แจ้มยุ้ย🐾⏦ﾟ

ฝากไว้ ( ความคิดเห็นส่วนตัว ) สำหรับจ๋ายปิ๊กอยากให้คนมอง NC เป็นศิลปะการแสดงรูปแบบหนึ่ง เพราะสีนอย่างงี้ต้องอาศัยทักษะไม่ได้ต่างจากฉากร้องไห้ โกรธ หรือดราม่า ทั้งการควบคุมร่างกาย สีหน้า แววตา จังหวะการเคลื่อนไหว อารมณ์ การสื่อสารระหว่างนักแสดงเอง อีกอย่าง อยากให้แยกให้ออกระหว่างบทบาทกับตัวตนของนักแสดง คือไม่ควรเอาความสบายใจของคนอื่นที่ไม่ใช่นักแสดงไปกำหนดเพดานความสามารถในการแสดงของคนอื่น อยากให้การเล่าเรื่องเป็นไปตามธรรมชาติของบท จะมีซีนรัก เศร้า ร้องไห้ โกรธ หรือ NC ก็ปล่อยให้เป็นไปตามสิ่งที่เรื่องต้องการจะสื่อ ฉากจะมากหรือน้อยแค่ไหนก็ควรขึ้นอยู่กับเนื้อเรื่องและคนสร้าง ให้มีการพูดคุย กำหนดขอบเขต และ consent อย่างชัดเจนแค่นั้น ส่วนคนดูก็มีสิทธิ์เลือกจะดูหรือไม่ดู ไม่อิน อึดอัด เลื่อนข้ามก็ได้ เราไม่จำเป็นต้องชอบทุกฉาก แต่ควรให้มีอิสระในการเล่าเรื่อง ไม่เอาความรู้สึกส่วนตัวไปตัดสินหรือจำกัดผลงานของคนอื่น 🚶🏻🚶🏻