Część druga i ostatnia, oficjalnie mogę odtrąbić, że zlecenie od @sienkiewiczolog jest gotowe (było gotowe już przedwczoraj, ale dopiero teraz miałem chwilę, żeby złożyć filmik). 🥳 #iluminacja

Dotąd banowałem tylko za wulgaryzmy, ale chyba zacznę też za chwalenie sztucznej inteligencji, bo powoli staję się harcownikiem na zupełnie idiotycznym froncie udowadniania że nie jestem wielbłądem. A to nie jest to, na co chciałbym poświęcać drogocenny wolny czas. Tym bardziej że w tej kwestii jestem pesymistą: AI oczywiście wygra, skutki będą jak najtragiczniejsze, a dzisiejsi apologeci tej technologii będą skrobać się po głowach zastanawiając się jak to się mogło stać. 🙄

Zauważyłem, że stały modus operandi miłośników sztucznej inteligencji wygląda tak: najpierw jest bardzo dużo natchnionego gadania o tym jak to AI uwalnia kreatywność i że ludzie z pomysłami w końcu mogą robić swoje, a potem na stole ląduje mniej lub bardziej zamierzony plagiat.

Czas na eksperyment. Chętnie ograniczyłbym użycie pigmentów kadmowych, bo w ciągu ostatniego roku używałem ich w kolosalnych ilościach, ale jak wiadomo, o dobre, niekadmowe żółcie i czerwienie jest bardzo trudno. Czerwieni pyrolowej (zwanej też czerwienią Ferrari) używałem już wcześniej, ale nie byłem zachwycony. Sięgnąłem po nią ostatnio ponownie i drugie wrażenie było znacznie lepsze. Dobrałem jej do towarzystwa żółcień niklowo-tytanową i, dla uzupełnienia palety, biel i ultramarynę. Zobaczymy, czy coś da się z tego wyciosać.

Iluminowani cystersi w pełnej krasie. Pewnie przynudzę nimi jeszcze raz, jak już oprawię. 🙂 #iluminacja

Piątek, praca skończona, dzieci śpią, można się pobawić muzyką. Zmajstrowałem kawałek, w którym co takt zmienia się metrum. 🤪 To na nowy, króciutki album (póki co wygląda na to, że będzie tego raptem kwadrans). #dungeonsynth

Dziękuję! Odpowiadając na pierwsze pytanie: wielokrotnie. Przy czym omsknięcie się to nic, najgorzej jak załadowany farbą pędzel wypadnie mi z ręki prosto na obrazek. A kilka razy mi się tak zdarzyło, z czego raz na wizji, kiedy prowadziłem warsztaty online. Co do drugiej kwestii, to zależy. Zupełnie bezinwazyjnie to nie, ale cała sztuka w tym, żeby inwazji nie było widać. Jeśli maluję na pergaminie, to jest łatwiej, bo jest odporniejszy od papieru, można go dość brutalnie drapać i szlifować. Jasnych kolorów łatwiej pozbyć się niż ciemnych, a sadzy, której używam w charakterze czerni, pozbyć się jest w ogóle bardzo trudno i przebija spod innych kolorów. Ale generalnie poprawki robić się da, choć to też jest cały, osobny warsztat, wymagający praktyki i doświadczenia. Parę miniatur zniszczyłem zanim zaczęło mi wychodzić.

Ja sobie muszę Instagrama dawkować. Ludzie robią rzeczy tak piękne, pomysłowe i technicznie doskonałe, że głowa mała. W mniejszych dawkach to nawet inspiruje, ale w większych straszliwie zniechęca.

No to jeszcze raz ten sam mnich, tym razem z konturem. Na wierzch przyjdą jeszcze biele, a więc bliki na habicie i twarzy (mam nadzieję, że to wystarczy, żeby ją utrójwymiarowić), rysunek muru w tle... Już prawie-prawie.

Trawnik jak nowy.

Myślałem, że sobie już dzisiaj położę kontur, a tymczasem zdrapuję spartaczony trawnik. 🙄

W przedszkolu u Córki Najmłodszej nius, chłopczyk zapowiedział dziewczynce, że przyniesie do przedszkola siekierę i ją potnie. Moja diagnoza: za mało histerii. Jakby robić próbną ewakuację trzy razy dziennie i przy każdym przedszkolaku postawić policjanta, to od razu by im się głupot odechciało.

Jeszcze bym posiedział, ale oczy już odmawiają współpracy, tonem dość stanowczym. #starość

Puszczają mnie w radiu! Prawda, że internetowym. I prawda, że ultraniszowym, ale... [wdech] Puszczają mnie w radiu!

Odebrałem Córki ze szkoły i ledwo weszliśmy do domu, Średnia pyta "a co jak przyjdzie do nas morderca?". Bo oczywiście nawet nasza senna, prowincjonalna podstawówka dała się ponieść histerii. 🙄

No dobra, coś mi się udało ukulać.