Emma

Doodeng. DIT is dus Nederland anno 2026. Een land waarin Joden continu moeten vrezen voor hun veiligheid, terwijl de politie preventief aan de deur verschijnt bij iemand die hun rug wil dekken. Het is de omgekeerde wereld. Krankzinniger wordt het niet. In Brielle wordt eind november een pro-Palestijnse tentoonstelling georganiseerd door PAX, een organisatie die Israël besmeurt en belastert met apartheids- en genocideleugens. Welke locatie kiezen deze lui? Een voormalige synagoge natuurlijk. Een gebouw dat symbool staat voor het uitgeroeide Joodse leven in Brielle, waar een monument hangt voor de Joodse inwoners die tijdens de Holocaust werden afgevoerd en vermoord. Een bewoner die zegt nauwe banden te hebben met de Joodse gemeenschap en die vrienden in Israël heeft die op 7 oktober dierbaren hebben verloren, wil de tentoonstelling bezoeken om daar kritische vragen te stellen. Dat kan en mag in een vrij land: dialoog, ontmoeting en verbinding en al die dingen. Maar wat gebeurt er: de politie staat bij hem thuis op de stoep. Ze zouden een signaal hebben ontvangen dat deze man ‘actie wil voeren’. Ze willen weten wat zijn sympathieën zijn, wat hij van plan is en met wie hij komt. Waar het signaal vandaan komt, daar geeft de politie geen duidelijk antwoord op. We zien hier de absolute wanvertoning van politiestaat Nederland, waar we voortdurend worden geconfronteerd met intimiderende en agressieve pro-Palestijnse protesten. Iemand die nog niet eens gebruik heeft gemaakt van zijn vrijheid van meningsuiting, wordt al bij voorbaat onder druk gezet. Ik ben benieuwd wat er zou gebeuren als ik een Israëlische vlag achter mijn raam hang. Hoe dan ook kan ik meteen de glasverzekering bellen, maar het zou me ook niet verbazen als er binnen tien minuten politie aan de deur staat om mij te vragen te stoppen met provoceren. Dit is de perversiteit van deze tijd. Met agressors die terreur verheerlijken en Joden intimideren, wordt continu rekening gehouden. Degene die zelfs maar aankondigt zijn vrijheid van meningsuiting te willen uitoefenen, wordt behandeld als potentieel gevaar. Dit is nog erger dan two-tier policing. Het vertrouwen in de overheid, die onze grondrechten dient te respecteren, verdwijnt zo in rap tempo. Wat ook verbijsterend is, is de domme en achteloze vanzelfsprekendheid in het gedrag van de politie, alsof de agenten totaal niet beseffen hoe de verhouding tussen burger en overheid in een rechtsstaat behoort te liggen. Een burger hoeft zich niet tegenover de politie te verantwoorden voor zijn politieke opvattingen en/of voor zijn voornemen een bijeenkomst te bezoeken. De overheid moet haar bemoeienis met de burger rechtvaardigen, niet andersom! Juist in dit land zou de politie de eigen geschiedenis moeten kennen. Tijdens de Duitse bezetting werkte een groot deel van het Nederlandse politieapparaat uiterst enthousiast mee aan de vervolging van Joden en verzetsmensen. Juist die blinde gehoorzaamheid aan gezag en het uitvoeren van bevelen zonder voldoende moreel besef maken de geschiedenis bijzonder huiveringwekkend. Het begint met een zogenaamd preventief huisbezoek en kan, wanneer macht niet wordt begrensd, rap ontaarden in de ernstigste vormen van staatsrepressie. Ik maak me grote zorgen over deze reflex. We leven in een land dat dode Joden plechtig herdenkt, maar waarin levende Joden én degenen die voor hen opkomen zich kennelijk tegenover de politie moeten verklaren. Kijk. Huiver. Kom in verzet!