10% van de mensen kent de #waarheid, maar gebruikt die om anderen te controleren. 85% is onwetend over de waarheid en 5% bestaat uit mensen die de waarheid kennen en deze delen om anderen te bewezen. Ik besteed veel tijd aan research en het delen van nieuws dat je niet vaak ziet in de #msm. Wil je dit werk steunen? ☕ Buy me a coffee buymeacoffee.com/eindhovenin…

In Zuid-Italië zijn voedseltekorten ontstaan ​​als gevolg van protesten van vrachtwagenchauffeurs. In de Italiaanse regio #Campania kampen supermarkten, te midden van protesten van vrachtwagenchauffeurs, met tekorten aan basisvoedingsmiddelen zoals meel, melk, suiker en pasta. In #Napels en omliggende plaatsen worden lege schappen aangetroffen, meldt RIA Novosti , die zich baseert op de krant Fatto Quotidiano . Sommige winkels hebben geen tomatensaus, tomaten in blik, vleeswaren, kaas, eieren en toast meer op voorraad. "Het voelt alsof we in oorlog zijn," zegt Claudia, een inwoonster van Napels, volgens de krant, nadat ze haar gebruikelijke boodschappen niet meer in de supermarkt kon vinden. Ze voegde eraan toe dat er alleen nog chocolade, snoep en een paar pakjes koekjes over waren. Protesten van Italiaanse vrachtwagenchauffeurs tegen de stijgende brandstofprijzen hebben geleid tot wegblokkades en verkeershinder in het zuiden van het land, waardoor de goederenlevering wordt belemmerd. De publicatie merkt op dat consumenten deze ontwikkelingen vergelijken met de coronapandemie. De gevolgen van de protesten beginnen zich te laten voelen in Midden- en Noord-Italië, met name in Lazio en Lombardije, meldt Corriere della Sera . In de regio Rome zijn er verstoringen in de aanvoer van groenten en fruit vanuit Zuid-Puglia, Campanië en Sicilië. Dit zou kunnen leiden tot prijsstijgingen van wel 20% voor bepaalde voedselcategorieën. Zoals de krant berichtte, legde een staking van vrachtwagenchauffeurs  dinsdag de pastaproductie in Zuid-Italië lam. Op maandag blokkeerden Italiaanse vrachtwagenchauffeurs snelwegen vanwege de hoge brandstofprijzen.

Het is een burger #oorlog op het Franse terrein Het land wordt overgenomen, het masker is schijn Geef ze één vinger en ze pakken het hele land Jaren van slapheid zetten de steden in de brand Geen assimilatie, alleen maar haat voor de staat Zie hoe een natie langzaam onder de chaos vergaat Het gezag is gevallen, de straten zijn de strijd Burgeroorlog in #Frankrijk, de prijs van de tijd! #nederhop #hiphop #conscioushiphop youtu.be/uy1BFR5650E

Ja echt waar hoor..... 🤡 De #PHP problemen die er woensdag toe leidden dat veel websites uit voorzorg offline zijn gehaald, zijn niet het gevolg van een aanval. "Het is een weeffout in programmeertaal"🤣

Emile #Ratelband na hartenkreet van dochter: ‘Ik wil met rust gelaten worden’ Emile Ratelband wil graag met rust gelaten worden. Dat heeft Carlo Liefting, die Ratelband in het verleden heeft bijgestaan als advocaat, woensdag laten weten. De ontwikkeling volgt op berichten in de media over een zoektocht naar de bekende ondernemer. Voor degene die het interesseert, deel ik mee dat het prima gaat met meneer Emile Ratelband’, aldus het bericht van Liefting. ‘Vandaag hadden wij regulier, ouderwets en goed contact, zulks naar aanleiding van al het nieuws rond Emile Ratelband. Het verzoek van Emile Ratelband is dat hij met rust gelaten wordt. Hopelijk wordt zijn verzoek gerespecteerd, door iedereen.’ Dochter Dochter Minou deelde afgelopen weekend een hartenkreet namens de kinderen van Ratelband, waarin ze een geldbedrag van 2500 euro uitlooft voor de tip die tot haar vader leidt. De laatste keer dat Minou haar vader (77) zag, was begin januari 2025, toen ze hem opzocht in Thailand, waar hij met zijn vriendin woont. ‘Of woonde, maar dat weet ik dus niet’, schreef ze op LinkedIn. De Nederlandse ondernemer, bekend van televisie, zou in 2022 geëmigreerd zijn naar #Thailand. Hij heeft in totaal negen kinderen bij verschillende vrouwen. Een deel van zijn kroost sloeg in de afgelopen twee jaar al vaker alarm omdat ze geen contact konden krijgen met hun vader.

#Brussel wil 25 miljard extra voor buitenlandse hulp, terwijl lidstaten juist willen bezuinigen Het Europees Parlement wil de komende jaren 25 miljard euro méér uitgeven aan buitenlandse hulp, inclusief een apart fonds voor de wederopbouw van Gaza. Lidstaten als Nederland en Duitsland willen juist dat de EU de broekriem aanhaalt. Het Ierse EU-voorzitterschap stelde voor om ongeveer 17 procent te schrappen op het potje voor buitenlandse hulp. De commissies voor Buitenlandse Zaken en Ontwikkeling van het Europees Parlement namen maandagavond 19 oktober een gezamenlijk standpunt aan. Ze willen het programma ‘Global Europe’, de EU-pot voor buitenlandse hulp in de begroting van 2028 tot 2034, met 25 miljard euro verhogen. De Europese Commissie stelde eerder ongeveer 200 miljard euro voor. Volgens de nieuwssite EUobserver was de uitslag 61 stemmen voor en 34 tegen. Het Brusselse New Union Post meldt 63 voor, 27 tegen en 5 onthoudingen. De Europarlementariërs willen minimaal 25 miljard euro vastleggen voor humanitaire hulp. Binnen de pot voor het Midden-Oosten, Noord-Afrika en de Golf komt een eigen begrotingslijn voor de wederopbouw van Gaza. Ook elk land dat lid wil worden van de EU krijgt een eigen post op de begroting. Aan #Oekraïne komt het parlement niet: daarvoor had de Commissie al tot 100 miljard euro gereserveerd. Daarnaast moet bij minstens 85 procent van de gefinancierde projecten gelijkheid tussen mannen en vrouwen een hoofd- of nevendoel zijn. Er zit ook een strengere kant aan. De Commissie mag betalingen aan partnerlanden stopzetten als die hun eigen onderdanen niet terugnemen, of als de rechtsstaat er achteruitgaat. Humanitaire hulp en steun aan maatschappelijke organisaties blijven daarbij wel buiten schot. Het standpunt van het parlement staat haaks op wat de lidstaten willen. Ierland, dat dit halfjaar voorzitter is van de EU, stelde begin oktober voor om 141 miljard euro te schrappen op de totale meerjarenbegroting. Daarmee zou die uitkomen op ongeveer 1.600 miljard euro, 8 procent minder dan wat de Commissie wilde. Buitenlandse hulp is een van de grootste posten waarop het Ierse voorstel bezuinigt: volgens EUobserver 38 miljard euro. Landbouw en regionale fondsen blijven juist buiten schot. Ook dat gaat #Nederland, Duitsland en Oostenrijk nog niet ver genoeg. Zij willen een kleinere EU-begroting. Premier Rob Jetten noemde een hogere begroting dan in de vorige periode „simpelweg niet haalbaar”. Italië en Spanje zijn juist tegen bezuinigingen.  De Europese top voor buitenlands beleid verzet zich tegen de bezuinigingen. Buitenlandchef Kaja Kallas noemt de plannen een „ernstige zorg”. Eurocommissaris voor internationale partnerschappen Jozef Síkela waarschuwde woensdag bij Euronews dat bezuinigingen op hulp „dystopische” gevolgen kunnen hebben. Volgens hem kan het uiteindelijk „levens kosten”. Een groot deel van de EU-begroting wordt betaald door de lidstaten. Nederland is een van de grootste nettobetalers: het draagt meer af dan het terugkrijgt. Elke extra miljard voor Brussel komt dus deels uit de Nederlandse schatkist. Hoe nu verder? Het voltallige Europees Parlement stemt op 12 november over het standpunt. Daarna gaat het parlement onderhandelen met de lidstaten, zodra die het eens zijn over hun eigen positie. Europees president António Costa wil in december een akkoord over de totale begroting. Dat wordt nog maanden onderhandelen.

De poortwachters van de #journalistiek zijn ontmaskerd Bekende namen uit de gevestigde journalistiek waren achter gesloten deuren betrokken bij het opstellen van het accreditatiebeleid voor de nieuwe persrichtlijn van de Rechtspraak, dat flagrant in strijd bleek met fundamentele mensenrechten. Rico Brouwer van Potkaars vertelde op de conferentie Bevrijding van Bedrog in Antropia Driebergen precies hoe dat in zijn werk ging — en wie er verantwoordelijk voor waren: Een richtlijn die in het geheim werd geschreven Terwijl onafhankelijke journalisten in de rechtszaal gewoon hun werk deden, begon de Raad voor de Rechtspraak al in 2021 stilletjes te werken aan een nieuwe persrichtlijn. Dat proces voltrok zich ver buiten het zicht van het publiek. Begin 2025 lag er een document klaar dat in feite bepaalde dat alleen journalisten mét een perskaart van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) nog rechtszaken mochten verslaan. Voor iedereen buiten dat systeem — ongeacht hun journalistieke werk of staat van dienst — was de deur dicht. Wat dit beleid zo problematisch maakt: internationale mensenrechtenverdragen zijn glashelder over het feit dat overheden niet mogen definiëren wie er als journalist wordt aangemerkt. Artikel 10 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens garandeert vrijheid van meningsuiting en informatieverstrekking zonder overheidsinmenging. Toch deed de Raad voor de Rechtspraak precies dat. Vrije journalisten trokken naar de rechter Rico Brouwer, samen met Djamila le Pair van Pinch of Soot en Sander Compagner van de Andere Krant, stapte naar de rechter. Het drietal eiste dat de overheid zou worden teruggefloten. Hun argument: je mag als overheid geen onderscheid maken op basis van lidmaatschap van een beroepsvereniging of inkomen. Een perskaart van de NVJ is geen wettelijke vereiste om journalist te zijn — en kan dat ook nooit zijn in een rechtsstaat die zichzelf serieus neemt. Op 7 april vond de zitting plaats. De rechter gaf de eisers gelijk: het accreditatiebeleid uit de persrichtlijn was onrechtmatig en onverbindend. De staat ging vervolgens niet in hoger beroep — een stille erkenning dat het argument niet te weerleggen viel. Dit nieuws bereikte de grote Nederlandse redacties nauwelijks. Toeval? Belleman en Bruning: gevestigde journalistiek schreef mee aan censuur Pas via een beroep op de Wet open overheid, ingediend door Djamila le Pair, werd duidelijk wie er nu precies hadden meegeschreven aan die gewraakte richtlijn. Uit de vrijgegeven stukken bleek dat Saskia Belleman — rechtbankverslaggeefster van De Telegraaf, Journalist van het Jaar 2024, bekroond met de Machiavelliprijs en ridder in de Orde van Oranje-Nassau — en Thomas Bruning, secretaris van de NVJ en lid van meerdere adviesorganen, beiden actief hadden bijgedragen aan het opstellen van de richtlijn. Brouwer had Belleman vooraf aangeschreven om te vragen wie er deel uitmaakten van het zogenoemde ‘collectief van rechtbankverslaggevers’. Hij kreeg geen reactie. Ook de Telegraafredactie zweeg. Tijdens de rechtszaak deed de landsadvocaat geheimzinnig over precies diezelfde vraag. Nu is duidelijk waarom: de namen waren beladen, en de betrokkenheid van mensen met zoveel institutionele macht bij een richtlijn die de toegang tot de rechtbank beperkte, is ronduit ongemakkelijk. De NVJ zweeg terwijl haar secretaris meewerkte aan de inperking De beroepsvereniging die journalisten geacht wordt te beschermen, hield haar mond terwijl haar eigen secretaris hielp bij het opstellen van beleid dat de persvrijheid inperkte — en uiteindelijk door een rechter werd vernietigd omdat het in strijd was met het EVRM. Dat is geen toeval of nalatigheid. Dat is een patroon. De gevestigde journalistiek en de instituties die haar vertegenwoordigen, opereren steeds vaker in hetzelfde netwerk als de overheid die ze zouden moeten controleren. Deze persrichtlijn is daarvan een concreet en gedocumenteerd voorbeeld. Wat dit betekent voor de toekomst van rechtbankjournalistiek De Raad voor de Rechtspraak werkt inmiddels aan een aangepast accreditatiesysteem. Wat dat systeem gaat inhouden, is vooralsnog onduidelijk. Maar de les is helder: rechten die alleen op papier bestaan, zijn geen rechten. Ze moeten worden opgeëist, verdedigd en zo nodig voor de rechter afgedwongen. Brouwer sloot zijn presentatie af met een oproep aan het publiek: iedereen die verslag doet van wat er in de samenleving gebeurt, is in essentie journalist. De vraag is niet of je een kaartje hebt van de juiste vereniging, maar of je bereid bent je recht op te eisen. Die les heeft de rechtszaak van april definitief bewezen.

#protest Fury Engulfs #France As 800,000 Take To Streets, Violent Clashes And Arson Spread | CRUX LIVE youtube.com/watch?v=i3FKvAVR…

Het is de gedachte dat roverheden het beste met hun burgers voor hebben, een verhaal dat roverheden zelf actief promoten, en dat mainstream media braaf reproduceren. Zolang #burgers in dat verhaal blijven geloven zonder het te bevragen, kan de #macht ongehinderd zijn gang gaan.

De #wappie als bliksemafleider: Het AD legt #complotdenken uit, maar slaat de belangrijkste vraag over Complotdenken is deze week opnieuw actueel, nu het Algemeen Dagblad — en zijn satellieten Brabants Dagblad, de Gelderlander en de Stentor — een artikel publiceerde dat meteen de wenkbrauwen deed fronsen. Onder de vlag van ‘onderzoeksjournalistiek’ wordt de lezer met een luchtig stukje over complotdenken gesust, terwijl de werkelijke olifant in de kamer buiten beeld blijft: de journalistiek zelf. Het obligate stuk over ‘wappies’ Het patroon is inmiddels vertrouwd. Een krant publiceert een artikel over complotdenken, citeert een promovendus, maakt een milde verwijzing naar ‘gezond twijfelen’, en wikkelt het geheel in een begripvol jasje. Hanne Nijtmans, promovenda aan de Rijksuniversiteit Groningen, mag uitleggen dat complotdenken eigenlijk heel menselijk is — zolang het maar niet te ver gaat. Reptielen, satanische elites, chips in vaccins: dat is te ver. Vraagtekens bij de roverheid? Prima, maar met mate. Zo wordt kritisch denken keurig teruggebracht tot een acceptabel consumentenproduct. Journalisten die zichzelf op de schouder kloppen Het meest wrange aan het AD-artikel is de zin die Nijtmans uitspreekt: “Het is gezond dat mensen vragen stellen bij wat de overheid zegt. Dat doen journalisten natuurlijk ook, en terecht.” Maar is dat werkelijk zo? De Nederlandse mainstream media hebben er tijdens de coronapandemie consequent voor gekozen om persconferenties van het RIVM door te sturen alsof het persboodschappen waren, critici weg te zetten als gevaarlijk en dissidenten in de categorie ‘wappie’ te plaatsen. Dat is geen journalistiek — dat is stenografie in dienst van de macht. Wie de controlerende taak van de pers serieus neemt, weet dat die taak in Nederland structureel ondermaats wordt ingevuld. De toeslagenaffaire, waarbij de overheid jarenlang burgers kapotmaakte en de pers dat amper oppakte totdat het niet meer te negeren viel, is daar het schoolvoorbeeld van. Complotdenken als containerbegrip Het woord ‘complotdenken’ is in de mainstream uitgegroeid tot een handig containerbegrip. Het omvat tegelijkertijd de man die denkt dat Bill Gates chips in vaccins stopt én de burger die legitieme vragen stelt over farmaceutische lobbygroepen, overheidscontracten of buitengerechtelijke surveillancepraktijken. Door alles op één hoop te gooien, wordt kritisch burgerschap gestigmatiseerd. De AIVD schat dat zo’n 100.000 Nederlanders geloven in een groots kwaadaardig elitecomplot — een getal dat gretig geciteerd wordt. Maar hoeveel Nederlanders geloven simpelweg dat overheden en grote bedrijven niet altijd in hun belang handelen? Dat getal zal een stuk hoger liggen, en terecht. Big Pharma, Big Tech en de macht die zelden bevraagd wordt Nergens in het AD-artikel wordt gevraagd waarom mensen überhaupt zo wantrouwend zijn geworden tegenover overheden, farmaceutische giganten en technologiebedrijven. Het antwoord ligt niet in psychologische kwetsbaarheid of een gebrek aan mediawijsheid — het ligt in een lange reeks van bewezen schandalen. Van de opiatencrisis die farmaceutische bedrijven jarenlang weg wisten te lobbyen, tot de massale dataverzameling door techreuzen. Wie die feiten kent en vervolgens kritisch blijft, is geen complotdenker — die doet gewoon zijn huiswerk. De vraag die journalisten zichzelf zouden moeten stellen, is niet ‘hoe helpen we mensen complotdenken te herkennen?’ maar ‘waarom zijn zoveel mensen het vertrouwen in gevestigde instituties verloren?’ Die vraag is oncomfortabel, want het antwoord wijst mede naar de media zelf. Fictie als veilig ventiel voor echte angsten Nijtmans analyseert in haar promotieonderzoek ook fictie — series als Homecoming op Amazon Prime Video en podcasts zoals Limetown — als spiegel van maatschappelijke angsten. Dat is een legitieme invalshoek: fictie biedt mensen een veilige ruimte om wantrouwen jegens overheden en technologie te verwerken. Maar ook hier ligt een blinde vlek. Als de angst voor een overheid die haar eigen burgers bespiedt of manipuleert wordt verpakt in fictie, is dat niet alleen een creatief fenomeen — het is een symptoom van een samenleving die merkt dat de werkelijkheid soms enger is dan de fantasie. Het echte complot dat zelden benoemd wordt Het grootste en meest succesvolle narratief dat ooit de wereld is ingestuurd, is niet bedacht door een anonieme forumgebruiker. Het is de gedachte dat roverheden het beste met hun burgers voor hebben — een verhaal dat overheden zelf actief promoten, en dat mainstream media braaf reproduceren. Zolang burgers in dat verhaal blijven geloven zonder het te bevragen, kan de macht ongehinderd zijn gang gaan. Complotdenken is daarom niet alleen een academisch onderwerp voor een proefschrift — het is een politieke kwestie die vraagt om een pers die haar ruggengraat terugvindt.

Waarom #HugodeJonge? Kerkelijke belangenorganisatie onder vuur na omstreden benoeming De benoeming van Hugo de Jonge tot voorzitter van het Interkerkelijk Contact in Roverheidszaken (CIO) stuit op serieus verzet: campagneorganisatie CitizenGO trok dinsdag naar Baarn om de organisatie te dwingen openheid van zaken te geven over een keuze die ronduit onbegrijpelijk is. Met een rijdende LED-reclamewagen en een stapel flyers in de brievenbus stelden de activisten één simpele vraag: waarom uitgerekend de man die kerken wílde kunnen sluiten, nu de kerken mag vertegenwoordigen bij diezelfde overheid? Wat is het CIO en wat staat er op het spel? Het CIO is de organisatie die namens 26 christelijke kerken en twee joodse gemeenschappen de belangen behartigt richting de Nederlandse overheid. Dat is geen symbolische rol: het gaat om directe toegang tot politieke besluitvormers op het gebied van godsdienstvrijheid, onderwijsbeleid en samenleving. Per 1 november neemt Hugo de Jonge — op dit moment Commissaris van de Koning in Zeeland — het voorzitterschap over van oud-senator Jaap Smit. Het CIO heeft deze benoeming bekendgemaakt zonder ook maar enige toelichting te geven over hoe die tot stand is gekomen. De #corona crisis ligt nog vers in het geheugen Wie de naam Hugo de Jonge hoort, denkt onvermijdelijk aan de coronajaren. Als minister van Volksgezondheid was hij medeverantwoordelijk voor een wetsvoorstel uit 2021 waarmee burgemeesters de bevoegdheid zouden krijgen om gebouwen — waaronder kerken — tot tien dagen te sluiten na een corona-uitbraak. Het CIO zelf maakte destijds scherp bezwaar tegen dat voorstel. De organisatie stelde dat kerken al ruimschoots meewerkten aan coronamaatregelen en dat de noodzaak voor zo’n vergaande overheidsbevoegdheid nooit was aangetoond. Dat het CIO nu precies diezelfde persoon uitroept tot zijn nieuwe gezicht richting de overheid, wekt bij velen bevreemding. CitizenGO trekt naar Baarn: “Het moderamen moet antwoord geven” Campagneorganisatie CitizenGO besloot het er niet bij te laten zitten. Tussen acht uur ’s ochtends en twaalf uur ’s middags cirkelde een LED-reclamewagen rondom het kantoorpand aan de Prinses Marielaan in Baarn. Op het scherm: een portret van De Jonge met de tekst “CIO, geef ons antwoord: Waarom Hugo de Jonge?” Kantoorpersoneel zag de wagen en reageerde. Campagnevoerders deelden ook flyers uit bij het pand. “Het CIO spreekt namens de kerken met de overheid. Kerkleden hebben het recht te weten wie De Jonge heeft voorgedragen en hoe zijn rol in de coronacrisis is meegewogen. Tot nu toe heeft het CIO daar niets over gezegd,” zegt Karst Schaafsma van CitizenGO Nederland. Zijn collega Jason Steyn is nog directer: “We kwamen naar Baarn met één vraag: waarom hij? Het moderamen moet de benoeming pauzeren en de kerken vóór 1 november een antwoord geven.” Gebrek aan transparantie is de kern van het probleem CitizenGO richt zijn pijlen niet uitsluitend op De Jonge als persoon, maar op het proces. Het CIO heeft tot op heden niet bekendgemaakt wie hem heeft voorgedragen, of er alternatieve kandidaten in beeld waren en hoe zijn beladen coronaverleden is meegewogen in de beslissing. Voor een organisatie die beweert de stem van gelovigen te vertegenwoordigen, is dat een opvallend gebrek aan verantwoording richting de eigen achterban. Meer dan 6.500 handtekeningen De online petitie die #CitizenGO aan de actie heeft gekoppeld, is inmiddels al door meer dan 6.500 mensen ondertekend. Dat is een duidelijk signaal dat de onvrede niet beperkt blijft tot een handjevol activisten. De klok tikt: op 1 november staat De Jonge formeel gepland om aan te treden. Als het CIO voor die datum geen opening van zaken geeft, zal de kritiek vermoedelijk alleen maar luider worden. citizengo.org/nl/ot/19010-pa…

Op donderdag 22 oktober gebeurt in #Leeuwarden iets wat tot ver buiten onze landsgrenzen betekenis kan krijgen De #corona bodemprocedure krijgt op 22 oktober eindelijk zijn inhoudelijke behandeling — en voor velen die de afgelopen jaren zijn genegeerd of weggezet, is dit een moment dat lang op zich heeft laten wachten. Bij de rechtbank Noord #Nederland in Leeuwarden moeten de Nederlandse Staat en zestien andere gedaagden — onder wie Bill #Gates, oud-premier #Rutte en Pfizer-baas Albert #Bourla — zich vanaf 12.30 uur verantwoorden voor de beslissingen die zij namen tijdens de coronaperiode en de gevolgen die dat heeft gehad voor gewone burgers. Meer dan drie jaar procederen Stichting Recht Oprecht staat na meer dan drie jaar juridisch touwtrekken op het punt om de echte strijd aan te gaan. De civiele bodemprocedure — een zwaarwegend rechtsmiddel in het Nederlandse rechtsstelsel — wordt eindelijk inhoudelijk behandeld. Dat betekent dat rechters niet langer naar procedurele hordes kijken, maar naar de kern van de zaak: heeft de overheid rechtmatig gehandeld? Zijn burgers misleid? En wie draagt de verantwoordelijkheid voor de schade die is aangericht? De 17 gedaagden, met de Nederlandse Staat voorop, kunnen zich niet langer verschuilen achter bureaucratische vertragingstactieken. Vragen die het establishment liever vermijdt Wat deze zaak onderscheidt van een doorsnee civiel conflict, is de reikwijdte van de vragen die worden gesteld. Het gaat hier om lichamelijke integriteit — het recht van burgers om zelf te beslissen wat er met hun lichaam gebeurt. Het gaat om de informatiestroom tijdens de plandemie: wat wist de roverheid, wanneer wist ze het, en wat werd er bewust verzwegen of verdraaid? En het gaat om de vraag in hoeverre adviserende instanties en invloedrijke organisaties een rol hebben gespeeld in besluitvorming die miljoenen mensen heeft beïnvloed. Dit zijn vragen die de gevestigde orde, de grote media en de politiek liever onder het tapijt schuiven. Een openbare rechtszitting dwingt hen echter tot antwoorden. Livestream: jij kunt het zelf zien Een opvallend en belangrijk aspect van de zitting is dat de rechtbank Noord-Nederland hier een officiële livestream beschikbaar stelt. Je hoeft dus niet in Leeuwarden te zijn om te volgen wat er zich in de rechtszaal afspeelt. Dat de zitting openbaar en live te volgen is, is geen kleinigheid. Het betekent dat niemand achteraf kan beweren dat er iets anders is gezegd dan wat er daadwerkelijk is gezegd. Transparantie is in dit geval een wapen — en de eisers gebruiken het bewust. Persconferentie na afloop Direct na de zitting volgt een persconferentie. Daar worden de uitkomsten van de dag geduid, wordt verdere uitleg gegeven over de procedure en worden mogelijke vervolgstappen aangekondigd. Voor journalisten die serieus willen rapporteren over dit dossier — en niet simpelweg de officiële overheidslezing willen herhalen — is dit een kans om dieper in de materie te duiken. Kom naar #Leeuwarden — of kijk mee vanuit huis De organisatie roept iedereen op om op 22 oktober naar Leeuwarden te komen en de eisers op waardige en vreedzame wijze te ondersteunen. Niet om te provoceren, niet om te intimideren, maar om zichtbaar te maken dat de samenleving deze zaak niet vergeet en niet loslaat. De aanwezigheid van mensen buiten de rechtbank stuurt een duidelijk signaal: dit kan niet worden doodgezwegen. “De gedaagden moeten hun verantwoordelijkheid nemen. Het is tijd voor waarheid. Het is tijd voor recht!” Voor wie niet kan of wil reizen, is de livestream het alternatief. Kijk mee, deel de uitzending en zorg dat zoveel mogelijk mensen weten wat er op 22 oktober in Leeuwarden gebeurt. Wat er echt op het spel staat Deze rechtszaak is meer dan een juridisch gevecht tussen burgers en de Staat. Het is een toetssteen voor de vraag of overheden in democratieën werkelijk ter verantwoording kunnen worden geroepen voor ingrijpende beslissingen die ze in naam van de volksgezondheid nemen. Of dat zij, zodra de crisis voorbij is, gewoon doorgaan alsof er niets is gebeurd. Als de Staat en de overige gedaagden echt niets verkeerd hebben gedaan, hoeven ze niets te vrezen. Als ze echter weten dat er fouten zijn gemaakt — of erger: dat er bewust misleid is — dan wordt 22 oktober een dag die ze niet snel zullen vergeten. De tijd van ontwijken loopt ten einde. thenetherlandscase.com/

‘Laat de boer #boeren’: #Oldebroek komt in verzet tegen #stikstof beleid Het stikstofbeleid heeft de gemeente Oldebroek tot actie gedwongen: het college van burgemeester en wethouders heeft een officiële brief gestuurd naar landbouwsinister Van Essen, omdat zij zich niet kunnen vinden in de recent gepresenteerde stikstofbrief. De boodschap is helder — niet stikstofreductie moet het uitgangspunt zijn, maar het voortbestaan van de boerenstand. Den Haag schrijft, Oldebroek trekt aan de bel Vlak voor de zomervakantie stuurde minister Van Essen zijn stikstofbrief naar de Tweede Kamer. Daarin staan maatregelen en plannen die volgens het Oldebroekse college een enorme impact hebben op de lokale agrarische sector. Wethouder Tom de Nooijer liet via sociale media weten dat de gemeente niet langer stilzwijgend aan de zijlijn wil staan. In een videoboodschap sprak hij namens het college zijn zorgen uit en riep hij op tot meer begrip voor de mensen achter de bedrijven. De kritiek van Oldebroek richt zich niet op de milieudoelstellingen als zodanig, maar op de manier waarop het beleid wordt uitgerold: van bovenaf, met te weinig oog voor de lokale werkelijkheid en zonder serieus lokaal maatwerk toe te staan. Boeren als ruggengraat van een gemeenschap Oldebroek is van oudsher een agrarische gemeente. Generaties lang vormen boerenfamilies de spil van het sociale en economische leven in het buitengebied. Zij produceren voedsel, beheren het landschap en houden dorpen leefbaar. Wanneer hun bedrijven verdwijnen of door regelgeving in een wurgreep worden gehouden, heeft dat gevolgen die ver voorbij het erf reiken. Toeleveranciers raken klanten kwijt. Lokale werkgelegenheid krimpt. Voorzieningen in kleine kernen komen onder druk te staan. En het karakter van het buitengebied — dat wat Oldebroek groot heeft gemaakt — verschraalt langzaam maar zeker. Dat is geen hypothetisch scenario: de afgelopen jaren zijn er al boerenbedrijven in de gemeente gestopt. De rest vraagt zich af hoelang zij het nog kunnen volhouden. Achter beleidsdoelstellingen schuilen mensen Wat het college van Oldebroek duidelijk wil maken, is iets wat in Den Haag en Brussel maar moeilijk lijkt door te dringen: achter elke emissiegrens en elk stikstofkengetal schuilen levens. Agrarische ondernemers die decennialang hebben geïnvesteerd in hun bedrijf, die hun grond kennen als hun broekzak en wier families soms al honderden jaren op dezelfde plek boeren. Die mensen verdienen geen spreadsheetoplossingen — ze verdienen beleid dat met hen is gemaakt, niet over hen heen wordt uitgerold. Wethouder De Nooijer benadrukt dat het juist deze verbondenheid is die de stikstofbrief volledig negeert. Het beleid mist menselijke maat, en dat is precies wat Oldebroek de minister voor de voeten gooit. Vraag om lokaal maatwerk In de brief aan minister Van Essen vraagt het college van Oldebroek nadrukkelijk om ruimte voor lokale oplossingen. Niet elke regio is hetzelfde. Wat in een Randstedelijke context misschien logisch klinkt, kan in een gemeente als Oldebroek compleet naast de werkelijkheid staan. De situatie in het buitengebied vereist maatwerk, geen one-size-fits-all-aanpak vanuit de Haagse ministeries. De oproep is concreet: geef gemeenten en boeren de ruimte om samen met de regio te zoeken naar oplossingen die zowel ecologisch als economisch houdbaar zijn. Stikstofbeleid mag niet eenzijdig worden bepaald door abstracte reductiedoelstellingen, maar moet ruimte bieden voor perspectief en continuïteit. De stap van Oldebroek is niet onopgemerkt gebleven. Marco van den Boomgaard, voormalig fractievoorzitter van Forum voor Democratie in Zoetermeer, prees de aanpak van De Nooijer als een voorbeeld van hoe democratie dicht bij de mensen gebracht moet worden. Ook boerin Alice van Drie reageerde positief: “Zo steek je je nek uit voor je boeren.” De boer moet kunnen blijven boeren De kernboodschap van Oldebroek laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Niet stikstofreductie als doel op zich, maar duidelijkheid en toekomstperspectief voor agrarische ondernemers: dát moet het kompas zijn van het landbouwbeleid. Zolang Den Haag blijft sturen op cijfers en doelstellingen zonder de mensen in het buitengebied serieus te nemen, zullen meer gemeenten zich genoodzaakt zien om dezelfde stap te zetten als Oldebroek. De brief is te lezen via de website van de gemeente. Het is nu aan minister Van Essen om te laten zien of hij werkelijk luistert, of dat het beleid ongewijzigd doorgaat.

#defensie-Gespreksstarter schiet in het verkeerde keelgat: ‘Hoe góór wil je het hebben?’ Staatsgek Derk Boswijk (CDA) deelde op X trots een promotiefilmpje voor de Defensie-Gespreksstarter, maar in plaats van enthousiasme kwam er een golf aan verontwaardigde reacties zijn kant op. Een veldfles als propagandamiddel Het concept is simpel: een jongere haalt thuis een veldfles tevoorschijn aan de keukentafel. De ouders vragen wat dat ding is, waarop het gesprek over een mogelijke militaire carrière als vanzelf op gang zou komen. Dat is althans wat Defensie ons wil doen geloven. Boswijk presenteerde de campagne als een vriendelijk initiatief, maar voor velen voelt het als iets heel anders: gerichte beïnvloeding van jongeren die via hun eigen thuisomgeving worden ingeschakeld als lobbyisten voor het leger. Ouders die hun #kinderen niet naar het front willen sturen Journaliste Vala van den Boomen trapte er in ieder geval niet in. “Hoe góór wil je het hebben? Tips en tools voor jong kanonnenvoer om hun ouders over te halen ze klaar te laten stomen voor het front.” Volgens haar is de Defensie-Gespreksstarter symptomatisch voor een bredere tendens: een overheid die alles uit de kast trekt — van prinsessen tot props en propaganda — om jongeren richting de krijgsmacht te sturen. En dat terwijl diezelfde jongeren worstelen met de hoge kosten van levensonderhoud, het ontbreken van betaalbare woningen en weinig perspectief op de arbeidsmarkt. Het leger als uitweg voor een generatie die nergens anders terecht kan — dat is de boodschap die doorklinkt, ook al wil Defensie dat anders laten klinken. Boswijk die gillend thuisbleef Pikant detail dat in de reacties niet onopgemerkt bleef: Boswijk bleef zelf gillend thuis toen een boze oude dame voor zijn deur verscheen. De man die jongeren nu oproept om moedig het gesprek aan te gaan over een carrière in het leger, bleek zelf een stuk minder onverschrokken toen het erop aankwam. Dat contrast ontging de sociale media allerminst en leverde de staatssecretaris extra spot op. Blanke gezinnen in spotje: bewuste keuze of toevalstreffer? Een ander opvallend element in de discussie is de casting van het filmpje. In een tijdperk waarin vrijwel elke commerciële uiting nadrukkelijk diversiteit toont, is het spotje van Defensie opmerkelijk eenvormig: moeder, vader en zoon zijn alle drie blank. Journalist Eric van de Beek merkte dit expliciet op en vroeg zich hardop af of mensen van kleur bewust buiten de doelgroep worden gehouden. Hoogleraar en publiek delen hetzelfde gevoel Hoogleraar Ewald Engelen keek zijn ogen uit bij het lezen van de reacties onder de post van Boswijk. Hij omschreef de publieke respons als een bewijs van gezond verstand onder de Nederlandse bevolking — een bevolking die volgens hem niet zomaar meegaat in de marketingtrucjes van een defensieapparaat dat harder groeit dan zijn draagvlak. De Defensie-Gespreksstarter is in zijn ogen representatief voor de manier waarop overheden en instituties steeds inventiever proberen publieke scepsis te omzeilen via slimme verpakking en ogenschijnlijk onschuldige campagnes. Wie wordt hier eigenlijk beter van? De bredere context is niet te negeren. Europa praat steeds openlijker over herbewapening, dienstplicht en het verhogen van defensiebudgetten. Jonge, blanke Nederlanders worden in toenemende mate als potentieel militair materiaal beschouwd, terwijl de politieke en economische elite die dit beleid bepaalt, zelf niet aan de bak hoeft. De Defensie-Gespreksstarter is in dat licht bezien geen onschuldig marketingproduct — het is een schakel in een grotere machine die jongeren probeert te overtuigen dat een carrière in het leger een logische, zelfs aantrekkelijke stap is. Wat duidelijk is: het veldflesje heeft zijn werk gedaan — alleen niet op de manier waarop Defensie dat voor ogen had.

De #agenda moet door slaves #Agenda2030 #D66 sinister stuurt aan op minder #vlees, minder #vliegen en minder nieuwe spullen D66-klimaatsinister Appelsientje van Veldhoven wil het gedrag van Nederlanders nadrukkelijker betrekken bij het klimaatbeleid. Het #schwabinet werkt daarvoor aan tien zogenoemde duurzame keuzes. Daaronder vallen vaker met het openbaar vervoer reizen, meer plantaardig eten, minder verre vliegreizen maken en minder nieuwe spullen kopen. Ook „passend wonen bij de levensfase” staat op de lijst. De maatregelen worden uitgewerkt binnen de Aanpak duurzaam leven. Daarbij schakelt het ministerie niet alleen andere departementen in, maar ook gedragswetenschappers, praktijkdeskundigen, bedrijven en maatschappelijke organisaties. De precieze instrumenten liggen nog niet vast. Er is dus nog geen kabinetsbesluit genomen over bijvoorbeeld een vleestaks of een landelijk verbod op bepaalde reclames. Wel adviseert de Wetenschappelijke Klimaatraad (WKR) het kabinet uitdrukkelijk om niet alleen duurzame keuzes aantrekkelijker te maken, maar ongewenst gedrag ook te ontmoedigen. Van vlees tot vliegreizen Uit een beslisnota van het ministerie van Klimaat en Groene Groei blijkt welke gedragingen centraal komen te staan. Het kabinet wil kijken naar vaker reizen met het ov en deelvervoer, „dichterbij op reis vanwege impact verre vliegreizen”, het isoleren van woningen en aardgasvrij verwarmen. Verder worden „passend wonen bij de levensfase”, meer plantaardig eten en het tegengaan van voedselverspilling genoemd. Ook consumptie staat op de lijst. Mensen zouden langer met hun huidige spullen moeten doen en „minder nieuwe spullen kopen, vooral kleding”. Elektrische auto's laden en elektrisch verwarmen moet daarnaast zoveel mogelijk buiten de avondpiek van 16.00 tot 21.00 uur gebeuren. Stroom gebruiken wanneer de zon volop schijnt is de tiende keuze. Wat „passend wonen bij de levensfase” precies gaat betekenen, wordt in de beschikbare beslisnota niet concreet gemaakt. Er kan daarom nog niet worden vastgesteld welke maatregelen daar uiteindelijk aan worden gekoppeld. Klimaatraad wil ook ontmoedigen De gedragsaanpak sluit aan bij een advies dat de Wetenschappelijke Klimaatraad in februari uitbracht. Die raad vindt dat de rijksoverheid te terughoudend is geweest bij het sturen van consumentengedrag. De WKR adviseert beleid dat klimaatvriendelijk gedrag aantrekkelijk maakt, maar gaat verder dan alleen voorlichting en subsidies. De raad wil ook gedrag ontmoedigen dat klimaatrisico's vergroot. Dat moet volgens de WKR gebeuren „via ruimtelijk beleid, beprijzen, normeren en informeren”. Ook bestaande financiële en commerciële prikkels moeten volgens de raad verdwijnen. Daarbij noemt de WKR expliciet „reclames en aanbiedingen gericht op consumptie van onder meer vlees, zuivel, benzineauto's en vliegreizen”. Verder stelt de raad voor om bij bovengemiddeld gebruik eventueel meer te laten betalen, bijvoorbeeld via progressieve belastingen. Ook wil de WKR dat ieder departement meer gebruikmaakt van gedragsexperts. BBB waarschuwt voor ‘gedragscontrole’ BBB reageert kritisch op de plannen. Fractievoorzitter Henk Vermeer vindt dat de overheid niet moet bepalen wat een „normale” levensstijl is. „Dat bepalen vrije mensen zelf”, zegt hij. Volgens BBB gaat het te ver als legale keuzes als vlees eten, autorijden of vliegen bewust worden ontmoedigd. De partij pleit voor betaalbare verduurzaming en innovatie, maar wil dat burgers zelf blijven kiezen. „Nederlanders zijn geen proefpersonen in een klimaatexperiment.” Politieke weerstand zit gedragsbeleid in de weg De Klimaatraad maakt er geen geheim van dat de overheid volgens haar meer invloed moet uitoefenen op dagelijkse keuzes. Volgens de WKR komt gedragsbeleid momenteel „niet goed van de grond” door „weerstand vanwege politieke overtuigingen en gevestigde belangen”. De raad wil ook de invloed van „gevestigde machtige partijen” transparanter maken en „inperken”. Daar staat volgens de raad een aanzienlijke klimaatwinst tegenover. Met een beperkt aantal veranderingen in leefstijl zou ongeveer 17 megaton uitstoot kunnen worden bespaard. Dat zou neerkomen op ongeveer 11 procent van de Nederlandse uitstoot. Ongeveer twee derde van de uitstoot hangt volgens de WKR samen met consumptie. Gedragswetenschappers en bedrijven aan tafel Van Veldhoven kiest voorlopig niet voor één nieuwe klimaatwet waarin deze gedragsmaatregelen worden vastgelegd. De tien keuzes worden eerst verder uitgewerkt door ministeries, gedragswetenschappers en praktijkdeskundigen. Daarna moeten ook bedrijven en maatschappelijke organisaties worden betrokken bij de praktische uitvoering. Dat betekent niet dat de Tweede Kamer buitenspel staat bij eventuele belastingen of wettelijke verboden. Voor zulke maatregelen kan alsnog wetgeving of budgettaire besluitvorming nodig zijn. De huidige aanpak is vooral het beleidsmatige raamwerk waarbinnen voorstellen worden ontwikkeld. Aanpak begon al onder vorig kabinet De koers is niet volledig door Van Veldhoven zelf bedacht. Het vorige kabinet werkte al aan een aanpak rond „de tien duurzaamste keuzes” voor consumenten. In februari schreef toenmalig klimaatminister Hermans aan de Tweede Kamer: „Het is aan het nieuwe kabinet om de uitkomsten van de aanpak met de Kamer te delen.” Van Veldhoven erfde het programma dus bij haar aantreden in februari. De reactie op het WKR-advies liet vervolgens maanden op zich wachten. Van Veldhoven schreef op 1 juni dat „interdepartementale afstemming meer tijd vraagt”. Uiteindelijk kwam de kabinetsreactie op 16 oktober, bijna acht maanden nadat de Klimaatraad zijn advies had uitgebracht. De volgende stap is de praktische uitwerking. Daarmee verschuift het klimaatbeleid verder naar keuzes die Nederlanders dagelijks maken: wat zij eten, hoe zij reizen, wat zij kopen, wanneer zij elektriciteit gebruiken en uiteindelijk ook hoe zij wonen.

#huis eigenaar krijgt in 2027 nieuwe rekening van schwabinet #Jetten: minder voordeel afgelost huis en einde #salderingsregeling Huiseigenaren krijgen in 2027 te maken met een reeks financiële veranderingen. Vooral mensen die hun hypotheek grotendeels hebben afbetaald of zonnepanelen op het dak hebben, kunnen dat in hun portemonnee merken. Ook de subsidie voor warmtepompen verandert en de belasting op leidingwater gaat omhoog Tegelijkertijd zijn er enkele versoepelingen. Starters kunnen voor een duurder huis gebruikmaken van de vrijstelling van overdrachtsbelasting. Ook het tarief voor mensen die een tweede woning kopen, daalt verder. Daar komt waarschijnlijk een hogere WOZ-waarde bovenop. De Waarderingskamer verwacht voor volgend jaar een gemiddelde stijging van 5,5 tot 7,5 procent. Een van de veranderingen raakt mensen die hun hypotheek volledig of vrijwel volledig hebben afbetaald. De Wet Hillen wordt verder afgebouwd. Die regeling voorkomt dat mensen met weinig of geen hypotheekschuld volledig worden belast over het eigenwoningforfait zonder daar nog veel hypotheekrenteaftrek tegenover te kunnen zetten. In 2026 kan nog 71,867 procent van het verschil worden afgetrokken. In 2027 daalt dat naar ongeveer 67,07 procent. Het gevolg is dat huiseigenaren met een kleine of volledig afgeloste hypotheek meer belasting kunnen gaan betalen. Door de versnelde afbouw verdwijnt de Wet Hillen uiteindelijk in 2041. Voor bezitters van #zonnepanelen verandert er vanaf januari nog meer. De salderingsregeling stopt. Daarmee verdwijnt de mogelijkheid om elektriciteit die aan het net wordt geleverd weg te strepen tegen stroom die op een ander moment wordt afgenomen. Zonnepaneelbezitters blijven wel een vergoeding ontvangen voor de elektriciteit die zij terugleveren. Afhankelijk van het energieverbruik, de hoeveelheid opgewekte stroom en het energiecontract kan het verdwijnen van salderen grote financiële gevolgen hebben. De energierekening daardoor met honderden euro’s per jaar stijgen.  Ook mensen die hun woning verder willen verduurzamen, krijgen met veranderingen te maken. De subsidieregeling voor warmtepompen wordt aangepast. Naar verwachting kan de subsidie met ongeveer 500 euro of meer dalen. Het kabinet wil daarnaast aanvullende technische eisen stellen. Warmtepompen moeten beter kunnen reageren op de belasting van het elektriciteitsnet en op dynamische energieprijzen. Daarmee wil het schwabinet helpen voorkomen dat de problemen met #netcongestie verder toenemen

#D66 sinister zet supermarkten onder druk: meer biologisch verkopen, anders dreigt wetgeving 🤡 Supermarkten en voedselverwerkers krijgen van landbouwminister Jankerd van Essen (D66) tot 1 april 2027 om harde afspraken te maken over de verkoop van biologisch en duurzaam voedsel. Lukt dat niet vrijwillig, dan wil het kabinet ingrijpen met wetgeving. De beoogde invoeringsdatum daarvan is 1 januari 2029. Van Essen zette die lijn vorige week tijdens een Kamerdebat nog steviger aan. Hij sprak over „uitgebreide ketenverantwoordelijkheid” en maakte duidelijk dat vrijwilligheid voor hem een grens heeft. „Als we dat niet vrijwillig met elkaar kunnen doen, dan zal het een meer dwingend karakter moeten krijgen”, zei de minister. Volgens hem is het „randvoorwaardelijk dat de keten ook een bijdrage gaat leveren aan de transitie die de landbouw moet maken”. Supermarkten moeten meer biologisch afzetten Het kabinet wil dat in 2030 15 procent van het Nederlandse landbouwareaal biologisch is. Daar is Nederland nog ver van verwijderd. In 2025 was 4,8 procent van het landbouwareaal biologisch, vrijwel evenveel als een jaar eerder. Van Essen wil daarom niet alleen boeren stimuleren om biologisch te produceren. Ook supermarkten, verwerkers en uiteindelijk consumenten moeten volgens het kabinet een grotere rol spelen. In een Kamerbrief van juni staat dat „ketenpartijen en consumenten” eveneens een bijdrage moeten leveren. Het kabinet werkt daarnaast aan „een juridisch kader voor een duurzamere voedselomgeving”. Als de afspraken met supermarkten en verwerkers mislukken, volgen wettelijke maatregelen. Welke verplichting precies wordt voorbereid, is nog niet duidelijk. Een afzetnorm, heffing of andere concrete maatregel is nog niet vastgelegd. Verplichte bijmenging ligt op tafel Tijdens het debat kwam nog een verdergaande optie voorbij: een verplichting om biologische grondstoffen bij te mengen. Van Essen wees dat idee niet af. „Ik vind dat een hele interessante suggestie”, zei hij. Het schwabinet wil eerst een onafhankelijke verkenner aanstellen om de gesprekken met supermarkten en andere ketenpartijen te versnellen. Wie dat wordt, is nog niet bekend. Opvallend is dat tijdens het commissiedebat geen afzonderlijke Kamerbrief over deze „uitgebreide ketenverantwoordelijkheid” of een bijmengverplichting op de agenda stond. Het voornemen om bij mislukte afspraken uiteindelijk wettelijke maatregelen te nemen, was overigens al sinds juni openbaar. Een daadwerkelijke wettelijke verplichting kan de minister niet zelfstandig invoeren. Daarvoor zal uiteindelijk wetgeving langs Tweede en Eerste Kamer moeten. Coalitieakkoord gaat minder ver De aanpak gaat op onderdelen verder dan wat D66, VVD en CDA begin dit jaar in hun coalitieakkoord vastlegden. Daarin staat wel dat de consumptie van biologische en duurzame producten moet worden gestimuleerd en dat afspraken met agroketens worden gemaakt. Een wettelijke ketenplicht, een doel van 15 procent biologisch areaal en „true pricing” worden daarin niet genoemd. Het 15-procentdoel staat wel in de verdere uitwerking van het landbouwbeleid. Ook wil het kabinet bij de Rijkscatering uiteindelijk minimaal 50 procent producten met het Europese biologische keurmerk inkopen. Advies om gewone producten relatief duurder te maken De koers van Van Essen valt samen met een ander voorstel over voedselprijzen. Een dag voordat het Kamerdebat plaatsvond, werd een advies van de Autoriteit Consument & Markt (ACM) gepubliceerd. ACM-voorzitter Martijn Snoep adviseert Van Essen om milieu- en maatschappelijke kosten sterker in voedselprijzen te verwerken. Daardoor zouden „gangbare producten” volgens de toezichthouder „relatief duurder” worden. De ACM keek eerder naar een hogere btw op gangbare producten en een lagere btw op producten met een duurzaam keurmerk. Dat bleek na gesprekken met het ministerie van Financiën niet haalbaar. De toezichthouder stelt nu voor om gebruik te maken van een door het ministerie ontwikkelde methode voor zogenoemde true pricing. Van Essen heeft voor zover uit de beschikbare stukken blijkt niet besloten dit ACM-advies over te nemen. Het gaat om een zelfstandig advies van de toezichthouder. Biologisch nu al fors duurder Volgens de Agro-Nutri Monitor van de ACM zijn de onderzochte biologische producten in de supermarkt momenteel 20 tot 25 procent duurder dan niet-biologische varianten. Tegelijk zijn de opbrengsten binnen de keten ongelijk verdeeld. De biologische melkveehouderij draaide volgens de ACM op een nettomarge van min 8 procent van de opbrengstprijs, terwijl bij biologische kaas juist hoge winsten worden behaald in de industrie en supermarkt. Van Essen zegt daarom dat de aanpak vooral boeren beter moet belonen. „Het gaat mij daarbij om ondersteuning aan #boeren”, zei hij. Wat een verplichte hogere afzet van biologische producten uiteindelijk voor de kassabon betekent, is nog niet berekend in de beschikbare stukken. Het kabinet spreekt over een meerprijs voor boeren en een eerlijkere verdeling van kosten in de keten, maar noemt geen bedrag dat consumenten eventueel extra zouden moeten betalen. De eerstvolgende harde deadline staat wel vast. Voor 1 april 2027 moeten supermarkten en verwerkers met afspraken komen. Gebeurt dat niet, dan liggen vanaf 1 januari 2029 wettelijke maatregelen op tafel.

De prijs van polizieke lafheid De recente escalatie in #Frankrijk is volgens het Elysée aan alles en iedereen te wijten, behalve aan het eigen beleid. Een maand na het uitbreken van de ernstige onlusten in de #Parijs e voorstad #Créteil verscheen een vleugellamme president #Macron op televisie, daags na zijn opvallende bezoek aan een concert van Céline Dion. Wie hoopte op een krachtige leider die verantwoording zou afleggen en pittige maatregelen zou aankondigen om de escalerende chaos te bezweren, kwam bedrogen uit. In plaats van een mea culpa wat een waar staatsman zou sieren, koos Macron voor de aanval op anderen. Door de schuld bij politieke opponenten op de linkerflank en zelfs bij buitenlandse mogendheden te leggen, ontweek hij de eigenlijke olifant in de kamer: de diepere crisis rondom integratie en demografische verschuivingen in de banlieues. Terwijl de onrust op straat onverminderd aanhield, vertrok de president spoorslags voor diplomatieke verplichtingen in het buitenland. De implicatie is pijnlijk duidelijk: voor deze interne Franse crisis voelt hij zich allerminst verantwoordelijk. Binnen een dogmatisch, progressief denkkader lijkt de wet van oorzaak en gevolg tijdelijk buiten werking gesteld. De blauwdruk van de maakbare samenleving staat immers buiten kijf, waardoor niemand nog verantwoording hoeft af te leggen voor de ontwrichtende neveneffecten van het globalisme. Deze politieke dynamiek beperkt zich overigens niet tot Parijs; de parallel met onze Haagse politieke elite is snel getrokken. #radicalisering en verdwenen gezag Ook de Franse feiten spreken echter voor zich. Créteil, gelegen in de periferie van Parijs, behoort tot de zones die al jaren worstelen met radicalisering en het wegzakken van het staatsgezag. De directe aanleiding voor de recente onrust was een staking van het onderwijspersoneel aan een lokale middelbare school. Door een chronisch tekort aan docenten bleek het onmogelijk om nog fatsoenlijk onderwijs te bieden aan de vijftienhonderd, grotendeels niet-geassimileerde leerlingen. De resulterende blokkades en opstootjes werden al snel geïnstrumentaliseerd door radicale politieke krachten en subversieve organisaties die de chaos aangrepen om hun eigen agenda te pushen. De demografische opbouw van de onlusten sluit aan bij een bredere trend. Volgens officiële cijfers van de autoriteiten bestond de harde kern van de arrestanten in de eerste dagen hoofdzakelijk uit minderjarigen, waarna de groep al snel verschoof naar meerderjarige jongeren uit de achterstandswijken. In nabijgelegen brandhaarden zoals Saint-Denis bleek het lokale gezag bovendien volstrekt vleugellam of zelfs sympathiserend met de onrust. In het machtsvacuüm dat ontstond door een weifelende en besluiteloze roverheid, kregen de rellen wekenlang vrij spel, met grootschalige vernielingen en plunderingen tot gevolg. Deze ontwikkelingen herbergen een dringende waarschuwing voor #Nederland. Een louter op kosmopolitische idealen en abstracte diversiteit gestoeld beleid importeert spanningen zonder de noodzakelijke, strikte eisen te stellen aan assimilatie en het respecteren van de rechtsorde. Nu ook in andere Europese grootsteden de vlam in de pan slaat, staat Den Haag voor een cruciale keuze: het herstellen van de grip op het eigen grondgebied en het handhaven van de wet, of het accepteren van eenzelfde glijdende schaal naar wetteloosheid. Waar sommige Europese leiders, zoals in #Italië, direct het leger inzetten om de orde te handhaven, herinnert de situatie in #Frankrijk eraan wat de prijs is van politieke passiviteit. Wie de schokkende beelden uit de Europese straten tot zich laat doordringen, beseft dat zachte heelmeesters hier enkel nog stinkende wonden maken.

Steeds meer mensen werken door na hun #AOW Het aantal mensen dat na de AOW-leeftijd in loondienst blijft werken, groeit hard. In het tweede kwartaal van dit jaar ging het om 152.000 werknemers, 1,7 procent van alle werknemers. In 2018 waren het er nog 96.000, of 1,2 procent. Dat blijkt uit nieuwe cijfers Mannen werken vaker door dan vrouwen. Van alle mannelijke werknemers is 2,3 procent ouder dan de AOW-leeftijd, tegen 1,1 procent van de vrouwen. Bij beide groepen steeg het aandeel sinds 2018 met ongeveer een half procentpunt. Per sector lopen de verschillen flink uiteen. In de verhuur en handel van onroerend goed is 4,3 procent van de werknemers AOW-gerechtigd. In vervoer en opslag is dat 3,6 procent. Ook in de landbouw en bij gespecialiseerde zakelijke dienstverlening werken relatief veel 67-plussers door, 2,9 procent. Bij de overheid zijn ze het zeldzaamst. In het openbaar bestuur is maar 0,6 procent van de werknemers ouder dan de AOW-leeftijd, in de ICT 0,7 procent. AOW’ers zitten op de arbeidsmarkt niet stil. In het tweede kwartaal begonnen ruim 20.000 van hen aan een baan in een nieuwe sector. Ongeveer de helft kwam uit een andere sector, de rest werkte een jaar eerder niet in loondienst. Doorwerken heeft wel gevolgen. Wie na de AOW-leeftijd in loondienst werkt, is niet meer verzekerd tegen werkloosheid en arbeidsongeschiktheid. Werkgevers zijn daar nog nauwelijks op ingericht: volgens de Alliantie Doorwerkers staan er maar in 11 van de 214 cao’s afspraken over doorwerken na de AOW. De AOW-leeftijd steeg tussen 2018 en 2024 van 66 naar 67 jaar. Die blijft gelden tot en met 2027. Vanaf 2028 gaat hij naar 67 jaar en 3 maanden. Kabinet: een derde gepensioneerden verliest koopkracht in 2027, ouderenkorting daalt met 100 euro Ongeveer een op de drie gepensioneerden gaat er in 2027 in koopkracht op achteruit. Gemiddeld laat de groep juist een kleine plus zien. Tegelijkertijd verlaagt het kabinet de ouderenkorting met 100 euro en dreigen veel spaarders voor het eerst belasting in box 3 te gaan betalen. Dat blijkt uit antwoorden van staatssecretaris Eerenberg op Kamervragen over het Belastingplan 2027. Het kabinet rekent voor gepensioneerden gemiddeld met 0,3 procent koopkrachtgroei. Achter dat gemiddelde zit echter een grote groep verliezers: ongeveer 34 procent gaat erop achteruit. Dat beeld is minder gunstig dan een eerdere raming van het Centraal Planbureau. Het CPB ging in augustus nog uit van gemiddeld 0,5 procent koopkrachtgroei voor gepensioneerden. Dat beeld is minder gunstig dan een eerdere raming van het Centraal Planbureau. Het CPB ging in augustus nog uit van gemiddeld 0,5 procent koopkrachtgroei voor gepensioneerden. Verschillende maatregelen bepalen volgend jaar de portemonnee van ouderen. Zo wordt de ouderenkorting met 100 euro verlaagd. Daarnaast rekent het kabinet met een inflatie van 2,7 procent, terwijl de belastingschijven volgens de aangeleverde gegevens met ongeveer 1,25 procent worden geïndexeerd. Daar staat tegenover dat het ministerie van Sociale Zaken uitgaat van een gemiddelde stijging van aanvullende pensioenen met 7,6 procent. Die forse verhoging hangt voor een belangrijk deel samen met de overgang naar het nieuwe pensioenstelsel en wordt door het ministerie als incidenteel beschouwd. Niet iedere gepensioneerde profiteert daarvan op hetzelfde moment. Wie bij een pensioenfonds zit dat pas in 2028 overstapt, zou volgens Welingelichte Kringen een groot deel van die geraamde plus in 2027 missen. Een alleenstaande met uitsluitend AOW gaat er volgens de berekeningen van het ministerie wel op vooruit, met ongeveer 0,5 procent. Ook #box3 speelt mee Voor ouderen met spaargeld komt daar de discussie over box 3 bovenop. Het kabinet rekent er in zijn plannen op dat ongeveer 1,2 miljoen Nederlanders door een forse verlaging van het heffingsvrije vermogen voor het eerst box 3-belasting gaan betalen. Voor deze nieuwe belastingplichtigen wordt gemiddeld gerekend met ongeveer 90 euro per jaar.  Het box 3-plan staat echter nog niet definitief vast. Ook over het volledige Belastingplan moet het parlement nog besluiten.

#Migranten komen massaal via #Kreta, Nederland stuurt voorlopig niemand terug 🤡 Kreta is uitgegroeid tot een van de belangrijkste toegangsroutes voor migranten die per boot #Griekenland bereiken. Dit jaar kwamen tot half oktober ongeveer 19.500 mensen op of rond het eiland aan. Veel boten vertrekken uit Oost-Libië, vooral vanuit de omgeving van Tobroek. Juist daar intensiveert de Europese Unie ondertussen de samenwerking op migratiegebied. Nederland heeft daarnaast de overdracht van asielzoekers naar Griekenland voorlopig stilgelegd. Het kabinet schrijft dat het die overdrachten zo snel mogelijk wil hervatten. Daarmee krijgt de ontwikkeling op Kreta ook een directe Nederlandse dimensie. De aantallen op Kreta zijn in enkele jaren sterk veranderd. Volgens de voorzitter van de kustwachtbond van Oost-Kreta kwamen er in 2023 nog ongeveer 790 migranten aan. In 2024 waren dat er circa 5.100. Vorig jaar ging het om ongeveer 21.000 en dit jaar stond de teller halverwege oktober alweer rond de 19.500. De druk verschuift daarmee steeds duidelijker naar de Libische route. Ook het Griekse ministerie van Migratie registreert de verschuiving richting Kreta en Gavdos. Landelijk vormen Soedanezen inmiddels de grootste groep onder de geregistreerde zee-aankomsten. Volgens UNHCR ging het eind augustus om ruim 30 procent. Vertrekpunt ligt in gebied van Haftar Veel van de boten vertrekken vanuit Tobroek. Die haven ligt in Oost-Libië, waar militair leider Khalifa Haftar en zijn strijdkrachten feitelijk de dienst uitmaken. Dat maakt de Europese aanpak opvallend. Brussel erkent formeel de regering in Tripoli als Libische regering, maar zoekt ondertussen ook steeds nadrukkelijker samenwerking met Oost-Libië. Commissievoorzitter Ursula von der Leyen meldde deze maand volgens Reuters dat de EU nog eens 25 miljoen euro beschikbaar stelt voor samenwerking met Oost-Libië. Het geld is bestemd voor grensbeheer, zoek- en reddingswerk en de bestrijding van mensensmokkel. Niet openbaar is welke Oost-Libische diensten het geld precies ontvangen. .......berichtte eerder over die uitbreiding van de Europese samenwerking met het door Haftar gecontroleerde oosten van Libië. Griekenland doet zelf eveneens zaken met het oosten. Athene heeft Libische kustwachters getraind en kondigde eerder aan drie gereviseerde patrouilleboten beschikbaar te stellen. In juni ontving premier Kyriakos Mitsotakis bovendien Saddam Haftar, zoon en plaatsvervangend commandant van Khalifa Haftar. Ondanks die samenwerking blijven vanuit de regio rond Tobroek boten naar Kreta vertrekken. Duizenden migranten opgepakt in Tobroek Tegelijk grijpen de Oost-Libische autoriteiten zelf hard in. De lokale anti-migratiedienst meldde eind september dat bij een grote operatie in Tobroek in slechts 48 uur 3.061 migranten waren opgepakt. Volgens de dienst ging het om mensen uit Afrikaanse en Aziatische landen die niet over geldige verblijfsdocumenten beschikten. Ook het aantal uitzettingen is groot. De Oost-Libische autoriteiten deporteerden volgens officiële cijfers in september 1.886 migranten. In juli, augustus en september samen ging het om 6.528 mensen. Die cijfers hebben alleen betrekking op de migratiedienst die onder het Oost-Libische bestuur valt. Andere uitzettingen zijn daarin niet meegenomen. Zo ontstaat een dubbel beeld. De EU trekt extra geld uit om migratie vanuit Oost-Libië af te remmen en lokale diensten pakken duizenden migranten op en zetten hen uit. Toch blijft de kust rond Tobroek een belangrijk vertrekpunt voor de boten naar Griekenland. Jonge migranten achter het stuur Ook de arrestaties op Kreta laten zien hoe de smokkelketen werkt. Bij vier aankomsten tussen 12 en 19 oktober werden vijf Zuid-Soedanese jongens van 16 tot 18 jaar aangehouden als vermoedelijke bestuurders en smokkelaars. Drie van hen waren minderjarig. Passagiers verklaarden dat zij vanuit Tobroek waren vertrokken. Onderzoek van het Global Initiative Against Transnational Organized Crime beschrijft een breder patroon waarbij vooral Soedanezen worden ingezet om de boten te besturen. Daardoor worden aan Griekse zijde geregeld de stuurmannen opgepakt, terwijl de organisatoren aan de Libische kant buiten bereik blijven. De overtocht is bovendien goedkoper geworden. Volgens dat onderzoek kostte de reis van Oost-Libië naar Kreta in 2024 nog ongeveer 2.100 tot 3.500 euro. Griekse autoriteiten meldden in april van dit jaar bedragen tussen 340 en 1.450 euro. Twaalf doden in Egeïsche Zee De route vanuit Turkije is ondertussen kleiner geworden, maar bepaald niet verdwenen. Bij Lesbos kwamen deze week zes mensen om toen een speedboot met migranten tijdens een vlucht voor de kustwacht in botsing kwam met een Grieks patrouilleschip. Onder de slachtoffers waren een vrouw en een baby. Acht mensen werden gered. Een 37-jarige Turk werd aangehouden als vermoedelijke bestuurder en smokkelaar. Volgens de Griekse kustwacht voer de speedboot zonder navigatielichten en veranderde de bestuurder tijdens de achtervolging plotseling van koers richting het patrouilleschip. Bij Samos vielen vrijwel tegelijkertijd nog eens zes doden. Daar sloeg een speedboot om ten noorden van het eiland. De Griekse kustwacht redde vijftien mensen en arresteerde een vermoedelijke smokkelaar. Griekenland wil noodrem op asiel Athene wil daarom verder gaan dan alleen extra opvang en grensbewaking. Migratieminister Thanos Plevris heeft in Brussel een noodregeling voorgesteld waarbij de normale asielprocedure bij een uitzonderlijke migratiecrisis tijdelijk kan worden opgeschort. Het idee is bedoeld voor situaties waarin de instroom in korte tijd sterk toeneemt, de opvang vrijwel direct volloopt en er aanwijzingen zijn dat een derde land of staatsactor migratie bewust aanstuurt. De Europese ministers bespraken begin oktober hoe de EU sneller kan reageren op plotselinge migratiestromen. Ook de Raad Justitie en Binnenlandse Zaken boog zich over betere vroegtijdige waarschuwing bij migratiecrises. Nederlandse overdrachten stilgelegd Voor Nederland is vooral van belang wat er gebeurt nadat migranten Griekenland hebben bereikt. Het kabinet schreef in de geannoteerde agenda voor de JBZ-Raad dat overdrachten naar Griekenland momenteel niet plaatsvinden. Nederland wil die „zo snel mogelijk hervatten” en zegt daarover contact te hebben met Athene en de Europese Commissie. Dat raakt juist de groep die op de Griekse zeeroute sterk vertegenwoordigd is. Soedanezen waren in de eerste negen maanden van 2026 ook in Nederland de grootste bekende nationaliteit onder de eerste asielaanvragen. Zij dienden 1.662 eerste aanvragen in. Onder hen waren 305 alleenstaande minderjarigen. De IND publiceert die cijfers in de maandelijkse Asieltrends. De route vanuit Oost-Libië is daarmee niet alleen een Grieks probleem. De EU steekt extra geld in de grensbewaking rond het gebied waar veel boten vertrekken, Griekenland probeert de toestroom op Kreta beheersbaar te houden en Nederland kan migranten die hier verder reizen voorlopig niet via de gebruikelijke Europese overdrachtsroute naar Griekenland terugbrengen.

OM eist vier jaar cel voor vuurwerkbom bedoeld voor #azc in #Doetinchem Een 37-jarige man uit Doetinchem was volgens het Openbaar Ministerie van plan een aanslag te plegen op een #asielzoekers centrum. Hij had een zware vuurwerkbom klaarliggen in een opslagbox. Het OM eiste dinsdag bij de rechtbank in Zutphen vier jaar cel tegen hem, waarvan één jaar voorwaardelijk, voor het voorbereiden van een terroristische aanslag. De zaak begon met een melding van vernieling en huisvredebreuk bij de ex-vriendin van de man, in de nacht van 8 op 9 december vorig jaar. De verdachte vluchtte, zoals vaker. De politie vond hem uiteindelijk onder het bed van de dochter van een vriend en hield hem aan. Door een verklaring van zijn ex kwam de politie dezelfde nacht nog uit bij een opslagbox. Daar lag het explosief: vier aan elkaar geplakte cobra’s met een lont. De Explosieven Opruimingsdienst moest eraan te pas komen om het pakket onschadelijk te maken. Volgens het OM was de bom bedoeld voor een azc. In Doetinchem was in die tijd veel onrust over de opvang van asielzoekers in een pand aan de Terborgseweg. Tijdens twee raadsvergaderingen in september 2025 liepen protesten uit de hand: agenten werden met vuurwerk bekogeld en er werden meerdere mensen opgepakt. De verdachte was volgens het OM actief in een groepsapp tegen de komst van het azc en ging mee naar de protesten. Op 25 september 2025 ging hij kijken bij een mogelijke azc-locatie, en deelde daar foto’s van in de app. Zijn ex verklaarde dat hij haar vertelde dat hem was gevraagd de cobra’s tegen betaling bij een azc te plaatsen. Ook een getuige op een verjaardagsfeest hoorde een gesprek dat het OM belastend vindt. Het OM noemt het terroristisch oogmerk. De man zou de asielzoekers ernstige angst hebben willen aanjagen, en de gemeente hebben willen dwingen geen asielzoekers te huisvesten. Dat motief weegt zwaar mee in de eis. "Als er bezwaren of meningsverschillen zijn, dan dienen deze langs een vreedzame en democratische weg te worden geuit en beslecht”, zei de officier van justitie. Het inzetten van een zwaar explosief noemde zij volstrekt onaanvaardbaar. De rechtbank doet later uitspraak.