Sizin ÇYDEM projesiyle alıp veremediğiniz nedir @mebpersonel ?? Sürekli şu branşları norm fazlası yaptı ıvır zıvır diye haber yapıyosunuz? Okul idaresi isterse o mevzu bahis dersleri de seçebilir, bu işin içindeyiz biliyoruz!! Ayrıca sizin kötüleyip durduğunuz program Almanca branşının tek çaresi !!! Aynı haberi biraz daha yaparsanız sizi gereken yerlere şikayet edeceğim.

Sayın @talatyavuz29 , son cümlenize özellikle katılıyorum. Önlük tartışmasının, genelgedeki asıl rahatsız edici düzenlemeleri gölgede bıraktığını düşünüyorum. Örneğin, norm fazlası öğretmenlerin Akademi eğitimi yoluyla farklı alanlarda görevlendirilebilmesinin önünün açılması konusunda görüşünüzü özellikle merak ediyorum. Yıllarca eğitimini aldığım, mesleki deneyim kazandığım ve uzmanlaştığım Almanca alanının; yalnızca norm fazlası duruma düştüğüm için ikincilleştirilmesini ve ihtiyaç doğrultusunda farklı alanlara yönlendirilebilecek bir nevi “yedek öğretmen” konumuna düşürülmeyi son derece rahatsız edici buluyorum. Üstelik norm fazlası olmam benim tercihimden ya da kusurumdan kaynaklanmıyor. Atandığım dönemde zorunlu olan dersimin sonradan seçmeli hâle getirilmesi ve buna rağmen yıllar içinde öğretmen ihtiyacının sağlıklı planlanmaması sonucunda bugün norm fazlasıyım. Sistemin kendi planlama hatasının sonucunun öğretmene yüklenmesini hakkaniyetli bulmuyorum. Bir öğretmenin kendi iradesi dışında norm fazlası olması, yıllar içinde edindiği alan uzmanlığının değersizleşmesi anlamına mı gelmeli? Sistemin planlama hatasının bedeli, öğretmenin kendi alanından uzaklaştırılması mı olmalı? Sizce böyle bir yaklaşım öğretmenlik mesleğinin itibarıyla ve memur vakarıyla bağdaşıyor mu? @EgitimBirSen @_aliyalcin_

Toplumdaki asıl çürüme cehalet değil; cehaletin özgüvenle birleşmesi. Kimse artık “bilmiyorum” demiyor. Birkaç şey okuyup iki video izleyen, kendini yıllarını o alana vermiş insanla eşit görüyor. Uzmanlık küçümsenirken kanaat bilgi sanılıyor. Sığlaşma tam da burada başlıyor: Her konuda fikri olmak, hiçbir konuda derinleşmemek. Okumadan hüküm vermek, anlamadan taraf olmak, bilmeden öğretmeye kalkmak. Ve belki de toplumsal çürümenin en rahatsız edici tarafı şu: Artık cahillikten utanılmıyor; cehalet, yüksek ses ve sınırsız özgüvenle sergileniyor. Bir toplum “bilmiyorum” diyebilme erdemini kaybettiğinde yalnızca bilgisizleşmez. Vasatlaşır.

Norm fazlası bir öğretmen olarak açıkça söylüyorum: Yıllarca kendi alanımın eğitimini aldım, yıllarca o alanda öğretmenlik yaptım ve mesleki deneyimimi, bilgi birikimimi bu alanda geliştirdim. Norm fazlası hâline gelmem, beni birkaç aylık bir eğitimle ihtiyaç bulunan herhangi bir branşa yönlendirilebilecek “yedek insan kaynağı” yapmaz. Özel eğitim ise başlı başına uzmanlık, akademik eğitim, pedagojik donanım ve ciddi bir saha deneyimi gerektiren bir alandır. Ben kendi adıma, özel eğitim alanında eğitim almış ve bu alanda yetişmiş bir öğretmenin sahip olduğu yeterliliğe sahip olduğumu iddia edemem. Kendimi bu alanda donanımlı görmüyorum. Belirli saatlerle sınırlandırılmış bir kursun ya da kısa süreli bir akademi eğitiminin beni özel gereksinimli öğrencilerin ihtiyaçlarına gerçekten hâkim, alanında yetkin bir özel eğitim öğretmenine dönüştüreceğine de inanmıyorum. Bunu özel eğitim alanını değersiz gördüğüm için değil, tam tersine bu alanın gerektirdiği uzmanlığa saygı duyduğum için söylüyorum. Özel gereksinimli öğrencilerin karşısına yalnızca sistemdeki norm fazlasını eritmek amacıyla, kendi alanından alınarak kısa süreli bir eğitimden geçirilmiş öğretmenlerin çıkarılması ne öğretmene ne de öğrenciye karşı adildir. Öğretmen açığını ve norm fazlasını doğru planlayamamanın çözümü, mevcut öğretmenlerin mesleki kimliğini ve yıllar içinde oluşturdukları uzmanlığı yok saymak olmamalıdır. Alan değişikliği ancak öğretmenin kendi iradesiyle, gerekli akademik yeterlilikleri sağlayarak yapabileceği bir mesleki tercih olabilir; öğretmenin iradesi dışında bir norm fazlası çözümüne dönüştürülemez. Özel eğitim, norm fazlası öğretmenlerin yerleştirileceği bir “ihtiyaç alanı” değil; kendi eğitimi, uzmanlığı ve mesleki yeterlilikleri olan bağımsız bir öğretmenlik alanıdır.

Norm fazlası bir öğretmen olarak bu düzenlemeye bir de öğretmen tarafından bakılmasını isterim. Yıllarca kendi alanımda eğitim aldım, öğretmen oldum ve yine yıllarca bu alanda çalışarak mesleki uzmanlık kazandım. Norm fazlası olmam, birkaç aylık bir eğitimle başka bir branşın öğretmenine dönüştürülebileceğim anlamına gelmez. Nasıl başka bir alanın uzmanlığı birkaç ayda edinilemezse benim yıllar içinde edindiğim alan bilgisi ve öğretmenlik deneyimi de yok sayılamaz. Norm fazlası olmak öğretmenin tercihi ya da kusuru değil, istihdam ve planlama sorunudur. Bunun bedeli öğretmene alan değişikliği dayatılarak ödetilemez.

Çok merak ediyorum Sayın @_aliyalcin_ dün yayınlanan genelgeyi incelediniz mi? 43. Maddeyle ilgili düşünceniz nedir? Yıllarca okumuş, alanında uzmanlaşmış öğretmenlerin sırf norm fazlası oldukları için hiç istemedikleri başka alanlara akademi eğitimiyle geçirilecek olmasıyla ilgili ne planlıyorsunuz mesela? Size göre bir yabancı dil öğretmeni olarak ben, sırf norm fazlasıyım diye özel eğitimci mi olmalıyım gerçekten? Engelli evladınız olsa ister miydiniz ona öğretmen olmamı ya da? Mesela ben yapamam. Bana bırakın 480 saati falan yıllarca da eğitim verseniz özel eğitim öğretmeni olamam ben, bu konuda bir vasfım yok çünkü ! Son derece özen isteyen bir öğretmenliğin alelade bir eğitimle hiç istemediği halde sırf norm fazlası oldu diye alakasız öğretmenlere verilmesine gönlünüz razı mı? Benim değil. Sorularımı cevaplarsanız müteşekkir olurum. Saygılar