Pinned Tweet
Adania Shibli’nin saati Filistin’e girdiğinde duruyor. Fady Joudah’nın küçük kızı, bisikletine yuva kuran örümceğin ağını bozmaya kıyamıyor. Ahmad Almallah, on yıl sonra döndüğü evinde annesiyle babasının arasına girip bir fotoğraf çektirmek istiyor. Objektif tamamen kararıyor.
Bir çocuğun adı hastane kayıtlarında beş harfe indiriliyor: WCNSF (Wounded Child, No Surviving Family) — “Yaralı çocuk, hayatta kalan ailesi yok.”
Rif’at el-Arîr ise ölürse ölümünün Gazze’de bir çocuğun göreceği beyaz bir uçurtmaya dönüşmesini diliyor.
Bütün bu anlatıların arasında, kuşaklar boyunca kumaşlara işlenen başka bir alfabe uzanıyor: Tatrîz. Kadınların ellerinden geçen motifler, evlerin, ağaçların, yolların ve yaşanmış hayatların izlerini taşıyor.
Boleka’nın dördüncü sayısı Filistin’e ayrıldı.
Mehmet Hakkı Suçin’in editörlüğünde hazırlanan Güz sayımızda Filistinli şairlerin, yazarların, sinemacıların, müzisyenlerin ve görsel sanatçıların eserleri bir araya geliyor. Şiirler, öyküler, mektuplar, söyleşiler, çizimler ve notalar birbirine eşlik ediyor.
Bu sayıyı hazırlarken Filistinli şairlerin, yazarların ve sanatçıların kendi sözcüklerine, kendi seslerine ve anlatma biçimlerine yer açmak istedik.
Çünkü çeviri, başkası adına konuşma hakkı vermez. Daha dikkatli dinleme sorumluluğu yükler.
'Sağ kalmamız beklenmiyordu ama sağ kaldık
Hatırlamamız beklenmiyordu ama hatırladık
Yazmamız beklenmiyordu ama yazdık…'
Amira Sakalla
Kapak Görseli: @hildahiary
Kapak Animasyon: Sümeyra Özdemir
Boleka | 4. Sayı I Güz
Boleka retweeted
Boleka Dergisi öyle güzel bir Filistin özel sayısı hazırlamış ki. Birbirinden kıymetli içeriklerle dolu.
Ben de Siyonist edebiyat üzerine bir yazıyla katkı sunmaya çalıştım.
Sayı editörü Mehmet Hakkı Suçin @mhsucin hocamıza ve emeği geçen herkese çok teşekkür ederiz 🌺🇵🇸 @bolekamag
Kapağın hikâyesi♥️
“Gazze savaşında oğlunu kaybetmiş Filistinli bir annenin portresini çizdim. Evlatlarını kaybeden ama yine de güzelliğini ve gücünü koruyan bütün Gazzeli anneler gibi.
Portrenin arka planına, öldürülen çocukların isimlerini ve oğullarını arayan annelerden duyduğum sözleri yazdım.
Annelerden biri, ağlayarak oğlunu ararken şöyle diyordu:
“Oğlum sarışın, saçları kıvırcık.”
Gazeteci Vâil Dahdûh’un oğlu Hamza Dahdûh… Hepsinin isimlerini portrenin arka planına Arapça olarak yazdım. Ne kadar zaman geçerse geçsin, onları unutmayalım diye.”
Hilda Hiary
Boleka retweeted
Boleka dergisi unutulmaz bir Filistin sayısı yayınladı. Çok kıymetli şiirler, hikayeler, çizimler, söyleşiler ve çeviriler. Yayın yönetmeni Fatma Özer’i, sayı editörü @mhsucin i ve emeği geçenleri tebrik ederim. @bolekamag
Boleka retweeted
Arşivlerinizde ve vicdanlarınızda yer açın:
Boleka Güz 2026 sayısı çıktı 📣📣📣
Emeği geçen herkese saygıyla 👏🏻👏🏻👏🏻
#palestinians
#peaceintheworld
#justiceforeveryone
#savethechildren
@bolekamag
@mhsucin
Esma Azayze'nin şiirinde tarih, ağaca bağlanmış bir köpek.
Gelip geçenler ona acıyor. Kimi sırtını okşuyor, kimi tekmeliyor. Herkes yoluna devam ediyor.
Köpekse başka bir şey düşünüyor.
Bir gün ağacın kendisi olmayı.
İpinden kurtulmayı. Bir daha kimsenin bağlanamayacağı bir dünya kurmayı.
Mehmet Hakkı Suçin'in editörlüğünde hazırlanan Boleka Filistin Özel Sayısı, kendisine yazılan sonu kabul etmeyen bir halkın itirazının, hayal gücünün ve ısrarının yanında.
BOLEKA FİLİSTİN ÖZEL SAYISI SATIŞTA.
Kapak Görseli: @hildahiary
@mhsucin
bolekamag.com/urun/boleka-4-…
Boleka retweeted
Boleka’nın yeni sayısı yayımlandı @bolekamag
edebiyathaber.net/bolekanin-…
Henüz yaşanmamış bir ayrılığın mektubu.
“Günlerin ince kenarlarına yeni bir hayat işleyeceğim. Kendime ait bir hayat.”
Uzay Emin Sunar’ın “Küçük Kente Erken İndiler” öyküsü, Sharon Kelly’nin çizimiyle Boleka Yaz sayısında.
3
108
Başkalarının sözcükleriyle kendine bakan bir çocuktan, kalbini ev bilen bir yetişkine uzanan mektup.
“Elini göğsüne koy, kalbinin ritmini duy. Burası senin evin.”
Şeyma Ye’nin, “Çocukluğa Mektup” adlı yazısı, Luke Hannam’ın çizimiyle, Boleka Yaz sayısında.
2
65
Nezihe Meriç’in mektuplarında yazmakla yaşamak arasındaki mesafe kapanıyor.
“Mektup, onu okuyana oldukça mahrem, kişisel bir alan açan bir pencere.”
Özlem Doğan Küçük’ün “Yaz Bana Uzun Yaz!” yazısı, Onay Karabay’ın çizimiyle Boleka Yaz sayısında.
2
94
Kaybettiklerimizi nasıl taşırız?
“Yasın en sessiz hareketi belki de budur: Ölüye değil, onun değdiği nesnelere dokunmak.”
Esen Kunt’un “Bir Yasın Kartografisi: Babaya Mektuplar” yazısı, Jason Church’ün çizimiyle Boleka Yaz sayısında.
@ESENKUNT
7
103
“Onların önünde çırılçıplak bir bebektir
Her şey mümkün değildir ama her şey ona yakışır.”
Aigerim Tazhi’nin “Muhtemelen Bir Tanrı” şiiri, Özlem Ceylan Kanıpak çevirisi ve Abidin Dino’nun çizimiyle Boleka Yaz sayısında.
@aigerimtazhi
“On ay on günün sonunda karnımdan bir bebek dünyaya gelecek. Ve gözlerini yavaşça açtığında, şüphesiz güneşin ışığına bakacak.”
Erika Kobayashi’nin “Gün Doğumu” adlı öyküsü, Emine Duyar çevirisiyle Boleka Yaz sayısında.
@erikakobayashi
5
162
İki yazar, iki dost, birbirine doğru yol alan mektuplar.
“Olmayanı var kılar ve var olanın yokluğuna seslenir.”
Sedat Yağcıoğlu’nun “Yaşamın Tamamına Yolculuk: Tezer Özlü’den Leyla Erbil’e Mektuplar” yazısı Boleka Yaz sayısında.
@sedatyagcioglu
3
82
Kendinle arandaki mesafenin şiiri.
“Ve bazen bir eli özlerim
Göz kapaklarımdan akşamı silen.”
Neda el-Hâc’ın “Bazen” şiiri, Mehmet Hakkı Suçin çevirisi ve Kadir Çelik’in çizimiyle Boleka Yaz sayısında.
@mhsucin
@Nadaelhage_
Özgürlüğü başkasının armağanı saymayan bir kadın.
“Ama ben onların karşısında, ardında,
onlarla, onlarsız özgürüm.”
Joumana Haddad’ın “Kadın” şiiri, Nuray Önoğlu çevirisi ve Abidin Dino’nun çizimiyle Boleka Yaz sayısında.
@JHaddadOfficial
@NurayOnoglu
“Ben de senin gibi düz şeyleri seviyorum. Karmaşık şeyler beni yoruyor ve korkutuyor. Düz vites bir arabanın şanzımanı kadar masrafsız olsun istiyorum beklentilerim. Biliyor musun?”
Burak Arkun’un “İnsan Bahçesine Yenilir” adlı mektubu, Pablo Martin’in çizimiyle Boleka Yaz sayısında.
5
142
“Uyanıyorum, var mıyım?
Sürgün edildiğim gövdede!”
Hakan Cem’in “Partus” şiiri, Joseph Loccisano’nun çizimiyle Boleka Yaz sayısında.
5
107
Adres tamam; mektubun varacağı zaman belirsiz.
“İnsan bazen bir cümleyi duyduğu anda tek bir yerde kalamıyor.”
Pınar Başman Çelik’in “Adres” öyküsü Boleka Yaz sayısında.
4
77
Tanpınar’ın geç kalmışlık duygusu, kendine dönük acımasızlığı, mizahı ve bitmeyen merakı.
“Tanpınar’ın mektupları bir portreler galerisi gibidir, fakat bu galeride tek bir insan vardır.”
Sakine Korkmaz’ın “Kutsi, Tahmin Edersin ki Canım Sıkılıyor (Benim Hamdi’nin)” yazısı, Katja Farin’in çizimiyle Boleka Yaz sayısında.
@sakineekorkmaz





























