Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων & Στρατηγικής | πρ. Υφυπουργός Εξωτερικών | Πρόεδρος Ευρωπ. Κέντρου Αριστείας J.Monnet ΕΚΠΑ

Joined February 2022
ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟ ΕΚΠΑ ΓΙΑ ΤΑ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠ.ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΑΣ J.MONNET : «Ας το πούμε καθαρά: τα ελληνικά συμφέροντα δεν ταυτίζονται αυτόματα και σε κάθε ζήτημα με τις προτεραιότητες της #ΕΕ. Η αξιοποίηση του ευρωπαϊκού πολλαπλασιαστή ισχύος απαιτεί σχέδιο,σκληρή και έξυπνη διαπραγμάτευση, ενεργό παρουσία και έγκαιρη προώθηση συγκεκριμένων προτάσεων. 👉Χρειάζεται, για παράδειγμα, να αναδείξουμε μια εμφανή ασυμμετρία: η ΕΕ στηρίζει, με κινητοποίηση χωρίς προηγούμενο, ένα τρίτο κράτος, την #Ουκρανία, απέναντι σε μια αναθεωρητική δύναμη. Δεν υιοθετεί, όμως, την ίδια στάση όταν δύο κράτη-μέλη της αντιμετωπίζουν αναθεωρητικές αξιώσεις και μάλιστα στα ίδια τα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης. 👉Το ίδιο ισχύει για τις σχέσεις ΕΕμε την #Τουρκία. Η ευρωπαϊκή προοπτική της, ο εκσυγχρονισμός της Τελωνειακής Ένωσης, τα χρηματοδοτικά οφέλη και η επιλεκτική συμμετοχή της σε ευρωπαϊκά σχήματα δεν μπορούν να προχωρούν ως αυτονόητες παροχές. Πρέπει να εξαρτώνται από σαφείς και ελέγξιμες δεσμεύσεις: σεβασμό των συνόρων, αποχή από απειλές και αναθεωρητικές διεκδικήσεις, προσήλωση στο διεθνές δίκαιο και στις αρχές της καλής γειτονίας. 👉Υπενθυμίζω ότι το 2005 η Ένωση συμπλήρωσε, με ελληνική πίεση, τα κριτήρια της Κοπεγχάγης με τα λεγόμενα «προαπαιτούμενα» της ευρωπαικής της πορείας, δηλ. με ρητές προϋποθέσεις για την εξωτερική συμπεριφορά της Άγκυρας. 👉Η ταύτιση των ελληνικών συνόρων και ορίων με τα ευρωπαϊκά δεν επιτυγχάνεται με διακηρύξεις. Προϋποθέτει να εξαντλούμε, σε κάθε στάδιο των ευρωτουρκικών σχέσεων, κάθε δυνατότητα ευρωπαϊκής στήριξης : — στην υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, —στη διαχείριση των μεταναστευτικών πιέσεων, —στην προστασία της αλιείας, των θαλάσσιων μεταφορών και των ενεργειακών οδεύσεων. 👉Το ίδιο ισχύει για την ευρωπαϊκή #άμυνα. Η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής του άρθρου 42, παρ. 7, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση μάς καλεί να πρωταγωνιστήσουμε για να αποκτήσει πρακτικό περιεχόμενο και επιχειρησιακή διάσταση , προκειμένου η υποχρέωση συνδρομής να μπορεί να εκπληρωθεί αποτελεσματικά, την ώρα που θα χρειαστεί. 👉Εξίσου κρίσιμη είναι η πολιτική διεύρυνσης. Δεν αρκεί να υπηρετεί, γενικά και αφηρημένα, την ευρωπαϊκή ιδέα. Πρέπει να ενισχύει έμπρακτα τις αξίες, τη συνοχή και τη στρατηγική αυτονομία της Ένωσης, καθώς και την ικανότητά της να αποφασίζει ταχύτερα — χωρίς, ωστόσο, να καταργείται η ομοφωνία για τα σημερινά κράτη-μέλη. 👉Όσο εθνοκεντρικό και αν ακούγεται, η διεύρυνση δεν είναι για την #Ελλάδα ούτε γεωπολιτικά, ούτε δημοσιονομικά ουδέτερη. Με περισσότερα μέλη, μειώνεται το ειδικό μας βάρος· και αν ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός δεν αυξηθεί ανάλογα,θα πληγούν η Πολιτική Συνοχής και η Κοινή Αγροτική Πολιτική. Κάθε νέα διεύρυνση οφείλει, επομένως, να συνοδεύεται από επαρκή προϋπολογισμό και από αξιόπιστες δεσμεύσεις σεβασμού των συνόρων. 👉Με απλά λόγια, σε εμάς εναπόκειται να αξιοποιούμε τις ευκαιρίες ώστε να βελτιώνονται η ασφάλεια και η καθημερινότητα των πολιτών. Και σε εμάς εναπόκειται να διευρύνουμε τη γεωγραφία της ευρωπαϊκής ατζέντας: Ανατολική Μεσόγειος, θαλάσσιες μεταφορές, νησιωτικότητα, συνδεσιμότητα, σύνορα, σχέσεις με την ευρύτερη γειτονιά μας». hub.uoa.gr/epeteiaki-ekdilos…
1
8
1
22
494
Σήμερα στις 6μμ. η τιμητική εκδήλωση του ΕΚΠΑ για τα 25 χρόνια λειτουργίας και προσφοράς του Ευρωπαικού Κέντρου Αριστείας Jean Monnet, του οποίου έχω την τιμή να προεδρεύω. Θερμότατες ευχαριστίες σε όλους όσοι διαχρονικά συνέβαλαν και στους χιλιάδες συμμετέχοντες που έδωσαν ζωή στα εκπαιδευτικά προγράμματα. Όπως είπε ο Jean Monnet, «τίποτε δεν είναι δυνατό χωρίς τους ανθρώπους, αλλά τίποτε δεν διαρκεί χωρίς τους θεσμούς» Στη Μεγάλη Αίθουσα τελετών, Πανεπιστημίου 30.
1
1
1
21
717
Αφού οι #ΗΠΑ σε αναγνωρίζουν ως «απαραίτητο, πιστό και στρατηγικό σύμμαχο» και τους παρέχεις απλόχερα βάσεις, δικαιούσαι να αξιώσεις κρίσιμα ανταλλάγματα στήριξης απέναντι στα «νταηλίκια» του αναξιόπιστου γείτονα-«συμμάχου». Κι επειδή,παρά τις διαβεβαιώσεις #Rubio, μια 🇹🇷επίθεση ΔΕΝ είναι «αδιανόητη», θα έπρεπε: 👉να πιεστεί η #Τουρκία να εγκαταλείψει φαντασιώσεις για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μέσω και του εκ νέου ελλιμενισμού 🇺🇸σκαφών (και μεταστάθμευσης α/φών) στο Αν. #Αιγαίο (όπως γινόταν στο παρελθόν και επιβάλλουν οι ανάγκες του #ΝΑΤΟ) 👉να εμπεδωθεί σταθερό 🇬🇷ποιοτικό προβάδισμα όχι μόνο σε μαχητικά α/φη (#F35) αλλά με 🇺🇸αποδέσμευση των απαραίτητων εξοπλισμών (πυραύλων μακρού πλήγματος #JASSM- ER ,#AIM260) -αντίθετα με την τρέχουσα κωλυσιεργία 👉να στηριχτούν από 🇺🇸, έμπρακτα και χωρίς 🇬🇷εκπτώσεις στην ελληνική ΑΟΖ, ενεργειακά σχέδια όπως το #καλώδιο #GSI ή νότια της Κρήτης, 👉να αναβαθμιστεί το σχήμα 3+1 σε αξιόπιστη αμυντική σύμπραξη 👉να διευρυνθεί η 🇺🇸αμυντική υποστήριξη της 🇨🇾 με τη σταδιακή μετεξέλιξη των εκεί βρετανικών βάσεων σε αμερικανο-κυπριακές.
13
31
2
81
2,233
Στο #καλώδιο #GSI κρίνεται η 🇬🇷 αποφασιστικότητα να αποκτηθούν θαλάσσιες ζώνες έξω από τα 6νμ στη Μεσόγειο. Για διάφορους λόγους (👇) και μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες(👇) αποτελεί το βέλτιστο πεδίο για να κατοχυρωθεί η 🇬🇷#ΑΟΖ στην πράξη και να ακυρωθεί πραγματικά και όχι θεωρητικά το εξωφρενικό μνημόνιο 🇹🇷-#Λιβύη. 1️⃣Σε σχέση με άλλα θέματα αναμέτρησης με την #Τουρκία το GSI προσφέρεται περισσότερο για επίδειξη αποφασιστικότητας επειδή : ✔️α)είναι ένα νομιμότατο και λογικότατο αναπτυξιακό σχέδιο, ✔️β)τυχαίνει σαφούς διεθνούς υποστήριξης (διπλωματικής και δυνάμει στρατιωτικής) ✔️γ)μεταθέτει το βάρος της 1ης (επιθετικής/στρατιωτικής) κίνησης στην 🇹🇷 που θα πρέπει να πλήξει ένα γαλλικό σκάφος σε ειρηνική αποστολή, ✔️δ)οι πιθανότητες ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης είναι πιο περιορισμένες σε σχέση με άλλα πεδία ✔️ε)αν το σχέδιο δεν προχωρήσει, τότε ελαχιστοποιούνται οι προοπτικές για 🇬🇷ΑΟΖ πέρα από το Αιγαίο και για αντίστοιχες καλωδιακές διασυνδέσεις όπως του #ΑΔΜΗΕ μεταξύ της ηπειρωτικής Ελλάδας και των νησιών Αν.Αιγαίου, το #GREGY με #Αίγυπτος κ.ά. 2️⃣Η 🇬🇷 επιχείρησε με τον αγωγό #EastMed, τα #αιολικά και θαλάσσια #πάρκα και τα καλώδια (#Κάσος) να κατοχυρώσει στην πράξη τα (νόμιμα) κυριαρχικά της δικαιώματα πέρα από τα 6νμ. Και στις 4 όμως περιπτώσεις μετά από 🇹🇷αντιδράσεις (και ελλείψει σοβαρού σχεδιασμού) ακύρωσε ή συρρίκνωσε εντός των χ.υ. τα σχέδιά της που γύρισαν έτσι μπούμπερανγκ στέλνοντας το επικίνδυνο μήνυμα ότι η 🇬🇷 εκβιάζεται. Εξ ου η ανάγκη να εκπέμψουμε το αντίθετο μήνυμα. Γι αυτό, σε τελική ανάλυση, προτεραιότητα για τη χώρα δεν αποτελεί η πάση θυσία πόντιση του καλωδίου (αν δηλ.προϋποθέτει νέες αβαρίες) , αλλά να κατοχυρωθεί, παρά τις 🇹🇷αντιδράσεις, η ελληνική δικαιοδοσία στο πεδίο (στην περιοχή ανατολικά της γραμμής Κρήτης-Ρόδου).
6
28
4
61
2,900
Απορίες ενόψει πιθανής κρίσης με #Τουρκία: 👉1.αφού (ορθά) κατά την πάγια κυβερνητική θέση πρέπει «τα κανάλια με 🇹🇷 να είναι πάντα ανοιχτά», δεν είναι ανησυχητικό ότι ούτε ο Π/Θ ούτε ο ΥΠΕΞ «βρίσκουν χρόνο» (;)να συναντηθούν με #Ερντογάν -Φιντάν στη #Νέα_Υόρκη; μήπως απ’τους εναγκαλισμούς περάσαμε πάλι σε «γιοκ»; 👉2.Γιατί προγραμματίστηκαν (χρήσιμα κατά τα άλλα) ραντεβού πχ.με μεγάλες εταιρίες #AI την ιδανική εβδομάδα για επαφές ηγετών (High Level Week) στη ΓΣ #ΟΗΕ και περιορίστηκε η εκεί παρουσία του Π/Θ σε 1,5 μέρα; Δεν μπορούσαν να προσδιοριστούν πριν/αργότερα ώστε να μην χαθεί μια τεράστια ευκαιρία προώθησης των θέσεών μας εκεί (και τις μέρες) που συγκεντρώνονται όλοι οι παγκόσμιοι ηγέτες;
7
18
770
Ο στρατηγικός σχεδιασμός οφείλει να εστιάζει στο χειρότερο σενάριο, εκείνο της στρατιωτικής σύγκρουσης και να μην επαναπαύεται στην αποτρεπτική μας ισχύ που πάντως μέχρι σήμερα δεν έχει εμποδίσει τη διεύρυνση των 🇹🇷διεκδικήσεων. Εκτιμήσεις ότι η #Τουρκία δεν επιθυμεί ένταση/σύγκρουση οδηγούν σε επικίνδυνο εφησυχασμό: δηλ. την αλλαγή συνόρων που επιδιώκει, θα την επιτύχει ειρηνικά, με δική μας παράδοση; Είναι αντίθετα εμφανές ότι προετοιμάζει μεθοδικά νέες προκλήσεις στο πεδίο με τα γνωστά από την Ιστορία «δικαιολογητικά» αφηγήματα κάθε επιτιθέμενου: «περικύκλωση» από «εχθρούς», «ιστορικές αδικίες» σε βάρος της, ανάγκη «ζωτικού χώρου» κλπ. Ούτε αποτελεί στρατηγικό σχεδιασμό η επαναλαμβανόμενη «βεβαιότητα» ότι η σύγκρουση θα περιοριστεί σε ένα «επεισόδιο» ή «ατύχημα» όταν ο αντίπαλος εποφθαλμιά όλο το Αν.#Αιγαίο, #Θράκη και #Κύπρος και τα σύνορα αλλάζουν μόνο με πόλεμο. Βαδίζουμε κατά τα φαινόμενα προς σοβαρότατη κρίση με την 🇹🇷 και διεθνής αστάθεια ευνοεί δυστυχώς τους τυχοδιωκτισμούς. Απαιτούνται γι αυτό ορθές και όχι συναισθηματικές εκτιμήσεις, ψύχραιμη διαχείριση βάσει σχεδίου και μεγάλη αίσθηση ευθύνης - από όλους.
🎙️ Σήμερα στο 10 ΠΑΝΤΟΥ #10pantou βάλαμε κάτω το μεγάλο ερώτημα: Είναι μόνο λόγια η τουρκική ένταση ή έρχεται και το… πεδίο; 👇 @Katerina_Papak1 @OpenNewsGr @ivalinakis @Γιώργος Καμπάς 🇹🇷 Ο τουρκικός Τύπος απαντά: Η Αθήνα «προκαλεί», η Άγκυρα προειδοποιεί και ο Μητσοτάκης "δοκιμάζει τα όριά» της. 🏝️ Καστελλόριζο: «πρόβλημα ασφαλείας» για την Τουρκία. Επομένως... θα μπορούσε να «καταληφθεί» σε μία ώρα — γιατί στην τουρκική τηλεόραση... όλα γίνονται εύκολα. 🗺️ Ρω και Στρογγύλη: Απόστρατοι αντιναύαρχοι βάζουν στο τραπέζι ακόμη και θέμα «αμφισβητούμενης κυριαρχίας» και χαρακτηρίζουν το Καστελλόριζο «Αχίλλειο πτέρνα» της Ελλάδας. 🔥 Το συμπέρασμα; Πόλεμος δεν λένε ότι θέλουν, αλλά δεν αποκλείεται και κάτι 'θερμό'. Η τουρκική αντιπολίτευση βέβαια δείχνει να αποζητά κάτι 'δραστικό' και άμεσα... 🇬🇷 Γιάννης Βαληνάκης στο #10pantou: "Η Άγκυρα δεν κάνει απλώς θόρυβο· καλλιεργεί κλίμα και μπορεί να περάσει σε υβριδικές πιέσεις και κινήσεις στο πεδίο". 🌊 12 ναυτικά μίλια: Ελληνικό κυριαρχικό δικαίωμα που πρέπει να παραμένει πάνω στο τραπέζι, ειδικά αν η Άγκυρα περάσει από τη «Γαλάζια Πατρίδα» στα… έργα. ⚓ Γιώργος Καμπάς στο #10pantou: Δεν αποκλείει πιθανές κινήσεις της Τουρκίας στο πεδίο. Από ψαράδες και ακτοφυλακή μέχρι δοκιμές των ελληνικών αντανακλαστικών. 🎯 Το ερώτημα δεν είναι αν θα δοκιμάσει, αλλά πού και μέχρι πού. youtube.com/watch?v=bvRjvIR1…
8
20
778
Με την #Τουρκία οδεύουμε (πλην εκπλήξεως) προς ένταση/αναμέτρηση αποφασιστικότητας στο πεδίο, χωρίς να πρέπει να αποκλείεται και η παραπέρα κλιμάκωση από μια χώρα που επιδιώκει αλλαγή συνόρων. Με το «δεν θα επιτραπεί καμιά δραστηριότητα μεταβολής του status quo» η🇹🇷 εννοεί ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ 🇬🇷κίνηση: 1.στα 152+ «γκρίζα» (ελληνικά) νησιά, 2.έξω από τα 6νμ, και 3.σχετικά με οποιονδήποτε εξοπλισμό (ακόμη και στα μεγάλα νησιά) στο Αν.Αιγαίο. 👉Τα παραπάνω προφανώς συγκρούονται με τις νέες 🇬🇷διαβεβαιώσεις (#Μητσοτάκης: «Δεν θα μπω ΠΟΤΈ σε συζήτηση για θέματα [πλην #ΑΟΖ] που θέτει η 🇹🇷» [η οποία] δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να εμποδίσει το #καλώδιο #GSI και πιστεύω δεν θα το κάνει»/#Μπακογιάννη: «Το καλώδιο θα προχωρήσει και το ξέρουν και οι Τούρκοι»).
10
36
3
100
7,323
Η Ασπίδα του Αχιλλέα θωρακίζει την 🇬🇷άμυνα απέναντι στα 🇹🇷σχέδια κατά των νησιών μας αποτελώντας την 1η προϋπόθεση της αποτροπής. Απαιτείται όμως και η επίδειξη αποφασιστικότητας (2η προϋπ.) και ΚΥΡΙΩΣ (3η) Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙ ως ισχυρότατη την άμυνα και δεδομένη την αποφασιστικότητά μας ώστε να αποτραπεί (να εγκαταλείψει το σχέδιό του). 👉Η συνεργασία με το #Ισραήλ ενισχύει σοβαρά την 1η προυπόθεση γιατί περιπλέκει τους σχεδιασμούς της 🇹🇷. Ως προς τη 2η όμως, την αποφασιστικότητα για δράση στο πεδίο, 🇬🇷και🇮🇱 απέχουν πολύ. 👉Γι αυτό, πέρα από το πλέγμα διεθνούς απομόνωσης του 🇮🇱 που ήδη εξυφαίνει η 🇹🇷(δυσκολεύοντας και τη δική μας σχέση με 🇮🇱), θα προσπαθήσει πιθανότατα να «δοκιμάσει» τη συνοχή της συμμαχίας με ελεγχόμενα κλιμακούμενες προκλήσεις στο πεδίο, ιδίως στο μεσοδιάστημα μέχρι την υλοποίηση της #Ασπίδα του Αχιλλέα και της #ατζέντα2030. 👉Ενόψει του «εκρηκτικού» μείγματος του ν/σ «#Γαλάζια_Πατρίδα», θαλάσσιων πάρκων και «ερευνών», της εγκατάστασης 🇮🇱συστημάτων στα νησιά κλπ, οι «σπίθες στην πυριτιδαποθήκη» θα είναι πολλές και απαιτούνται λεπτότατοι αλλά και αποφασιστικοί χειρισμοί.
22
10
2
29
2,225
Επικίνδυνη και ανέντιμη η νέα μεσολάβηση #ΟΗΕ στο #Κυπριακό: αφού οι Ε/Κ απέρριψαν το Σχέδιο #Ανάν με 76% ενώ οι Τ/Κ το ενέκριναν, το νέο Σχέδιο #Ολγκίν θα έπρεπε να δώσει περισσότερα σε όσους το απέρριψαν μήπως αλλάξουν γνώμη.Γίνεται όμως το ακριβώς αντίθετο με διπλό στόχο: είτε οι Ε/Κ θα το δεχθούν (υπό ασφυκτικό εκβιασμό)και θα καταλήξουν φυλλορροούσα μειονότητα στην #Κύπρος (μέσω συνομοσπονδιακής «επανένωσης» υπό 🇹🇷επικυριαρχία), είτε θα το απορρίψουν και η «διεθνής κοινότητα» (με πρώτους τους #Trump,#UN και #EU) θα«νίψει τας χείρας της» για όσα θα επακολουθήσουν. Απαιτείται συνεπώς μεγάλη προσοχή και «έξυπνη» ευελιξία, το ακριβώς αντίθετο δηλ. από την παρατηρούμενη ξύλινη συνθηματολογία και τη ρουτινιέρικη υποτίμηση των επαπειλούμενων εθνικών κινδύνων.
8
23
3
56
4,156
Κρίσιμη σύνοδος κορυφής #NATO και στο βάθος «Γαλάζια Πατρίδα»: εν μέσω 🇺🇸/🇪🇺 «τουρκολαγνείας» και 🇬🇷αφωνίας ο #Ερντογάν μεθοδεύει «ρωμαϊκό θρίαμβο» «αναβάθμισης» της #Τουρκία σε «Μεγάλη Δύναμη» στην Ευρώπη/Μ.Ανατολή/Αν.Μεσόγειο με στόχο (και) την υλοποίηση της «Γαλάζιας Πατρίδας».Στο καίριο τετ-α-τετ με #Trump που θα προηγηθεί προσβλέπει στην υποστήριξή του για μείωση/άρση των 🇺🇸κυρώσεων (κινητήρες, ίσως προοπτικά και #F35 κλπ), κεντρικό ρόλο στο #ΝΑΤΟ(νέα Στρατηγεία για Αν.Μεσόγειο και Μ.Θάλασσα, πρόγραμμα υποδομών κλπ),πράσινο φως στην 🇹🇷 για τη #Συρία και στον γενικότερο μεσολαβητικό ρόλο της, αλλά και στο δικαίωμά της να συμμετέχει και σε μη-δυτικές συμμαχίες, καθώς και αναγνώριση της (υπερδιογκωμένης) 🇹🇷πολεμ.βιομηχανίας κλπ. Εάν η 🇹🇷 εξασφαλίσει τα παραπάνω θα επιταχύνει τη διείσδυσή της χωρίς όρους στην #άμυνα και στρατηγικές αποφάσεις της #ΕΕ.Όλα πράγματι δείχνουν ότι βαδίζουμε προς το χειρότερο δυνατό σενάριο για 🇬🇷🇨🇾 ως προς την ευρωπ.αρχιτεκτονική ασφάλειας: να επιλεγεί δηλ.ως κύρια βάση της όχι η #ΕΕ (όπου η 🇹🇷προσκρούει θεωρητικά σε 🇬🇷/🇨🇾 βέτο) αλλά το #ΝΑΤΟ (όπου αντίστροφα έχει εκείνη βέτο, αποκλείει την #Κύπρος, και σχεδιάζει μάλιστα να υποκαταστήσει τη διαφαινόμενη μείωση της 🇺🇸παρουσίας). Παράλληλα κινείται η Άγκυρα για να απομυζήσει και την ΕΕ -μέσα από θεσμικές «Κερκόπορτες» [συνεργασία ΝΑΤΟ- ΕΕ] και διμερείς επαφές- εξυφαίνοντας μια σχέση αλα καρτ στα μέτρα της ίδιας και πολλών Ευρωπαίων. Στόχος να συναποφασίζει (και)για την άμυνα της ΕΕ, αν και μη-μέλος και παρά την (δυστυχώς θωρητική) δυνατότητα παρεμπόδισης από 🇬🇷/🇨🇾. Θα ωφεληθεί έτσι έμμεσα και από τεράστια κονδύλια που προορίζονται για την 🇪🇺άμυνα αποκτώντας παράλληλα πρόσβαση σε υψηλή τεχνολογία, άλλα προνόμια αλλά και συμμετοχή σε κρίσιμες αποφάσεις -όλα αυτά εν μέσω απόλυτης παραβίασης των 🇪🇺αξιών. Επιπλέον εν μέσω 🇬🇷στρατηγικού λήθαργου εξελίσσεται η νέα πρωτοβουλία επαναφοράς (με κομψότερη επένδυση) του Σχεδίου #Ανάν από #Ολγκίν/#ΟΗΕ. Η δήθεν «χαλαρή ομοσπονδία» οδηγεί ακριβώς: α)εάν μεν γίνει αποδεκτή σε τουρκική επικυριαρχία επί όλης της Μεγαλονήσου ή β) εάν απορριφθεί από τους Ε/Κ, στο να εξαλείψει το τελευταίο εμπόδιο στην ανεμπόδιστη ανάπτυξη της σχέσης 🇪🇺-🇹🇷. Η 🇹🇷 ελπίζει τέλος σε 🇺🇸αποστασιοποίηση από ένα εξαντλούμενο και εκ νέου πολιορκούμενο #Ισραήλ, σε ένα κυρίαρχο ρόλο της σε #Συρία και #Λίβανος και στη γενικότερη αναγνώριση των μεσολαβητικών/«εξισορροπιστικών» ικανοτήτων του Ερντογάν. Απομένει σύντομα να δούμε αν όλα αυτά πράγματι θα επιτευχθούν, ισχυροποιώντας τον μη-δεδομένο «επιτήδειο ουδέτερο» (και το σχέδιο επιβολής της «Γαλάζιας Πατρίδας»), ή αν αντίθετα στεφθεί από επιτυχία η δική μας τακτική του «αξιόπιστου στρατηγικού συμμάχου» και της αναμονής (αφού… «δεν παράγονται έννομα αποτελέσματα»).
10
2
23
988
Ένα καλοφτιαγμένο φιλμάκι με AI, μια παρωδία αγώνα ποδοσφαίρου στο #Μουντιάλ #ΗΠΑ-#ΕΕ με πολλά μηνύματα και… τον απαραίτητο Δούρειο Ίππο. Ευτυχώς λείπει ο …#Ερντογάν..
DE MATCH DIE NIEMAND ZAG ⚽ 😂 Trump in actie, Zelensky als laatste verdediger, gekke tackles en… het eindigt op Mars als Champion of the Universe! Pure AI-parodie waanzin voor de FIFA World Cup. Wie had dit ooit verwacht? ~ biing_c #FIFAWorldCup #Trump 🟥 #Zelensky #Merz #Macron #EU #UnitedKingdom #England
2
3
383
#Trump: Όταν χρησιμοποίησες τη μέγιστη στρατιωτική και οικονομική ισχύ των #ΗΠΑ, άλλαξες συνέχεια θέσεις, δεν πέτυχες ούτε ένα από τους 5 στόχους σου, αποζημιώνεις τον εχθρό που βομβάρδισες, σπρώχνεις τους συμμάχους σου στον Κόλπο και τo #Ορμούζ στην αγκαλιά του #Ιράν κλπ, πως μπορείς με τόσα στρατηγικά λάθη να ελπίζεις ότι θα πετύχεις τον πυρηνικό αφοπλισμό των μουλάδων αργότερα;
The official terms of the U.S. Memorandum of Understanding are out—and it’s worse than anticipated. The official signing ceremony isn’t until Friday, but the agreement was already signed digitally last night during a dinner at the Palace of Versailles. Anyone familiar with the palace’s history knows this makes the MOU the second great surrender signed at Versailles. Except this time, the U.S. is the one capitulating. Here’s why it’s worse than we thought. As the details slowly leaked, it became clear that this agreement is not a pause—the status quo held in place while negotiations ran their course. It was a rewind, actively restoring the Islamic Republic. The only question left was how fast it would run, and according to these clauses, faster than we would like. U.S. officials, including the vice president, previously assured reporters that the agreement provides a “dial,” with economic and sanctions relief increasing only as Iran demonstrates good behavior and compliance. The text is less specific. The clearest financial concession involves the issuance of oil waivers in Section 10, which on their own will return monthly revenue of $5 billion; meanwhile, Section 11 seems to imply that all of the regime’s assets will be made available immediately—best case, that remains credit the Islamic Republic can use only for humanitarian purchases; worst case, it is transferred to them directly. Either way, money is fungible, and besides, I’m not sure exactly what leverage the U.S. assumes it will retain once it has surrendered Iranian assets up front. As has been clear for the past couple of months, two of the conflict’s four goals—the funding of proxies and the ending of the ballistic missile program—have been abandoned. In fact, Trump defended the omission. “If other countries have them, it’s a little bit unfair for them not to have some,” Trump said in France, where he held a press conference on the sidelines of a Group of Seven summit. “If Saudi Arabia and Qatar, and they all have some, I would say that in relative proportion, I think it’s okay” for Iran to have ballistic missiles as well. I haven’t seen Saudi Arabia firing those missiles at the U.S. recently, but I digress. The JCPOA famously made the same omission—but at least it didn’t promise the removal of all primary and secondary sanctions on the ballistic missile program and on terror sponsorship. Section 7 provides for the removal of all sanctions pending a final deal—so even if Trump somehow clutches victory from the claws of defeat and secures a strong nuclear deal, Iran’s other malign activities can continue without sanction. Indeed, Lebanese and regional sources told Reuters that Iran has promised to increase Hezbollah’s funding “as soon as possible” once the United States unfreezes Iranian assets. Chalk up a point for the JCPOA. The third of the original four goals fares no better: the MOU codifies the abandonment of the protesters, enshrining noninterference in Iran’s “internal affairs”—those hoping for an uprising in the next 60 days are likely to be disappointed. That leaves only the nuclear front—the last remaining goal, and one whose outcome remains entirely unclear. Zero enrichment was already abandoned by Trump last week, but the MOU goes further, defining the new U.S. minimum not as exporting its enriched uranium, but as on-site down-blending under IAEA supervision. In the case of uranium, what goes down can also go up. Without the material in friendlier, less fanatical hands, “good” is not an applicable adjective for the deal. Not only that, Clause 5 gift-wraps the regime’s trump card—the one it has played to such great effect against the U.S. Iran’s leverage over Gulf shipping was always its readiest threat, the valve it could squeeze whenever it needed the world’s attention. A serious agreement would have taken that card out of their hands. Instead, the MOU merely gestures at “negotiating the status” of the waterway with other states in the region—language that quietly abandons the prior baseline of freedom of the seas and hands the question to bilateral talks between Tehran and its neighbors. That is not a settlement; it is leaving the shopkeepers alone with the mob and telling them to work it out among themselves. The U.S. assiduously avoided the word “tolls,” so Iran rebranded them “service fees.” The honest term is protection money—and the only thing Iran is offering protection from is itself. Clause 6, the reconstruction fund, must come as an even more bitter pill for the Gulf allies—particularly those who took the U.S. at its word two weeks ago, when it pledged to make “Iranian assets [available] to its Gulf allies to support, repair and mitigate future damage that Iran may cause.” That promise has been inverted. Rather than Iran paying for the damage it inflicts, the MOU drafts a Marshall Plan while the Nazis are still in power—and leaves France and Britain to foot the bill for German reconstruction. The most immediate problem for Israel is the first clause: Lebanon, whose status is left unclear by the MOU. A Hezbollah source told Emirati media that Iran had informed Hezbollah that the MOU provides for an Israeli withdrawal from Lebanon over a phased, 60-day period. The same source added that any withdrawal now rests with Israel, which, along with Hezbollah, is not a party to the MOU. A Lebanese political source told the same outlet that Lebanon has received “no official guarantees” of an Israeli withdrawal and has not yet raised the matter with U.S. officials—an account that sits at odds with Iran’s claim that the MOU plainly obligates Israel to withdraw. Despite U.S. Ambassador to Israel Mike Huckabee’s assurance that “Israel doesn’t need Iran’s permission to defend itself,” the agreement has created a circumstance in which increased attacks on the country could pry the U.S. and Israel apart as Israel is compelled to respond. And note the sequencing, buried in the final clause: negotiations on the substantive terms of the final deal—the nuclear restrictions, the enrichment ceilings, everything still ostensibly up for grabs—will only begin after the ceasefire, the blockade’s removal, the maritime opening, the oil waivers, and the unfreezing of assets are already implemented. That ordering gives away the game. This is not the “Hormuz for Hormuz” swap the administration is selling—open the Strait, lift the blockade, call it even. The concessions that matter to Iran are all front-loaded, banked before Tehran has to concede anything of substance in return. By the time the real bargaining starts, the sanctions relief is flowing, the oil is moving, and the assets are unfrozen. The regime gets restored first and negotiates second. That is the rewind in a single clause—and it runs fast. The silver lining, thin as it is, is that the U.S. military is not withdrawing until the conclusion of a final deal. As Trump put it yesterday, “If I don’t like it, if they don’t behave, we’ll go right back to dropping bombs.” With sanctions relief and waivers already forthcoming, the threat of military action is fast becoming the only stick left in the American arsenal. Do I believe him? Less than I did two months ago, and less still than a week ago—but it remains, at the very least, an option on the table. Trump, for his part, seemed unbothered by the holes in the deal. At a press conference in France—shortly before he declared the agreement “signed” at Versailles—Fox News correspondent Peter Doocy read him back a famous line of his own: that Iran “never won a war, but never lost a negotiation.” Trump asked who had said it. Told it was him, he replied that he’d figured as much, then drew the distinction he wanted on the record: this time, Iran “lost militarily.” Yes, Mr. President, they always do, that’s the point. To read the rest of today's newsletter click here amitsegal.substack.com/p/its…
1
8
15
969
«ΗΡΕΜΑ ΝΕΡΑ»/ 2 : Ως συνέπεια των παραπάνω, το αφήγημα ότι θα εξασφαλίζαμε χρόνο για επανεξοπλισμό μας μετά την χαμένη δεκαετία του μνημονίου, αποδείχθηκε έωλο. Ο χρόνος δεν είναι ουδέτερη μεταβλητή: ευνοεί εκείνον που τον αξιοποιεί περισσότερο. Εξ ου και ωφέλησε την Τουρκία περισσότερο από την Ελλάδα, αφού επιδεινώθηκε ο διμερής συσχετισμός ισχύος, ως αποτέλεσμα των διπλωματικών και στρατιωτικών αλμάτων που πραγματοποιεί η Άγκυρα, σε σχέση με τα (αξιόλογα αλλά συγκριτικά ανεπαρκή) ελληνικά βήματα. Κι αυτό επειδή η πρόοδός μας δεν υπολογίζεται βάσει όσων πράγματι θετικών ενεργειών πραγματοποιήθηκαν προς την κατεύθυνση αυτή. Σταθμίζεται σε σχέση με την αντίστοιχη πρόοδο του αντιπάλου μας. Η προ ετών απομονωμένη Τουρκία εμφανίζεται σήμερα με φιλοδοξίες πρωταγωνιστή και ικανού διεθνούς μεσολαβητή. Αναγνωρίζεται παράλληλα ως απαραίτητος εταίρος ακόμη και της ΕΕ - σε μεγάλο βαθμό λόγω της προόδου της σε στρατιωτική ισχύ και πολεμική βιομηχανία. Επομένως απαιτείται η ενδελεχής εξέταση του συνολικού ισοζυγίου ισχύος των δυο χωρών σε (αποτελεσματικές) διπλωματικές κινήσεις, κατάλληλους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και βέβαια τεχνολογική, ενεργειακή και οικονομική ισχύ. Όταν προσμετρούμε στους σημερινούς εξοπλισμούς και εκείνους που θα αποκτήσουμε σε βάθος πενταετίας και τους συγκρίνουμε με όσους διαθέτει ο αντίπαλός μας σήμερα, προφανώς  πορευόμαστε με λανθασμένες παραδοχές. Η διαφαινόμενη επανέναρξη των τουρκικών παραβιάσεων θα εξανεμίσει και το σημαντικότερο ίσως όφελος της Διακήρυξης των Αθηνών, το οποίο πάντως θα πρέπει να αξιολογηθεί και σε σχέση με την εμφανή υστέρηση της Άγκυρας στον τομέα των μαχητικών - ως αποτέλεσμα της δικής της αλαζονικής εκτίμησης για τους S400. Θα απομείνει έτσι ως μόνο κέρδος οι περίπου 100.000 Τούρκοι τουρίστες στα (εθνικά πιο ευάλωτα και εποφθαλμιούμενα) ελληνικά νησιά… Συμπερασματικά, τα «ήρεμα νερά» λειτούργησαν περισσότερο υπέρ της Τουρκίας, αφού οι διεκδικήσεις της διευρύνθηκαν, η ίδια «ξεπλύθηκε» (και ενίοτε πρωταγωνιστεί) διεθνώς, οι ψευδαισθήσεις για προσφυγή στη Χάγη εξαερώθηκαν και οι διμερείς επαφές υψηλού επιπέδου απλώς στοχεύουν στη συντήρηση ενός διαύλου επικοινωνίας. 2/2 
4
16
2
40
4,232
«ΗΡΕΜΑ ΝΕΡΑ»/1: Ένας αντικειμενικός απολογισμός της Διακήρυξης των Αθηνών διαψεύδει τις φρούδες ελπίδες των εμπνευστών της για «ήρεμα νερά». Κι αυτό γιατί στηρίχτηκαν σε τρεις ψευδαισθήσεις, οι οποίες με αυξανόμενο ρυθμό καταρρέουν: ότι δηλ. η #Τουρκία θα ενστερνιζόταν το διεθνές δίκαιο, θα υποχωρούσε στις διεκδικήσεις της και εμείς θα αξιοποιούσαμε τον χρόνο για να εξοπλιστούμε καλύτερα. Στηριγμένες και οι τρεις σε λανθασμένη ανάγνωση της γείτονος, δυστυχώς ήταν επόμενο να διαψευστούν, με αρνητικές επιπτώσεις για τη χώρα μας.   👉Ασφαλώς τα «ήρεμα νερά» είναι ως επιδίωξη προτιμητέα από τη θερμή σύγκρουση. Στην πραγματικότητα αποτελούν ένα στρατηγικά μινιμαλιστικό στόχο που φαίνεται να αντικατέστησε την άλλη φιλόδοξη ψευδαίσθηση : ότι δηλ. η Τουρκία θα αποδεχόταν μια προσφυγή στη #Χάγη αποκλειστικά για οριοθέτηση #ΑΟΖ/υφαλοκρηπίδας και κατ’αυτόν τον τρόπο θα επιλύονταν τα μεταξύ μας προβλήματα. Σε μια στατική κατάσταση πραγμάτων, το «πάγωμα» της αντιπαράθεσης ίσως και να αποτελούσε συζητήσιμη (προσωρινή) διέξοδο. Όμως, λόγω της επιδείνωσης του διεθνούς περιβάλλοντος, αλλά και του διμερούς συσχετισμού με την Τουρκία, η κατάσταση, όπως διαμορφώνεται σήμερα, φαντάζει χειρότερη και δυσοίωνη - ιδίως αν οι τωρινές τάσεις παγιωθούν ή ισχυροποιηθούν περαιτέρω (πχ. ως αποτέλεσμα νομοθέτησης της «Γαλάζιας Πατρίδας»).  👉Στα υπόλοιπα θέματα στο #Αιγαίο, ο πολιτικός, ο οικονομικός («θετική ατζέντα») και ο στρατιωτικός (#ΜΟΕ) διάλογος φυλλορρόησε και αποδεικνύεται αναποτελεσματικός. Χαρακτηριστική η αποτυχία όταν ένα εκ των ΜΟΕ προέβλεπε μικρότερες σε διάρκεια και έκταση #Navtex αλλά η Τουρκία έπραξε ακριβώς το αντίθετο παρατείνοντάς την επ’ αόριστον… Γι' αυτό και σιωπηρά εγκαταλείφθηκε. Πενιχρά ήταν και τα αποτελέσματα της «θετικής ατζέντας», με το διμερές εμπόριο να παραμένει μακριά από τον στόχο των 10 δις.  👉Η εκτίμηση ότι η Τουρκία θα ασπαζόταν με την Διακήρυξη των Αθηνών το διεθνές δίκαιο και δη της θάλασσας  (μάλιστα μετά την εξωφρενική διαστρέβλωσή του με το τουρκολιβυκό μνημόνιο), αποδείχθηκε στρατηγικά αφελής. Πολύ περισσότερο όταν διεθνώς κατακτά έδαφος το «δίκαιο της ισχύος», με συνεπή εκφραστή του τη γείτονα και επαπειλείται η εξαιρετικά επικίνδυνη νομική αναβάθμιση ακραίων τουρκικών αξιώσεων μέσω του προετοιμαζόμενου ν/σ της «Γαλάζιας Πατρίδας».   👉Εξίσου προβληματική υπήρξε και η επίσημη ψευδαίσθηση ότι η Άγκυρα εμμένει απλώς στις «πάγιες θέσεις» της, όταν οι διεκδικήσεις της πολλαπλασιάστηκαν τα τελευταία χρόνια και οι ελληνικές πρωτοβουλίες στις θαλάσσιες ζώνες μας προσέκρουσαν στις σκληρές αντιδράσεις της Τουρκίας. Η χώρα μας επιχείρησε πράγματι σε 4-5 περιπτώσεις να κατοχυρώσει έμμεσα τα κυριαρχικά δικαιώματα έξω από τα 6νμ. αλλά εγκατέλειψε την προσπάθεια (προσωρινά ή οριστικά) εξαιτίας της τουρκικής αντίδρασης: ο αγωγός #EastMed ναυάγησε, το #καλώδιο #GSI «φρενάρισε»  στην #Κάσο, ενώ τα φιλόδοξα σχέδια για υπεράκτια αιολικά και θαλάσσια #πάρκα συρρικνώθηκαν εντός των 6νμ και μάλιστα με αυτο-εξαίρεση μιας δεκάδας νησίδων στα #Δωδεκάνησα, που η Τουρκία θεωρεί «γκρίζες ζώνες». Τέλος, ο (ακόμη ατελέστατος) Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, αν και (ορθότατα) επανέφερε τον Χάρτη της Σεβίλλης, υστερεί έναντι της προηγούμενης σχετικής ανάρτησης από την ίδια την #Κομισιόν. 1/2
2
27
2
41
1,187
Εγώ δεν βλέπω σχεδόν κανένα εθνικό ενδιαφέρον για ένταξη και μάλιστα άνευ όρων στην #ΕΕ της #Αλβανία (και όχι μόνο). Επί του «εξυπνάκια» #Ράμα έχει εξελιχθεί σε δορυφόρο της Τουρκίας και ως τέτοιος θα λειτουργήσει αν/όταν ενταχθεί.Εμπαίζει τη χώρα μας με τη μονομερή ακύρωση της Συμφωνίας #ΑΟΖ του 2009 και τις πιέσεις στη μειονότητα ενώ εμείς τον στηρίζουμε! Γενικότερα, ακολουθούμε άκριτα και χωρίς όρους τη διευρυνσιακή λογική της #Γερμανία (που μάλιστα προειδοποιεί τη #Σερβία να διαλέξει μεταξύ ΕΕ και #Ρωσία, αλλά αγκαλιάζει την #Τουρκία που κάνει ακόμη χειρότερα)! Η χώρα μας πρέπει άμεσα να επανεξετάσει τον φάκελο των νέων διευρύνσεων της ΕΕ με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα και από μηδενική βάση και όχι ακολουθώντας τυφλά τη στάση των Βρυξελλών ή άλλων πρωτευουσών.
🤣 Albanian PM Edi Rama on when Albania will join the EU: “There are three things you can't predict: God, sex and the EU.” Probably the most accurate description of EU enlargement ever.
16
62
6
218
7,077
«Ν/Σ Γαλάζιας Πατρίδας»: σε λίγες μέρες θα γνωρίζουμε αν οι (κατά τις 🇬🇷διαρροές) παρεμβάσεις μας σε τρίτους (#ΕΕ, #ΗΠΑ κλπ) απέδωσαν, ή αν αντίθετα, αποδεικνύονται ανεπαρκείς και οι (εφησυχαστικές) εκτιμήσεις μας λανθασμένες. Κατά τα φαινόμενα θα πρόκειται για ισχυρή έως καθοριστική αναβάθμιση ενός ωμά αναθεωρητικού αφηγήματος σε επίσημη στρατηγική 🇹🇷(επι-)κυριαρχίας στο #Αιγαίο και Αν. Μεσόγειο. Πιθανότατα θα προβλέπεται εξάλλου η βήμα-βήμα υλοποίησή της, ανάλογα με τις (πραγματικές και όχι ρητορικές) αντιστάσεις που κατά περίπτωση θα συναντά. ▶️Με τη νέα πρόκληση η #Τουρκία μεθοδεύει πιθανότατα: 👉τη σταδιακή αλλαγή των ε/τ συνόρων «ανακηρύσσοντας» «με το έτσι θέλω» τα μικρότερα νησιά μας (τις «152 γκρίζες ζώνες») σε … «τουρκικό έδαφος» με «δικαιώματα» στις θάλασσες τριγύρω τους! 👉την υφαρπαγή όλου του (θαλάσσιου/υποθαλάσσιου/εναέριου χώρου) του Αν. Αιγαίου έξω από τα 6νμ, ακόμη και των μεγάλων νησιών μας (Λέσβου,Χίου, Ρόδου κλπ) που εγκλωβίζονται έτσι σε «τουρκικό θαλάσσιο χώρο» - με αποτέλεσμα : τέλος στα #12νμ, μηδενική 🇬🇷υφαλοκρ. /#ΑΟΖ/συνορεύουσα & αλιευτική ζώνη και υποκατάσταση όλων των 🇬🇷 θαλάσσιων ζωνών από τουρκικές, και (το εξωφρενικότερο) 👉την βήμα-βήμα αμφισβήτηση της ίδιας της ελληνικότητας όλων των ανατολικών νησιών μας, αναβαθμίζοντας την «απαίτηση» για αφοπλισμό τους σε μοχλό …αλλαγής συνόρων! 👉Τα παραπάνω θα συνοδεύονται κατά τις 🇹🇷διαρροές και από διεύρυνση της απειλής πολέμου (που νομίζαμε ότι θα περιορίζαμε…) απέναντι σε οποιοδήποτε «τετελεσμένο» επιχειρήσει η χώρα μας εναντίον του ως άνω «νόμου»(δηλ. κανένα θαλάσσιο ή υπεράκτιο αιολικό πάρκο, ούτε #καλώδιο, ούτε έρευνες, ούτε καν #αλιεία χωρίς 🇹🇷 «άδεια»… ▶️Αργά ή γρήγορα θα πληροφορηθούμε το τελικό κείμενο του νόμου αλλά και το εύρος/περιεχόμενο των 🇬🇷παρεμβάσεων που έγιναν τις τελευταίες εβδομάδες για να αποτραπεί/ξεδοντιαστεί. Θα αποτιμήσουμε συνεπώς συνολικά αν αρκούσαν τα όσα επιχειρήθηκαν ή αν το μέγεθος της πρόκλησης απαιτούσε ισχυρότερη κινητοποίηση με προειδοποίηση για πιθανά αντίμετρα όπως: 👉τη διαμήνυση προς ΕΕ ότι αν η 🇹🇷 επιμείνει στα παραπάνω, το 🇬🇷 #βέτο θα ενεργοποιηθεί απέναντι σε οποιοδήποτε όφελος επιδιώκει η Άγκυρα από την ΕΕ (το δικαίωμα βέτο στην #ΚΕΠΠΑ έτσι κι αλλιώς βάλλεται και από τις Βρυξέλλες και βαδίζει προς αποδυνάμωση) 👉την προειδοποίηση urbi et orbi ότι, εάν επαληθευθεί η προσπάθεια της Τουρκίας να παραβιάσει τα ελληνικά/ευρωπαικά σύνορα, η χώρα μας είναι υποχρεωμένη να προσφύγει σε δυναμικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης ασφαλώς και της στρατιωτικής επιλογής. 👉την άμεση ψήφιση από τη #Βουλή ενός «νόμου Εθνικής Θαλάσσιας Δικαιοδοσίας» («νόμου της Ελλάδας των 4 θαλασσών» (Αιγαίου, Ιονίου, Κρητικού, Αν. Μεσογείου) που θα κωδικοποιεί/αναβαθμίζει σε ένα νομοθέτημα όλα τα δικαιώματα/διεκδικήσεις της Ελλάδας στις θάλασσές της δια της ενσωμάτωσης (ενδεικτικά) των προνοιών : 1️⃣της #UNCLOS (Ν.2321/1995) 2️⃣του νόμου Μανιάτη (Ν.4001/2011, ά.156) 3️⃣του #ΘΧΣ (ΠΥΣ 2025, ΦΕΚ Δ’ 227/17.4.25) 4️⃣των νόμων για τα 12νμ και την οριοθέτηση ΑΟΖ στο #Ιόνιο (Ν.4767/2021 & 4716/2020) 5️⃣της οριοθέτηση ΑΟΖ με την #Αίγυπτος (Ν. 4717/2020) 6️⃣της Συμφωνίας ΑΟΖ που υπογράφηκε το 2009 με την #Αλβανία, τη θέσπιση 7️⃣ευθειών γραμμών βάσης, συνορεύουσας ζώνης κλπ. 8️⃣καθώς και πολλά άλλα νομοθετήματα, ΠΔ, διατάξεις κλπ για #ενέργεια, #περιβάλλον, #καλώδια, #πάρκα, πεδία βολής, κοινή αλιευτική πολιτική ΕΕ κλπ. Τέλος, ο Νόμος αυτός θα μπορούσε να εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση να ενεργοποιεί ή και να αναστέλλει κατά περίπτωση συγκεκριμένες διατάξεις του, ζυγίζοντας το εθνικό συμφέρον.
4
36
5
84
5,107
«Αντί για Συμφωνίες του Αβραάμ Συμφωνίες του Μωάμεθ»; Εάν επιβεβαιωθούν οι διαρροές για συμφωνία επί της αρχής #Τραμπ-#Ιράν, βαδίζουμε μεν προς ανακούφιση της διεθνούς/🇪🇺/🇬🇷 οικονομίας, αλλά και προς ταπεινωτική ήττα των #ΗΠΑ με τεράστιες επιπτώσεις για τη Μ.Ανατολή (και όχι μόνο) και ένα ισχυροποιούμενο άξονα αντιδυτικού (και αντι-#Ισραήλ) Σιιτικού και Σουνιτικού #Ισλάμ. Είχαμε από νωρίς επισημάνει την έλλειψη στοιχειώδους στρατηγικής του επιτελείου Τραμπ. Αλλά τέτοια αποτυχία σε όλους τους στόχους που οι ίδιοι έθεσαν; Θα επανέλθουμε με περισσότερα για τις (ήδη διαφαινόμενες) επιπτώσεις για τα δικά μας μόλις επιβεβαιωθεί τυχόν συμφωνία…
**Instead of the Abraham Accords: The Muhammad Accords** One small detail in the lost details of the 2.0 Iran nuclear deal carries far deeper significance: the United Arab Emirates has joined the Saudi-Pakistani axis — which is now also Iranian. For the first time, a Shia-Sunni alliance is being formed that will overshadow the Abraham Accords. Saudi Arabia already signed a defense pact with Pakistan about a year ago. Pakistan is a nuclear-armed state that, until the war with Iran, had virtually no influence on Israel. Thanks to the war, Pakistan has become the country enabling the Iranian regime to survive: Pakistani mediation, a land supply route (connected all the way to China) — all of these will form part of the new power base in the region. The one who stood in the breach almost until the very last moment was MBZ, the ruler of the UAE. At first, the Emirates expressed uncompromising willingness to fight. It wasn’t entirely overt (the principality’s insignia were removed from Emirati Air Force planes that bombed Iran), and statements from people close to the regime (the same insiders who only a few weeks earlier knew in advance about the OPEC exit) dropped clear hints: the UAE would take part in the attack on the islands in the Strait of Hormuz — islands that Iran seized from the Emirates in the 1970s. But the economic price and the damage from the war were apparently more than the UAE could absorb. The UAE economy relies heavily on being a business hub for Western companies that settled there, among other reasons because of low taxes. The Iranians understood this. It’s no coincidence that the UAE absorbed more missiles than Israel or Saudi Arabia: Iran aimed at the UAE’s soft underbelly — to drive the foreigners out. Not the millions of Asians working in construction and services, but the layer of Western businesspeople and professionals (bankers, lawyers, accountants, management) who support the economy. The strikes on power stations and oil facilities (which Trump refused to respond to and did not view as an Iranian violation of the ceasefire) were only a hint of what was to come: Iran’s ability to damage the water desalination infrastructure and the electricity supply needed for air conditioning — right before summer — threatened the UAE’s ability to hold out. Without electricity and water, the UAE collapses. This is what was on MBZ’s mind, and the results of his joining the Saudi-Pakistani axis will echo for years across the Middle East and beyond: Islamist power is rising, and life in the region — for the one Jewish state that relied on American support — is going to become much harder. The Abraham Accords, which began as an initiative of Netanyahu and Trump and appeared to be expanding and bringing regional peace, are shattering against the UAE’s return to the bosom of the radical Islamic states. Officially they won’t be canceled — but in practice a strategic shift is occurring in which Saudi and Qatari money, Pakistani nuclear capability, and Iran’s military power to project force across the Gulf states are becoming the dominant factor in the region. It will take Iran several years to rebuild its military capabilities — the money Trump is now releasing to them will allow the construction of a far more modern army than they had before. The old planes and ships that Trump is so proud of having sent to the bottom of the sea (how many times did he repeat that they have no navy — yet they still controlled Hormuz) will be replaced by brand-new Chinese and Russian equipment. At the western end of this Shia/Sunni alliance stand Egypt and Turkey, which will link up with the Pakistani-Iranian-Saudi axis. An axis that, over time, will make life in the State of Israel extremely difficult. The UAE was the first domino to fall — but the impact will reach far: to all Western countries. The rise of global Islamic power will not be limited to terrorist organizations like ISIS, Al-Qaeda, Hamas, and Hezbollah — but to an axis of radical states. Countries that the UAE once thought to separate itself from — but is now returning to partnership with them. This is the (unofficial, though not formal) end of the Abraham Accords and the rise of Islamist power to levels we have not known since Islam conquered parts of Europe. Trump’s hesitation and foot-dragging have created a dangerous monster.
4
7
1
28
3,449
Αν η #Τουρκία πράγματι φαντασιώνεται αλλαγή συνόρων (περιλαμβάνοντας στο νόμο 152 νησιά μας ..ως 🇹🇷), επιβάλλεται πίεση προς όλες τις κατευθύνσεις, στρατιωτική ετοιμότητα και αποφασιστική προειδοποίηση για μπλοκάρισμα ΌΛΩΝ των 🇪🇺αποφάσεων με οφέλη για την 🇹🇷 (Τελωνειακή Ένωση+, 🇪🇺άμυνα κλπ). Από τώρα, για να ξέρουν τα κόστη. Γιατί παθητική αναμονή («να δούμε πρώτα τι θα λέει το τελικό κείμενο») και άτσαλες κινήσεις όπως η απόσυρση #Patriot από #Κάρπαθος (παρά τη σημερινή μικρο-«διόρθωση») ερμηνεύονται στην Άγκυρα ως υποχωρητικότητα και όχι μόνο δεν την αποτρέπουν, αλλά οδηγούν σε πολεμοχαρή αποθράσυνση.
123
97
10
309
11,953
Με τη διαρροή του προκλητικού νομοσχεδίου της, η #Τουρκία σταθμίζει τις 🇬🇷και διεθνείς αντιδράσεις:όσο πιο αποφασιστικές, τόσο πιο προσεκτικό θα είναι το τελικό κείμενο.Όσο πιο υποτονικές, τόσο πιο επιθετικό. Με τα «γίνεται για εσωτερική κατανάλωση», «δεν παράγει έννομα αποτελέσματα» κλπ, στέλνουμε το χειρότερο μήνυμα. Επομένως: είτε οι αρμόδιοι αντιλαμβάνονται την εθνική προτεραιότητα και αγωνίζονται -διπλωματικά και στο πεδίο- για την απόσυρση του νομοσχεδίου (και ειδικά του σκέλους περί «γκρίζων ζωνών» που τώρα βαφτίζονται «🇹🇷 έδαφος»!), είτε «περί άλλα τυρβάζουν» και βαδίζουμε προς πρωτόγνωρη τρικυμία..
14
53
5
151
4,975