Waarom "islamogauchisme" geen complottheorie is Is de toenadering tussen linkse en islamitische krachten in onze samenleving, soms aangeduid als islamogauchisme, niet meer dan een ‘complottheorie’, zoals Stefaan Werbrouck (@swerbrou) schrijft in @Humo? Als auteur van meerdere academische papers over complottheorieën kan ik stellen: dat is volstrekte onzin en een misbruik van de term. Een echte complottheorie draait om een doelbewust, geheim en snood plan waarvoor geen hard bewijs bestaat, omdat de samenzweerders het zogezegd zorgvuldig verbergen. De toenadering tussen delen van links en de islam is echter voor iedereen zichtbaar en uitvoerig gedocumenteerd. Het is geen bewuste coördinatie achter de schermen, maar een toenadering die wordt gedreven door een gedeelde vijand (het Westen en het kapitalisme) en een fikse scheut naïviteit aan linkse kant. Linkse academici, journalisten en intellectuelen doen al decennialang hun uiterste best om elke legitieme kritiek op de islam neer te sabelen als ‘islamofobie’. Dat perfide concept moet een geloofssysteem immuniseren tegen kritiek, en ze namen het letterlijk over van islamisten. Ze verloochenen hun eigen progressieve principes door een oogje dicht te knijpen voor homohaat, vrouwenhaat, eerwraak en geweld tegen afvalligen, zolang die maar uit islamitische hoek komen. Ze herhaalden ook uitentreuren de onzin dat jihadistisch terrorisme ‘niets met de islam te maken heeft’. Al jaren zijn er demonstraties en optredens waar radicaal-linkse en islamitische groepen samen optrekken, de laatste jaren vooral rond Palestina. In mijn boek Het verraad aan de verlichting documenteer ik uitvoerig hoe moslims uitgroeiden tot de favoriete slachtoffergroep van links: een groep die nooit of te nimmer iets verkeerd kan doen. De sympathie is overigens veel minder wederzijds. Islamisten profiteren van de naïviteit van links en staan zij aan zij met linkse activisten op de barricaden zolang ze een gemeenschappelijke vijand delen: het kapitalisme of het Westen. Maar zodra islamisten ergens de macht grijpen, zoals in Iran, Egypte, Libanon of Palestina, worden hun linkse medestanders brutaal aan de kant geschoven en onderdrukt. Het hoeft dus niet te verbazen dat de rellen en plunderingen in Frankrijk werden uitgevoerd door een allegaartje van radicaal-linkse activisten en Noord-Afrikaanse moslims, en dat er overal Palestijnse vlaggen wapperden. Hier en daar werden zelfs leuzen gescandeerd als ‘Dood hen in naam van Allah!’ gescandeerd, en rapsongs gezongen die de terreuraanslag op de Bataclan verheerlijkten. Links drukt deze slang al decennialang tegen de borst. De ironie wil dat Stefaan Werbrouck zelf een treffend voorbeeld van dat islamogauchisme is: een linkse rakker die in het ooit rebelse en vrijzinnige magazine @Humo onlangs de Koran in bescherming nam tegen de beschuldiging van vrouwenhaat, en die de overduidelijke verbanden tussen het islamitische geloof en homohaat wegwuift. Kun je je voorstellen dat iemand in Humo in de bres springt voor de Jehova’s getuigen en de Bijbel tegen kritiek in bescherming neemt? Dat is precies het soort dubbele standaard waar de term islamogauchisme naar verwijst. Dank voor de illustratie, @Humo. Wedden dat jullie ook deze brief weigeren, net zoals mijn vorige over de kwestie?