
jenith retweeted
ออกไปข้างนอกบ่อยๆ ทำตัวให้ชินกับการเข้าสังคม ไปคาเฟ่ ไปห้องสมุด ไปสวน หรือร้านสะดวกซื้อก็ได้ แค่ไปพูดกับคนแปลกหน้าบ้าง ทำให้ surrounding ของเรากว้างขึ้นแล้วจะปรับตัวง่ายขึ้น อย่าอยู่แต่หน้าจอมือถือ คงกดดันเพราะกลัวการเปลี่ยนแปลง นี่ก็เป็น อยู่ใน comfort zone นานจนลืมความวุ่นวาย
ใช้เวลาหลายปีกว่าจะเข้าใจว่า บางทีชีวิตมันไม่มีทางเลือกที่ถูกทั้งหมดหรอก เพราะไม่ว่าเลือกทางไหน เราก็ต้องเสียอะไรบางอย่างไปอยู่ดี
ทุกการตัดสินใจมีราคาที่ต้องจ่าย และมักทิ้งความเสียดายบางอย่างเอาไว้เสมอ เวลาเรายืนอยู่ตรงทางแยกของชีวิต การเลือกเดินไปทางหนึ่ง ก็เท่ากับยอมปล่อยอีกหลายทางที่เราไม่ได้เลือก
อาจเป็นประสบการณ์ที่ไม่มีโอกาสได้เจอ ความรักที่ต้องปล่อยให้ผ่านไป โอกาสบางอย่างที่คว้าไว้ไม่ได้ หรือคำสัญญาบางคำที่สุดท้ายทำไม่สำเร็จ ทั้งหมดนั้นคือสิ่งที่ต้องแลกมากับทางที่เราเลือก
แต่สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือ ไม่ว่าจะเลือกทางไหน ชีวิตก็ยังเดินไปข้างหน้าอยู่ดี เราไม่มีทางรู้ด้วยซ้ำว่า ถ้าวันนั้นเลือกอีกทาง ชีวิตจะดีกว่านี้จริงไหม
เพราะงั้นไม่ต้องเสียเวลามากเกินไปกับการคิดว่าเลือกถูกหรือเลือกผิด และไม่ต้องย้อนกลับไปเสียดายสิ่งที่ไม่ได้เลือกอยู่ตลอด
ตอนที่ต้องตัดสินใจ ก็เลือกสิ่งที่ตัวเองต้องการจริง ๆ ให้เต็มที่ ต่อให้ผลสุดท้ายไม่ได้ออกมาสมบูรณ์แบบ อย่างน้อยวันหนึ่งเมื่อมองย้อนกลับมา เราจะยังเข้าใจได้ว่า ทำไมตัวเราในวันนั้นถึงเลือกทางนี้
บางทีการตัดสินใจที่ดีที่สุด อาจไม่ใช่การเลือกทางที่ไม่มีวันเสียใจ แต่เป็นการเลือกทางที่ต่อให้ต้องเสียอะไรไป เรายังเข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเลือกมัน
#มินนี่แปลให้
jenith retweeted
อี่พวกสกอปิ้เมือนเดกปะถมเล่น yandere simulator ครังแรก รักลึก แค้นแรง อะไรของมึว โดนด่านิสเดียวก้จะสึมเส้าแดกกันแลว ไร้พิสสง เมือนงุเขียวเอาไม้กวาดทุบหัวก้ตๅย อะ
jenith retweeted
กุแค่ไม่เข้าใจการโหยหาความรักอะ นั่นคือมึงไม่มี self love แล้วพอมึงไม่มี มึงหา ๆๆๆๆๆ พอมันไม่พอมึงก็คาดโทษเขาว่าเขาให้ไม่ได้ตามที่อยากให้ มันทำให้ความสัมพันธ์ดียังไงหรอ นึกไม่ออก
jenith retweeted
คงต้องทำใจแล้วว่าชั้นอ่าน romance ฝั่งตะวันตกไม่ได้เลย (หลังจากที่พยายามมาหลายปี) dnf เกือบทุกเล่ม ต่อให้เรื่องย่อจะถูกจริตขนาดไหน แต่พออ่านไป somehow มันรู้สึกไม่รีเลท อาจจะด้วยความต่างของวัฒนธรรมหรืออะไรก็ตาม แต่มันต่อไม่ติดจริง ๆ ไม่ว่าจะมุมมอง ลักษณะนิสัยของตลค บทพูด ฯลฯ
jenith retweeted
จะไม่ให้เด็กรามเค้าเดือดกันได้ไง ก็รามให้โอกาสทุกคนขนาดนั้นก็ยังมีคนมาเหยียด motto ที่อ่านแล้วรู้สึกตื้นตันทุกครั้งคือ “เปลวเทียนให้แสง รามคำแหงให้ทาง” เค้าไม่ได้เอามาเขียนเล่นๆอะ เค้าทำมันจริงๆถึงได้เอามาเขียน คืออีพวกมอดังมันกลัวคนจนๆเข้าถึงการศึกษาขนาดนั้นเลยดิ






































