Anneanneme boşandığımı dört ay boyunca her pazar yeniden söyledim. Her pazar ilk defa duydu. İki yıldır Alzheimer hastası, annemle birlikte kalıyor. Beni çoğu zaman tanıyor ama sabah ne yediğini hatırlamıyor. Eski kocamı ise hiç unutmadı. O da beş yıl boyunca her gelişinde ona gül lokumu getirir, televizyonunun kumandasını ayarlar, "sultanım" diye seslenirdi. Boşandıktan sonraki ilk pazar, kapıdan girer girmez sordu: "Damat nerede?" "Ayrıldık anneanne." Elimi tuttu, gözleri doldu. Ben de onunla ağladım. Boşanınca benimle birlikte ağlayan ilk insan oydu. Bir hafta sonra kapıdan girer girmez yine sordu: ++