วันนี้วันออกพรรษา ซึ่งคือวันสิ้นสุดการจำพรรษาของพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ในภาษาล้านนาเฮาฮ้องว่า ออกวะสา, วัสสา, ผะสา และเนื่องจากผมนำ “วัสสา” (ᩅᩔᩣ) มาตั้งเป็นชื่อตัวละครหลักใน #ซิ่นกลิ่นโสก วันนี้เลยอยากจะมาเล่าสู่กันฟังถึงแรงบันดาลใจ ที่มาที่ไปว่าทำไมถึงเลือกคำนี้มาใช้นะครับ คำว่าวัสสานั้นมีหลายความหมาย ขึ้นอยู่กับบริบทของการใช้ แต่หลัก ๆ จะหมายถึงฤดูฝน ปี ยกตัวอย่างให้เข้าใจง่าย ๆ เลยก็คือเวลามีคนบอกว่าพระภิกษุรูปนั้นรูปนี้บวชมาได้กี่พรรษาแล้ว นั่นหมายถึงบวชมาได้กี่ปีแล้วนั่นเอง ซึ่งฤดูฝนตามความหมายของคำนี้เองที่ผมใช้บรรยายเป็นบรรยากาศแทบตลอดทั้งเรื่องเพื่อบอกใบ้เป็นนัย ๆ อยู่หลายครั้งว่าเหตุฆาตกรรมที่เกิดขึ้นน่าจะมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับ ’วัสสา’ บุตรชายพ่อเลี้ยงเรวัตผู้ทรงอิทธิพลในเมืองลำปางไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง นอกจากนั้น ความพิเศษอีกอย่างหนึ่งของ วัสสา ก็คือเป็นคำที่ใช้อักขระพิเศษของอักษรธรรมล้านนาในการปริวรรต นั่นก็คือตัว ᩔ (ส๋ะสองห้อง) อันเป็นตัวอักษรที่ปรากฏอยู่บนร่างกายของบุญมี เหยื่อรายแรกในคดีตามที่เราได้เห็นกันทั้งในไพล็อตและในนิยาย ช่วงที่ตำรวจเริ่มแกะตัวอักขระเพื่อสืบหาตัวคนร้าย เราก็จะเห็นว่าตัวอักขระนั้นเริ่มชี้ไปที่ตัววัสสา รวมถึงคนในบ้านเขาด้วยนั่นเอง หากเทียบกับตัวอักษรไทยแล้ว ตัวนี้จะใช้ในคำที่มี ส เสือ เป็นพยัญชนะตามในพยางค์แรกและเป็นพยัญชนะนำในพยางค์ต่อไปของคำ เช่นคำว่า ตัสสะ (ᨲᩔ)/ปริศนา, เปสสนา (ᩮᨸᩔ᩠ᨶᩣ) #ซิ่นกลิ่นโสก #ซิ่นกลิ่นโสกseries #TheScentOfSorrowSeries