Aykan Sever

Ali Duran Topuz: Küt böreğini kendileri yiyebilir, onun adı Kürt böreği Programın tamamını izlemek için: youtu.be/bmXH4Fhc7_s

“Toplumda çürüme yok!” Zaten gazeteciliğin beş para etmez, İrfan Efendi! Şimdiye kadar değindiğin hiçbir konuyu temelleriyle ele alıp sağlam bir bütünlüğe kavuşturmadın. Ortaya koyduğun değerlendirmelerde ne bir fikir ne de hakikati araştırıp açığa çıkarmaya yönelik bir emek ve çaba vardı. Analizlerine hiç girmeyeceğim; ezberden ibaret, düşünme çabasından uzak, derinlik algısı yaratacak bir üretimden dahi yoksun. Peki, bu açıklamana ne demeli? Pes doğrusu! Toplum günden güne çürüyor; çürümekle de kalmıyor, ölüyor, can çekişiyor. Daha dün Kürdistan'da uyuşturucu ticaretinin ve kullanımının 5-9 yaş aralığındaki çocuklara kadar indiğine dair haberler yapılmadı mı? Ortaokul çağındaki çocukların okulları basıp öğretmenlerini ve okul arkadaşlarını öldürmesini neyle açıklayacaksın? Daha dün sokakta yürüyen bir kadına yumruk atan aşağılık herife, geçtiğimiz yıllarda kılıçla hiç tanımadığı bir kadını öldüren caniye ne diyeceğiz? Peki, çocukların çocukluklarını yaşayamadan uyuşturucu, çeteleşme, suç ve şiddet sarmalının içine çekilmesini neyle açıklayacaksın? Okula gitmesi, oyun oynaması, geleceğini kurması gereken çocukların atölyelerde, inşaatlarda, tarlalarda çalışırken can vermesini hangi toplumsal gerçeklikle açıklayacaksın? İSİG Meclisi verilerine göre 2026 yılında en az 2 bin 105 işçi iş cinayetlerinde hayatını kaybetti. Bunların 94'ü çocuktu. Bu verileri sadece yoksullukla açıklayabilir misin? İnsanların birbirini dolandırmayı, kandırmayı, sömürmeyi bir geçim ve kazanç yöntemi haline getirmesini; sokakta, okulda, işyerinde, toplu taşımada şiddetin sıradanlaşmasını; çocukların birbirlerine silah ve bıçak çekmesini, öğretmenlerin okulda öldürülmesini neyle açıklayacaksın? Her güne kadın cinayetleriyle uyandığımız, erkek şiddetinin sıradanlaştırıldığı, hatta giderek doğallaştırıldığı günümüz toplumuna ve bu eril şiddete nasıl bir sosyolojik açıklama getirmek istersin, İrfan Efendi? Kadınların en güvende olmaları gereken evlerinde katledilmesini, çocukların istismara uğramasını, uyuşturucunun ve suç örgütlerinin toplumsal yaşamın içine kadar sızmasını, insanların birbirine duyduğu güvenin aşınmasını görmüyor musun? Bütün bunlar birbirinden bağımsız, tesadüfi olaylar mı? Yoksa bunlar yukarıdan aşağıya dökülen çürümüş parçalar mı? Bir toplumda çocuklar geleceğini kaybediyor, kadınlar yaşam hakkını, işçiler yaşam güvencesini, insanlar birbirlerine güvenini yitiriyorsa sen hangi toplumsal gerçekliğe bakarak “Toplumda çürüme yok!” diyorsun? Senin için toplumsal çürüme nedir, İrfan Efendi?