้องละเอียดรอบคอบ "
" ว่าแต่ท่านคือใครกัน? "
ท่านทูตที่หอบหายใจเหนื่อยพยายามปรับลมหายใจให้คงที่ก่อนจะเงยหน้ามองอีกคน
" ฝ่าบาทจิ๋นซีกำลังจะคลอดที่ห้องบรรทมในวังแล้ว! "
สิ้นคำแม่ทัพเหมิงพลันตื่นตะหนกก่อนจะวิ่งหน้าตั้งไปทางพระราชวัง ท่านทูตจึงวิ่งตามร้องเรียกแม่ทัพเหมิงไปติด ๆ จนปลุกคนให้ตื่นในยามวิกาล
+
มือที่กำลังเรียงอิฐสร้างกำแพงพลันหยุดชะงัก เมื่อได้ยินเสียงตะโกนเรียกของใครคนหนึ่งดังขึ้น เขาหันขวับไปตามเสียง นัยน์ตาสีน้ำเงินพลันสบเข้ากับสายตาของท่านทูตพอดี สีหน้าตื่นตระหนกของอีกฝ่ายนั้นทำให้เขาต้องขมวดคิ้วแน่น
“ท่านทูตมีอันใดรึ? ไยถึงวิ่งหน้าตั้งมาเช่นนี้? ”
1
75
ท่านทูตที่กำลังหัวหมุนกับงานในวั่งชวนอยู่หยิกหยกสื่อสารที่ไว้ใช้ติดต่อออกมา ก่อนสุรเสียงของฝ่าบาทยมราชจะดังขึ้น
' โย่ว ผู้สงสารแห่งวั่งชวน เจ้าหนูอิ๋งเจิ้งอยู่ที่ห้องบรรทมที่วังกำลังจะคลอดแล้ว ฝากบอกเจ้าเด็กเหมิงเถียนด้วยล่ะ แค่นี้นะ '
+
จ้าวพญายามราชที่กำลังพักผ่อนสัมผัสได้ถึงหยกสื่อสารที่กำลังเรืองแสงที่ตนได้มอบไว้ให้อิ๋งเจิ้ง จึงลุกขึ้นยืนก่อนจะหันไปสั่งยมทูตขาวดำของตน
" เสี่ยวเฮย เสี่ยวไป๋ ไปกัน เจ้าหนูอิ๋งเจิ้งนั่นจะคลอดแล้ว อ้อ ต้องแจ้งท่านทูตให้ไปตามเหมิงทัพเหมิงด้วยสินะ " ฝ่าบาทก่อนจะติดต่อ @ShiJunDaRen
1
1
195
ท่านทูตถึงกับงงงวย ก่อนจะตั้งสติได้แล้วรีบไปหาแม่ทัพเหมิงอย่างตื่นตระหนก ครั้นพบตัวท่านทูตก็บหายใจหอบแรงในสภาพยุ่งเหยิง
" แม่ทัพเหมิง! @DaTian_DaQin "
“ เอ่อ... ก็น่าจะดีนะ ” หากท่านไม่โดนฝ่าบาทจิ๋นซีไล่นอนนอกเรือนน่ะนะ...
“ ข้าว่าท่านไปยืมหนังสือนิทานจากท่านเฝิงเมิ่งหลงมาก็ได้นะ แต่โปรดดูดี ๆ ด้วยเล่า ”
“โอ้ ขอบคุณท่านทูตมาก” เหมิงเถียนเอ่ยขอบคุณ ก่อนจะสุ่มหยิบหนังสือนิทานเล่มหนึ่งขึ้นมาพลิกดูเนื้อหาข้างใน
“เล่านิทานสลับกับเล่นมุกก็ดีเหมือนกัน ลูกข้าจะต้องชอบแน่ ๆ ท่านคิดว่าอย่างไร? ”
155
“ แม่ทัพเหมิง @DaTian_DaQin ข้าทราบมาว่าการเล่านิทานให้เด็กในครรภ์จะช่วยเสริมสร้างพัฒนาการด้วย ข้าจึงนำนิทานเล่านี้มามอบให้ท่าน ”
“ ท่านหลี่ปิงอย่าได้ลืมว่าเราฝ่าบาทยมราชนะ ” ท่านทูตยิ้มออกมา








