Zor günlerin kitabı Marcus Aurelius’un Düşünceler’i kesinlikle. Adam koskoca Roma imparatoru, ama o da bizim gibi huzur peşinde. İnsanlar onu da yoruyor. Neredeyse iki bin yıl geçmiş, dert aynı dert. Kendine yazmış. Bize iyi gelmesi ondan.
Hep anlattığın o hayatı her ertelediğinde, biraz daha akıntıya kapılırsın. Günler seni başka bir yere sürükler. Fakat bir gün gerçekten başladığında, anlatacak bambaşka şeylerin olur. İyisiyle kötüsüyle, artık kendi hikâyeni yaşarsın.
Zor günlerin kitabı Marcus Aurelius’un Düşünceler’i kesinlikle. Adam koskoca Roma imparatoru, ama o da bizim gibi huzur peşinde. İnsanlar onu da yoruyor. Neredeyse iki bin yıl geçmiş, dert aynı dert. Kendine yazmış. Bize iyi gelmesi ondan.
Bir başına da durabilen iki insan bir gün denk gelir, yan yana durur. Düşecek halleri yok, içlerinden öyle gelmiş. İlişkinin güzeli böyle olur. Uzun süreni de.
Bir şeyi gerçekten öğrenmek istiyorsan önce acemi görünmeye katlanacaksın. Saçma sapan sorular soracaksın, yanlış yapacaksın, “bilmiyorum” diyeceksin. Bunu da hiç dert etmeyeceksin.
Bir başına da durabilen iki insan bir gün denk gelir, yan yana durur. Düşecek halleri yok, içlerinden öyle gelmiş. İlişkinin güzeli böyle olur. Uzun süreni de.
Bir şeyi gerçekten öğrenmek istiyorsan önce acemi görünmeye katlanacaksın. Saçma sapan sorular soracaksın, yanlış yapacaksın, “bilmiyorum” diyeceksin. Bunu da hiç dert etmeyeceksin.
Duygusal zekâsı yüksek kişi, kimseden tam anlamıyla nefret edemez. Çünkü davranışın ardındaki ıstırabı görür. Öfkelense bile yüreğinin bir köşesinde anlayış yer bulur. Öfkesi zamanla sessizleşir. İnsanı anladıkça, affetmese de yargılamaktan uzaklaşır.