สรุจก็โรแมนติกไม่แพ้ชายรุจกับหญิงแต้ว เด็กดื้อของฉัน ชีวันของฉันอยู่อย่างนั้น เค้าชอบวาดรูปก็ส่งกระดาษที่ดีที่สุดไปให้ เก็บโปสการ์ดที่ชีวันวาดไว้ ใส่กรอบบนเปียโนอย่างดี ต้มยำกุ้งแล้วไง อุปการะด้วยเงินตัวเองไม่แตะจุฑาเทพ ทายาทอรุณรัศมิ์ซะอย่าง ดูแลอย่างดี ที่เคยถือก็วางหมด ให้พ่อแม่ไปขอสาวให้แต่ชีวันยังต้องเรียนก็ปล่อยให้น้องเรียน สองปีรอได้ ส่งจดหมายหากันไป ไม่ไปแสดงตัวว่าเป็นคู่หมั้น รอเขามาตอบรับตอนเรียนจบ จนมาถึง “เป็นพรของชีวันฉันตลอดไปนะ ชีวัน” จบ ผมเดรส