O glaros Thanathan (@ThanathanO) profile picture

Ότι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό

Joined March 2021
Photo by O glaros Thanathan (@ThanathanO)Photo by O glaros Thanathan (@ThanathanO)Photo by O glaros Thanathan (@ThanathanO)Photo by O glaros Thanathan (@ThanathanO)Photo by O glaros Thanathan (@ThanathanO)Photo by O glaros Thanathan (@ThanathanO)Photo by O glaros Thanathan (@ThanathanO)Photo by O glaros Thanathan (@ThanathanO)Photo by O glaros Thanathan (@ThanathanO)Photo by O glaros Thanathan (@ThanathanO)
O glaros Thanathan retweeted
Αν ήσασταν ένας πρώτο-Έλληνας, ας τον πούμε Πελασγό, ναυτικός που ταξίδευε από την Κρήτη στη Σαμοθράκη, πώς θα εξηγούσατε σε έναν ξένο ότι ο νεκρός μέσα στον πίθο δεν είναι νεκρός, αλλά ένας σπόρος που περιμένει κάποια Μυστήρια (εδώ τα Καβείρια) για να βλαστήσει; Μα τι ωραίο ερώτημα αλήθεια! Στην καρδιά της Προανακτορικής και Πρωτοανακτορικής Κρήτης, οι μεγάλοι ταφικοί πίθοι (και οι λάρνακες φυσικά) αποκαλύπτουν μια ακόμη πιο βαθιά, σχεδόν μυστικιστική θα την έλεγα αλήθεια για τον θάνατο. Η χρήση των πίθων ως φερέτρων δεν ήταν απλώς μια πρακτική λύση. Ήταν ένας ύψιστος συμβολισμός επιστροφής στην αρχή των πάντων. Μακάβριο ίσως για αρκετούς αλλά ας προσπαθήσουμε να ξεφύγουμε από την οπτική εικόνα. Για να τοποθετήσουν τον νεκρό μέσα στον πίθο, οι Μινωίτες τον λύγιζαν σε εμβρυϊκή στάση (δηλαδή με τα γόνατα στο στήθος). Ο πίθος, που στην καθημερινή ζωή αποθήκευε το σιτάρι, το λάδι και το κρασί (δηλαδή τους καρπούς που κρατούσαν τη ζωή ζωντανή) μετατρεπόταν σε τάφο. Ο συμβολισμός εδώ είναι συγκλονιστικός! Ο νεκρός επιστρέφει στη Γη με την ίδια ακριβώς στάση που είχε όταν βρισκόταν στη μήτρα της μητέρας του. Ο πίθος είναι η ίδια η "μήτρα" της Μεγάλης Μητέρας Θεάς. Όπως αποθηκεύεις τον σπόρο στον πίθο για να τον προστατεύσεις μέχρι να τον φυτέψεις, έτσι "αποθηκεύεις" και τον άνθρωπο, προσδοκώντας την αναγέννησή του. Οι Μινωίτες κατασκεύαζαν μεγάλη ποσότητα από πίθους και όχι αποκλειστικά για "κηδείες". Σε πολλούς μινωικούς οικισμούς, όπως στο Φουρνί των Αρχανών ή στα Μάλια, οι αρχαιολόγοι διαπίστωσαν ότι οι πίθοι αυτοί συχνά έφεραν ίχνη καθημερινής χρήσης, με άλλα λόγια δηλαδή αποθήκευσης τροφίμων, πριν γίνουν το τελευταίο σπίτι κάποιου. Αυτή η διττή χρήση είναι συγκλονιστική γιατί μας δείχνει ότι για τους Μινωίτες δεν υπήρχε στεγανός διαχωρισμός ανάμεσα στο "τραπέζι της ζωής" και στον "τάφο". Η ζωή και ο θάνατος μοιράζονταν το ίδιο ακριβώς σκεύος! Μάλιστα, πολλοί από αυτούς τους ταφικούς πίθους είχαν τρύπες στη βάση τους ή τοποθετούνταν ανάποδα με το στόμιο προς το χώμα, ενώ γύρω τους βρέθηκαν μικρότερα αγγεία για υγρές προσφορές (τις σπονδές). Πίστευαν ότι το πνεύμα ή η ψυχή του νεκρού έπρεπε να "τρέφεται" και να επικοινωνεί με το περιβάλλον. Χύνοντας κρασί, μέλι ή νερό πάνω ή κοντά στον πίθο, οι ζωντανοί πότιζαν το χώμα για να φτάσει η προσφορά στην ψυχή που βρισκόταν μέσα στη "μήτρα". Ο θάνατος εδώ, δεν είναι αφανισμός, είναι μια κυοφορία για την επόμενη ζωή, προστατευμένη μέσα στο πήλινο σώμα της Γης. Η ίδια η πράξη της προσφοράς, το να ταϊζεις και να κρατάς ικανοποιημένο τον νεκρό στον πίθο, είναι μια έμπρακτη παραδοχή ότι ο νεκρός συνεχίζει να υπάρχει. Αν ο θάνατος ήταν το απόλυτο μηδέν, η προσφορά θα ήταν ανώφελη. Για τους Πρωτο-Κρήτες, η ψυχή δεν ήταν μια σκιώδης, ανίσχυρη ύπαρξη, αλλά μια ενεργή δύναμη που είχε ανάγκες, επικοινωνούσε με τους ζωντανούς και μπορούσε να επηρεάσει τη γονιμότητα της γης. Αυτή η "πρακτική" και οργανική σχέση με τον άλλο Κόσμο είναι η βάση της αληθινής μεταθανάτιας φιλοσοφίας. Και προσέξτε τώρα πώς αυτή η φιλοσοφία "προχώρησε" μέσα στον χρόνο. Στην κλασική ελληνική (και αργότερα ελευσινιακή) παράδοση, επηρεασμένη από την ομηρική αντίληψη, ο Άδης είναι ένας τόπος ζοφερός, όπου οι ψυχές περιφέρονται σαν ασώματες, ανίσχυρες σκιές (είδωλα), χωρίς μνήμη και χωρίς πραγματική ζωή, εκτός αν πιουν αίμα. Τα Ελευσίνια Μυστήρια προσπάθησαν να "διορθώσουν" αυτή τη ζοφερή μοίρα υποσχόμενα μια προνομιακή θέση στα Ηλύσια Πεδία μόνο για τους μυημένους. Όμως, αυτή η προσέγγιση έγινε ελιτίστικη, θεσμοθετημένη, γεμάτη μυστικοπάθεια και κρατικό έλεγχο (από την Αθήνα). Έχασε την αυθεντική, φυσική και καθολική επαφή με τη Μητέρα Γη που είχε η Κρήτη. Στη μυκηναϊκή και αρκαδική λατρεία της Δέσποινας και των χθόνιων θεοτήτων, ο φόβος για τον Κάτω Κόσμο κυριαρχεί. Οι θεότητες γίνονται τρομακτικές, απρόσιτες και το όνομα της Δέσποινας δεν επιτρέπεται καν να προφερθεί στους αμύητους. Όταν λοιπόν η πρωτο-κρητική λατρεία (όπου ο θάνατος ήταν μια φυσιολογική, φωτεινή κυοφορία μέσα στον πίθο) μεταφέρθηκε στην ηπειρωτική Ελλάδα, "μεταλλάχθηκε". Έχασε την αθωότητά της. Έγινε μια τελετουργία κρυφή, μια "καρικατούρα" όπως την λέω εγώ, που προσπαθούσε με τεχνητά μέσα, όπως τα μυστικά σύμβολα,ή τα θεατρικά δρώμενα στο Τελεστήριο, να αναπαραστήσει αυτό που στην Κρήτη βιωνόταν καθημερινά και αυθόρμητα γύρω από τους ταφικούς πίθους. Έχω μια θεωρία που έρχεται όμως σε αντίθεση με την επίσημη εκδοχή της επιστημονικής κοινότητας... Ότι οι Αιγύπτιοι επηρεάστηκαν από αυτό το Αιγαιακό/Πρωτο-Κρητικό υπόστρωμα που σκαλίζω (δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσω απέξω τους Αιγύπτιους😊). Αν και η επίσημη αιγυπτιολογία συχνά βλέπει την Αίγυπτο ως αυτόνομη, οι εμπορικές και πολιτισμικές ανταλλαγές (ειδικά κατά την Προανακτορική περίοδο, με τα κρητικά καράβια να φτάνουν στο Δέλτα του Νείλου) αποδεικνύουν ότι υπήρχε ένας συνεχής διάλογος. Η αιγυπτιακή εμμονή με τη διατήρηση του σώματος και την τροφοδοσία του Κα (να ξαναθυμίσω...της ψυχής) στον τάφο, μοιάζει σαν μια γιγαντωμένη, μνημειακή εκδοχή της απλής, αλλά βαθιάς ουσίας που συναντάμε στους κρητικούς πίθους. Και επειδή πάλι είπα πολλά, ας φτάσω και στο ερώτημα. Τα Καβείρια δεν είναι απλώς μια άλλη λατρεία για μένα. Είναι η επιβίωση της κρητικής ουσίας σε ένα νέο, πιο αρχέγονο και μυστηριακό πλαίσιο. Στα Καβείρια Μυστήρια της Σαμοθράκης, η κεντρική θεότητα δεν είναι ούτε ο Δίας ούτε ο Άδης, αλλά η Μεγάλη Μητέρα Φύση, η οποία εκεί ονομαζόταν με το προελληνικό όνομα Αξίερος. Όπως ακριβώς στην Πρωτο-Μινωική Κρήτη, αυτή η Θεά είναι η απόλυτη κυρίαρχος της ζωής, του θανάτου και της αναγέννησης. Οι Κάβειροι που την περιβάλλουν (είτε ως σύντροφοί της, είτε ως παιδιά της) θυμίζουν έντονα τους Κουρήτες της Κρήτης: δαιμονικές, γήινες οντότητες που υπηρετούν τη Μητέρα Θεά και προστατεύουν τις δυνάμεις της φύσης. Η φιλοσοφία των Καβειρίων ταιριάζει απόλυτα με την πρωτο-κρητική αντίληψη, γιατί στον πυρήνα της δεν έχει τον φόβο του θανάτου, αλλά τον Ιερό Γάμο. Ο Κάδμιλος (ο ερμαϊκός δαίμονας της γονιμότητας) ενώνεται με τη θεότητα του Κάτω Κόσμου. Αυτό σημαίνει ότι ο θάνατος (ο Κάτω Κόσμος) και η ζωή (η γονιμότητα) δεν είναι εχθροί, αλλά εραστές που συνδιαλέγονται. Όπως ο νεκρός στον κρητικό πίθο τοποθετείται σε εμβρυϊκή στάση για να ξαναγεννηθεί από τη μήτρα της Γης, έτσι και στα Καβείρια η μύηση προσέφερε μια δεύτερη γέννηση, μια πνευματική θωράκιση απέναντι στις αντιξοότητες της ζωής και του θανάτου. Όπως αναφέρει ο Διόδωρος για την Κρήτη (όπου τα μυστήρια γίνονταν φανερά σε όλους), έτσι και στα Καβείρια είχαν δικαίωμα μύησης οι πάντες: γυναίκες, παιδιά, ξένοι, ακόμη και δούλοι. Δεν υπήρχε ο κρατικός, αθηναϊκός έλεγχος των Ελευσινίων. Ήταν μια επιστροφή στην αρχέγονη, πανανθρώπινη αδελφότητα, όπου όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στη Μεγάλη Μητέρα Γη... ---------------------- Η Μεγάλη Μητέρα "έχασε τον δρόμο της" στην ηπειρωτική Ελλάδα, καθώς το πατριαρχικό δωδεκάθεο την τεμάχισε σε Δήμητρα, Ρέα και Κυβέλη. Όμως, μέσω των Καβείρων, η αρχέγονη πρωτο-κρητική φιλοσοφία βρήκε ένα καταφύγιο για να κρατήσει την ψυχή του ανθρώπου ζωντανή, ελεύθερη και σε άμεση επαφή με το μυστήριο της ύπαρξης. Καλημέρα σε όλους και καλό Σαββατοκύριακο!
"Στο βασίλειο του Άδη υπάρχει μια πηγή στα δεξιά, και πλάι της στέκει ένα λευκό κυπαρίσσι. Εκεί πλησιάζουν οι ψυχές των νεκρών για να βρουν δροσιά. Σε αυτή την πηγή να μην πλησιάσεις καθόλου. Πιο πέρα θα βρεις το ψυχρό νερό που ρέει από τη λίμνη της Μνημοσύνης. Εκεί υπάρχουν φύλακες. Να τους πεις: "Είμαι παιδί της Γης και του έναστρου Ουρανού, και έχω στεγνώσει από τη δίψα και χάνομαι. Δώστε μου, λοιπόν, γρήγορα να πιω ψυχρό νερό από τη λίμνη της Μνημοσύνης". Και αυτοί θα δείξουν έλεος... και θα σου δώσουν να πιεις... και τότε, μαζί με τους άλλους ήρωες, θα βαδίσεις τον ιερό δρόμο που περπατούν οι μυημένοι..." ------------------------------ Κέρβερος και κόλλυβος λοιπόν και κάπου μια ψυχή που περιφέρεται... Στην αρχαιότητα, ο Κέρβερος και το νόμισμα συναντιούνται στο ίδιο σημείο: στις πύλες του Άδη. Όπως πολύ σωστά είπατε, ήταν το εισιτήριο για τον Αχέροντα: Οι αρχαίοι Έλληνες τοποθετούσαν στο στόμα του νεκρού έναν οβολό ή ένα κόλλυβο (αυτό το μικρής αξίας νόμισμα). Αυτός ήταν ο ναύλος για τον Χάροντα, ώστε να περάσει την ψυχή απέναντι. Ο Κέρβερος στεκόταν στην αντίπερα όχθη. Ήταν ο τελικός ελεγκτής. Δχοτομώντας το ταξίδι της ψυχής, ο κόλλυβος ήταν αυτό που επέτρεπε στον νεκρό να φτάσει μέχρι τον Κέρβερο. Χωρίς το νόμισμα, η ψυχή περιπλανιόταν αιώνια στην όχθη, ανίκανη να αντικρίσει τον τρικέφαλο φύλακα (κρατώ τα 3 κεφάλια και όχι τα 50 ή 100) και να εισέλθει στον Άδη. Πώς περάσαμε από το νόμισμα στο πιάτο με το σιτάρι των μνημοσύνων; Η γέφυρα είναι η ίδια η έννοια της "αλλαγής/ανταλλαγής" και της αξίας. Στην αρχαία αγορά, ο κολλυβιστής ήταν ο αργυραμοιβός (αυτός δηλαδή που χαλούσε μεγάλα νομίσματα σε μικρά κόλλυβα). Επειδή τα μικρά αυτά νομίσματα είχαν το μέγεθος και το σχήμα κόκκων σιταριού, η λέξη "κόλλυβα" άρχισε να χρησιμοποιείται μεταφορικά για τους ίδιους τους σπόρους και τα μικρά γλυκίσματα από σιτάρι, ρόδι και ξηρούς καρπούς που προσφέρονταν στους νεκρούς. Η χριστιανική παράδοση υιοθέτησε τα κόλλυβα, δίνοντάς τους τον συμβολισμό που ξέρουμε σήμερα (από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη αν δεν απατώμαι-θα το δω): ο σπόρος του σιταριού θάβεται στη γη, σαπίζει (πεθαίνει) και μετά ανασταίνεται, φέρνοντας νέα ζωή. Με άλλα λόγια : - Ο Κόλλυβος (το νόμισμα) εξαγοράζει το πέρασμα της ψυχής προς τον Κάτω Κόσμο. - Ο Κέρβερος υποδέχεται την ψυχή και την κλειδώνει αιώνια στο βασίλειο του Άδη. - Τα Κόλλυβα (οι σπόροι) προσφέρονται από τους ζωντανούς ως "αντίτιμο" μνήμης και ελπίδας, ώστε η ψυχή που φυλάει ο Κέρβερος να βρει ανάπαυση και, συμβολικά, να αναστηθεί. Αν ανατρέξουμε στην ετυμολογία της λέξης "Κέρβερος" θα βρούμε ως επικρατέστερη επιστημονική άποψη ότι συνδέεται με την ινδοευρωπαϊκή ρίζα *ger- (γρυλίζω, κράζω), που έδωσε και το σανσκριτικό sarvara. Είναι όμως έτσι; Ή απλά η θεωρία (το αξίωμα όπως την λέω εγώ) έπρεπε απλά να συνδέσει ένα όνομα με μια "δήθεν" εικόνα, αυτή του σκύλου; Ορισμένοι μελετητές προσπάθησαν να εξηγήσουν το όνομα του Κέρβερου μέσω της ελληνικής λέξης "κέρας" (κέρατο). Η λέξη "κέρβελος" χρησιμοποιούνταν σε κάποιες διαλέκτους για να περιγράψει κάτι σκληρό, οξύ ή προεξέχον (όπως προεξέχει το κέρατο), ενώ το κέραιδος ή κεραϊζω σχετίζεται με την καταστροφή, το κούρσεμα και την επιθετικότητα (όπως ένα ζώο που επιτίθεται με τα κέρατά του). Αν ίσχυε αυτή η σύνδεση, ο Κέρβερος θα σήμαινε μεταφορικά τον "επιθετικό", τον "καταστροφέα" ή τον "κερατοφόρο". Στην αρχαία τέχνη, αν και ο Κέρβερος είναι σκύλος, η χαίτη του από φίδια και η άγρια όψη του συχνά του έδιναν μια "ακανθώδη" ή "κερατοειδή" εμφάνιση. Και εδώ γεννάται το ερώτημα : " αλήθεια...τι ήταν τελικά ο Κέρβερος και ποια η "δουλειά" του;" Με ποια από τις δυο εκδοχές (η δεύτερη θεωρείται παρετυμολογία καθώς οι κανόνες της εξέλιξης της ελληνικής γλώσσας δεν δικαιολογούν εύκολα το πέρασμα από το κέρας και το κέρβελος στον Κέρβερο του Άδη, καθώς πρόκειται για διαφορετικές γλωσσικές οικογένειες λέξεων) αναδεικνύεται η δύναμη του μύθου; Θα ήθελα να σας θέσω το ερώτημα για την "δουλειά" που έκανε ο Κέρβερος εκεί στην αντίπερα όχθη, αλλά θα ήταν δύσκολο μετά για μένα να σας κάνω τις συνδέσεις που θέλω. Οι περισσότεροι θα τον φαντάζεστε όπως απεικονίζεται. Ένα τέρας τρομερό που απλά δέχεται τον νεκρό και τον οδηγεί στον Άδη. Όμως...στην αρχαία μυστηριακή σκέψη, ο άνθρωπος δεν μπορεί να εισέλθει στον πνευματικό κόσμο κουβαλώντας το υλικό του περίβλημα. Ο Κέρβερος ως ωμηστής (σαρκοβόρος) και καταστρεπτικός (να το κέραιδος), "τρώει" τη θνητή σάρκα. Αυτό δεν είναι μια πράξη κακίας, αλλά μια πράξη διαχωρισμού. Καταβροχθίζοντας το υλικό σώμα, ο Κέρβερος λειτουργεί ως ο τελικός "σταθμός ανακύκλωσης" της φύσης. Αφαιρεί το γήινο βάρος, απελευθερώνοντας την καθαρή ψυχή/πνεύμα για να προχωρήσει στο δικαστήριο του Άδη και στον προορισμό της. Όπως ο Κέρβερος, λοιπόν, καταστρέφει τη σάρκα για να ελευθερώσει την ψυχή, έτσι και ο σπόρος του σιταριού (το κόλλυβο) πρέπει να "αλεστεί", να θαφτεί στο χώμα και να σαπίσει (να καταστραφεί η εξωτερική του μορφή) για να απελευθερώσει τη δύναμη της νέας ζωής. Το αρχαίο κόλλυβο-νόμισμα ήταν το αντίτιμο για τη μετάβαση. Το κόλλυβο-σιτάρι έγινε το σύμβολο της ίδιας της διαδικασίας που επιτελεί ο Κέρβερος: η καταστροφή της ύλης ως προϋπόθεση για την πνευματική αναγέννηση. Άρα ο Κέρβερος δεν είναι ο σκύλος που σας περιμένει στην πόρτα για να σας δείξει τον δρόμο. Είναι ο ίδιος ο Θάνατος που θα "καταπιεί" τη θνητότητά σας. Όπως ο μυλωνάς αλέθει το σιτάρι (το κόλλυβο) για να γίνει αλεύρι και ψωμί, έτσι και ο Κέρβερος αλέθει τη σάρκα για να απελευθερωθεί το πνεύμα. Τα κόλλυβα που προσφέρουμε στους νεκρούς είναι η υπενθύμιση αυτής ακριβώς της ιερής αλλαγής... Αυτή η οπτική, βεβαίως, αγγίζει πολύ τα Ορφικά Μυστήρια και τις χρυσές ελασματικές πινακίδες που έθαβαν με τους νεκρούς (μια τέτοια σας έδωσα στην αρχή). Στα Ορφικά και Διονυσιακά Μυστήρια, η μεταθανάτια πορεία της ψυχής ήταν μια διαδικασία απόλυτης κάθαρσης και διαχωρισμού του πνεύματος από το υλικό σώμα. Οι Χρυσές Ορφικές Πινακίδες (ή Ελάσματα), που βρέθηκαν σε τάφους από τη Μακεδονία και τη Θεσσαλία μέχρι την Κρήτη και την Κάτω Ιταλία, ήταν μικρά κομμάτια χρυσού ελάσματος χαραγμένα με οδηγίες. Λειτουργούσαν ως ένα "πνευματικό διαβατήριο" ή, αν θέλουμε να κρατήσουμε τον όρο, ως ένα μεταφυσικό αντάλλαγμα (κόλλυβο) για την ελευθερία της ψυχής. Τώρα βέβαια αυτό μας θυμίζει και κάτι άλλο, ενός άλλου πολιτισμού, που σας έχω αναφέρει αρκετές φορές. Στην Αιγυπτιακή παράδοση, η διαδικασία της Ψυχοστασίας (το ζύγισμα της καρδιάς) είναι το ακριβές παράλληλο της ορφικής κάθαρσης, με μια συγκλονιστική ομοιότητα στον ρόλο του "καταβροχθιστή": Στο Βιβλίο των Νεκρών, η καρδιά του νεκρού (που αντιπροσωπεύει τις πράξεις και το γήινο πέρασμά του) ζυγίζεται έναντι του φτερού της αλήθειας (Μάατ). Δίπλα στη ζυγαριά στέκεται η Αμμούτ, ένα ον-τέρας που είναι κατά το ήμισυ κροκόδειλος, λιοντάρι και ιπποπόταμος. Το όνομά της σημαίνει κυριολεκτικά "Καταβροχθιστής των Νεκρών". Αν η καρδιά είναι βαριά από γήινες προσκολλήσεις, η Αμμούτ την καταβροχθίζει. Όπως ακριβώς ο Κέρβερος "αλέθει" τη σάρκα, έτσι και η Αμμούτ καταστρέφει το υλικό περίβλημα και τις ακάθαρτες ενέργειες, ώστε να μην μπορέσει το πνεύμα να παγιδευτεί ξανά. Η καταστροφή είναι το απαραίτητο "κόστος" (κόλλυβος) για την ισορροπία του σύμπαντος. Όμως...όλα αυτά δεν δημιουργήθηκαν στο "κενό". Υπάρχει μια πρωταρχική σύνδεση. Είναι αυτή την οποία θα επιχειρήσω να σας αναπτύξω στα επόμενα μέρη... Καλημέρα σε όλους!
28
89
6
430
8,819
O glaros Thanathan retweeted
Φορολοταρια . Μια μυστήρια σύμπτωση .
18
154
11
408
16,568
O glaros Thanathan retweeted
🚨 Η Ράνια Τζίμα φανερά εκνευρισμένη ρωτά πώς γίνεται να μην μπορούν να βρουν τους αστυνομικούς που παρανόμησαν. 👮 Που χτύπησαν άγρια στο κεφάλι νεαρές γυναίκες. 🔴 Είναι πολύ απλό. Δεν τους βρίσκουν γιατί η κυβέρνηση αυτοταπεινώνεται εδώ και 7 χρόνια, αφήνοντάς τους να τσαλαπατούν τη δική της δέσμευση ότι θα έβαζε αριθμούς αναγνώρισης σε όλους. 🤡 Η κατάσταση είναι τραγελαφική. Άμα δείτε διμοιρίες ΜΑΤ, κάποιοι έχουν διακριτικά που φαίνονται μόνο με μεγεθυντικό φακό. Άλλοι δεν έχουν καθόλου διακριτικά. Και άλλοι έχουν, αλλά τα σβήνουν με μαρκαδοράκια ή αυτοκόλλητα (εφηβεία φάση). 📺 Δείτε στο βίντεο μερικά, μόνο, από τα τελευταία επεισόδια αυτού του σίριαλ. Όπου ρωτάμε τον εκπρόσωπο μιας κυβέρνησης πότε θα υλοποιήσουν την ίδια τους την εντολή προς τους αστυνομικούς και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απαντά ψέματα ότι οι αστυνόμοι έχουν διακριτικά. 🎥 Το βίντεο κλείνει με το τελευταίο ντοκουμέντο που δημοσιοποιήσαμε πριν την άγρια επίθεση των αστυνομικών. Λίγες ώρες πριν δείχνουμε μια διμοιρία που δεν έχει καθόλου αριθμούς αναγνώρισης. ⚠️ Η ίδια διμοιρία λίγες ώρες μετά μπορεί βασισμένη στην ατιμωρησία της να χτύπησε τις φοιτήτριες. Μπορεί και να μην είναι η ίδια διμοιρία. Ποιος ξέρει; 🙃 Αφού οι ιδιοκτήτες της χώρας δε μας λένε. Λογικά πρέπει να θεωρούν τη λογοδοσία γρουσουζιά #antireport
19
294
8
1,077
36,339
Τα στοιχεία είναι αμείλικτα και είναι δικά τους (Eurostat). Αφορούν στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα το 2025. Με έτος βάσης το 2010 (δείκτης 100), ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν στις 125,4 μονάδες, καταγράφοντας άνοδο της αγοραστικής δύναμης των Ευρωπαίων πολιτών, με μια μόνο εξαίρεση: Την Ελλάδα. Η Ελλάδα (την ώρα που η Ρουμανία βρέθηκε στις 260,2 μονάδες, οι Λιθουανία, Λετονία, Βουλγαρία Πολωνία ξεπέρασαν ή άγγιξαν τις 200 μονάδες, οι Πορτογαλία και η Ιρλανδία, χώρες επίσης με μνημόνια, βρίσκονται πλέον πολύ πάνω από το όριο του 2010), αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση ολόκληρης της ΕΕ, είναι βυθισμένη στις 77,7 μονάδες. Που σημαίνει ότι δεκαπέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, οι Έλληνες εξακολουθούν να ζουν με εισόδημα μειωμένο κατά σχεδόν 22,3% σε πραγματικούς όρους. Αυτή είναι η κανονικότητα της φτωχοποίησης, η κανονικότητα των μνημονίων της "σωτηρίας", η κανονικότητα της απάτης περί "εξόδου από τα μνημόνια' (!), η κανονικότητα του «οικονομικού θαύματος» της κυβέρνησης του Μητσοτάκη και όλων όσων προηγήθηκαν.
3
134
7
309
7,191
Ο Ρόμπερτ Πάτινσον είναι ο επόμενος Τζέιμς Μποντ #efthimisgr
24
Ας πω και εγώ τι "εισέπραξα" απ όλο αυτό με το #καλωδιο Πρόκειται για μια απλή, καθημερινή γραφειοκρατική διαδικασία, όπως ίσως επιχειρείται να παρουσιαστεί στην κοινή γνώμη; Θα έλεγα όχι. Όταν στην εξίσωση μπαίνουν πολεμικά πλοία, αλληλοσυγκρουόμενες NAVTEX και το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, η λέξη "τυπική" χάνει το πραγματικό της νόημα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια βαθιά πολιτική και διπλωματική διαχείριση υψηλού ρίσκου, η οποία μάλλον βαφτίζεται "τυπική" για συγκεκριμένους λόγους. Για τους διεθνείς οργανισμούς και το ναυτικό δίκαιο, η ενημέρωση ενός παράκτιου κράτους για εργασίες κοντά στα ύδατά του είναι όντως μια προβλεπόμενη διαδικασία ρουτίνας για την ασφάλεια των ναυσιπλόων. Στη συγκεκριμένη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, καμία κίνηση δεν είναι τυπική. Η Γαλλία και η Ελλάδα γνώριζαν ότι αν το ερευνητικό πλοίο πήγαινε στο σημείο χωρίς καμία προειδοποίηση, η Τουρκία θα έστελνε φρεγάτες για να το εμποδίσει, ρισκάροντας ένα "θερμό επεισόδιο". Η επιλογή της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης ήταν ένας διπλωματικός ελιγμός. Επέτρεψε στην Αθήνα και στο Παρίσι να πουν: "Εμείς δεν ζητήσαμε άδεια, απλώς τους ενημερώσαμε" και ταυτόχρονα επέτρεψε στην Άγκυρα να πει στο δικό της ακροατήριο: "Μας ενημέρωσαν, άρα αναγνωρίζουν τη ζώνη μας". Διάβασα αρκετές απόψεις διεθνολόγων και ειδικών σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Το κεντρικό ερώτημα που αναλύουν είναι αν η γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Άγκυρα δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο (αυτό που λέμε δεδικασμένο) ή αν αποτελεί έναν ανώδυνο διπλωματικό ελιγμό.Εβγαλα συμπέρασμα; Όχι. Και αυτοί είναι χωρισμένοι. Η μια πλευρά στηρίζει το κυβερνητικό αφήγημα και εστιάζει στην πρακτική διάσταση του Δικαίου της Θάλασσας. Επισημαίνουν ότι η ενημέρωση έγινε από τη Γαλλία, ως το κράτος της σημαίας του πλοίου Abeille Marengo, και όχι από την Ελλάδα ή την Κύπρο. Συνεπώς, οποιαδήποτε διατύπωση δεν δεσμεύει νομικά την ελληνική κυριαρχία και ότι σύμφωνα με το Άρθρο 79 της UNCLOS, η πόντιση υποβρυχίων καλωδίων σε διεθνή ύδατα (ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδα) είναι ελεύθερη και δεν απαιτείται άδεια από το παράκτιο κράτος. Η ρηματική διακοίνωση θεωρείται μια τυπική "γνωστοποίηση" για λόγους ασφάλειας ναυσιπλοΐας (π.χ. αποφυγή εμπλοκής με τουρκικά αλιευτικά ή πολεμικά σκάφη), η οποία στερείται νομικής ισχύος για τον καθορισμό θαλασσίων ζωνών. Ορισμένοι μάλιστα τονίζουν ότι η διπλωματία απαιτεί ρεαλισμό. Αν η επιλογή ήταν ανάμεσα σε μια γραπτή ενημέρωση χαμηλών τόνων και σε μια στρατιωτική κρίση στο πεδίο με τουρκικές φρεγάτες, η ενημέρωση ήταν η προτιμότερη οδός για να μην μπλοκαριστεί το έργο. Στην αντίπερα όχθη τώρα, αρκετοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, τονίζοντας ότι στη διπλωματία οι "γκρίζες" κινήσεις συσσωρεύονται. Στο Διεθνές Δίκαιο, η επαναλαμβανόμενη πρακτική δημιουργεί έθιμο. Αν για κάθε επιστημονικό έργο ή καλώδιο ανατολικά της Κρήτης η Τουρκία λαμβάνει επίσημη ενημέρωση, η Άγκυρα αποκτά σταδιακά τον ρόλο του "συνομιλητή" και του "διαχειριστή" της περιοχής. Εκφράζουν δε τον φόβο ότι η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει τη γαλλική επιστολή σε μελλοντικές διεθνείς διαφορές ή δικαστήρια. Και εδώ που τα λέμε δεν έχουν άδικο. Ήδη ο τουρκικός τύπος πανηγυρίζει, γράφοντας ότι η ενημέρωση έγινε "εγγράφως και επισήμως", πράγμα που η Άγκυρα μεταφράζει ως έμμεση νομιμοποίηση του τουρκολιβυκού μνημονίου. Χωρίς να είναι γνωστό το ακριβές κείμενο της επιστολής, οι επικριτές επισημαίνουν ότι ακόμα και αν η πρόθεση της Γαλλίας ήταν απλώς η ενημέρωση, η επιλογή των λέξεων (π.χ. αν αναφέρεται η περιοχή ως "διεκδικούμενη" ή αν γίνεται αναφορά σε "συντονισμό" με τις τουρκικές αρχές) μπορεί να προκαλέσει τεράστια ζημιά. Πάντως η πλειονότητα των διεθνολόγων συμφωνεί σε ένα πράγμα: Νομικό δεδικασμένο με την αυστηρή έννοια του όρου δεν δημιουργείται, καθώς η Ελλάδα δεν υπέγραψε τίποτα ούτε ζήτησε άδεια. Ωστόσο, δημιουργείται ένα σοβαρό πολιτικό και διπλωματικό κεκτημένο υπέρ της Τουρκίας, η οποία κατάφερε για άλλη μια φορά να επιβάλει την παρουσία της και να εμφανίζεται διεθνώς ως μέρος που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για οτιδήποτε συμβαίνει στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Και εδώ βεβαίως θα πω για ακόμη μια φορά "τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα" με την Τουρκία, καθώς αυτή είναι η διαχρονική στρατηγική της, η οποία παραμένει σταθερή και απαράλλακτη εδώ και δεκαετίες, ανεξάρτητα από το ποιος είναι στην κυβέρνηση στην Αθήνα ή στην Άγκυρα. Η "στρατηγική της σαλαμοποίησης" λειτουργεί πάντα με τα ίδια ακριβώς βήματα: Κατασκευάζει ένα νομικό ή ιστορικό αφήγημα (π.χ. "Γαλάζια Πατρίδα", Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, "τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα" και λοιπά γνωστά πλέον). Γκριζάρει το πεδίο στέλνοντας πολεμικά πλοία ή εκδίδει NAVTEX για να εμποδίσει μια νόμιμη δραστηριότητα, δημιουργώντας τεχνητή ένταση. Χρησιμοποιεί την απειλή του θερμού επεισοδίου για να αναγκάσει την άλλη πλευρά (ή τους διεθνείς μεσολαβητές) σε κάποιου είδους συμβιβασμό, έστω και λεκτικό. Ακόμα και αν το πλοίο τελικά περάσει, η Τουρκία κρατάει το έγγραφο της "ενημέρωσης" ή τη δική της NAVTEX ως "κεκτημένο" για την επόμενη φορά. Το αποτέλεσμα είναι αυτό που ζούμε σήμερα...Ένα ατελείωτο παιχνίδι των λέξεων, όπου η ελληνική πλευρά προσπαθεί να κάνει τη δουλειά της βαφτίζοντας τις υποχωρήσεις "τυπικές διαδικασίες" για να μην προκληθεί κρίση, και η τουρκική πλευρά εκμεταλλεύεται κάθε χαραμάδα για να γκριζάρει το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Η δική μου οπτική; Στο πεδίο των εντυπώσεων και της στρατηγικής κατοχύρωσης, η Τουρκία κατάφερε πάλι να βγει κερδισμένη, ανεξάρτητα από το αν το καλώδιο τελικά ποντιστεί. Χωρίς να έχει κανένα νόμιμο δικαίωμα βάσει του Δικαίου της Θάλασσας, ανάγκασε μια υπερδύναμη της ΕΕ (τη Γαλλία, εννοώ) να μπει στη διαδικασία να της "γνωστοποιήσει" εγγράφως για να κάνει έρευνες νότια της Κρήτης. Κάθε φορά που συμβαίνει ένα τέτοιο περιστατικό, το παράνομο Τουρκολιβυκό Μνημόνιο (το οποίο η Αθήνα ορθώς χαρακτηρίζει ανυπόστατο) αποκτά "ζωή" στο πεδίο. Η Άγκυρα δείχνει διεθνώς ότι αν δεν περάσεις από αυτήν, έργο στην Ανατολική Μεσόγειο δεν γίνεται εύκολα. Δημιουργεί ξεκάθαρα πολιτικό κόστος στο εσωτερικό της Ελλάδας καθώς αταφέρνει να μεταφέρει την ένταση στο εσωτερικό της χώρας μας, προκαλώντας πολιτική αντιπαράθεση, αμφισβήτηση για τους κυβερνητικούς χειρισμούς και μια διάχυτη αίσθηση στην κοινή γνώμη ότι "παίζουν με τις λέξεις" (φυσκά δεν είναι κάτι καινούργιο καθώς τρωγόμαστε με τα ρούχα μας διαρκώς). Και μια κουβέντα για την παρέμβαση των ΗΠΑ. Η δήλωσή τους "δεν χωρούν ενστάσεις σε έργα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος" είναι χρήσιμες διπλωματικά, αλλά λειτουργούν περισσότερο ως πυροσβεστικό μέσο για την αποφυγή πολέμου, παρά ως λύση που βάζει την Τουρκία στη θέση της. Μπορεί να είμαι και λάθος αλλά εγώ βλέπω ότι στο τέλος της ημέρας, η Άγκυρα απέδειξε για άλλη μια φορά ότι η στρατηγική του "τσαμπουκά" και της δημιουργίας τετελεσμένων της αποφέρει καρπούς, αφήνοντας την Αθήνα να αμύνεται πίσω από νομικούς ορισμούς και διπλωματικές διατυπώσεις... Καλημέρα!
104
O glaros Thanathan retweeted
Αυτός είναι ο δρόμος του καλωδίου μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, και μετά Ισραήλ, με πορτοκαλί. Με μαύρο, οι δυνητικές ΑΟΖ βάσει της μέσης γραμμής. Μέχρι το μέσον της Ρόδου (28ος μεσημβρινός) έχουμε κάνει οριοθέτηση με την Αίγυπτο. Ανατολικότερα από εκεί, όχι ακόμα. Στη δεύτερη εικόνα, το βλέπουμε αυτό. Στο ενδιάμεσο υπάρχει το τουρλοκιβυκό μνημόνιο (βλέπουμε τα σημεία επαφής στην δεύτερη εικόνα). Η ουσία είναι η εξής ✅ Το ηλεκτρικό καλώδιο, άρα και οι έρευνες βυθού που θα προηγηθούν, θα περάσει: 👉είτε από οριοθετημένη ελληνική ΑΟΖ (μάλιστα, σε ΤΕΤΟΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ έγιναν τα επεισόδια το 2024, μόλις 6 μίλια έξω από την Κάσο), 👉είτε από ελληνική δυνητική ΑΟΖ, δηλαδή από περιοχές που είναι κοντύτερα σε ελληνική γη, παρά σε τουρκική γη. 👉είτε από Κυπριακή ΑΟΖ Παράλληλα, στην περιοχή αυτή, υπάρχει και η ψευδο-οριοθέτηση Τουρκίας - Λιβύης, αυτού δηλαδή που το θεωρούμε - και ΕΙΝΑΙ - όχι απλώς παράνομο, αλλά και εξωφρενικό. Ρωτώ λοιπόν - ξανά : ✅ Τι δουλειά έχει η Ρηματική Διακοίνωση από τη Γαλλία προς την Τουρκία; Ως τι έγινε; ✅Και ακόμη περισσότερο, όταν ο δημοσιογράφος Νίκος Μελέτης της ΕΡΤ, αποκάλυψε ότι στην ενημέρωση από τη Γαλλία αναγράφεται ότι «δεν προδικάζει τη θέση της Γαλλίας για αξιώσεις ως προς τις θαλάσσιες ζώνες». (εδώ - ertnews.gr/eidiseis/ilektrik… ) Το κλειδί στις θαλάσσιες ζώνες είναι η επήρεια του συμπλέγματος του Καστελλορίζου. Αυτή καθορίζει αν η Ελλάδα συνορεύει θαλασσίως με την Κύπρο ή όχι. Βεβαίως, για περιπτώσεις ηλεκτρικού καλωδίου, ΔΕΝ προβλέπεται ούτε άδεια, ούτε ενημέρωση, σύμφωνα με το άρθρο 79 του Δικαίου της Θάλασσας. Άδεια δίνουν οι χώρες που συνδέονται. Κανείς άλλος, ακόμα και αν περνάει όχι από την ΑΟΖ, αλλά και από τα χωρικά ύδατα άλλου κράτους. Άρα, η άδεια εκ των πραγμάτων δεν υφίσταται στην περίπτωση αυτή από τρίτο κράτος. Η ενημέρωση για την βυθομέτρηση ή την πόντιση, γίνεται με NAVTEX, προς όλους. Αυτό ακριβώς είναι το νόημα της NAVTEX. 🎯Η ενημέρωση μέσω ρηματικής διακοίνωσης από την Γαλλία προς την Τουρκία ήταν πρωτοφανής (δεν έχει ξαναγίνει κάτι παρόμοιο), περιττή και άσκοπη. Ο μοναδικός λόγος που έγινε ήταν να έχει η Τουρκία μία αφορμή να εκδίδει αντι-NAVTEX και να θεωρεί ότι καλώς διεκδικεί θαλάσσιες ζώνες έξω από την επήρειά της, δηλαδή ότι καλώς υιοθετεί το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας (ή μάλλον Γαλάζιας Φαντασίωσης), κατά το οποίο τα νησιά πέρα από 6 ναυτικά μίλια δεν δικαιούνται τίποτα, και όλα είναι δικά της μέχρι το μεθεπόμενο κράτος στον χάρτη.
7
20
2
40
3,135
O glaros Thanathan retweeted
#paobc #paofc #paoac Κλαίω με ΓΑΜΙΑ ΝΤΡΟΓΚΕΛΕΝ 💚☘️💦
15
54
4
1,046
38,186
Ρε Κανγκουα αγόρι μου γιατί; Βγάλε έναν από τους φορ κ βάλε Λουζα #PAOFC
310
Δεν μπορώ να συνέλθω από αυτά τα λόγια του Γιάννη Μάγγου. Τις πρώτες δηλώσεις μετά τη δικαίωση «Επιτέλους είναι η στιγμή να κλάψουμε κι εμείς. Να πάμε σπίτι μας και να κλάψουμε. Έξι χρόνια δέσαμε κόμπο το δάκρυ μας, το κάναμε αγώνα, βγήκαμε στον δρόμο, βγήκαμε στην κοινωνία με το κίνημα το οποίο κράτησε την υπόθεση του Βασίλη ψηλά και αποδείξαμε ότι ο Βασίλειος βασανίστηκε, ο Βασίλειος βασανίστηκε και τώρα είναι στιγμή κι εμείς κάποια στιγμή να πενθήσουμε. Ο αγώνας όμως συνεχίζεται. Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη. Δε θα ξεχαστεί τι κάναν στον Βασίλη. Ο Βασίλειος Μάγγος παραδίνεται σήμερα στην ιστορία δικαιωμένος. Έξι χρόνια αγώνα, μετά τον βασανισμό του από αστυνομικούς, οι οποίοι θα έπρεπε κανονικά να κατηγορούνται για το θάνατό του, όπως μας έδειξε η τελευταία ψυχιατρική έκθεση, η οποία βγήκε αφού την όρισε το Διοικητικό Δικαστήριο Βόλου. Παρ’ όλα αυτά, σήμερα από τους έξι, οι πέντε κρίθηκαν ένοχοι για βασανιστήρια. Είμαι συγκινημένος γιατί τον Βασίλειο τον κράτησε ψηλά έξι χρόνια το κίνημα και η κοινωνία. Για μας δεν είναι θέμα χαράς. Είναι θέμα λύτρωσης. Είναι θέμα ανακούφισης. Για μας δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι. Θα αλλάξει όμως με τον αγώνα που κάνουμε, γιατί με τη σημερινή απόφαση του δικαστηρίου, η οποία είναι μια συγκλονιστική απόφαση και οποία θα μείνει με έντονα γράμματα στην ιστορία, με τη σημερινή απόφαση, θα σκέφτονται από εδώ και πέρα να βάλουν το χέρι τους στον γκλομπ και στο πιστόλι και να χτυπήσουν, να βασανίσουν, να δολοφονήσουν έναν άνθρωπο, ένα νέο παιδί. Είμαστε ικανοποιημένοι από την απόφαση του δικαστηρίου γιατί απόφαση αυτή βγήκε όπως τα γεγονότα εκτέθηκαν στην ακροαματική διαδικασία, από την οποία αποδείχτηκε ότι ο Βασίλειος Μάγγος βασανίστηκε από τους αστυνομικούς. Βασίλειος Μάγγος. Παρών! Κι ας μη νικήσουμε ποτέ. Θα πολεμάμε πάντα. Αλλά κι όταν νικάμε πάλι θα πολεμάμε. Αυτό ήταν το σύνθημα που είχε πει ο Βασίλειος Μάγγος. Αλλά δε θα μπορούσε να είναι σύνθημα αν ήταν μια τεράστια πρόταση και γι’ αυτό πάλι έμεινε στην ιστορία και θα μένει. Κι ας μη νικήσουμε ποτέ. Θα πολεμάμε πάντα. Αθάνατος! Αλλά κι όταν νικάμε, πάλι θα πολεμάμε.» Ο κόσμος φωνάζει «αθάνατος» και στη συνέχεια τόσοι άνθρωποι που γνώριζαν τον Βασίλη φωνάζουν δυνατά: «Βασίλη Μάγγο, ποτέ δε σε ξεχνάμε! Κι ας μη νικήσουμε ποτέ, πάντα θα πολεμάμε». Και κάτι τελευταίο. Δείτε στο τέλος το χαμόγελο της Ντάτης, όταν ο Γιάννης μιλάει για τον γιο της. Χαμογέλα ψυχή μου. Οι συμμορίες και οι βασανιστές σήμερα έχασαν. Χαμογέλα ψυχή μου. Νικήσατε. (Το πρωτότυπο βίντεο από το @omniatv . Αφήνω λινκ ολόκληρου του βίντεο και του Live ρεπορτάζ που έκανε ο Λουκάς Σταμέλλος στο 1ο σχόλιο) #antireport #Μαγγος
1
32
Μετά από πολλά χρόνια, πολλά άρθρα, πολλές εκπομπές, πολλά αφιερώματα, πολλές γνώμες που γράφτηκαν για εμένα και την καριέρα μου, έφτασε η ώρα να ακούσετε την ιστορία μου με τα δικά μου λόγια. Συνήθιζα να μιλάω μέσα στο γήπεδο κι ελάχιστα έξω απ' αυτό.
11
Ο φασισμός των Κασιδιάρηδων είναι το πιο βολικό μύθευμα, ακριβώς γιατί απευθύνεται σε φτωχούς, ηλιθίους, αμόρφωτους άντρες που είναι απογοητευμένοι από την αδυναμία να γίνουν το alpha male που είχαν όλες τις προϋποθέσεις να γίνουν: "Δικαιούσαι μόνο και μόνο επειδή είσαι (όχι επειδή "κάνεις")" "Δεν φταις εσύ για την αποτυχία σου, φταίει ο άλλος επειδή είναι (όχι επειδή "κάνει") "Η εύκολη βία για την οποία είσαι ικανός είναι το εργαλείο για να δειξεις πόσο άντρας είσαι". Εύκολο. Απλό. Εύπεπτο. Χαζό. Και -κυρίως- μεταδιδόμενο μέσα από τους δημοκρατικούς μηχανισμούς που φτιάχτηκαν από όσους πολέμησαν το φασισμό.
19
134
7
463
10,902
O glaros Thanathan retweeted
Δήμο , ξεπεσμός . Δεν ντράπηκες ρε ξεφτίλα ; Μπράβο Λάζο !
5
92
2
1,053
58,696
Γελαμε ολοι με την Pizza Fan που εκλεψε 25.000.000 σε ΦΠΑ Ποσα συνοικιακά μαγαζιά εκλεισε η Pizza fan (100 καταστηματα στην Ελλαδα)επειδή μπορουσε να πουλησει την πιτσα 5€ μιας και δεν πληρωνε ΦΠΑ (και ενσημα απ οσο φανηκε) ενω ο μικροεπιχειρηματιας δίπλα της δεν ειχε την δυνατοτητα να πουλησει κατω από 7€ με αποτελεσμα να κλεισει! Και αυτο δεν ειναι αστειο καθολου Babis Spiridakis
17
O glaros Thanathan retweeted
Εντωμεταξύ και ο "Pizza Fun" και ο "Χωριάτικο" ακόμα και ο Λιόλιος είναι "μπακαληδες" σε σχέση με το φαγοπότι που έχει γίνει και απλά τους έλαχε ο ρόλος των αυτοφωράκηδων. Άρτος και θεάματα ενόψει εκλογών
18
455
6
1,494
25,597
Είναι η Pizza Fun το μεγάλο ψάρι; #pizzafun #μεγαλο #ψαρι
36
252
7
1,082
26,075
O glaros Thanathan retweeted
Βλέποντας το βίντεο με την άφιξη του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ελληνικό, δεν ξέρω τι να σχολιάσω πρώτο. Το πλήθος μέσα στους διαδρόμους τροχοδρόμησης, την καλτίλα της ασφάλειας ή τη σχεδόν τελετουργική αποθέωση ενός πολιτικού ηγέτη. Κι όμως, το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο. Τι Ελλάδα θα είχαμε σήμερα αν κάποιος είχε αξιοποιήσει αυτή τη λαϊκή ισχύ για να οικοδομήσει κράτος και όχι πελατεία; Αντί για λεφτόδεντρα, δανεικά και κομματικούς στρατούς, μια παραγωγική οικονομία, ισχυρή αμυντική βιομηχανία, πραγματικά κέντρα Έρευνας και Ανάπτυξης, πανεπιστήμια που παράγουν επιστήμονες, υπηρεσίες πληροφοριών με δυνατότητες και μια εξωτερική πολιτική που μετατρέπει τις συμμαχικές υποχρεώσεις σε εθνικά ανταλλάγματα. Ένα κράτος που θα κοστολογούσε νομοθετικά τις προεκλογικές υποσχέσεις, θα περιόριζε τον δανεισμό και θα αντιμετώπιζε τη βιομηχανική κατασκοπεία, την τεχνολογική εξάρτηση και τη δημογραφική κατάρρευση ως ζητήματα εθνικής στρατηγικής. Τι θα ήμασταν σήμερα; Μια χώρα που προσελκύει επιστήμονες από το εξωτερικό και που οι ίδιοι αποζητούν να μείνουν ή μια χώρα που εξάγει τους δικούς της; Μια χώρα που παράγει τεχνολογία, κεφάλαιο και ισχύ ή μια χώρα που γερνά, εξαρτάται από εισαγωγές και αναζητά εργατικό δυναμικό για να καλύψει τα κενά της; Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν ποτέ η έλλειψη άχρηστων ανθρώπων που μπορούσαν να αποθεωθούν. Ήταν η έλλειψη ηγεσιών που θα μετέτρεπαν την αποθέωση σε θεσμούς, παραγωγή και εθνική ισχύ. 👇🏼
37
52
5
270
15,058
O glaros Thanathan retweeted
Η κυβέρνηση δημιουργεί ένα «κράτος εν κράτει» στην Αθηναϊκή Ριβιέρα!!! Με μια σκανδαλώδη ρύθμιση, αφαιρεί από 9 παραλιακούς δήμους κάθε δικαίωμα ελέγχου και αδειοδότησης στα μαγαζιά της ΕΤΑΔ και τα χαρίζει στο Υπουργείο Τουρισμού. Πρόκειται για την απόλυτη υφαρπαγή δημόσιας γης. Στήνουν μια απομονωμένη νησίδα για το real estate των εκατομμυριούχων της Lamda, αφήνοντας στους υπόλοιπους πολίτες μόλις... 900 μέτρα ελεύθερης παραλίας! Οι πόλεις γύρω της μετατρέπονται σε «φαβέλες» δίπλα στους ουρανοξύστες τους. 9 δήμοι ξεσηκώνονται και προσφεύγουν στο ΣτΕ και τα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια. #ΑθηναϊκήΡιβιέρα #Ελληνικό #ΕΤΑΔ #LamdaDevelopment
30
294
9
621
11,301