Δήμιος🇬🇷

Γράφει η Αφροδίτη Παπαδοπούλου Μια μάνα μπορεί να αντέξει πολλά. Να ξενυχτήσει, να στερηθεί, να καταπιεί τον φόβο της για να μη φανεί στα μάτια του παιδιού της. Εκείνο που δύσκολα αντέχεται είναι να αναγκαστεί να παρακαλέσει έναν άγνωστο για βοήθεια και ύστερα να αναρωτιέται αν η αγωνία της έγινε ευκαιρία για κέρδος. Δεν ξέρω ποιο είναι το χειρότερο σε μια τέτοια σκέψη. Η πιθανότητα να χαθούν χρήματα που προορίζονταν για τη θεραπεία ενός παιδιού ή η ευκολία με την οποία ένας άνθρωπος μπορεί να μετατρέψει τον πόνο του άλλου σε λογαριασμό εισπράξεων. Η υπόθεση της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», με τις σοβαρές καταγγελίες για τη διαχείριση δωρεών που συγκεντρώθηκαν για άρρωστα παιδιά, φέρνει μπροστά μας ένα ερώτημα που δεν χωρά εύκολες απαντήσεις. Πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη απληστία; Οι δικαστικές ευθύνες θα κριθούν από τους αρμόδιους, όμως η ίδια η ανάγκη να διερευνηθεί μια τέτοια υπόθεση αφήνει μια πικρή γεύση. Σκέφτομαι εκείνους που πρόσφεραν από το υστέρημά τους και τις οικογένειες που εμπιστεύτηκαν ανθρώπους επειδή πίστεψαν στην καλοσύνη τους. Αυτή η εμπιστοσύνη δεν είναι ένα ακόμη ποσό σε τραπεζικό λογαριασμό. Είναι κάτι πολύ πιο δύσκολο να ξανακερδηθεί. Στο μεταξύ, γύρω μας περισσεύει η περίφημη «ενσυναίσθηση». Την ακούς από κάθε τηλεοπτικό παράθυρο, τη διαβάζεις κάτω από καλοφωτισμένες φωτογραφίες και τη συναντάς σε αναρτήσεις που στάζουν αγάπη για την ανθρωπότητα. Έχουμε γεμίσει ειδικούς στο να αισθάνονται τον πόνο του άλλου, ιδίως όταν υπάρχει κοινό να τους θαυμάσει. Κάποιοι θα μπορούσαν να διδάσκουν την ενσυναίσθηση με το κιλό, σε οικογενειακή συσκευασία και με έκπτωση για τους πιστούς ακολούθους. Η αρετή, αντίθετα, είναι λιγότερο φωτογενής. Δεν έχει ανάγκη να εξηγεί κάθε τρεις και λίγο πόσο σπουδαία είναι. #ΜΚΟ #παιδικηχαρα ethnikovima.gr/mko-paidiki-c…

Η αντικειμενική δημοσιογραφία της Μαρίας. Είχαμε πει παλαιότερα μη γίνεις σαν την Μαρία. Πόσο άσχημη ψυχή πρέπει να έχεις για να χρησιμοποιείς ορολογία αριστεριστών μπαχαλάκηδων για το καθιερωμένο Μνημόσυνο-ημέρας μνήμης δύο παιδιών που εκτελέστηκαν από τρομοκράτες; Πόση κακία ριζωμένη βαθιά μέσα στην καρδιά σου απλά για κάποιον που έχει διαφορετική πολιτική άποψή από εσένα ώστε να μη σέβεσαι ούτε τους νεκρούς του; Ενδιαφέρθηκες ποτέ Μαρία να ρωτήσεις αυτούς τους γονείς τι περνούν; Σου είπαν ποτέ Μαρία ότι ο αδικοχαμένος Γιώργος έχει μια αδελφούλα με σύνδρομο ντάουν την οποία λάτρευε και πρόσεχε συνέχεια; Σκάσε Μαρία! Υγ:Από το κακό σου.. Γιατί με τόση σκατοψυχία σου εύχομαι πραγματικά ο Θεός να σε συγχωρέσει.