สมคนมงวงใจ

ตอนนี้เหมือนตัวเองเป็นควายอ่า ใครทวิตอะไรเกี่ยวกับเขมสเปดิฉันถูกจูงไปได้ง่ายมาก คือพยักหน้าในหลาย ๆ ทวิต แต่พอมาตกตะกอนคือต้องรีบสลัดความคิดออกบ้าง เพราะรู้สึกตัวเองกำลังเอาความสุขของการรอคอยที่ได้ดูมาผูกกับความคาดหวังว่ามันจะต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ แต่คนที่เค้าคาดหวังไม่ผิดนะคือเข้าใจเจตนาของทุกคน แต่ส่วนตัวเองมันเคยผูกติดกับการคาดหวังและถูกทำให้หวังกับผลงานมาจากค่ายเก่าจนมันทรอม่า หลัง ๆ เลยเลือกที่จะเชื่อความสุขตัวเองตอนดูยิ้ม ฟิน หรือกรี๊ดอัดหมอน มีน้ำตาซึม รู้สึกไปกับตัวละครหรือเปล่า และผลงานไม่ได้ทำดูถูกผู้บริโภคแค่นั้นพอ อย่างดูจบอีพีวิเคราะห์ไรไม่เป็นแต่น้ำตาซึม ดีใจที่ได้อยู่จนถึงมีสเป ความสุขฉันมีแค่นั้นจริง ๆ แต่ชอบอ่านที่หลาย ๆ คนวิเคราะห์นะได้ไรใหม่ ๆ