مريم کریمبیگی retweeted
#امیر_بیات در همدان به دست نیروهای سرکوبگر کشته شد.
مريم کریمبیگی retweeted
آخرین استوری #امیر_کوهکن قبل از کشتهشدنش:
«فقط میخوام بزنم بیرون»
انگار میدونست دیگه برنمیگرده…💔
#اعتراضات_سراسری
مريم کریمبیگی retweeted
چشمم به بایو صفحه اینستاگرام جاویدنام #حسام_خدایاری افتاد دنیا رو سرم آوار شد..
مريم کریمبیگی retweeted
یادآوری امروز ❗️
از آغاز ۲۰۲۵ تاکنون، بیش از ۱۹۶۷ اعدام ثبت شده.
سهشنبههای #نه_به_اعدام
#محراب_عبدالله_زاده
مريم کریمبیگی retweeted
«بابا حکمها رو دادن، حکم من اعدامه. به مامان چیزی نگو»
برای آزادی پدر دادخواه.
#ماشالله_کرمی
#محمد_مهدی_کرمی
مريم کریمبیگی retweeted
#حجت_عسگری دوست هميشه همراه زندانیان سیاسی جاودانه شد
این مرد بسیار شریف و زلال بود يادشان جاودان 💔🖤🥹
مريم کریمبیگی retweeted
لیست بازداشتیهای مشهد (بهروزشده):
ابوالفضل ابری
احمد کلمیشی
امیر خاوری
بهروز علیکردی
پوران ناظمی
حامد حسینی
حامد زارع
حسن پژوم
حسین محبی
حیدر چاهچمندی (سروش)
جواد جلالی قمصری
جواد علیکردی
رضا قرهباغی
زهرا شریفی
سپیده قلیان
سینا کراچی
صادق منصوری
طیبه نظری
عالیه مطلبزاده
علی آدینهزاده
علی وثوقینیا
قاسم قرهقلی
کیوان (مرتضی) کیوانلو
محمد کارگر
محمدحسین محبیزاده
محمدرضا بابایی
محمدرضا صالحیفر
محمود خانعلی
محمود قرهقلی
مهدی رسولخانی
مهدی صدر حافظ
میلاد فتاح
مختار کلمیشی
نرگس محمدی
نورا حقی
هستی امیری
یحیی لندرانی
#سرکوب_سوگواری
#خسرو_علیکردی
مريم کریمبیگی retweeted
پسرم
شانزده سال است که ششم دی میآید
و من دوباره مادری میشوم
که پسرش را صدا میزند
و جوابی نمیشنود…
شانزده سال از روزی میگذرد
که تو را از آغوشم گرفتند،
بیآنکه بدانند
مادر، فرزندش را
حتی با مرگ هم از دست نمیدهد.
مريم کریمبیگی retweeted
امروز سالگرد زلزله بم در جمعه ۵ دیماه ۱۳۸۲ است. زلزلهای که بم را به تلی از خاک تبدیل کرد. این عکس عطاالله طاهرکناره در بهشتزهرای بروات یکی از تکاندهندهترین تصاویر از آن فاجعه است. یادشان گرامی🖤🖤...
مريم کریمبیگی retweeted
شش سال پیش در چنین روز و ساعتی برای آخرین بار در آغوششان گرفتم. قرار بود دو هفتهی بعد به خانه بازگردند. چند هفتهی بعد جمهوری اسلامی دو تابوت چوبی که در پرچمِ ننگینِ حکومتشان پیچیده شده بود تحویلم داد و گفت: شهادتشان را تبریک میگوییم.
شش سال از آخرین دیدار ما گذشته است و نزدیک به شش سال از جنایت سرنگون کردن پرواز پیاس۷۵۲ در آسمان ایران میگذرد. در این شش سال وقوع پاندمی، وقوع چند جنگ، برگزاری دو انتخابات در کانادا و اتفاق افتادنِ یک جنبش مترقی در ایران از سر ما گذشته است. به جای آقای جاستین ترودو، آقای مارک کارنی نخستوزیر کانادا هستند. هیچکدام از وزرای آن روزگار در آن سمتها حضور ندارند. آقای شمپین وزیر خارجهی وقت در مسوولیت دیگریست، آقای مارک گارنو وزیر حمل و نقل وقت از دنیا رفته است، سه وزیر خارجه از جمله خانم ملانی جولی و خانم آنیتا آناند بعد از آقای شمپین به سمت وزیر خارجه منصوب شدهاند و پنج وزیر حمل و نقل بعد از آقای گارنو. خانم کتی فاکس مدیر وقت سازمان ایمنی حمل و نقل در کانادا دو سال پیش بازنشسته شدهاند و آقای شاکتیانو پرزیدنت وقت سازمان جهانی هوانوردی غیرنظامی تا شش روز دیگر بیشتر در این سمت حضور ندارند. خانم برندا لاکی دیگر فرماندهی پلیس فدرال کانادا نیستند. آقای باب ری سفیر وقت کانادا در سازمان ملل چند ماه پیش بازنشسته شدند و آقای رالف گودل مشاور وقت نخستوزیر که در راه حقیقت و عدالت تلاش بسیاری کردند از چند هفتهی پیش در مقام سفیر کانادا در بریتانیا بازنشسته شدند و به کانادا برگشتند.
خانم لاریسا گالادزه سفیر وقت کانادا در اوکراین هم دیگر در این سمت حضور ندارند. آقای یوگنی ینین معاون وزیر خارجهی اوکراین که مسوول پیگیری پروندهی این جنایت بودند در حادثهی سقوط هلیکوپتر کشته شدند و در این مدت هفت دادستان مختلف به مقام دادستانی کل اوکراین منصوب شده و بعدها برکنار شدهاند.
تقریبا اکثریت وکلایی که در دولت با این پرونده آشنایی داشتند به جز چهار وکیلی که مسوولیت مستقیم دارند از جمله پروفسور پیام اخوان، بقیه به ماموریتهای جدیدی گماشته شدهاند.
در ایران هم اتفاقات کم نبوده است. جواد ظریف را چون دستمالی در سطل زباله انداختهاند، رییسی را ارسبارانیدند و در جنگی که در خرداد ماه رخ داد نه از امیرعلی حاجیزاده و گردن باریکتر از مویش دیگر نشانی ماند نه از حسین سلامی و استراتژیِ جنگِ نامتقارنش. نه از غلامعلی رشید و نقشههای مزورانهاش اثری ماند نه از محمد باقری و ملیگراییِ متقلبانهاش. جان به در بردن جنایتکاری چون علی شمخانی هم چون انتشار عفونتی مزمن بود که هیچکس آن را به گردن نمیگرفت.
ما ماندهایم و آدمکشی به نام علی خامنهای. ما ماندهایم و آدمکشی به نام علی خامنهای و دو پروندهی فعال در لاهه که امیدوارم در بهاری که میآید به حضور ما در دادگاه منجر شود.
شش سال سپری شد و سیل سالیان بر ما گذشته است. یاد در پیِ یاد در پیِ یاد. مدام از خودم پرسیدم بوسیدمش در آن آغوش آخرین یا نه؟ میدانستم یک به یک را بوسیدهام و باز هر روز در نشخوار خاطره که چون خنجر در پر شالم است و در هر فرصتی بر تنم مینشیند پرسیدم از خود که آیا بوسیدمش، قبل از موشکها؟ قبل از ترکشها؟ قبل از کشتن؟ قبل از تابوتها؟ قبل از آنکه انگشتر از انگشت بیجان پریسا بیرون بکشند و قبل از آنکه عروسکِ فیلِ صورتیِ ریرا را زیر بولدوزر ببرند؟ از خود پرسیدم و دوباره به خودم گفتم ما ماندهایم و آدمکشها.
هیچ انتظاری در دنیا دردناکتر از انتظار عدالت نیست هرچند مبارزه برای عدالت هم خود عادلانه نیست. از خود پرسیدم و به خودم دلداری دادم که چهار دولت متضرر همچنان متحد باقی خواهند ماند و روز عدالت فرا خواهد رسید. روز دادگاه لاهه فرا خواهد رسید.
#دادخواهی
مريم کریمبیگی retweeted
دو هفته از بازداشت هستی در انفرادی گذشت...
#هستی_امیری
مريم کریمبیگی retweeted
میگویند زندانیِ واقعی فقط رنج میکشد! اما ما آموختیم که شادی و همبستگی، ابزار مقاومت ماست
فرقی نمیکرد چپ، معلم، کارگر، مجاهد یا پادشاهیخواه؛ ترک، کرد یا بلوچ.شبهای یلدا حلقه می زدیم و می رقصیدیم تا به استبداد بفهمانیم که هنوز زنده و امیدواریم
#زندانیان_سیاسی
#زن_زندگی_آزادی
مريم کریمبیگی retweeted
به عنوان کسی که اوین و تهرانبزرگ حبس کشیدم، شهادت میدم که ج ا تو سرکوب چپ، مجاهد، سلطنتطلب ،گذار طلب ،صنفی کارگری و فعالین ترک و کرد ، هیچ تبعیضی قائل نیست. همه زیر یک سقف بودیم
شما که یک روز هم بازداشت نبودی، از اون سر دنیا برای ما معیار تعیین نکن.حبس خواندنی نیست ،کشیدنی است
مريم کریمبیگی retweeted
پرستو فروهر: پتانسیلهای اعتراض زیر پوست جامعه ایران جمع شده p.dw.com/p/55OPw?at_medium=S…
مريم کریمبیگی retweeted
خواهرم را در بیمارستان تا پای مرگ بردید و حالا با جسم بیمار او را به بند کشیدید.او را با ضرب و شتم بازداشت کردید و ما تا الان خبری از وضعیت و سلامتی او نداریم.مسئولیت سلامت و جان خواهرم با شما مزدوران جمهوری اسلامی است.
#پوران_ناظمی






























