در زادروزت، ای شاهِ دل‌های شکسته، ای نورِ آفتابِ دیروز که هنوز در سینه‌ها می‌تابد… ای آنکه ایران را چون معشوقه‌ای نازنین در آغوش گرفتی، و با نگاهِ مهربانت بر کوه و دشت و دریا بوسه زدی. ای آنکه لبخندت، بهار بود و خشمِ خاموشت، زمستانِ کوتاه. امروز که سال‌ها از رفتنت گذشته، هنوز نامت چون گلِ سرخ بر زبانِ عاشقانِ ایران می‌شکفد. هنوز صدای قدم‌هایت در کاخ‌های خاموش می‌پیچد، و عطرِ حضورت در بادِ پاییزی می‌آید. ای محبوبِ از دست‌رفته، ای پادشاهی که تاج را نه بر سر، که در دلِ ملت گذاشتی… ما هنوز منتظریم تا دوباره برگردی، تا دوباره ایران را در آغوش بکشی. و در پایان: آن ایرانِ سپرده‌شده به امانتِ زمان، اینک به دستِ خلفِ راستینت می‌سپاریم؛ تا چون تو، دوباره بر آن فرمان براند و جان بخشد. پاینده ایران #جاويدشاه‌