hammet

maks iletişimi kardo bro'dan ibaret türkçe raptan beyni yanmış dövme aşığı *mcıgillerin oversize tişörtlerinden gelen çakma parfümle karışık ter kokusuna benzer kokular alıyorum artık twitter'dan.

ecdadın şu böbrek dalak bırakmayan nazım ve nesir kudretinden bir parçacık bize de ya rabbi.. derūn-ı sı̇̄nedeki yāreler dehān olsa cigerde gamzesi peykānları zebān olsa belā vü derd ile ‘ışkunda çekdügüm elemün birini şerh idemem haşra dek zemān olsa

altında ezildiğimiz mısralardır.. düşde gördüm cümle mahv olmış vücūd-ı māsivā bir mu’abbir bulmadum bu hābı ta’bı̇̄r eyleye āyet-i ‘ışkun cihān hep lafzını ezberlemiş bir müfessir görmedüm ammā ki tefsı̇̄r eyleye

dilber mevzu olunca ecdatla hem-meşreb ve hem-derd oluşumuz.. bulup tenhāda şeftālūsın almakdur benüm derdüm egilmez çāre yok ammā nihāl-i nāz-perverdüm

tasavvuf uzmanı diye çıkarttıkları adam vasat bir kitap yığını önünde osmanlı müellifleri ve şakaık gibi kült eserleri sufi biyografileri diye tanıtıyor. böylesi gelenek ve literatür cahillerinin “şehirli tasavvuf kültürü” dediği şey de cerrahi31ciliği ve sefine goygoyculuğu..

cumartesi gecesi dilberinden ayrı kalınca bizdir.. ey perı̇̄-ruhsār bilmem ülfetin kimlerledür hiç görünmezsin aceb ünsiyyetin kimlerledür kangı meclis-i feyz-yāb nūr-ı hüsnündür henüz şem’-i bezm-ārā gibi germiyyetin kimlerledür

bıkmadı usanmadı bu şadırvan faresi çalmaktan. ali diyorsun, çalıyor; veli yazıyorsun, çalıyor; evliya atıyorsun, anında yürütüyor. gizliden dinleyip metin araklıyor, bir hesap yetmiyor ikinciden dadanıyor. senelerdir hobi olarak uğraşıp eğlencesine paylaştıklarımızı sömürüyor.

bir adamın yaşadığı hayat kalitesini enfes şekilde ifade etmek.. “mede’l-ömr müzāyaka görmemiş ve gam didükleri kāfiri bilmemiş idi.”

güzele takılmada ecdad raconu “…bir gün cāmiden çıkarken tālib-i marifet bir cüvān-ı māh-tal’at teberrük kasd eyleyüp başmaklarun döndürür. Vālihı̇̄ Efendi ol hūb-ı nāzenı̇̄ne vālihāne nigāh idüp ‘benüm sultanum şimden sonra biz bunı başımuza geymek göründi’ diyü latı̇̄fe ider”

kamer hatun ışıklarda içi ilginç kostümler giymiş lavuk dolu beyaz doblo’nun diğer zamanlarda adıyaman sofilerini sabah namazına taşıyan bir araç olduğuna yemin edebilirim. direksiyondaki elemanın veda bûsesi’ne tuttuğu kafa ritimlerinde babasının cezbeye gelişlerini görüyorum..

ayasofya’daki ramazan vaazlarında edebe aykırı laflar edip cemaati gülme krizlerine sokan hamza efendi’yi “sohbeti çocuk oyuncağına çevirip dinin büyüklüğüne zarar veriyorsun" diye memleketi adana’ya postalamışlar. cübbeli gibi miydi nasıldı acaba, keşke bi kuplecik işitebilsek..

yarak ve taşak şekilleri üzerinden götçülük analizi. ah be ecdat senden öğreneceğimiz ne çok ilim var.. “ve hāyelerinin illetsiz yani yumurtalarının biri büyük ve biri küçük olmak çok balgamlı ve cimā-ı edbāra ziyade meyl edici yani ziyāde gulāmpāre olduguna delālet eder”

ah safer efendiler muzaffer efendiler, o eski güzide hanımefendiler. ah o musiki meclisleri, tasavvuf neşveleri, saraylı beyzadeler, ruhu olan ahşap evler31ciliğinin insanları getirdiği yer. 1800lerde öyle tipler vardı ki bu şehirde gölgesini görsen donuna bırakırdın bi kilo

bomboş laflar. herkesin ağzında evliya sakızı çiğnemesine bakmayın, evliya üzerine yapılacak daha bir yığın iş var. kitabın en bilimsel görülen neşri bile arızalı. akademi zottirik seyahatnamelere illa eğilir, ama iş müstakilen evloş’a yönelip onu ihya edebilmek.