Nimā

از دیشب دارم با تخم‌سگ‌ترین گربه‌ای که تو زندگیم دیدم سر و کله می‌زنم و ۷ بار گازم گرفته.

من گیر کردم بین اینکه گوشیم رو عوض کنم یا PS5 بخرم.

نمی‌دونم شاید هم برم هند زندگی کنم.

کیر تو کوس فقط اوپوس.

اینکه تایم‌لاینم با پست‌هایی که توییتر فارسی توی تلگرام می‌ذاره یکی نیست، خوشحالم می‌کنه.

شامپو رفت تو چشمم.

غرقابه‌ی دردم.

عجله نکنید، اگه عجله کنید عکس‌هاتون تار و کج می‌شه.

خانم یه دشتی به ما نمی‌دی؟

نه ببین ما خیلی شبیه همیم:

یکی از کارهای عجیبی که خیلی ازش لذت می‌برم واکس زدن چرمه، تا ابد درود بر چرم و نگهداری ازش.

دوستش دارم.

دیگه خسته شدم از بس هرکی اومد توی این کافه نشست پشت پیانو و ساندترک امیلی رو زد؛ جلسه اول پیانو امیلی رو تمرین می‌کنن؟

امروز این باریستا یه قهوه‌ای زده که می‌تونم برم جلوی صندق و ایستاده تشویقش کنم.

صبح بیدار شدن یه چیزی ته گلوم حس کردم، امیدوارم سرطان حنجره باشه.

۴ دست اِیت زدم با حریف همیشگی و ۴ تاش رو بردم؛ به طرز چشم‌گیری قویم.

دندونپزشک یه جوری بی‌حسی زده که نیم ساعته دارم دنبال ایرپادم می‌گردم و تو گوشم پیداش کردم.

پر از رنج و شگفتی

کلاغ دم سیاه قار قارو سر کرد.

وقتی به ریلز دیدن آدم‌ها نگاه می‌کنم، حس فرهیخته‌ترین فرد کره‌ی زمین رو دارم که به تماشای حماقت انسان مدرن نشسته.