Aida Ghajar

سیزدهم آبان سالگرد کشته شدن ستار بهشتی است و این یکی از پست‌های وبلاگی است که به خاطرش بازداشت شده بود. او کارگر وبلاگ‌نویسی بود که آبان ۱۳۹۱ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی به دست پلیس فتا بازداشت شد، شکنجه شد و به دلیل خون‌ریزی ریه، کبد، کلیه و مخچه کشته شد. به نام یزدان پاک امنیت با چماق به دست نمی‌آید، با عقل به دست می‌آید؟! چند روز قبل از خیابانی می‌گذشتم. ناگهان صدای جیغی شنیدم. هاج‌وواج ماندم و در آن شلوغی نمی‌دانستم چه شده. فقط مردمی را می‌دیدم که به جلو خیره شده‌اند؟ بعد متوجه خانمی شدم که در گوشه‌ای گریه می‌کرد؟ تازه متوجه شدم یک موتورسوار همراه دو راکب، گردنبند زن بیچاره را به سرقت بردند! ناراحت شدم، اما تعجب نکردم؛ چون دیگر این قبیل جرائم برای مردم عادی شده است، چون هر چند روز یک‌بار از این خبرها در جامعه زیاد به گوش می‌رسد. دیشب هم نزدیک خانه‌مان رسیدم، دیدم چند نفر از جوانانی که سر کوچه می‌مانند، یا بیکار هستند یا معتاد و موادفروش، برای خودنمایی پیش دختر همسایه، دو موتورسوار غریب را زدند. طوری با خشونت به جان آن دو نفر افتاده بودند، گویی دسته‌ای کفتار به تکه گوشتی حمله‌ور شدند! لحظه‌ای فکر می‌کردم واقعاً انسان هستند یا مستند حیات‌وحش را می‌بینم؟ سؤالی برایم همیشه بوده و هست؟ و این سؤال این است: این طرح امنیت اجتماعی که آقایان هر ساله با انواع و اقسام اسم‌ها و نام‌های دهان‌پرکن راه می‌اندازند و خرج کلانی که پای ساخت پاسگاه و زندان و تجهیز نیروها می‌کنند، چقدر جواب داده؟ آقایانی که دم از پیشرفت امنیت در جامعه می‌زنند، می‌شود بگویند این نظم و امنیت که با چماق برپا کردید کجاست؟ و در چه زمینه‌هایی یا زمینه‌ای به وجود آمده؟ و به چه قیمتی درست شده؟ روزی نیست که در جامعه خبری از قتل، دزدی، تجاوز، ضرب‌وشتم و... به گوش نرسد. آیا این امنیت اجتماعی است یا امنیت اشتباهی؟ اگر این همه هزینه که تا به حال برای امنیت انجام داده‌اید جواب داده، این همه ناامنی در جامعه چیست؟ اگر این امنیت چماق جواب نداده، چرا اصرار به انجام آن دارید؟ آقایان، اگر این همه خرج که پای این نوع امنیت می‌کنید، آن خرج را برای آوردن نان سر سفره مردم کنید، امنیت بیشتری به جامعه نصیب نمی‌شد؟ و امنیت آن بهتر از امنیت چماقی که راه انداختید نبود؟ نکند فکر می‌کنید کسی که قتل می‌کند، تجاوز می‌کند و... از مادر متولد شده، با این خوی به دنیا آمده؟ و شما هم با پست و مقام به دنیا آمدید؟ نه عزیزان، آن کسی که دست به خلاف می‌زند، به خاطر شرایط بد جامعه مجبور به خلاف می‌شود. مثالی می‌زنم از میلیون‌ها نفر که در جامعه گرفتارند. وقتی سر سفره مردم نان برای خوردن نیست، وقتی پدر خانواده شرمنده زن و بچه است، دعوایی که بین زن و مرد، پدر و پسر، مادر و دختر به خاطر نداری درست می‌شود و بیزاری که در خانواده درست می‌شود. مرد خانواده رو به اعتیاد و هوسرانی و... هزاران کار دیگر می‌آورد، زن خانواده از بی‌مهری به بیراهه می‌رود، دختر خانواده به خاطر بی‌مهری به دیگری دل می‌بندد، پسر خانواده به خاطر اینکه ثابت کند به کسی احتیاج ندارد، دست به هر کاری می‌زند. حالا همین یک خانواده، آیا امنیتی درون خود و یا برای جامعه خود دارند؟ این یک نمونه از میلیون خانوار ایرانی است. حالا آقایان، اگر آن همه هزینه که خرج چماق درست کردن بر سر مردم برای امنیت می‌کنید، خرج آوردن نان سر سفره مردم شود، خرج درست شدن کار و ازدواج جوانان شود، امنیتش ماندگارتر است یا این طرح‌هایی که هر چند وقت یک‌بار با اسمی جدید برپا می‌کنید؟ امنیت با چماق کوبیدن بر سر مردم درست نمی‌شود، با جلوگیری از فساد مسئولین، جلوگیری از رانت‌خواری و آوردن نان سر سفره مردم درست می‌شود. آیا خود اگر جای این مردم بودید، باز از این طرح‌های امنیت اجتماعی (امنیت اشتباهی) را اجرا می‌کردید؟ آقایان، مردم ناامنی دیدند و می‌بینند، اما امنیت ندیدند و نمی‌بینند. مردم بیداد دیدند و می‌بینند، اما دادگری و دادرسی نمی‌بینند. و هر سال وضع امنیت جامعه از سال قبل بدتر است. امنیت با چماق به دست نمی‌آید، با عقل به دست می‌آید. کسی که عقل ندارد چماق در دست می‌گیرد، و کسی که عقل ندارد، چماق در دست گرفتنش امنیت نمی‌آورد، ناامنی را هم افزایش می‌دهد.» سیزدهم آبان سالگرد کشته شدن ستار بهشتی است و این یکی از پست‌های وبلاگی است که به خاطرش بازداشت شده بود. او کارگر وبلاگ‌نویسی بود که آبان ۱۳۹۱ به دست پلیس فتا به اتهام اقدام علیه امنیت ملی بازداشت شد، شکنجه شد و به دلیل خون‌ریزی ریه، کبد، کلیه و مخچه کشته شد. نویسنده: ستارولاله magalh91.blogspot.com/2011/1…