DENIZ (@TC_TOPRAK_) header
DENIZ (@TC_TOPRAK_) profile picture

Atatürkcü, Laik, Cumhuriyetci, Vatansever CAGDAS BIR TURK KADINI 🇹🇷Haksızlığın önünde eğilmeyin, Çünkü hakkınızda beraber Şerefinizide kaybedersiniz.Hz. Ali✌️

Joined December 2011
Photo by DENIZ (@TC_TOPRAK_)Photo by DENIZ (@TC_TOPRAK_)Photo by DENIZ (@TC_TOPRAK_)Photo by DENIZ (@TC_TOPRAK_)Photo by DENIZ (@TC_TOPRAK_)Photo by DENIZ (@TC_TOPRAK_)Photo by DENIZ (@TC_TOPRAK_)Photo by DENIZ (@TC_TOPRAK_)Photo by DENIZ (@TC_TOPRAK_)Photo by DENIZ (@TC_TOPRAK_)
Ben Atatürkçüyüm. Ben cumhuriyetçiyim. Ben laikim. Ben özgürlükçüyüm. Ben Bağımsız Türkiye'den yanayım. teapaw.org/mahsunibyk/status/7054…
422
1,557
44
5,341
Lanet olsun size...!!!!! Akp nin piyonu Menfaat şebekesi...
1
"Ölümün saati yok. Yanınızdaki kişiye değer verin; kırmayın onu. Durup, durup sevdiğinizi söyleyin, özel hissettirin. En ufak bir şeyde bitti demeyin, ağlatmayın, üzmeyin. Neden mi? Çünkü ölümün saati yok. Belki son görüşünüzdür, belki de son sarılmanızdır. Belki de saatler sonra ona değil de, artık toprağına dokunacaksınız, onu değil de toprağını öpeceksiniz. Sevdiklerinizin değerini kaybettikten sonra değil, şuan bilin. Toprak aldığında geri vermez. Çünkü ölümün saati yok."😰😥😥😢 Tayfun Talipoğlu🙏🌹🎋🥀
1
🌷Dünya Hoşgörü Günü Kutlu Olsun🌷 HOŞGÖRÜ Kötü huylarını terbiye et dediler Biz ise hoşgörü gerektiren her şeyimizi örseleyip durduk. Niyetlerimizin güzel oluşundaydı hoşgörü bize düşen ise onları sulayıp, bakıp büyütmekti. Biz ise son hoşgörü umudumuz kalmayıncaya kadar onları koparıp durduk. Gölgelerine bile hasretiz şimdi. Hoşgörü dediniz, hoşgörülü olmayı ve enayiliği karıştırdınız. Iyi niyetli olana, iyi'yi düşününeni bile kara düşüncelerinizde hapsettiniz. Kapkaranlık ruhunuzu, #morsandıktakiyazılar bırak hoşgörüye insanlığa bile kapattınız. Hiç kimsenin ulaşamayacağı yere, hoşgörüyü gömdünüz, üzerini de ağır taşlarla kapattınız Tıpkı taşlaşmış kalpleriniz gibi. Birkaç umut açan çiçek görseniz onları koparmaya, yok etmeye koştunuz. Mutlu oldunuz mu bari??? Aylin Özgür
1
Özel'in Parti Meclisi listesine almadığı milletvekilleri belli oldu. YENİ Parti'de Kurucular Kurulu'ndaki 90 milletvekilinden 75'i PM listesine girdi. Listede yer almayan isimler şöyle. •Tekin Bingöl, Meclis Başkanvekili. •Murat Emir, Grup Başkanvekili. •Gökhan Günaydın, Grup Başkanvekili. •Ali Mahir Başarır, Grup Başkanvekili. •Harun Özgür Yıldızlı, Meclis İdare Amiri. •Aliye Coşar, TBMM Katip Üyesi. •Veli Ağbaba. •Asu Kaya, Kadın Kolları Başkanı. •Bülent Tezcan. •Mustafa Erdem. •Tahsin Ocaklı. •Cavit Arı. •Ahmet Vehbi Bakırlıoğlu.
4
ONU ŞEHİT ETTİLER AMA DİYARBAKIR HALKI ADINI UNUTTURMADI! YÜZLERCE ÇOCUĞA İSMİ VERİLEN KAHRAMAN EMNİYET MÜDÜRÜ ALİ GAFFAR OKKAN'I RAHMETLE ANIYORUZ! Bazı insanlar vardır, görev yaptıkları makamlarla değil, insanların gönlünde bıraktıkları izlerle hatırlanırlar. İşte Diyarbakır halkının Gaffar Baba diye bağrına bastığı şehit Emniyet Müdürü Ali Gaffar Okkan da bu güzel insanlardan biriydi. 1952 yılında Sakarya'nın Hendek ilçesinde dünyaya gelen Ali Gaffar Okkan, hayatını milletinin huzuruna ve güvenliğine adamış bir emniyet mensubuydu. 18 Kasım 1997 tarihinde Diyarbakır İl Emniyet Müdürü olarak göreve başladığında alışılmışın dışında bir yönetim anlayışı sergiledi. Makam odasında oturup vatandaşların kendisine gelmesini beklemedi. Sokaklara çıktı, esnafla sohbet etti, çaylarını içti, insanların sorunlarını dinledi. Diyarbakır'da görev yaptığı süre boyunca halkla polis arasındaki güven bağını güçlendirmeye büyük önem verdi. Kadın polislerin şehirde trafik yönetiminde görev almasını sağladı. Yaşlılara yardım eden, kaybolan çocukları ailelerine ulaştıran özel ekipler oluşturdu. İhtiyaç sahibi ailelere destek oldu, öğrencilerin eğitimine katkı sağladı. Gençlerin kötü alışkanlıklardan uzak durması için spor faaliyetlerini destekledi. Onun için polislik yalnızca suçlularla mücadele etmek değildi. İnsanların gönlünü kazanmak, zor zamanlarında yanlarında olmak ve güven duygusunu güçlendirmekti. Bu yüzden Diyarbakırlılar ona sadece müdürüm demedi. Gaffar Baba dediler. Ancak 24 Ocak 2001 tarihinde Türkiye'yi yasa boğan acı haber geldi. Ali Gaffar Okkan, Diyarbakır'da düzenlenen silahlı saldırıda beş polis memuruyla birlikte şehit edildi. Mehmet Kamalı, Sabri Kün, Mehmet Sepetçi, Atilla Durmuş ve Selahattin Baysoy da aynı saldırıda hayatlarını kaybetti. Diyarbakır halkı büyük bir acı yaşadı. Binlerce insan gözyaşlarıyla onu uğurladı. Ardından dünyaya gelen pek çok bebeğe Ali Gaffar adı verildi. Çünkü insanlar o güzel yürekli emniyet müdürünün hatırasını yaşatmak istiyordu. Aradan yıllar geçti ama Gaffar Baba'nın adı Diyarbakır sokaklarında ve insanların gönlünde yaşamaya devam etti. BİR ŞEHRİN SEVGİSİNİ KAZANMAK HERKESE NASİP OLMAZ! SEN SADECE BİR EMNİYET MÜDÜRÜ DEĞİL, BİNLERCE İNSANIN GAFFAR BABASI OLDUN! Şehit Ali Gaffar Okkan'ı ve onunla birlikte şehit düşen kahraman polislerimizi rahmet, minnet ve saygıyla anıyoruz. RUHUNUZ ŞAD, MEKÂNINIZ CENNET OLSUN KAHRAMANLARIMIZ!
3
Köpeğini barınağa terk eden kişiye sadece birkaç söz söylemek istiyorum… Bugün senin köpeğini eve getirdim. Evet, senin köpeğini. Bir gün barınağa götürdüğün, tasmasını bir görevlinin eline verip arkanı bile dönmeden oradan ayrıldığın o köpeği… Onu oraya terk eden kişiye sadece birkaç söz söylemek istiyorum. Bunu neden yaptığını bilmiyorum. Belki kendince sebeplerin vardı, belki hayatındaki koşullar değişmişti. Seni bunun için yargılamayacağım. Ama sana anlatmam gereken bir şey var. Barınaktaki görevli kafesinin kapısını açtığında, bana doğru koşmadı. Olduğu yerde, kafesin en arkasında öylece durdu. Diğer köpekler havlıyor, kafeslere atlıyor, ziyaretçilere doğru burunlarını uzatıyordu. O ise sadece izliyordu. Görevli kadın bana, “İyi huyludur,” dedi. “Sadece uzun zamandır birinin onu beklediğine dair umudunu kaybetmiş.” Nedenini tam olarak bilmiyorum ama işte o anda onun benimle eve gidecek köpek olduğunu anladım. Barınaktan çıktığımızda arabamın yanında birkaç dakika öylece durdu, arabaya binmek istemedi. Kapıyı açıp sadece beklemem gerekti. Sonunda, büyük bir dikkatle arabaya bindi. Yol boyunca arka koltukta oturdu ve camdan dışarı baktı. Eve vardığımızda ise hâlâ düşündüğüm bir şey oldu. Tasasını çıkardım, önüne bir kap su koydum ve o sabah aldığım yeni, yumuşacık yatağını gösterdim. Odayı dolaştı. Kanepeyi kokladı. Mutfağa baktı. Sonra tekrar giriş kapısının yanına gidip oraya uzandı. Yeni ve rahat yatağına değil… Benim yanıma değil… Kapının yanına. Sanki kapının her an açılacağına ve yine başka bir yere gitmek zorunda kalacağına inanıyordu. Yanına, yere oturdum. Onu okşamadım. Çağırmadım. Sadece orada oturdum. Birkaç dakika sonra başını kaldırıp bana baktı. Ve ona, elbette kelimelerle anlayamayacağı bir şey söyledim: “Artık bitti. Seni almaya gelip başka bir yere götürecek hiç kimse olmayacak.” Saatler geçti. Şimdi bu satırları yazarken o ilk kez uyuyor. Ve artık kapının yanında uyumuyor. Ayaklarımın dibinde yatıyor. Ve şimdi sana, onun eski sahibine, şunu söylemek istiyorum: Seni unutmadı. Barınaktaki görevli bana, ilk zamanlarda giriş kapısı her açıldığında yerinden fırladığını anlattı. Gelen insanlara dikkatle bakıyor, geçen kişileri gözleriyle takip ediyor, ayak seslerini büyük bir dikkatle dinliyormuş. Muhtemelen tanıdığı bir yüzü arıyordu. Zamanla bunu yapmayı bıraktı. Ama bütün bunların içinde en şaşırtıcı olanın ne olduğunu biliyor musun? Sen ona insanlardan nefret etmeyi öğretmedin. Yaşadığı onca şeyden sonra bile başka bir insana güvenmeyi seçti. Bugün elimden bir parça eti büyük bir dikkatle aldı. Bugün ilk kez başını dizimin üzerine koydu. Ve kendi kendime şöyle düşündüm: Bir köpek, bir insan tarafından terk edildikten sonra bile başka bir insana güvenebilecek kadar sevgiyi içinde nasıl taşıyabilir? İşte bu yüzden sana neden onu orada bıraktığını sormak istemiyorum. Sana başka bir şey söylemek istiyorum. Bir gün onu düşünüp nasıl olduğunu merak etmeye başlarsan, artık endişelenmene gerek yok. O artık evinde. Bir mama kabı var. Hâlâ biraz şüpheyle baktığı bir yatağı var. Yarın sabah onu yürüyüşe çıkaracak bir insanı var. Ertesi gün de… Bir yıl sonra da… Ve yaşlandığında, merdivenleri çıkmakta zorlandığında, onun yanında daha yavaş yürüyeceğim. Çünkü bir köpek her gece, ertesi gün hâlâ orada olup olmayacağını düşünmek zorunda kalmamalı. Sadece onu seven insanın yanında uykuya dalabilmeli ve tek bir şeyi bilmeli: “Burası benim evim. Artık kimse beni terk etmeyecek.” ❤️🐾 Eğer bu hikâye yüreğinize dokunduysa, daha fazla insanın okuması için paylaşır mısınız? ❤️🐾 📌 Fotoğraf temsilidir. 📌 Metin alıntıdır. Yazarı bilinmiyor.
5
GÜNAYDIN 🌞☀️ DOSTLAR, CANLAR.. İYİ BİR HAFTA OLMASI DİLEĞİYLE; Yeni haftanız size, sevdiklerinize ve etrafınıza aydınlık yarınlar, mutluluk, sağlık, barış, bol bereketli kazanç ve huzur getirsin. Gülümsemek umut ve gücün sembolüdür... Adaleti bozuk düzene, Sessiz bir küfürdür Gülümseyin..! Aziz Nesin
1
Ayşe Kulin, 43 yaşında ilk kitabını yayımladığında büyük bir hayal kırıklığı yaşamıştı. Çünkü kitabının sayfaları karıştırılarak basılmıştı! Ama pes etmedi. Aradan 42 yıl geçti, Türkiye'nin en çok okunan yazarlarından biri oldu. Şimdi 85 yaşında, belki de hayatının son kitabını yazmaya çalışıyor. Kitabına verdiği isim ise oldukça hüzünlü: "Bir Bunağın Hatıra Defteri." 1941 yılında İstanbul'da dünyaya gelen Ayşe Kulin, çocukluğundan beri yazmaya meraklıydı. Öğrencilik yıllarında hikâyeler yazıyor, yatılı okulda arkadaşlarına kendi yazdığı romanları okuyordu. Ama yazarlık hayatına hemen başlamadı. Gazetecilik yaptı, dergilerde çalıştı, televizyon ve sinema dünyasında görev aldı. Uzun yıllar farklı işlerle uğraştıktan sonra 1984 yılında ilk öykü kitabı Güneşe Dön Yüzünü yayımlandı. Ancak kitabın baskısında sayfaların karışması büyük bir hayal kırıklığına neden oldu. Yine de yazmaktan vazgeçmedi. Yıllar sonra Adı: Aylin'i yazdı. Ardından Sevdalinka, Füreya, Nefes Nefese, Veda ve daha pek çok eser geldi. Kimi zaman savaşın ortasında kalan insanları, kimi zaman olağanüstü hayatlar yaşamış kadınları, kimi zaman da kendi ailesinin geçmişini anlattı. Kitapları farklı dillere çevrildi, edebiyat ödülleri kazandı, milyonlarca okurun hayatına girdi. Ama zaman hiç durmadı. 2025 yılında Mustafa Kemal Atatürk'ü anlattığı Aylardan Kasım Günlerden Perşembe kitabını yayımladı. O günlerde de artık yazarlığı bırakmayı düşündüğünü söylüyordu. Şimdi 85 yaşında. Oyuncu Murat Aygen'in programına katıldığında masasında yeni bir kitap bulunduğunu anlattı. Adı: Bir Bunağın Hatıra Defteri. Ancak bu kez yazmak eskisi kadar kolay ilerlemiyordu. "Başladım ama yürüyemiyor pek. Yani o son kitabım olacak herhalde. O benim veda kitabım gibi bir şey." Ardından yaşlanmanın kendisinde yarattığı değişimi de saklamadı. "Akıl kalırsa belki yazarım ama ufak ufak gidiyor." Artık bazı şeyleri unutmaya başladığını, hafızasının kendisine eskisi gibi yardımcı olmadığını anlatıyordu. Buna rağmen yeni kitabını tamamlamak istiyor. Düşünsenize, 43 yaşında ilk kitabının yanlış basılmasının üzüntüsünü yaşayan bir kadın, 85 yaşında hâlâ yeni cümleler kurmaya, yeni bir eser ortaya çıkarmaya çalışıyor. 42 yıl boyunca pek çok insanın hayatını, acılarını, sevinçlerini ve hatıralarını yazdı. Şimdi ise kendi hayatının son döneminde hafızayla, yaşlanmayla ve zamanla yüzleşirken kalemini bırakmaya hazırlanıyor. Bir Bunağın Hatıra Defteri gerçekten son kitabı olacak mı, bunu henüz kendisi de kesin olarak bilmiyor. Ama Ayşe Kulin'in 42 yıllık yazarlık serüveninde belki de en dokunaklı kitaplarından biri olmaya aday. Çünkü bu kez hikâyenin merkezinde, hayatı boyunca başkalarının hatıralarını anlatan bir yazarın kendi hafızasıyla kurduğu ilişki var. #ALINTIVEŞİİRSEL Bir ömrü kelimelere sığdırmak… Ne güzel, ne de hüzünlü bir yolculuk. İnsan yaş aldıkça geçmişiyle daha çok konuşuyor, hatıralarına daha sıkı sarılıyor. Ayşe Kulin'e sağlık, huzur ve kaleminin gücüyle tamamlayacağı nice güzel cümleler diliyorum. Bazı insanlar giderken bile eserleriyle yaşamaya devam eder. Çünkü beden yaşlanır, ama kelimeler ölümsüzdür.
9
Her yanımız sırıl sıklam gözyaşı. Bedenimizdeki acılar ilmek ilmek. Yaşam bu pislik düzenin kahpe zindanlarında. Sen yoksan nasıl geçer ki bu ömür.. MERHABA HERKESE... Yaşar Kemal'in, "Neden hep yoksulluk üzerine yazıyorsun?" sorusuna cevabı: "Bir ülkede yoksulluk varsa onu yazmayan yazar, yazar değil insan bile olamaz." Ve ölmeden önce okurlarına son bir vasiyet bırakır: "Benim kitaplarımı okuyan katil olmasın, savaş düşmanı olsun. Benim kitaplarımı okuyanlar yoksullarla birlik olsunlar, yoksulluk bütün insanlığın utancıdır.🙏🙏💖💖 Yaşar KEMAL Saygıyla
4
#Umutlar #Ölmedikçe Denemek için Şansın var Nefesler oldukça Direnmek için sebebin Ve Hayat sana sunuyosa bir gün Daha Dene, Diren Yaşa A.Sayın Charles Bukowski diyor ki: "Mutlu insanlar ; Her şeyin en iyisine sahip olanlar değil sahip olduklarını kaybetmeyecek kadar çok sevenlerdir." (Sevmek,sahip olmak ve mutluluk..) Güzel bir sabaha uyanmak umuduyla,İyi geceler..🌙
10
📌Cumhuriyet Halk Partisi (CHP) eski Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, Kocaeli ziyareti sırasında NotBir Genel Yayın Yönetmeni Can Özçelik’e açıklamalarda bulundu. Kılıçdaroğlu, CHP Genel Başkanı Özgür Özel ve partili milletvekillerinin dokunulmazlık fezlekeleriyle ilgili tartışmalara yönelik dikkat çeken ifadeler kullandı. Can Özçelik’in aktardığına göre Kılıçdaroğlu, konuya ilişkin değerlendirmesinde, “Yolsuzluğun dokunulmazlığı olmaz. Dokunulmazlıkların kaldırılmasına evet diyeceğiz” dedi. Gazeteci Timur Soykan’dan Tepki Kılıçdaroğlu’nun söz konusu açıklamaları siyasi kulislerde ve medya dünyasında geniş yankı buldu. Konuyu değerlendiren gazeteci Timur Soykan, Kılıçdaroğlu’nun ifadelerine sert tepki göstererek, “Butlancı Kemal Kılıçdaroğlu, Özgür Özel’i tutuklatmak için uğraşıyor” açıklamasında bulundu.
21
📌Timur Soykan (Fon soruşturması hakkında): "Liste açıklansa olay bitecek. İlk günden itibaren AKP iktidarının önünde şema var. Kimlerin olduğunu biliyorlar. Gündemin soğumasını bekliyorlar ama gündem soğumuyor. Liste açıklansa 60 AKP’li milletvekili nedeniyle erken seçim kararı almak zorunda kalacaksın. İstifa ettirmen lazım. Onlar yine AKP sıralarında oturmayacak. Meclisteki gücün belki değişecek. Bunun gibi birçok bedeli var. Şu an bir çaresizlik var. Gerçekten bir çöküş başlamış.”
1
1
3
60
FATMA GİRİK'İN YILLAR ÖNCE SÖYLEDİĞİ BU SÖZLER, TÜRK KADINININ HAK VE ÖZGÜRLÜK MÜCADELESİNİ BİR KEZ DAHA HATIRLATIYOR! Türk sinemasının unutulmaz isimlerinden, Yeşilçam'ın usta sanatçısı Fatma Girik, yalnızca canlandırdığı güçlü kadın karakterleriyle değil, hayata bakışı ve düşüncelerini açıkça dile getiren kişiliğiyle de hafızalarda yer edindi. Atatürk ve kadın hakları konusundaki sözleri ise aradan yıllar geçmesine rağmen önemini korumaya devam ediyor. "Ben kadın olarak Atatürk'ün bana verdiği hakları kimselere vermem." Fatma Girik'e ait bu söz, onun Cumhuriyet döneminde kadınların kazandığı haklara verdiği değeri ve bu hakların korunması konusundaki kararlılığını yansıtıyor. Türkiye'de kadınların eğitim, çalışma, aile ve siyaset hayatındaki konumlarını değiştiren önemli düzenlemeler Cumhuriyet'in ilk yıllarında gerçekleştirildi. 1926 yılında kabul edilen Türk Medeni Kanunu, aile hukukunda önemli değişiklikler getirirken kadınların hukuki statüsünün güçlendirilmesinde tarihî bir adım oldu. 1930 yılında kadınlara belediye seçimlerinde oy kullanma ve seçilme hakkı tanındı. 1933 yılında muhtarlık seçimlerine katılma hakkı geldi. 5 Aralık 1934 tarihinde ise kadınlar milletvekili seçme ve seçilme hakkına kavuştu. Bu gelişmeler, kadınların uzun yıllardır sürdürdüğü hak mücadelesinin ve Cumhuriyet reformlarının önemli sonuçları arasında yer aldı. 1935 yılında yapılan genel seçimlerde ilk kadın milletvekillerinin Türkiye Büyük Millet Meclisine girmesiyle siyasal temsil açısından yeni bir dönem başladı. Fatma Girik'in sözlerini anlamlı kılan da bu tarihsel geçmişe yaptığı göndermeydi. Sanat hayatı boyunca güçlü ve mücadeleci kadın karakterlere hayat veren Girik, gerçek yaşamında da kadınların toplum içerisinde eşit haklara sahip olmasının önemini dile getirdi. Onun bu açıklaması, kadınların eğitim görme, çalışma, kendi kararlarını verebilme ve ülke yönetiminde söz sahibi olma haklarının korunması gerektiği yönündeki düşüncesini ortaya koyuyor. 24 Ocak 2022 tarihinde hayatını kaybeden Fatma Girik, geride sayısız film ve Türk sinemasına damga vuran unutulmaz karakterler bıraktı. Ancak onun hatırlanan mirası yalnızca beyazperdedeki başarılarından ibaret değil. Kadınların kazandığı haklara sahip çıkma konusundaki kararlı duruşu da yıllar sonra konuşulmaya devam ediyor. FATMA GİRİK'İN BU SÖZLERİ, KADIN HAKLARININ TARİHSEL DEĞERİNİ VE BU HAKLARI KORUMANIN ÖNEMİNİ HATIRLATAN BİR MESAJ OLARAK HAFIZALARDA YAŞIYOR!
1
51
17 yıl boyunca yaşadığı mahallede, ev sınırlarının dahi dışına çıkmasına izin verilmemiş. İlk özgür hissedişi, Tıp Fakültesine gitmek için Beyazıt tramvayına binişi... Hemen bir tıp rozeti alıp iliştiriyor yakasına, ömür boyu da en değerli takım o oldu diyor. Çünkü ilk ortaokul yıllarında başlamış doktorluğu hayal etmeye, üstelik gayet net bu konuda; köy doktoru olmak istiyor. Daha okurken evleniyor. İlk oğlunu dünyaya getirince ilk büyük hastalık, tüberküloz. İkinci oğlunda ikinci defa, ve bu sefer kemiklerine yayılmış. Tam 8 ay yüzüstü yatması gerekiyor. Üstüne 2 yıl boyunca da demir korse giymesi...O demir korse üstündeyken aslanlar gibi sınavları verip mezun oluyor. 1958 yılında, ilk oğluna hamileyken hayatının dönüm noktasını yaşıyor. Cüzzamlılar Pavyonunu görünce! Gencecik, hamile bir kadın, o görüntüye arkasını döneceğine isyan ediyor, o insanlara böyle davranmaya ne hakkımız var diye... O an hayalini kuruyor Lepra Hastanesinin. Ne parası ne gücü var, ama işte "inanç" denen o kuvvet içinde! Bu ülkede cüzzamlılara ilk "eliyle" dokunan doktor o. Önce Cüzzamla Savaş Derneğini kuruyor. 1977de ise hayalini gerçekleştiriyor, Lepra Hastanesi! Öncelikle orada çalışacak doktor ve hemşire bile bulamıyor, korkuyor herkes çünkü. Devletten yardım filan hak getire... "Parasızlık, imkansızlık değil, bahanedir" diyor. Kendisi diğer hastane personeliyle bir olup dikiş makinesinin başına oturup nevresimler dikip kermeslerde satıyor, kullanılmayan sigara filtrelerinden yastıklar yapıyor satıyor gelir olsun diye... Umutsuzluk kitabında yok. "Ömür boyu hep sıfırdan başlamaya hazır hissettim kendimi" diyor, "Başıma en kötü ne gelebilir; tıp diplomamı elimden alırlar. Ee ne var, gider yeniden mezun olurum" Kız çocuklarını okutmak için gayretlerini hepimiz biliyoruz. Ama ya insan yanı? Renklerden kırmızıyı, çiçeklerden papatyayı sevdiğini, kabak çekirdeğine bayıldığını, çocukluğuna dair en özlediği şeyin dalından kopmuş şeftali olduğunu... Bu ülkeden bir Türkan Saylan geçti. Ama yaşadığına öylesine değdi ki, bir ömre bir kaç ömürlük sevap kattı da gitti. O güzel ruhu şad olsun. Anısına saygıyla... "Eğer bir yerlerde, BİLİME, DEMOKRASİYE, BARIŞA, AYDINLANMAYA aç bir çocuk senin ışığını bekliyorsa, , sönmeye hakkın yoktur. IŞIYACAKSIN, ölüme saniyeler kalmış olsa bile. . " Prof. Dr. Türkan SAYLAN
82
Toplumların gelişmesi doğmalarla değil, aklın ve bilimin ışığında gerçekleşir. Sorgulamayan, eleştirmeyen Bir nesil yetiştirmek ülkeye ihanettir... ~ Bahriye Üçok ~ ☕🍂👋
4
1 kilo demir mi, 1 kilo pamuk mu? Yoksa ikisi de kafamızı mı karıştırıyor? 😅😂🤠
1
2
102
Türkiye'de hiç kimse adaletin yanında durmaz. Bilhassa kadınlar.. Kadınlar, kadın dövenleri severler, hatta bayılırlar.. Bu Türkiye'de hep böyledir.. Herkes adaleti kendi için ister.. Çelik, hayatını kaybeden Kadir İnanır'la geçmişte yaşadığı davayı ve o dönem yalnız bırakıldığını anlattı: 🔹 “Ölüm haberini duyduğumda hiçbir şey hissetmedim.” 🔹 “Amel defteri kapananın hesabını Allah görüyor, dolayısıyla beni ilgilendiren bir tarafı yok.” 🔹 “Kadir İnanır'la yaşadığımız mesele benim için toplumsal bir olaydı.” 🔹 “Kadir İnanır taciz ve hakaretten ceza aldı.” 🔹 “Ben o dönem üzerime düşeni yaptım, yasal yollara başvurdum ve mahkeme beni haklı buldu.” 🔹 “Bugün hepimiz kadına şiddete karşı olduğumuzu söylüyoruz.” 🔹 “Ama ben o mücadeleyi verirken yanımda bir tane kadın derneği görmedim.” 🔹 “Bir tane siyasetçi de görmedim.” 🔹 “Bu kişinin gücünden dolayı kimse yanımızda durmadı.” 🔹 “O gün yanımda duran tek kişi Ercan'dı.” 🔹 “Bunun adaletli olduğunu düşünmüyorum.” 🔹 “Hem gücün yanında durup hem de haklardan, hukuktan bahsetmeyi samimi bulmuyorum.” 🔹 “Suç suçtur, kötülük kötülüktür, adalet de adalettir.” 🔹 “Biz gücün yanında mı duracağız, hukukun yanında mı duracağız?”
2
61
CAN YÜCEL’in MAL VARLIĞI… 1-Avşa adasında üç daire, dört üçgen, beş dikdörtgen 2-Gökyüzünde bi bulut 3-Bitliste beş minare 4-Bir yazlık biri kışlık iki platonik sevgili 5-Büro mobilyası ve çelik kapı üreten bir fabrikanın öğle üzeri yaslanıp sigara içilen beyaz duvarı 6-Islıkla da çalınabilen dört anonim türkü 7-Palandökende bi palan, iki döken 8-Kostamonu da üç kasto 9-Üç fay hattı 10-Bir çarşamba, iki perşembe, üç cuma 11-Dünyada mekan 12-Ahirette iman 13-Denizde kum 14-Uzayda yer çekimsizlik 15-Bi çuval gazoz kapağı 16-Bi kiprit kutusu sigara izmariti 17-Onsekiz saç biti 18-Biri ingilizce 6 adet küfür 19-Yirmi tane boş naylon poşet 20-Sevenlerin kalbinde kurulmuş bir taht 21-Bi sürü saç sakal, kıl, tüy, yün 22-Üç ayrı parkta üç ayrı belediyeye ait üç ayrı banka reklamlı bank 23-Bi ayakkabı çekeceği 24-Üç don lastiği 25-İki büyük taş kütlesi 26-Bir adet ağaç gölgesi 27-Üç kuş kanadı sesi 28-Bi sürü kedi köpek 29-Bi marmara denizi 30-Camına yaslanıp seyredilen iki piliç çevirmeci 31-Her aksam karıştırılan dört çöp bidonu 32-Çalıp çalıp kaçılan beş melodili apartman zili 33-Nakit 15 lira 34-Anne babadan kalma yarısı yaşanmış bi ömür… *** Kaynak: Penguen Dergisi, 79.sayı Önemli not: Bu yazıyı, Metin Üstündağ yazmıştır. İllüstratör: Abdülkadir Elçioğlu/Aptülika
57
SİNAN CEMGİL, 15 KASIM 1944, İSTANBUL, 31 MAYIS 1971, NURHAK, KAHRAMANMARAŞ, 82. DOĞUM GÜNÜ YIL DÖNÜMÜNDE SAYGI, SEVGİ VE ÖZLEMLE ANIYORUZ... Sinan Cemgil, 15 Kasım 1944'de, İstanbul'da doğdu. 31 Mayıs 1971'de, Nurhak, Kahramanmaraş'ta öldü. siyasi aktivist. Sinan Cemgil, Doğum, 15 Kasım 1944 İstanbul, Türkiye, Ölüm, 31 Mayıs 1971, (26 yaşında) Nurhak, Kahramanmaraş, Türkiye Ölüm sebebi Silahla vurulma Defin yeri Karacaahmet Mezarlığı Milliyet Türk Etkin yıllar 1964-1971 Organizasyon THKO (1970-1971) Tanınma nedeni Politik Aktivist Evlilik Şirin Yazıcıoğlu (1969-1971) Çocuk(lar) Taylan Cemgil (d. 1970) Ebeveyn(ler) Nazife Cemgil (annesi) Adnan Cemgil (babası) Türkiye'de 68 kuşağının önemli isimlerindendir. 1964 yılında Mimarlık Fakültesi öğrencisi olarak girdiği ODTÜ'de üniversite reformu talebiyle gerçekleştirilen boykot, işgal eylemlerine ve ABD Büyükelçisi Robert Komer'in arabasının yakılmasına önderlik etmiştir. Silahlı Marksist-Leninist bir örgüt olan Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu örgütünün kurucularındandır. Yaşamı 15 Kasım 1944 tarihinde İstanbul’da doğdu. Her ikisi de öğretmen olan Adnan Cemgil ve Nazife Cemgil çiftinin ikinci oğludur. Anne tarafından dedesi Erzurumlu Cemal Bey Kurtuluş Savaşı'na Muğla'dan IV. Kuvâ-yi Milliye başkanı olarak katılıp mücadeleyi örgütleyenlerdendir. 1950 yılında kurulan Türk Barışseverler Cemiyeti'nin sekreterliğini üstlenen babası, cemiyet Türkiye'nin Kore Savaşı'na TBMM kararı olmaksızın asker göndermesini protesto eden bir bildiri dağıttığı için tutuklanan dernek yöneticileri arasındaydı. Annesi de aynı dava yüzünde Yozgat’a sürgüne gönderilmiştir. Babası 1951 yılında tahliye edildikten sonra annesinin yanından ayrılarak babası ve kardeşi ile İstanbul'a gitti. Yozgat'ta kalan annesi 1955'te istifa ederek yanlarına geldi. Sinan Cemgil, liseyi İtalyan Lisesi'nde okudu. Onun lise yıllarında anne ve babası Türkiye İşçi Partisi'ne katıldı ve partinin önemli kademelerinde yer aldı. Annesi Nazife Cemgil 1965 genel seçimlerinde Aydın milletvekili adayı, babası Adnan Cemgil 1965 genel seçimlerinde Bursa milletvekili adayı, 1968 senato seçimlerinde Zonguldak senatör adayı olmuştur. Sinan Cemgil, 1964'te Orta Doğu Teknik Üniversitesi (ODTÜ) Mimarlık Fakültesi'ne girdi. Öğrencilik yıllarında siyasetle ilgilendi. 1965 yılında arkadaşlarıyla Dönüşüm adlı bir dergi çıkardı; dergi satarken arkadaşı Şirin Yazıcıoğlu ile birlikte gözaltına alındı. Aynı yıl ODTÜ Sosyalist Fikir Kulübü’nün (SFK) kuruluşuna katıldı, bir süre genel başkanlığını yaptı ve Türkiye İşçi Partisine (TİP) de üye oldu. 1964 Kıbrıs olayları sonrasında ABD'nin politikaları nedeniyle Türkiye'de o yıllarda yaygınlaşan Amerikan-karşıtı görüşleri benimsedi. Bir sınav esnasında ABD'li bir öğretim üyesinin, "İngilizce bilmiyorum" diyen bir öğrenciye, “Yıllardan beri ODTÜ’de İngilizce eğitim görüyorsunuz. Nasıl İngilizce bilmezsiniz?” demesi üzerine, onun adına verdiği şu yanıt ünlüdür: “Biz, ODTÜ’de İngilizce üç kelime öğrendik: Yankee Go Home" 1966 Varto depremzedeleri için ODTÜ’nün 10 ev yaptığı Muş'un Korkut ilçesine bir ilkokul yapma amacıyla 1967 yılında giden ODTÜ kafilesinde yer aldı. İlçede sekiz hafta kalarak ilkokulu bitiren kafiledekiler, bir yandan da halk kültürü üzerine incelemelerde buludu. Bu sırada öğrendikleri ”Çift jandarma" türküsü, o yıllarda öğrenciler arasında çok söylenen bir türkü olmuştur. 1967'de Antalya ilinin Elmalı ovasındaki topraksız köylülerin toprak sahibi ağalarla mücadelesi ile başlayan Elmalı Olayları sırasında köylülere destek vermek için değişik aralıklarla yöreye giden öğrenciler arasında yer aldı. Elmalı köylülerini ziyaretinin Türkiye İşçi Partisi (TİP) Genel Merkezi tarafından tepki ile karşılanması üzerine TİP’ten istifa etti. "Üniversite Öğrenci Birliği seçimlerine “Toplumcu Grup” adıyla katılan grupta yer aldı. Ekim 1968'de üniversite reformu talebiyle ODTÜ’de gerçekleşen boykota, Ocak 1969'da ABD Büyükelçisi Robert Komer'in ODTÜ ziyaretinde arabasını yakılması olayına, Nisan 1969’daki ODTÜ'nün öğrenciler tarafından işgaline önderlik etti. 08 Şubat 1969 yılında Şirin Yazıcıoğlu ile evlendi. 28 Ocak 1970'te bu evlilikten bir oğlu oldu. Oğluna, faili meçhul bir cinayet sonucu öldürülen arkadaşı Taylan Özgür'ün adını verdi. Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu ve eylemler 1970 yılında, Hüseyin İnan, Yusuf Aslan, Alpaslan Özdoğan, Deniz Gezmiş ve Cihan Alptekin'le birlikte Türkiye Halk Kurtuluş Ordusu’nun (THKO) kuruluş çalışmalarını yürüttü. THKO'nun şehir gerillası eylemlerinde yer aldı. 12 Mart 1971 muhtırası’ndan sonra, arkadaşlarıyla birlikte Ankara'dan ayrıldı. Sinan Cemgil ve arkadaşları, Yozgat'ı geçtikten sonra anayoldan güneye doğru inerek Sarıkaya ilçesinde ve tanıdıkları bir üsteğmenin evinde konakladı (üsteğmen daha sonra bu olay nedeniyle tutuklanacaktır). Bir müddet dinlendikten sonra tekrar yola çıkartılar. Tecer İstasyonu'ndan trenle Malatya'ya kadar gittiler. Elbistan civarındaki Nurhak Dağı'na çıkarak burada arkadaşlarıyla birlikte THKO'nun gerilla kampını kurdular. Sinan Cemgil komutasındaki gerilla birliği, planlandığı gibi Kürecik Radar Üssü'nü basmak için harekete geçti. Ölümü Kürecik Radar Üssü’ne yapacakları baskın öncesinde Sinan Cemgil ve arkadaşları, Adıyaman ili Gölbaşı ilçesine bağlı İnekli (yeni adıyla Yeşilova) Köyü muhtarının ihbarı üzerine kuşatıldı. Cemgil, 31 Mayıs 1971’de Nurhak dağlarında arkadaşları Kadir Manga ve Alpaslan Özdoğan ile birlikte askerlerle çıkan çatışmada öldürüldü. Naaşını almaya anne ve babası gelmiştir. Annesi oradaki köylülere şunları söylemiştir: “ Bu oğ­lum Si­nan. Bun­lar da onun ar­ka­daş­la­rı kar­deş­le­ri. On­lar da oğul­la­rım. Bu ço­cuk­lar, bu oğul­lar; bu ül­ke­yi, hal­kı, siz­le­ri sev­di­ler. Baş­ka bir is­tek­le­ri yok­tu. Her bi­ri bi­rer de­hay­dı. Her bi­ri üs­tün ze­ka­lı gü­zel ço­cuk­lar­dı. Di­le­se­ler­di, dü­ze­nin adam­la­rı ol­sa­lar­dı, şim­di bu­ra­da can­sız yat­maz­lar­dı. Bi­rer mil­yo­ner olur­lar­dı. Ama on­lar, hal­kı, siz­le­ri sev­di­ler. Si­zin so­run­la­rı­nı­zı omuz­la­dı­lar. „ Naaşı, 10 Haziran 1971 günü naaşı İstanbul'a getirildi ve Karacaahmet Mezarlığına gömüldü.
3
68
FEYZULLAH ÇINAR, 15 KASIM 1937, GÜRPINAR, DİVRİĞİ, SİVAS, 23 EKİM 1983, ANKARA, 89. DOĞUM GÜNÜ YIL DÖNÜMÜNDE SAYGIYLA ANIYORUZ... Sivas'ın Divriği ilçesi Çamşıh yöresi Gürpınar köyünde, 15 Kasım 1937 yılında dünyaya gelmiştir. 23 Ekim 1983'te Ankara'da yaşamını yitirmiştir. Küçük yaşta saza merak sarar, o dönem âşıklık geleneğini sürdüren, büyüklerini ilgiyle takip eder. İlk gurbet deneyimini 17 yaşında İstanbul’a giderek yaşar. Hamallık ve bakkal çıraklığı gibi çeşitli işlerde çalıştıktan sonra askerlik vazifesini tamamladıktan sonra köyüne döner. Köyünde uzun süre kalamaz ve tekrar İstanbul’a çalışmaya gider. Çınar, dostları sayesinde İstanbul itfaiyesinde göreve başlar, fakat bu işi de kısa sürdüğü için tekrar köyüne döner. Maddi imkânsızlıklardan dolayı tekrar gurbete çıkar ve böylece Ankara serüveni başlar. Tuzluçayır’a yerleşir, bu dönemlerde tüm hayatını değiştirecek olan dostu Fikret Otyam ile tanışır. İlk plağı olarak bilinen “Fazilet” 1966 yılında çıkar ve 200 bin satar. O yıllarda Alevî deyişi söylemek kolay değildir. Fakat buna rağmen yaptığı plaklardan çok fazla maddî kazanç elde edemeyen Feyzullah Çınar, geçim sıkıntısına düşer, zor bir dönem başlamıştır. Fikret Otyam aracılığı ile Ankara Belediyesi temizlik işlerinde çalışmaya başlar. Tanıştığı Fransız Profesör, İrene Melikoff ile Avrupa’ya gider. Bu anlamda Avrupa'ya açılan ilk ozandır. Çeşitli Avrupa ülkelerinde Alevilik ve halk ozanlığı hakkında konferanslar verir. Radyo ve televizyonlarda programlar yapar, konserler düzenler. Burada bir ilk daha yaşar. Tüm gelirini Fransa’daki kimsesiz çocuklara bıraktığı bir Long Play çıkarır. Türkiye’ye dönüşünde Çınar örgütlenmenin gereğine inandığı için OZAN-DER kuruluşunda da yer alır. Bu arada plak ve kaset çalışmaları, konserler, dergi ve gazetelerle söyleşiler ve çok kısıtlı da olsa TRT’de programlar devam eder. Tiyatro çalışmalarında Pir Sultan Abdal’ı canlandırır. Âşığın yaşadığı dönem, toplumsal açıdan zor bir dönem olup, devrimci ve emekçilerin yanında yer alması, Çınar’ı deyişlerin yanında bugün dahi söylenmeye cesaret edilemeyen ağıt ve türküleri söylemeye iter. Çınar’ın bu çıkışları, dik duruşu, halkı tarafından ödüllendirilir ve halk ozanı kimliğini hak ederek kazanan ender kişilerden olur. Bu başkaldırısı, halkının sevgisi yanında Çınar’a yasaklar, işkence ve cezaevi kapılarını açar. Avrupa’ya çıkışı yasaklanır. Ülke sorunlarına kayıtsız kalamayan Feyzullah Çınar, türkülerinde bu sorunları sıklıkla dile getirmiştir. Ülke sorunlarını ve siyâsî yapıyı o kadar çok dile getirir ki konser verdiği yerlerde olaylar çıkar, tutuklanır ve bu durum en sonunda pasaportuna el konmasına kadar gider. Kısa yaşamına, türlü baskı ve yasaklara rağmen, 80 tane 45'lik plak, 4 adet Long Play, 20’ye yakın kaset, 200’e yakın eser, sayısız halk konseri ve turne sığdırır. Kendi tabiriyle o bir işçiydi. 23 Ekim 1983 Pazartesi sabah erkenden işe gitmek üzere yola çıkar. Kurtuluş Parkı’ndan geçtiği sırada rahatsızlanır ve kalbine yenik düşer. Anısına saygıyla... "Geldim şu alemi ıslah edeyim Özümü meydanda gördüm sonradan Zaman mahlükuna meylimi verdim Sermayemden zarar gördüm sonradan" #FeyzullahÇınar (15 Kasım 1937/23 Ekim1983)
32