علیرضا شیوا

گنبد فیروزه‌ای در تقابل با گنبد آهنین وقتی تمدن در برابر قدرت می‌ایستد؛ تقابل فرهنگ و زور در جهان امروز، قدرت را اغلب با تعداد موشک‌ها، سامانه‌های دفاعی، زرادخانه‌های نظامی و توانایی تخریب تعریف می‌کنند. گویی هر کس آهن بیشتری در اختیار داشته باشد، سهم بیشتری از آینده جهان را نیز تصاحب خواهد کرد. اما تاریخ، بارها حقیقت دیگری را به ما یادآوری کرده است: آنچه یک ملت را در حافظه تاریخ ماندگار می‌کند، قدرت تخریبش نیست؛ عمق تمدن، فرهنگ و توانایی‌اش برای خلق معناست. از همین منظر، می‌توان تقابل دو نماد را به تصویر کشید: گنبد آهنین و گنبد فیروزه‌ای. گنبد آهنین، نماد جهان‌بینی مبتنی بر قدرت سخت، امنیت نظامی و بازدارندگی از مسیر برتری تسلیحاتی است؛ نمادی از جهانی که می‌کوشد با آهن، فولاد و فناوری، امنیت و برتری خود را تضمین کند. اما در سوی دیگر، گنبد فیروزه‌ای قرار دارد؛ نمادی از تمدنی که هزاران سال در بستر تاریخ شکل گرفته و هویت خود را نه صرفاً با شمشیر و قدرت سیاسی، بلکه با شعر، معماری، فلسفه، عرفان، دانش، هنر و اخلاق ساخته است. گنبد فیروزه‌ای، تنها یک عنصر معماری نیست؛ استعاره‌ای از حافظه تاریخی و روح فرهنگی ایران و تمدن ایرانی ـ اسلامی است. رنگ فیروزه‌ای در معماری ما، یادآور آسمان، آرامش، معنویت و پیوند انسان با جهان هستی است. زیر این گنبد، قرن‌ها اندیشه و هنر بالیده است؛ از فردوسی و حافظ و سعدی تا مولانا، از ابن‌سینا و بیرونی تا معمارانی که با آجر و کاشی، هندسه را به شعر تبدیل کردند. این همان تفاوت بنیادین دو نگرش به جهان است: یکی می‌خواهد با قدرت آهنین، مرزهای امنیت خود را تثبیت کند و دیگری با قدرت فرهنگ، مرزهای زمان و مکان را پشت سر می‌گذارد. البته نباید فراموش کرد که تمدن بدون قدرت دفاع از خود، در معرض تهدید قرار می‌گیرد. اما تفاوت بزرگی میان قدرتی که برای حفاظت از زندگی و استقلال به کار گرفته می‌شود و قدرتی که به ابزار تحمیل اراده، اشغال و ستم تبدیل می‌شود، وجود دارد. آهن می‌تواند دیوار بسازد، اما نمی‌تواند به‌تنهایی تمدن خلق کند. تاریخ گواه این واقعیت است که بسیاری از امپراتوری‌های برخوردار از ارتش‌های عظیم و سلاح‌های پیشرفته، سرانجام از صحنه تاریخ محو شدند؛ اما آثار فرهنگی ملت‌هایی که قرن‌ها پیش زیسته‌اند، همچنان الهام‌بخش نسل‌های امروزند. اسکندرها آمدند و رفتند، امپراتوری‌ها شکل گرفتند و فروپاشیدند، اما شاهنامه همچنان خوانده می‌شود، شعر حافظ همچنان ترجمه می‌شود و معماری گنبدهای فیروزه‌ای همچنان چشم جهانیان را به خود خیره می‌کند. این ماندگاری تصادفی نیست؛ تمدن، برخلاف قدرت نظامی، تنها با تصرف سرزمین‌ها توسعه نمی‌یابد. تمدن زمانی زنده می‌ماند که بتواند در ذهن و وجدان انسان‌ها جای بگیرد. در این میان، گنبد فیروزه‌ای قرار نیست نماد انکار واقعیت‌های جهان معاصر یا چشم‌پوشی از ضرورت قدرت دفاعی باشد. بلکه یادآور این حقیقت است که قدرت واقعی یک ملت، حاصل ترکیب هویت فرهنگی، سرمایه تاریخی، دانش، اخلاق و توانایی حفظ استقلال است. جهانی که امروز بیش از هر زمان دیگری گرفتار منازعات قدرت، خشونت و رقابت تسلیحاتی است، نیازمند بازخوانی این پیام تاریخی است: امنیت را می‌توان با آهن تقویت کرد، اما مشروعیت را نمی‌توان با آهن خرید؛ می‌توان سرزمینی را با زور تصرف کرد، اما نمی‌توان با زور در حافظه تاریخی یک ملت جای گرفت. گنبد آهنین شاید نماد قدرت دفاعی یک عصر باشد، اما گنبد فیروزه‌ای نماد حافظه تمدنی است که از عصرها عبور کرده است. یکی از جنس آهن است و دیگری از جنس فرهنگ؛ یکی در برابر تهدیدها قد علم می‌کند و دیگری در برابر فراموشی. و شاید بزرگ‌ترین پیروزی تمدن همین باشد: آن‌گاه که قدرت‌ها می‌آیند و می‌روند، اما فرهنگ همچنان باقی می‌ماند. آهن زنگ می‌زند؛ اما فرهنگ، اگر ریشه در خرد و انسانیت داشته باشد، ماندگار است. ✍️علیرضا شیوا | تحلیلگر رسانه #گنبد_فیروزه‌ای #گنبد_آهنین #تمدن_ایرانی #هویت_ملی #فرهنگ_ایرانی_اسلامی #قدرت_نرم #تاریخ_ایران

جناب آقای دکتر بقایی، سپاس از این توجه ارزشمند به هنر و عکاسی ایران. به‌عنوان یک عکاس، برایم مایه خرسندی است که می‌بینم در کنار مسئولیت سنگین دیپلماسی، برای فرهنگ و هنر این سرزمین نیز چنین جایگاه و اهمیتی قائل هستید. معرفی شکوه ایران از دریچه هنر، خود نوعی دیپلماسی فرهنگی است؛ گاهی یک قاب عکس، به‌اندازه هزاران کلمه از هویت، تاریخ و تمدن یک ملت سخن می‌گوید. قدردان زحمات و تلاش‌های شما هستم. امیدوارم این نگاه فرهنگی در کنار تلاش‌های دیپلماتیک‌تان، بیش از پیش بازتاب‌دهنده عظمت و اصالت ایران باشد.

اخبار جعلی و مهندسی حقیقت دروغ همیشه شبیه دروغ نیست! یکی از چالش‌های مهم رسانه‌های معاصر، انتشار اطلاعات نادرست و گمراه‌کننده است. اخبار جعلی یا Fake News به محتوای خبری ساختگی یا گمراه‌کننده‌ای گفته می‌شود که در قالب خبر معتبر عرضه می‌شود. اما گمراه‌سازی همیشه با جعل کامل یک خبر اتفاق نمی‌افتد. گاهی یک تصویر واقعی با توضیحی نادرست منتشر می‌شود؛ گاهی آماری صحیح از زمینه اصلی خود جدا می‌شود و گاهی بخشی از واقعیت حذف می‌شود تا مخاطب به نتیجه‌ای اشتباه برسد. سه مفهوم را باید از یکدیگر تفکیک کرد: اطلاعات نادرست: اطلاعات غلطی که ممکن است بدون قصد فریب منتشر شود. اطلاعات گمراه‌کننده عمدی: محتوای نادرستی که با هدف فریب تولید یا منتشر می‌شود. استفاده آسیب‌زا از اطلاعات واقعی: اطلاعات درستی که با حذف زمینه یا افشای نامناسب می‌تواند موجب آسیب یا گمراهی شود. برخی نشانه‌های هشدار عبارت‌اند از: تیترهای هیجانی، منابع نامشخص، تصاویر قدیمی، آمار بدون سند و نقل‌قول‌های فاقد مرجع. نتیجه: حقیقت را نمی‌توان فقط از روی تیتر یا ظاهر یک خبر تشخیص داد. باید منبع، سند، زمینه و ارتباط اطلاعات با یکدیگر بررسی شود. ✍️علیرضا شیوا - تحلیلگر رسانه #اخبار_جعلی #FakeNews #راستی_آزمایی

LOCKED AND LOEADED

اسرائیل و معمای ایران جدید؛ چرا جنگ می‌تواند منتظر بماند؟ مقاله‌ای در رسانه اسرائیلی Ynet با عنوان «جنگ می‌تواند منتظر بماند؛ اسرائیل باید رهبران جدید ایران را بیازماید» حامل یک پیام قابل تأمل در فضای تحلیلی اسرائیل است. نویسنده مقاله معتقد است اسرائیل نباید شتاب‌زده وارد دور تازه‌ای از جنگ با ایران شود؛ بلکه باید ابتدا ساختار جدید قدرت در تهران، میزان انسجام تصمیم‌گیری و رفتار رهبران جدید را ارزیابی کند. اهمیت این دیدگاه در آن است که نویسنده، ترور رهبر پیشین را الزاماً به معنای شکل‌گیری یک ساختار سیاسی ضعیف‌تر یا قابل پیش‌بینی‌تر نمی‌داند. از نگاه او، اختلافات احتمالی در رأس قدرت ایران می‌تواند شرایط متفاوتی ایجاد کند؛ شرایطی که در آن دیپلماسی محرمانه، حتی با احتمال موفقیت محدود، ارزش آزمودن دارد. اما فراتر از پیشنهاد مذاکره، یک نکته راهبردی وجود دارد: اسرائیل ظاهراً با این پرسش مواجه است که آیا دستاوردهای نظامی گذشته توانسته‌اند به یک نتیجه سیاسی پایدار تبدیل شوند یا خیر؟ واقعیت این است که تخریب زیرساخت‌های نظامی، حذف فرماندهان و وارد کردن ضربات امنیتی، الزاماً به معنای تغییر رفتار راهبردی یک کشور نیست. از سوی دیگر، نباید اختلافات احتمالی در ساختار قدرت ایران را با فروپاشی توان تصمیم‌گیری یا بازدارندگی آن یکسان دانست. ساختارهای سیاسی و امنیتی پیچیده، حتی در شرایط بحران، ظرفیت بازسازی و تطبیق دارند. به اعتقاد من، پیشنهاد دیپلماسی در این مقاله بیش از آنکه نشانه تغییر رویکرد اسرائیل باشد، بیانگر تردید درباره هزینه و فایده جنگ بعدی است. مسئله اصلی این نیست که اسرائیل توان آغاز جنگ دیگری را دارد یا نه؛ مسئله این است که آیا جنگ بعدی می‌تواند نتیجه‌ای متفاوت ایجاد کند؟ قدرت نظامی زمانی به موفقیت راهبردی تبدیل می‌شود که بتواند به یک دستاورد سیاسی پایدار منتهی شود. در غیر این صورت، حتی پیروزی‌های تاکتیکی نیز ممکن است آغازگر دور تازه‌ای از فرسایش باشند. ✍️علیرضا شیوا | تحلیلگر رسانه #ایران #اسرائیل #جنگ #دیپلماسی #تحلیل_راهبردی #امنیت_منطقه

Removing JD Vance from the Iran file doesn’t necessarily reduce the risk of war. It may remove one of the few voices capable of restraining it. The real danger begins when diplomacy loses its seat at the table and miscalculation takes over. Wars don’t always start by choice. Sometimes, they start because no one is left to stop them. خروج جی‌دی ونس از پرونده ایران لزوماً به معنای کاهش خطر جنگ نیست؛ چه‌بسا به معنای حذف یکی از معدود صداهای مهارکننده بحران باشد. خطر واقعی از جایی آغاز می‌شود که دیپلماسی از میز تصمیم‌گیری کنار برود و جای خود را به محاسبات اشتباه بدهد. جنگ‌ها همیشه با تصمیم به جنگ آغاز نمی‌شوند؛ گاهی وقتی شروع می‌شوند که دیگر کسی برای متوقف کردنشان باقی نمانده است.

فاصله زمانی این دو عکس از یک لوکیشن سه روز هستش، عکس اول را چهارشنبه گرفتم، عکس دوم را الان. #آلودگی_هوا

سواد رسانه ای چیست؟ هر آنچه می‌بینیم، الزاماً حقیقت نیست! ما روزانه با حجم عظیمی از خبر، تصویر، ویدئو، تحلیل و پیام در شبکه‌های اجتماعی مواجه می‌شویم. اما دریافت اطلاعات به‌معنای درک صحیح آن‌ها نیست. سواد رسانه‌ای مجموعه‌ای از مهارت‌ها برای دسترسی، تحلیل، ارزیابی و تولید آگاهانه پیام‌های رسانه‌ای است. مخاطب باسواد رسانه‌ای هنگام مواجهه با یک خبر، صرفاً به محتوای آن توجه نمی‌کند؛ بلکه درباره سازنده پیام، منبع اطلاعات، هدف انتشار و شواهد موجود نیز سؤال می‌پرسد. برای تحلیل هر پیام رسانه‌ای، پنج پرسش اساسی مطرح است: ۱. چه کسی این پیام را تولید یا منتشر کرده است؟ ۲. منبع اولیه اطلاعات کجاست؟ ۳. چه شواهدی برای اثبات ادعا وجود دارد؟ ۴. چه اطلاعاتی ممکن است از روایت حذف شده باشد؟ ۵. این پیام چه برداشتی را در ذهن مخاطب تقویت می‌کند؟ برای مثال، انتشار یک آمار اقتصادی بدون ذکر دوره زمانی، مبنای محاسبه و مقایسه با سال‌های گذشته می‌تواند تصویری ناقص از واقعیت ارائه دهد. نتیجه: سواد رسانه‌ای یعنی به‌جای پذیرش یا رد عجولانه پیام‌ها، آن‌ها را تحلیل و ارزیابی کنیم. ✍️علیرضا شیوا - تحلیلگر رسانه #سواد_رسانه‌ای #تفکر_انتقادی #آگاهی_رسانه‌ای

فاکس‌نیوز: «اَمترک» (Amtrak)، شرکت ریلی ایالات متحده، از بروز مشکلاتی در وب‌سایت و اپلیکیشن خود خبر می‌دهد. ===== 🔴 فاکس‌نیوز گزارش می‌دهد که «اَمترک»، اپراتور قطارهای ایالات متحده، با مشکلاتی در وب‌سایت و اپلیکیشن خود مواجه شده است. 🔴 سازمان ملی هواشناسی ایالات متحده پیش‌تر اعلام کرده بود که در سراسر کشور دچار اختلالات اینترنتی و ارتباطی شده است. 🔴 اداره هوانوردی فدرال ایالات متحده به دلیل بروز یک مشکل ارتباطی، تصمیم گرفته است تا اطلاع ثانوی، تمامی پروازها در فرودگاه‌های سراسر آمریکا را متوقف کند. 🔴 وال‌ستریت ژورنال تأیید می‌کند که علت توقف پروازها در ایالات متحده، بروز نقص فنی در یک شبکه ارتباطی است که توسط شرکت «ال۳ هریس تکنالوجیز» (L3Harris Technologies) اداره می‌شود. #العربیه

شبکه الجزیره #فوری | فاکس‌نیوز: «اَمترک» (Amtrak)، شرکت ملی خدمات ریلی در ایالات متحده، از بروز مشکلاتی در وب‌سایت و اپلیکیشن خود خبر می‌دهد. @M__niknejad

🚫 تعلیق تمامی پروازها از اروپا به آمریکا ✈سازمان اروپایی ایمنی هوانوردی(یوروکنترل) در پی درخواست اداره هوانوردی فدرال آمریکا و به دلیل بروز «مشکلات فنی»، از تعلیق کامل پروازهای اروپا به آمریکا خبر داد.

وقتی واشنگتن دیگر حاشیه امن ندارد گزارش‌های اخیر درباره انتقال اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، از محل سکونتش در نزدیکی واشنگتن به یک پایگاه نظامی، بار دیگر توجه‌ها را به وضعیت امنیتی مقامات ارشد دولت ترامپ جلب کرده است. اما این موضوع به بسنت محدود نمی‌شود. نام چند چهره کلیدی دیگر دولت آمریکا نیز در گزارش‌های مربوط به استقرار در اماکن نظامی و حفاظت‌شده مطرح شده است: ▪️ اسکات بسنت؛ وزیر خزانه‌داری آمریکا که انتقال اخیر او به پایگاه نظامی در پی هشدارهای امنیتی درباره تهدیدهای منتسب به ایران گزارش شده است. ▪️ مارکو روبیو؛ وزیر خارجه آمریکا که در فورت مک‌نیر سکونت دارد. ▪️ پیت هگست؛ وزیر دفاع آمریکا که او نیز در همین مجموعه نظامی مستقر است. ▪️ استیون میلر؛ از چهره‌های ارشد کاخ سفید که گزارش‌هایی درباره انتقال محل سکونتش به یک مرکز نظامی منتشر شده است. ▪️ تاد بلانش؛ معاون دادستان کل آمریکا که بنا بر گزارش‌ها در یک تأسیسات نظامی در منطقه واشنگتن سکونت دارد. همچنین نام پام باندی، دادستان کل سابق، و کریستی نوم، وزیر سابق امنیت داخلی، در گزارش‌های مربوط به استفاده مقامات دولت از اماکن نظامی و حفاظت‌شده مطرح شده است. اهمیت این تحولات صرفاً در جابه‌جایی محل اقامت چند مقام دولتی نیست؛ مسئله اصلی، تغییر در فضای محاسبات امنیتی واشنگتن است. وقتی مقامات ارشد سیاسی، امنیتی و اقتصادی آمریکا برای حفاظت بیشتر به محیط‌های نظامی روی می‌آورند، این پرسش مطرح می‌شود که آیا الگوی سنتی امنیت و مصونیت مقامات آمریکایی در برابر پیامدهای تقابل‌های خارجی با چالش مواجه شده است؟ آمریکا سال‌ها از فاصله جغرافیایی، برتری نظامی و ظرفیت اطلاعاتی خود به‌عنوان مؤلفه‌های امنیت ملی بهره برده است. اما تحولات امروز نشان می‌دهد که در دنیای به‌هم‌پیوسته کنونی، پیامدهای یک تقابل الزاماً در میدان جغرافیایی آن محدود نمی‌ماند. در این میان، تقابل تهران و واشنگتن تنها عرصه‌ای نظامی ندارد؛ ابعاد اقتصادی، اطلاعاتی، سیاسی و امنیتی آن نیز در محاسبات دو طرف اهمیت پیدا کرده است. البته انتقال مقامات به اماکن حفاظت‌شده را نباید به‌تنهایی نشانه تحقق تهدید یا موفقیت یک طرف در معادله تقابل دانست. اما افزایش تدابیر حفاظتی در سطوح بالای دولت آمریکا، خود موضوعی قابل بررسی در تحلیل فضای امنیتی این کشور است. قدرت فقط در توانایی اعمال فشار خلاصه نمی‌شود؛ توانایی مدیریت پیامدهای آن فشار نیز بخشی از معادله قدرت است. به نظر می‌رسد واشنگتن بیش از گذشته ناچار است هزینه‌های امنیتی تصمیمات و سیاست‌های خارجی خود را نیز در محاسباتش لحاظ کند. ✍️علیرضا شیوا | تحلیلگر رسانه #آمریکا #امنیت_ملی #دولت_ترامپ #اسکات_بسنت #مارکو_روبیو #پیت_هگست #استراتژی_امنیتی

کشور در شرایط جنگی است؛ مدیران دولت هنوز در شرایط عادی سخن می‌گویند؟ در شرایطی که کشور با پیچیدگی‌های امنیتی، اقتصادی و سیاسی مواجه است، برخی اظهارنظرهای مقامات و نزدیکان دولت پرسش‌های جدی درباره انضباط مدیریتی و مسئولیت ارتباطی در ساختار اجرایی ایجاد می‌کند. مسئله فقط محتوای یک جمله نیست؛ جایگاه گوینده، زمان بیان، مخاطب سخن و پیامدهای احتمالی آن نیز اهمیت دارد. اظهارنظر یک مقام دولتی، حتی اگر شخصی تلقی شود، به دلیل جایگاه رسمی گوینده نمی‌تواند از تبعات عمومی و سیاسی آن جدا باشد. اظهارات اخیر اسماعیل سقاب اصفهانی درباره سازوکار تغییر نرخ سوم بنزین، فارغ از درستی یا ضرورت سیاست مورد بحث، یک مسئله مهم ارتباطی را برجسته می‌کند: چرا موضوعی با چنین حساسیت اقتصادی و اجتماعی، پیش از شکل‌گیری یک روایت شفاف و هماهنگ، به عرصه گمانه‌زنی عمومی راه پیدا می‌کند؟ در اقتصاد ملتهب، انتظارات عمومی خود بخشی از واقعیت اقتصادی است. مردم به اطلاع‌رسانی دقیق نیاز دارند، نه ابهام بیشتر. در سوی دیگر، اظهارات شفیعیان درباره «یک‌لاقبا» بودن ایران نیز پرسشی اساسی درباره نحوه صورت‌بندی موقعیت ملی در ادبیات نزدیکان دولت ایجاد می‌کند. نقد محدودیت‌ها و بیان واقعیت‌های اقتصادی و سیاسی ضروری است؛ اما میان واقع‌بینی و تضعیف تصویر ملی تفاوت وجود دارد. می‌توان از مشکلات و هزینه‌های کشور سخن گفت، بدون آنکه تصویری تقلیل‌یافته از ظرفیت‌ها و موقعیت ملی ارائه کرد. اما مسئله بزرگ‌تر از این دو نمونه است. آیا دولت از یک نظام منسجم ارتباطات بحران برخوردار است؟ آیا میان معاونان، مشاوران، سخنگویان و مدیران اجرایی درباره پیام‌های حساس اقتصادی و سیاسی هماهنگی وجود دارد؟ در شرایط جنگی، مدیریت کشور فقط به تصمیمات اجرایی و اقتصادی محدود نیست. حفظ اعتماد عمومی، انسجام اجتماعی، اطلاع‌رسانی مسئولانه و جلوگیری از تولید ابهام نیز بخشی از مسئولیت حکمرانی است. دولت باید میان حق اظهارنظر افراد و مسئولیت ناشی از جایگاه رسمی تفاوت قائل شود. این مطالبه به معنای محدود کردن نقد نیست؛ بلکه مطالبه هماهنگی، پاسخ‌گویی و ارتقای کیفیت مدیریت است. در شرایط جنگی، کشور بیش از هر زمان دیگری به انسجام در تصمیم، شفافیت در اطلاع‌رسانی و مسئولیت‌پذیری در گفتار نیاز دارد. نمی‌توان از جامعه انتظار هوشیاری، همبستگی و تحمل هزینه‌ها داشت، اما نسبت به آثار سخنان و رفتارهای مدیران بی‌تفاوت بود. مسئولیت مدیریتی فقط به تصمیم گرفتن نیست؛ مسئولیت آنچه گفته می‌شود و پیامدی که ایجاد می‌کند نیز هست. ✍️علیرضا شیوا | تحلیلگر رسانه #شیوا_رسانه #مدیریت_بحران #مسئولیت_پذیری #سواد_رسانه‌ای

جنگ نرم چیست؟ جنگ‌ها همیشه با گلوله آغاز نمی‌شوند! در جهان معاصر، قدرت صرفاً به توان نظامی و اقتصادی محدود نیست. رسانه، اطلاعات، فرهنگ و افکار عمومی نیز به مؤلفه‌های مهم قدرت تبدیل شده‌اند. جنگ نرم به مجموعه‌ای از فعالیت‌های ارتباطی، فرهنگی و اطلاعاتی گفته می‌شود که با هدف تأثیرگذاری بر نگرش‌ها، باورها، ادراک و رفتار افراد و جوامع انجام می‌شوند. در این عرصه، برخلاف جنگ نظامی، ابزار اصلی الزاماً سلاح نیست؛ بلکه پیام، تصویر، روایت، تبلیغات و جریان اطلاعات است. برای مثال، نحوه روایت یک بحران سیاسی یا اقتصادی می‌تواند بر برداشت عمومی از عوامل، مسئولیت‌ها و پیامدهای آن تأثیر بگذارد. نکته مهم این است که هر انتقاد، خبر یا اختلاف‌نظر رسانه‌ای را نباید جنگ نرم تلقی کرد. تشخیص این پدیده نیازمند بررسی هدف، زمینه، شواهد و الگوی فعالیت رسانه‌ای است. نتیجه: نخستین گام برای شناخت جنگ نرم، فهم این واقعیت است که رسانه فقط ابزار انتقال اطلاعات نیست؛ بلکه می‌تواند در شکل‌گیری ادراک عمومی نیز نقش داشته باشد. ✍️علیرضا شیوا - تحلیلگر رسانه #سواد_رسانه‌ای #جنگ_نرم #جنگ_روایت‌ها

سازمان ملل متحد، عضویت ایران را در کمیته‌ای که برنامه‌های حقوق بشر، حقوق زنان و مبارزه با تروریسم را بررسی می‌کند، مجدداً تأیید کرد و ۱۴۴ رأی به این عضویت منجر شد.

حاج اسماعيل بقایی در عرصه دیپلماسی ، یاداور حاج قاسم در عرصه میدان است. راهش پر رهرو باد.

چه تعبیر بامسمایی؛ «یک‌لاقبا»! البته نه برای ایران، برای استدلال خودت که از فرط فقر تحلیلی حتی یک لباس حسابی هم به تن ندارد! وقتی منطق کم می‌آوری، ظاهراً توهین تنها چیزی است که برات باقی ‌مونده!