تروما اینجوریه که؛ آهنگ رو میشنوم و میدونم این رو توی بدترین موقعیت زندگیم خیلی گوشش دادم، و یهو قلبم میریزه
اما هر چی فکر میکنم یادم نمیاد کدوم موقعیت بود!
بعد از زمانی که گوشی هوشمند اومد، دی ماه بزرگترین جنایت ثبت شده بود که ویدیو هاش وایرال میشد
و برای ما سهمگین تر از این نمیشد.
خود جنایات، آثارش، بازماندهاش…
زیر فشار کار دارم میزام
ولی باز کار نمیکنم
کلی کار عقب مونده که وقتی بهشون فکر میکنم دست و پام میلرزه
باز کار نمیکنم
میرم تو سایتا دنبال کصکلک
واقعا این چه بیماری ایه؟ چون کارم زیاده هیچ کاری نمیکنم
یه دوستی دارم خیلی بامزس
وقتی تو رابطه نیست همش هست، همش میگه بریم بیرون و پیگیر، اما وقتی میره تو رابطه کلا غیب میشه
دیگه دو هفته یه بار هم نمیگه بریم بیرون!
انقد اجتماع زده شدم این چند وقت که حد و حساب نداشت
سرکار، خونه
به ندرت با کسی برم بیرون یا برنامه حتی کافه
دیگه واقعا مغزم کشش نداره
جالب اینجاست کل آخر هفته خونه تنها بودم و داشتم زیر پتو فیلم میدیم
همین
آقایی که پرایدوانت داشتی و دیدی من کنار اتوبان دارم از استفراغ جون میدم و اومدی کمک کردیو آب دادی و منو تا یه جایی همراهی کردی که تصادف نکنم، و من انقد حالم بد بود گذاشتم رفتم، خیلی ازت ممنونم فرصت نشد ازت تشکر کنم، عی کاش انسان هایی مثل تو تکثیر بشن. خیلی ناراحتم ازت تشکر نکردم
بهم یه کار کارمندی با حقوق بالای ۱۰۰ تومن پیشنهاد شده! با مزایای خوب
ریلی خدایا؟ الان که استارت کارمو زدم؟
انقد بازار خرابه دلم میخواد ول کنم برم اونجا!