Քո

Scarlet Heart Ullavee #ปาฏิหาริย์ข้ามกาลเวลา นี่ดูแล้วไม่รู้ว่าต้องเริ่มรีวิวจากจุดไหนก่อนเลยแฮะ มันมีสิ่งที่ทำให้สะดุดเยอะมาก ก่อนอื่นเลยเราอยากบอกว่าเราเข้าใจจริง ๆ ว่านักแสดงทุกคนทุกสังกัดมันจะต้องผ่านผลงานที่เล่นแย่หรือผลงาน 'ซ้อมมือ' มาด้วยกันทั้งนั้น แต่สำหรับเรื่องนี้มันดันเป็น perfect storm ของหลายความย่ำแย่ที่มารวมกัน นั่นคือ เป็น IP ประสบความสำเร็จมาก ทั้งต้นฉบับจีนและรีเมกเกาหลี แต่ผู้สร้างไทยไม่ได้มีนักแสดงที่เอาอยู่ในทุกบท และเป็นโปรเจกต์ที่สร้างมาเพื่อเด็กในตึก เลยไม่ได้เน้นศักยภาพและความเหมาะสมแต่แรก ขณะที่ บทและไดเรกชั่นก็ไม่ได้โอบอุ้มให้สิ่งที่บกพร่องมันดูดีขึ้นเลย เหมือนเชฟที่ไม่ได้มีวัตถุดิบที่ดีในมือ แต่ก็ดันทุรังที่จะทำเมนูยากเมนูชั้นดี แล้วมันจะอร่อยได้ยังไงนะ?

ซีรีส์เวอร์ชั่นไทยนี้เล่าเรื่องของหญิงสาวยุคปัจจุบันที่ข้ามเวลาไป อัลฬาวี อาณาจักรโบราณขนาดเล็กที่อยู่ท่ามกลางดินแดนขนาดใหญ่อย่างล้านนา จีน และพม่า ในร่างของหญิงสูงศักดิ์ที่อยู่ท่ามกลางเหล่าเจ้าชายและการเมืองภายในที่ร้อนแรง อย่างที่บอกว่าการแสดงของนักแสดงนำ (รุ่นลูกทั้งหลาย) ไม่แข็งแรงเอาซะเลย diction ก็โคตรจะไม่ได้ (อันนี้ความผิดอยู่ที่บทด้วย) บางคนนี่คือจะเล่นแย่หรือพูดควบกล้ำไม่ชัด หนูเลือกสักอย่าง เพราะพอไม่ดีหลายอย่างพร้อม ๆ กัน คนดูมันเซ็งไง แล้วคืองงนางเอกนะ รู้ว่าโลกนี้มีคนหน้าเหมือนที่ที่ตัวเองจากมาแต่ไม่ใช่คนเดียวกัน ก็ยังพยายามจะทำให้คนเหล่านี้เป็นคนเดียวกับในความทรงจำให้ได้ ภาษาก็รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองพูดคนรอบตัวไม่เข้าใจ ก็ยังจะพูดอยู่อย่างงั้น   เช่น นางเอกวิ่งตามโหรแล้วเรียกเขาว่าลุงหมอดูงี้ เขาคงหันหรอกมั้งแก คือทำอะไรที่ไม่ได้ประโยชน์แล้วหวังให้มันสัมฤทธิ์ผลอยู่อย่างงั้น คืออะไรวะ ซึ่งสิ่งเหล่านี้มันไม่ได้เป็นไปตามสามัญสำนึกคนทั่วไปอะ คนดูก็จะรู้สึกติดขัดในใจ แล้วปัญหาที่บทมีกับคำพูดคำจานี่ก็เยอะอยู่ จริง ๆ ถ้าเนื้อความที่ต้องพูดมันน่าเชื่อ ต่อให้นักแสดงเล่นแย่ มันยังดีกว่าไง แต่อันนี้ดูจะมีคำหลุด ๆ ติดสมัยใหม่เยอะ แม้แต่กับตัวละครย้อนยุค เช่น ตัวละครสาวใช้พูดกับนางเอกว่าเดี๋ยวคนจะ 'ซุบซิบนินทา' 5555 จริง ๆ ไทยย้อนยุคควรจะใช้ เล่าลือ โจษขาน อะไรก็ว่าไป และพอเป็นล้านนาก็ควรใช้ เล่าขวัญ หรืออะไรแบบนั้นเลยมั้ย แล้วไม่รู้คนเขียนบทได้สังเกตมั้ยว่าภาษาสมัยใหม่ที่นางเอกเลือกพูดมันไม่ได้เอื้อให้คนรอบข้างเข้าใจเท่าไหร่เลยน่ะ ต่อให้พูดภาษาเดียวกัน 
 เช่น "นี่คือง่าย" คือในยุคหลัง ๆ การพูดแบบนี้คือต้องการจะละคำที่เป็นคำถามไว้ พร้อมทั้งแสดงอารมณ์ประชดหน่อย ๆ แทนที่จะพูดไปเต็ม ๆ ว่า "นี่คือง่ายแล้วเหรอ" ซึ่งแบบนี้นี่แหละอินเตอร์แฟนกดแปลไทยแล้วถึงงง ภาษาไทยดิ้นได้จริง เอไอก็ช่วยไม่ได้แล้ว 5555 ตัวเราเองรู้สึกว่าถ้าคอนเทนต์ระดับนี้ทำภาษาให้ทางการขึ้น ต่อให้นำมาใช้ในบริบทที่คนสมัยใหม่พูด มันจะช่วยให้เด็ก ๆ ที่ดูคอนเทนต์เข้าใจภาษาที่เหมาะสมมากขึ้น (เหมือนที่บ่น ๆ กันว่าเด็กยุคหลังไม่ค่อยเข้าใจคำ ไม่มีคลังคำ แล้วด่าคนเขียนนิยายนั่นแหละ) รู้สึกว่าตรงนี้มันทำให้เนี้ยบได้ มันไม่ต้องสมัยใหม่ไปทุกอณูก็ได้มั้ง แม้แต่ "เกือบตุยแล้ว" ก็ดูเป็นประโยคที่เฉพาะยุคเกินไป อีก 10 ปี คำนี้ก็เก่า แล้วมันก็จะไม่เวิร์กถ้ากลับมาดูซ้ำ 

อีกเรื่องที่ติดขัดและเห็นพลาดกันมาหลายคอนเทนต์ทั้งหนังและซีรีส์คือการเรียกชื่อคนที่อยู่ตรงหน้าซ้ำ ๆ ทั้งที่คุยกันอยู่ 2 คน เรื่องนี้มีเยอะมาก ส่วนหนึ่งอาจจะเพราะตัวละครเยอะและชื่อจำยาก แต่มันก็ยิ่งไม่เป็นธรรมชาติเวลาได้ยิน ไม่งั้นลองแทนชื่อสมัยนี้ลงไปแล้วพูดสักประโยคออกมาดูสิ "อนุทิน ดูนั่น อะไรน่ะ ตามไปดูกันเถอะอนุทิน" แปลกปะมึง คนเขาไม่พูดกัน แล้วเป็นหลายเรื่องเลย เรียกเหมือนกลัวผิดตัว (จริง ๆ กับประเด็นเรียกชื่อนี่แม่เรา -ซึ่งเป็นเจ็นคนโบราณ- เคยบอกว่าเวลาคุยกับคนอื่น โดยเฉพาะผู้ใหญ่กว่า ห้ามไปเรียกชื่อ ให้เรียกแค่สรรพนาม ซึ่งก็ดูจะไม่ใช่สิ่งที่คนยึดถือกันกว้างขวางหรอกมั้ง แต่เรารู้สึกว่านี่ยิ่งเป็นเอเลเมนต์ที่ควรหยิบมาใช้กับคอนเทนต์แฟนตาซีที่มีตัวละครสูงศักดิ์อยู่ในรั้วในวังไปอีก มันควรเป็นภาษาที่ประณีต ในขณะเดียวกันก็รื่นหูและยังฟังเป็นธรรมชาติ ไม่ใช่เรียกชื่อกันอยู่นั่น บท 3 บรรทัด เป็นชื่อไปแล้ว 4 รอบ) 
 ในนักแสดงเจ็นลูกทั้งหมด นนนดีสุด ส่วนตูนี่ก็ทำให้นึกถึงต้าเหนิงอยู่ตลอด อยู่เซิร์ฟเดียวกันเลยล่ะ ไม่ได้ประทับใจแอ็กติ้งตั้งแต่โกฮังแล้ว แต่พอบทไม่ไกลตัวมากมันเลยไม่อะไร นี่พอต้องมาอยู่ในเซตติ้งที่ฉีกออกไป แผลมันเลยชัด ดูไป 2 อีพี ทรมานมาก มีพี่เต้ ไอ้ฟัก, พี่อุ๋ม, พี่ออร์แกน มาเป็นสิ่งชุบชูใจได้อยู่บ้าง แต่ก็ท้อเหลือเกิน ความยาว 18 ตอน สตรีมแล้ว 2 ตอน (ดูฟรีได้ 10 ตอน) ทางแอป oneD #movietwit #CineNora