Tashih yeni sayısında İngiliz Kolonyalizmini masaya yatırıyor. Britanya İmparatorluğu’nun “Ortadoğu”dan Hindistan’a, Filistin meselesinden akademiye, medyadan sinemaya uzanan kolonyal mirası ikinci sayıda bütün yönleriyle ele alınıyor. “Güneşi Çalınan Topraklar: İngiliz Kolonyalizmi” dosyasıyla yayımlanan ikinci sayıda, İngiliz kolonyalizminin tarihsel kökenleri, kurumsal yapısı, Yerleşimci Kolonyalizm, Filistin’deki İngiliz politikaları ve kolonyalizmin günümüzde akademi, medya ve kültür alanlarında devam eden etkileri farklı disiplinlerden yazarların çalışmalarıyla inceleniyor. İngiliz Kolonyalizmi geçmişte kalmış bir hakimiyet biçimi olarak değil, siyasî, ekonomik, kültürel ve epistemik etkileri günümüze kadar uzanan bir yapı olarak ele alınıyor. İngiliz Kolonyalizmi dosyasında Britanya’nın Ortadoğu’yu şekillendiren politikalarından Hindistan’daki kolonyal yönetime, Filistin’deki İngiliz Mandası’ndan akademik bilgi üretimine kadar geniş bir çerçeve ortaya konuluyor. İngiliz Kolonyalizminin Ortadoğu’daki mirası İkinci sayının dosya açılış yazısında Dr. Selim Sezer, “İngiliz Kolonyalizmi ve Ortadoğu’nun Konfigürasyonu” başlıklı çalışmasında Hicaz İsyanı, Sykes-Picot Antlaşması ve Balfour Deklarasyonu üzerinden Britanya’nın Ortadoğu’yu şekillendiren politikalarını ele alıyor. Dr. Emre Çalışkan, İngiliz Kolonyal Ofisi üzerinden imparatorluğun kolonyal faaliyetlerini yöneten kurumsal yapıyı incelerken; Dr. Ümit Tetik, Doğu Hindistan Şirketi’nden BP’ye uzanan şirketler üzerinden İngiliz ekonomik nüfuzunun bölgedeki devamlılığına odaklanıyor. Zahide Tuba Kor ise “Filistin’de İngiliz Emperyal Politikaları” başlıklı yazısında İngiliz Manda Yönetimi’nin Filistin’de bıraktığı siyasî, hukukî ve idarî mirası ele alıyor. Yerleşimci Kolonyalizm ve İngiliz deneyimi Dosyanın önemli başlıklarından biri de İngiliz Yerleşimci Kolonyalizmi ve bunun Filistin bağlamındaki yansımaları. Doç. Dr. Selçuk Türkyılmaz, “İngiliz Yerleşimci Kolonyalizmi” başlıklı çalışmasında Kuzey Amerika’daki İngiliz yerleşimci deneyimini ve yerli halkların topraklarından tasfiye edilmesini incelerken, bu tarihsel tecrübenin Filistin’deki Yerleşimci Kolonyalizm tartışmaları açısından taşıdığı anlamı ortaya koyuyor. Menderes Kurt ise “Yerleşimci Kolonyalizm ve Yapısal Soykırım” başlıklı çalışmasında Yerleşimci Kolonyalizmin yapısal niteliğini ve soykırım kavramıyla ilişkisini tartışıyor. Turan Kışlakçı “Direnişin Liderleri” serisinin ikinci yazısında, Tipu Sultan’ın hayatını ve direnişini, İngiliz Doğu Hindistan Şirketi’nin nasıl büyük bir askerî ve siyasî güce dönüştüğünü ele alırken, Ömer Korkmaz İngiliz kolonyalizmine karşı Hint Müslümanlarının geliştirdiği eğitim, düşünce ve toplumsal direniş biçimlerini inceliyor. Kolonyalizmin akademi ve kültürdeki izleri Kolonyalizmin askerî ve siyasî tahakkümün ötesindeki boyutlarına da dikkat çekiliyor. Doç. Dr. Mehmet Rakipoğlu, “İngiliz Kolonyalizmi ve Akademi : Sömürgesizleştirmeyi Sömürgesizleştirmek” başlıklı yazısında sömürgeciliğin sona ermesinin ardından akademik, kültürel ve epistemik mekanizmalar üzerinden devam eden tahakküm biçimlerini ele alırken, Prof. Dr. Enis Doko “Efendinin Cetveli” başlıklı yazısıyla İngiliz eğitim sisteminin bilgi üretimi üzerindeki etkisini sorguluyor. Peren Birsaygılı Mut, BBC’nin Filistin’deki yayıncılık faaliyetleri üzerinden İngiliz Kolonyalizminin medya ve “yumuşak güç” boyutunu incelerken, Mehmet Kırtorun ise sinema estetiği ve mevzuatı üzerinden imparatorluk ile kolonyal yönetim arasındaki ilişkiye odaklanıyor. Prof. Dr. Yasin Aktay, İngiliz Kolonyalizminin biyografi ve tarih yazımı üzerinden kurduğu görünmez tahakküm biçimlerini Harold Armstrong’un eserleri üzerinden ilk defa ortaya konan yönleriyle gözler önüne seriyor. Kemal İlhamoğlu “Ödünç Kavramla Tarih Yazmak” başlıklı yazısında Kolonyalite kavramının farklı tarihsel bağlamlara aktarılmasını ve hazır teorik şemaların tarih yazımında kullanılmasını eleştirel bir bakışla değerlendiriyor.