Pinned Tweet
Yıllarca Beşiktaş Kulübü’nün tek sözcüsü gibi hareket etmesine rağmen, Şeref’in bir grup taraftarla stada girdiğini veya protokole kurulup hava attığını hiç görmedim. Maçlara izlenmek (gösteriş yapmak) için gelmez, izlemeye gelirdi. Kendi kurduğu taktiklerle kazandırdığı maçları bile takımına ve oyuncularına mal etmek için bir köşeye çekilir; Beşiktaş taraftarlarının kendisini kalabalıkta tebrik etmemesi için aralara karışırdı. Kendini manen kulübüne onun kadar adayan az insan vardır... #ŞerefBey
Beşiktaş Iğdır retweeted
Malatya’da askeri helikopterin henüz belirlenemeyen bir sebeple kaza kırıma uğraması sonucu şehit olan askerlerimize Allah’tan rahmet; ailelerine, Türk Silahlı Kuvvetleri’ne ve milletimize başsağlığı dileriz. 🇹🇷
Beşiktaş Iğdır retweeted
Furkan Karabay (@karabayfurkan6): "Bu duruşma canlı yayınlansaydı insanlar televizyonun başında hüngür hüngür ağlardı"
"İnsanların yaşadığı çok büyük bir dram var. Burada bir ifadeden dolayı aylardır tutuklu olan insanlar var. Hakkında somut delil olmayan, 'Gizli tanığın tanımıyorum' deyip de ifadesiyle insanların tutuklanmasına sebep olan kişiler var burada"
➡️youtube.com/live/G74ott4MbFU
Beşiktaş Iğdır retweeted
#İBBDavası'nda 3.celse 7.gün
FATOŞ PINAR TÜRKER:
"BENİ ÇOCUKLARIMA KAVUŞTURUN.
İÇİM YANIYOR BENİM.
BEN BEKAR BİR ANNEYİM, İKİ TANE KIZIM VAR.
KIZLARIMIN VELAYETLERİ DE BENDE, BUNDAN BAHSETMİŞTİM.
80'ini AŞMIŞ ANNEM VE BABAM TARAFINDAN BAKILIYOR ÇOCUKLARIMA.
YANİ ŞU AN TAM OLARAK BEN YAVRUMA, YAVRUM BANA YANAR DURUMU YAŞIYORUZ.
ANNEM BANA AĞLIYOR, BEN ÇOCUKLARIMA AĞLIYORUM. ÇOCUKLARIM BANA AĞLIYOR, SONRA BABAM HEPİMİZE AĞLIYOR.
TEK BAŞIMA OLSAM SİZ UYGUN OLDUĞUNUZ KADAR TUTUN BENİ.
GEÇEN GÜN KIZIMIN DÜŞMÜŞ CAM ÜSTÜNE, 40 TANE DİKİŞ ATILMIŞ.
ŞİMDİ BEN BUNU ÖĞRENDİKTEN SONRA GİDİP O KOĞUŞTA NASIL YATAYIM..
İÇİM YANIYOR."
🇹🇷 TARİHİN TOZLU RAFLARINDAN: 1916 YILINDA FİLİSTİN’DE OSMANLI ORDUSU
Tam 110 yıl öncesinden günümüze ulaşan, tarihimize ışık tutan eşsiz görüntüler…
1916 yılında, Birinci Dünya Savaşı devam ederken Almanlar tarafından Filistin'de çekilen bu 21 dakikalık sessiz filmde, Osmanlı 4. Ordusu'nun askerleri, develi süvari birlikleri ve derviş alayı görülüyor.
Filmin son bölümünde ise dönemin önemli askerî ve siyasi isimlerinden Cemal Paşa kameraya yansıyor.
İsveç Kraliyet Kütüphanesi arşivinde korunan bu tarihî kayıt, Osmanlı askerlerinin bundan 110 yıl önce Filistin topraklarındaki varlığını gözler önüne seriyor.
Bir asırdan uzun süre öncesine açılan bu görüntüler, yalnızca bir askerî belgesel değil, aynı zamanda geçmişimizin sessiz tanıkları…
🎞️ Yıl: 1916
📍 Yer: Filistin – Osmanlı İmparatorluğu
📽️ Süre: 21 dakika
🏛️ Kaynak: İsveç Film Arşivi (Filmarkivet)
🔗 arkivkopia.se/sak/filmark-FA…
Beşiktaş Iğdır retweeted
Kuzenim’in , Cumartesiyi pazara bağlayan gece bu olay başına geliyor. Aradan fırlayan Mercedes kazaya sebebiyet veriyor ve kaçıyor. Muhtemelen ehliyetsiz yada alkollü.
Tarih 08 Kasım Aydınlı mahallesi Gürpınar caddesi Tuzla İstanbul
Sosyal medyanın gücü ile bu aracı bulabiliriz belki. Herkesin desteklerini rica ederim. Ulaştırabildiğimiz herkese ulaşması için. Araçta ciddi masraf var maalesef.
Özgürlük yalnızca insanların değil, hayvanların da hakkıdır...
PETA'nın Break Free (Özgür Olmak) adlı kısa filmi 2020
PETA, İngilizce People for the Ethical Treatment of Animals ifadesinin kısaltmasıdır.
Türkçesi: Hayvanlara Etik Muamele İçin Mücadele Eden İnsanlar.
PETA, 1980 yılında ABD'de kurulmuş uluslararası bir hayvan hakları örgütüdür.
Hayvanların deneylerde, eğlence sektöründe, gıda ve giyim endüstrilerinde sömürülmesine karşı mücadele eder. Ayrıca hayvanların hayvanat bahçelerinde esaret altında tutulmasını eleştirir.
15
793
İtalyan Antrenör Meazza ve Adnan Akın – 1952
“İtalyan Olimpiyat futbol takımı antrenörü (Beşiktaş’ın eski antrenörü) Meazza ve bir arkadaşı, Olimpiyat ekibimizden Adnan Akın’la konuşuyor.”
Fotoğraf: Hürriyet – R. Arıkan – Hususi Olimpiyat Servisi
Kaynak: Hürriyet Gazetesi
Tarih: 15 Temmuz 1952
11
602
ŞEHRİMİZDEKİ MACAR FUTBOLCULAR NE KADAR PARA ALIYORLAR?
Oyun İçin Ne Düşünüyorlar?
Fotoğraf altı yazısı:
Bir tarafta Avusturyalıları, diğerinde de Macarları görüyorsunuz. Enstantane resim, son maçtan alınmış bir intibadır. Ortada misafirlerimizin beynelmilel müsabakalarda defalarca teferrüt eden oyuncuları (Lütz) dür.
Geçen pazar stadyumda Fenerbahçe'ye karşı 3-2 mağlup olan Macar III. Ker. takımı oyuncuları, maçın neticesinden memnun görünmüyorlar. Kendileriyle konuşmaya gittiğim zaman yüzlerinde, hâllerinde bu adem-i memnuniyetin her işareti vardı.
Yalnız bu adem-i memnuniyet, mağlup olmaktan ziyade, galip gelindiği takdirde kazanılacak mükâfatın kaybedilmiş olmasıyla da alâkadar bir hoşnutsuzluktu.
Malum ya! Profesyonel takımlarda behemehal kazanmak gayreti, şeref ve spor izzetinefsinin verdiği bir histen ziyade, her galibiyette oyunculara dağıtılan nakdî mükâfatın verdiği bir gayrettir.
Bu itibarla bir profesyonel takım, hariçte uğradığı mağlubiyetlerden bir taraflı müteessir olur; o da her galibiyette takımdakilere dağıtılan mükâfatı alamamak teessürüdür.
Hâlbuki kendi memleketlerinde mağlup olmamaya çok gayret ederler. Sebebi de mütevâli mağlubiyetlerle kredisi düşen profesyonel takımların maç angajmanlarını kolaylıkla bulamamalarıdır.
Sık sık maç yapamayan takımlar da oyuncularına kâfi para veremezler.
Fenerbahçe'ye yenilen Macar takımı oyuncularının maaşlarını ve her maçta prim olarak aldıkları mükâfatları merak ettim, sordum.
Macar oyuncuların maaşları her ay 300 pengüdür. Yani bizim paramızla takriben 120 lira eder.
Bundan fazla, her oynadıkları maç için “start” parası namıyla 8 pengü alıyorlar. Oyuna iştirak etmeyen ihtiyatlara bu para verilmiyor.
Takım galip gelirse 24 pengü, yani bizim paramızla dokuz lira alıyorlar. Berabere kalırlarsa 12 pengü alıyorlar.
İşte pazar günü Fenerlilere mağlup olan Macar takımının her oyuncusu 24'er pengü kaybetti. Kazansaydılar dokuzar lira alacaklardı. Teessürlerinin ilk safhası bu nakdî mükâfat meselesinden başlıyor ve sonra tedricen ine ine sporda kaybetmek teessürüne kadar varıyor.
Hâlbuki amatör takımlarda ilk teessür alevi, kulüp namına duyulan, kulübün mazisi ve şerefi namına hissedilen acı ile başlar ve para bahsi onların his âlemlerinde yaşamaz.
Cuma Günkü Oyun İçin Ne Düşünüyorlar?
Macarlar pazar günkü oyun için “Yenildik.” demekle iktifa ediyorlar. Sebeplerini tahlile zahmet eden kimse yok...
Cuma oyunu için sorunca:
— Yeneceğiz! diyorlar.
Yine sebepler soruluyor, düşünceleri anlaşılamıyor. Esasen tahlil hissi bu insanlarda kalkmıştır. Onlar daha ziyade birer futbol makinesi olmuşlardır. Oyun haricindeki mülahazalardan bıkmış, gına getirmiş adamlar...
Bakalım bu cuma Macarlar galibiyet mükâfatını kazanabilecekler mi?
E. Ş.
26 Eylül 1930 Son Posta Gazetesi
BİLGİ NOTU | 1930 YILINDA FUTBOLCU MAAŞLARI VE GÜNÜMÜZDEKİ KARŞILIĞI
26 Eylül 1930 tarihli Son Posta gazetesinde yayımlanan “Şehrimizdeki Macar Futbolcuları Ne Kadar Para Alıyorlar?” başlıklı haberde, Fenerbahçe ile karşılaşan Macar III. Ker. takımının futbolcularına ödenen maaş ve maç primleri hakkında dikkat çekici bilgiler yer almaktadır.
Habere göre Macar futbolcular, aylık 300 pengü (120 Türk lirası) maaş alıyorlardı. Ayrıca oynadıkları her maç için 8 pengü (3,20 TL), galibiyet hâlinde 24 pengü (9,60 TL), beraberlik durumunda ise 12 pengü (4,80 TL) prim kazanıyorlardı.
1930 yılındaki bu ücretlerin, altın değeri üzerinden 11 Kasım 2026 tarihindeki yaklaşık karşılıkları şöyledir:
Aylık maaş: 120 TL → 539.000 TL
Maça çıkma ücreti: 3,20 TL → 14.400 TL
Galibiyet primi: 9,60 TL → 43.100 TL
Beraberlik primi: 4,80 TL → 21.600 TL
1930 yılında 120 Türk lirasıyla yaklaşık 12 Reşat altını satın alınabiliyordu. Aynı miktardaki altının Kasım 2026 itibarıyla yaklaşık değeri 540 bin Türk lirasıdır.
Dönemin ücretleriyle karşılaştırıldığında da profesyonel futbolcuların kazançları dikkat çekicidir. 1930'lu yılların başında bazı öğretmen kadrolarının aylık maaşları 20–70 lira arasında değişirken, Macar futbolcuların yalnızca sabit aylıkları 120 liraya ulaşıyordu.
Bu tarihî belge, profesyonel futbolcuların yaklaşık bir asır önce de düzenli maaş, maça katılım ücreti ve başarı primi sistemiyle çalıştıklarını ortaya koymaktadır.
Not: Günümüz karşılıkları altın fiyatları esas alınarak yaklaşık hesaplanmıştır. Bu tutarlar doğrudan enflasyon veya satın alma gücü karşılığı değildir. Altın fiyatlarındaki değişime göre farklılık gösterebilir.
Kaynak: Son Posta gazetesi, 26 Eylül 1930, “Şehrimizdeki Macar Futbolcuları Ne Kadar Para Alıyorlar?”
2
515
Beşiktaş Kalecisi, Yöneticisi ve Başkanı Sadri Usuoğlu
(23 Ocak 1908, Basra - 15 Mart 1987, İstanbul),
Türk futbolcu, Milli basketbolcu, teknik adam ve yönetici.
4
722
Müşir "Deli" Fuad Paşa: Savaş Meydanlarından Beşiktaş'ın Zirvesine
Osmanlı İmparatorluğu'nun son demlerinden Cumhuriyet'in ilk yıllarına kadar uzanan asırlık ömrüne (1835-1931) hem destansı askeri başarıları hem de Türk spor tarihinin temel taşlarından birini sığdıran Müşir Fuad Paşa, tarihimizin en nev-i şahsına münhasır figürlerinden biridir.
İşte İncirköylü (Beykoz) Hasan Refet Paşa'nın oğlu olan bu büyük kumandanın fırtınalı hayatı ve Beşiktaş Jimnastik Kulübü ile olan sarsılmaz bağı:
Askeri Hayatı ve "Deli" Lakabının Sırrı
Gözü Pek Bir Kumandan: Fuad Paşa, masa başı bir paşası değil, tam anlamıyla bir cephe askeriydi. Özellikle 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı'nda (93 Harbi) Elena ve Tırnova cephelerinde Rus kuvvetlerine karşı gösterdiği insanüstü direniş ve taarruzlarla efsaneleşti.
"Deli" Lakabı: Savaş meydanındaki korkusuzluğu, mermilerin üzerine gözünü kırpmadan atılması ve inandığı doğruları –karşısında padişah dahi olsa– lafını esirgemeden söylemesi ona "Deli" lakabını kazandırdı. Bu delilik, aslında vatanseverliğin ve tavizsiz bir karakterin yansımasıydı.
Sürgün Yılları: Doğru bildiğini söylemekten çekinmeyen yapısı, II. Abdülhamid döneminde onun Şam'a sürgüne gönderilmesine neden oldu. Yıllarca sürgünde kaldıktan sonra II. Meşrutiyet'in ilanıyla (1908) İstanbul'a büyük bir kahraman olarak geri döndü.
Büyük Fedakârlık: Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı (Çanakkale) cephelerinde üç oğlunu vatan uğruna şehit verdi. İlerleyen yaşına rağmen Milli Mücadele'yi de tüm kalbiyle destekledi.
Beşiktaş J.K. ile Kesişen Yollar (1911-1918)
Kulübün Koruyucu Çatısı: Beşiktaş Jimnastik Kulübü'nün resmiyet kazandığı ve kurumsallaşmaya başladığı zorlu yıllarda, Müşir Fuad Paşa gibi saygın, kahraman ve kudretli bir devlet adamının kulübe sahip çıkması hayati bir önem taşıyordu.
3. Başkanlık Dönemi: Fuad Paşa, 1911 ile 1918 yılları arasında Beşiktaş'ın 3. Başkanı olarak görev yaptı. (Mehmet Şamil Şhaplı ve Şükrü Paşa'nın ardından bu görevi devraldı).
Gençlere Manevi Destek: Kulüpteki genç sporcuların sadece sportif gelişimleriyle değil, ahlaki ve vatanseverlik duygularıyla da yakından ilgilendi. Savaş yıllarında kulübün dağılmasını engelledi, maddi ve manevi olarak gençlerin arkasında durdu. Onun başkanlığı, Beşiktaş'ın bir semt takımı olmaktan çıkıp milli bir duruş sergileyen köklü bir cemiyete dönüşmesinde büyük rol oynadı.
Özetle; Müşir "Deli" Fuad Paşa, hem cephede düşmana karşı etten bir duvar örmüş bir mareşal hem de Beşiktaş'ın kuruluş felsefesini ve duruşunu şekillendiren manevi babalardan biridir. Üzerindeki o bol madalyalı üniforma, sadece kazandığı savaşların değil, inandığı değerler uğruna ödediği bedellerin de bir simgesidir.
Beşiktaş Kulübü Kurucularından...
Mazhar Kazancı (Hoca)
1876: Kahramanmaraş'ta dünyaya geldi.
1895: Harbiye Mektebi'nden mezun oldu ve süvari birliklerinde görev yaptı.
Spor dalları: Halter, güreş, jimnastik, eskrim, yüzme ve binicilikle ilgilendi.
1957: Hayatını kaybetti.
En Çok Beğendiğim Bir Futbolcu: Recep Adanır (Beşiktaş)
Recep, sahalarımızda meşin topu şiirleştirmiş kıymetlerden biridir.
Yazan: Muvakkar Ekrem Talû
Kaynak: İkdam Gece Postası Gazetesi
Tarih: 19 Ocak 1954
İtalya'da idim; Torino Stadı'nda İtalya–Fransa maçını seyrediyorum. Fevkalâde bir tesadüfle «Petrone»nin yanına düşmüşüm. 1924–1928 Olimpiyad ve 1930 Dünya Şampiyonu Uruguay'ın santrforu ve göbekçisi; Bolonya takımında ve millî kadroda oynatılmak üzere davet edilmiş.
Bir ilâh gibi onu seyrediyor ve dinliyorum:
— Fransızların bütün gayretine rağmen galip gelmelerine imkân yok! Çünkü «müvazene» nedir bilmiyorlar...
21 yaşındayım ve futbolda nazariyatım kuvvetli değil.
Bu ünlü futbolcunun neyi kastettiğini anlamıyorum. Fakat zihnime bir müvazene; —Equilibre— lafı yerleşiyor.
Aradan seneler geçiyor. İstanbul'dayım. «Kırmızı-Beyaz»a [okunamayan sözcükler] bir silsile tercüme etmek istiyorum. Beyoğlu kitapçılarından birinde şu isimde bir esere rastlıyorum:
«Futbolde ve futbolcuda müvazene».
Yazan: Herbert Chapman... Arsenal meneceri. Fransızcaya çeviren de: Lucien Gamblin, Fransa millî takımı sağ beki ve kaptanı.
Son defa; Helsinki'de İtalya–Macaristan maçını Pozzo ile birlikte seyrediyoruz.
— Puskas yaman şey! dedim.
Başı ile tasdik etti fakat hemen arkasından ilâve etti:
— Koçiş daha üstün! Onda müvazene var.
Peki nedir bu müvazene?
Muhterem okuyucularım; ben de şu kanaate vardım ki futbolda her şeydir.
Şutu kuvvetli; stopları yerinde; kafaları isabetli; çalışkan; çalımcı; çabuk da olsa bir futbolcuda «müvazene» olmadı mı idi onda fevkalâde kitle aramak ve istikrar beklemek beyhudedir.
İşte «Recep» Türk futbolunda nadir rastlanır bir müvazene hâkimiyeti ve olgunluğundadır.
Topu bekleyiş; kovalayış; alış; kullanış hallerinde onda müşahede olunan karakter mutlak müvazenedir.
Kafasını; kollarını; vücudunu; üst ve alt kısımlarını; bacaklarını; bileklerini en uygun hareket ve intibalar içinde denkleştirmesini bilen ve beceren «Recep», sahalarımızda meşin topu şiirleştirmiş büyük kıymetlerden biridir.
4
645